Music can move us to the heights or depths of emotion. It can persuade us to buy something, or remind us of our first date. It can lift us out of depression when nothing else can. It can get us dancing to its beat. But the power of music goes much, much further. Indeed, music occupies more areas of our brain than language does--humans are a musical species.

Oliver Sacks's compassionate, compelling tales of people struggling to adapt to different neurological conditions have fundamentally changed the way we think of our own brains, and of the human experience. In Musicophilia, he examines the powers of music through the individual experiences of patients, musicians, and everyday people--from a man who is struck by lightning and suddenly inspired to become a pianist at the age of forty-two, to an entire group of children with Williams syndrome who are hypermusical from birth; from people with "amusia," to whom a symphony sounds like the clattering of pots and pans, to a man whose memory spans only seven seconds--for everything but music.

Our exquisite sensitivity to music can sometimes go wrong: Sacks explores how catchy tunes can subject us to hours of mental replay, and how a surprising number of people acquire nonstop musical hallucinations that assault them night and day. Yet far more frequently, music goes right: Sacks describes how music can animate people with Parkinson's disease who cannot otherwise move, give words to stroke patients who cannot otherwise speak, and calm and organize people whose memories are ravaged by Alzheimer's or amnesia.

Music is irresistible, haunting, and unforgettable, and in Musicophilia, Oliver Sacks tells us why.

Bron: http://www.oliversacks.com/musicophilia.htm

Dj2Jelle schreef:
Je gaat me toch niet vertellen dat je het zelf hebt gelezen?

Smoes schreef:
Ik leer meer muziek kennen, maar mijn jeugd helden blijven mijn helden!

fastpulseboy schreef:
Tja heeft ook wel met leeftijd te maken. Als je 12 bent luister je naar hitzone cd's. Over een tijdje kan je marillion en genesis ook niet meer uitstaan als je je verder gaat verdiepen in muziek!

fastpulseboy schreef:
Tja heeft ook wel met leeftijd te maken. Als je 12 bent luister je naar hitzone cd's. Over een tijdje kan je marillion en genesis ook niet meer uitstaan als je je verder gaat verdiepen in muziek!

Dj2Jelle schreef:

Ben dan wel 17 maar volgens mij is dat onzin. Volgens mij kun je alle muziek op het lijntje plakken van voorspelbaar naar abstract en daarbinnen zal je smaak weinig veranderen. Misschien omdat je nu weet wat goede muziek is dat je daar meer naar luistert. Ook 'oudere' mensen kunnen zo nu en dan van dansmuziek genieten. Ik heb vandaag mijn opa (die jazz al te bombastisch vind omdat er vaak bij gedrumd word) wat goede hiphop laten horen die hij best kon waarderen.

Zelf heb ik nog niet echt een muzieksmaak verandering gehad, behalve dat ik naar betere Hiphop ben gaan luisteren simpelweg door mijn betere engelse kennis. Verder luister ik al mijn hele leven naar Pink Floyd.

lowriderluuk schreef:
Ierse folklore.

Father McKenzie schreef:
Absoluut eens met de stelling dat leeftijd je smaak wel veranderd. Of op zijn minst verbreed.
.