Nee ik juist niet....... ben een bijna alleseter aan het worden zeg maar..............

Aha. En dan is zo'n site als MusicMeter een mooie gids natuurlijk.

Tis een verdomd hadig hulp middel hé.........

Bij mijn favorieten blijf ik ja zolang ik het goed vind. Ik ben ook een speurder in andere genres en dat gaat vanaf de middeleeuwen tot de huidige moderne muziek toe. Alleen valt daar de laatste jaren een hoop vanaf. Zeker als het om de jaren '90 tot nu toe gaat.

Eigenlijk ben ik de laatste tijd zo ongeveer met hetzelfde bezig: ik blijf een hardrocker in hart en nieren, maar ik steek ook mijn licht op bij andere genres: klassieke muziek, Frank Zappa (een genre op zich) en andere echte muziek. Bepaalde genres zoals rapp en hiphop en R&B zullen mij nooit kunnen boeien en dus blijf ik er van af. En na een tijdje blaas ik er dan een favoriete album door van mijn Top Tien. Maar verandering van spijs doet eten.

Alleen al de spijs van de laatste jaren is niet meer zo lekker.
Wat er tegenwoordig aan muziek gemaakt wordt kan mij over het algemeen niet boeien. Te veel van het zelfde en dat vind ik jammer.
Maar goed er zijn voldoende mensen die de muziek van de laatste jaren wel kunnen waarderen, zo dus ieder zijn eigen smaak. Liever dus de spijs van vroeger voor mij die smaakte een stuk beter.

Misschien omdat er nu zowat een overaanbod is: je wordt met muziek om de oren geslaan. In "onze" tijd (toen we nog mooi en jong waren en nu enkel nog ...) ging je vol verlangen naar de platenwinkel en nu is het aanbod vluchtiger en minder tastbaar. Misschien dat ik binnen tien jaar de huidige muziek meer naar waarde kan schatten maar dat is geen sinecure. In mijn genre (weer dat lelijk woord) lijkt het beste toch te komen van midden jaren tachtig tot midden jaren negentig als ik zo mijn favorietenlijstje bekijk, maar wellicht verander ik binnen x aantal tijd weer van gedacht en eigenlijk is dat best zo. En toch word ik een paar maal per jaar verrast door een groep die me van mijn sokken blaast en dan denk ik: er is nog hoop.

Tja de meeste muziek blaast mij niet meer van m'n sokken. En naar mate ik zelf ouder wordt begin ik de muziek uit m'n jeugd steeds meer te waarderen en dan vooral wat ik vroeger bagger vond. Ach gelukkig zijn we allemaal anders en kunnen we ook allemaal onze eigen keuzes bepalen. Zo leer je weer van anderen en zeker ook op deze site. Je leest wat anderen ergens van vinden je luisterd er naar en dan maar kijken wat je er zelf van vindt.

Leuk topic

Toen ik 6 t/m 10 was vanalles wat ik op de radio hoorde en van thuis meekreeg: Tom Waits, Ali Farka Toure en Zuid-Amerikaanse muziek.

Van 10 tot 11 een kleine hiphop periode, daarna punk, 'nu-metal' en rond mijn 12e echte metal (ook extreme zooi) en de verplichte 'gitaristen' muziek: Clapton, Hendrix, SRV, Malmsteen.

Rond 13/14 tot 15 een extreme metal periode gehad: Black/Viking/Death/Gothenburg metal maar ook veel volksmuziek en klassieke muziek.

Sinds mijn 15e is er jazz bijgekomen en verder nog hetzelfde, bijna alles dus

Nee,,
smaak veranderd niet, wordt wel breder.
Vergeleken met de meeste hier op deze site ben in met m'n 53 een fossiel uit een lang vervlogen era.
Zo staat het kippenvel moment in m'n geheugen gegrift toen ik voor het eerst Selling England by the Pound van Genesis 's avonds laat uit de brakke luidpsreker van m'n draagbare AM radiootje hoorde.
Daarvoor deed muziek me niet echt veel. En een jaartje later was ik, tot ergernis van m'n huisgenoten, helemaal thuis in de wereld van Genesis, Yes, Pink Floyd, Focus, JImi Hendrix, Santana, Vander Graaf Generator, Gentle Giant en zo.
Later verschoof de aandacht naar Dire Straits (Sultans of Swing, weer zo'n kippenvel moment) , Bruce Springsteen, Flying Burritto Brothers & Linda Ronstadt,
Je krijgt verkering, gaat samenwonen, hebt geld nodig dus verkoop je je verzameling zwart vinyl tegen een schappelijke prijs.
Vervolgens drijf je een aantal jaren mee op de golven van de mainstream muzieksmaak op zenders als Arrow Rock Classic en Uiteindelijk komt het moment dat je besluit om weer een fatsoenlijke audio installatie te kopen.Om vervolgens de lokale rommel markten af te gaan struinen om al dat fraaie vinyl uit lang vervlogen tijden terug te verzamelen.
En dan komt zoonlief met de mededeling: Pa je moet eens hier naar luisteren. Denk dat je het wel je smaak is.
Het eerste rondje op m'n CD speler deed me niet veel maar na verloop van tijd kreeg ik weer toegang tot de laadjes in m'n geheugen waar Peter Gabriel cs waren opgeslagen.
En tien ik afgelopen woensdag voor het eerst van m'n leven via het internet naar een livestream van hun concert kon kijken en luisteren sprong weer diezelfde vonk over als toen lang geleden 'can you tell me where my country lies' uit dat brakke luidpsrekertje van m'n AM radiootje knalde.
Tuurlijk ik koester m'n favoriete groepen uit m'n jjeugd maar ik luister nu met evenveel plezier naar groepen als Riverside, Dredg, Cog & Demians

Het compenseert.

Wat ik vroeger muzikaal te gek leek te vinden, maar vandaag minder,
blijft toch stevig in de platenkast staan om nostalgische redenen.

Dazzle Ships van OMD (mijn nummer 1 plaat in de top 10)
is daar een heel goed voorbeeld van ... ik ken tientallen albums
die me veel dieper raken, maar de maagdelijkeheid van de eerste
platen uit je collectie, blijft toch na al die jaren magisch intact.

Ik heb wel een andere theorie: de eerste platen uit het oeuvre
van een band maken meestal meer indruk op je, dan diegene die
je pas later leert kennen ... ook al zijn de eerste niet meteen de klassiekers.

De eerste indrukken zijn meestal het krachtigst.

Zeer herkenbaar (en ik heb dat zelf ook al eens zo gezegd): mijn nummer 1 zou, ondanks dat ik het nog steeds erg goed vind, mijn top 10 misschien net niet halen: maar die emoties, ervaringen etc etc die blijven langer hangen. Op de leeftijd die ik nu heb zal ik dat nooit meer zo beleven.
Ook denk ik dat het mp3-tijdperk het er niet beter op maakt: je zapt veel makkelijker door naar het volgende album waardoor de liefde voor een album wat oppervlakkiger blijft.

Ook een punt.

Mp3 staat voor zappen, losse tracks desnoods.
En vooral ... muziek zonder artwork.

Laat die hoes en dat tekstvel nu net een deel van de magie zijn.

Waar is het albumgevoel naartoe?

Ik herken hier zo veel in in de berichten van de heren Dazzler en Aerodynamic: het is een nostalgisch, sentimenteel of wat-dan-ook-gevoel die ik minder en minder meemaak. Ik herinner me nog als de dag van gisteren wanneer ik die plaat en die plaat en die plaat heb gekocht, verslonden, en gekoesterd tot in het diepste van mijn "ziel". Dit maak ik minder en minder mee, maar toch blijf ik houden van muziek omdat ik eenmaal niet anders kan en ook blijf zoeken naar die albums die me zo aangenaam verrassen dat ze me weer dat heerlijk gevoel bezorgen, zodat ik binnen tien jaar weer kan zeggen: dat album heb ik toen gekocht. Misschien een beetje raar gezegd, maar gemeend.

Deze meneer is al dik in de 80 en luistert nog steeds naar Megadeth e.a.

http://news.bbc.co.uk/2/hi/uk_news/england/7826717.stm

hoe ouder hoe gekker, ben bang dat als ik de 80tig haal, ook nog steeds harde muziek draai.

Ik begin hetzelfde te ondervinden, zal een hardrocker / metalhead blijven tot het bittere einde, denk ik. Niettegenstaande ik vele zijsprongen neem in de wondere muziekwereld, keer ik nog altijd terug naar mijn eerste liefdes. Het leven is toch mooi!

Zelf luister ik al vanaf mijn 11e naar Pink Floyd en in de jaren daarna zijn daar al mijn huidige favorieten bijgekomen.

Ik denk niet dat mijn smaak nog heel erg zal veranderen, aangezien de laatste 10 jaar mijn favorieten behoorlijk constant zijn gebleven...

Wel luister ik recentelijk meer naar jazz dan voorheen, maar dat is ''de schuld'' van Woody Allen

9 Januari 36 jaar geworden, maar niks veranderd qua smaak van muziek.

13 januari 40 geworden.
Verder wat meneer de Raaf zegt.

Ben ik wel blij om rayman.
Je hebt namelijk een goede smaak; zou jammer zijn als die nu je 40 bent veranderd.

jullie twee zijn best wel een beetje apart soms...wel leuk, maar wel apart

Ineens Neutral Milk Hotel of Godspeed black blablabla op nummer 1 zetten in zijn top10 bijvoorbeeld. brrr...

GYBE is best wel goed hoor

Mijn kat die snurkt ook..

De mijne praat (serieus!)

en ontopic... geen idee of leeftijd ermee te maken heeft of je smaak verandert... je ontdekt meerdere dingen naarmate je ouder wordt maar in mijn geval blijven er ook dingen hetzelfde, genre, soort muziek , sfeer, stemmen etc (er komt alleen meer bij dus lijkt het misschien of ik andere dingen luister maar heb gewoon geen tijd om alles bij te houden). Hoewel ik toen ik puber was wel een bandje van mn buurjongen heb gehad met rap...vreselijk en dat vind ik nog steeds vreselijk. Mn smaak is dus eigenlijk toch niet veranderd, sluit me aan bij ray en deric

Ik ben het eens met u lin ''je ondekt meerdere dingen maar de sfeer waar de muzikale smaken liggen blijven hetzelfde eigenlijk, ik heb altijd van eerder donkere muzike gehouden, in het New Wave tijdperk hield ik vooral van de donkere Cure albums, ik heb nooit echt gehouden van gemakkelijk in het oor liggende muziek, er zijn altijd wel uitzonderingen en ooit ben ik wel enorm into artiesten als Bryan Adams of zo geweest maar al bij al grijp ik toch terug naar de donkere zijde van de muziek , ook in nieuwe muziek die ik vooral via sites als last.fm en myspace leer kennen grijp ik nog het meest terug naar die donkere muziek, ik denk dat de smaak wel wat veranderd dus maar de sfeer hetzelfde blijft

Ik kan niet echt zeggen dat mijn muziek smaak veranderd.
Ik ben pas 30 , dus misschien heb ik nog niet geheel "recht van spreken" over dit topic.
Wat ik wel merk is dat ik na de jaren meer muziek stijlen ontdek , zowel nieuwe als oude die ik leer waarderen.
Ik luister momenteel naar reggae , oude rock 'n roll,stoner ,grunge,ska, blues ,techno,acid ,nou ga zomaar door...,heel divers dus.
Ik ontdek interessante nieuwe bands door festivals als Lowlands, ik denk op dit moment niet dat die interesse naar nieuwe muziek zal verwateren naar mate ik ouder word.

Smoes, ik denk dat jij wel recht tot spreken hebt, want zeg nu zelf jouw muzikale helden zijn op je 15ste anders dan op je 30ste.

Ik ben 27 en ook ik ben geevolueerd en verbreed, alhoewel ik voorlopig niet echt grossier in undergrounddingen. Mijn muzieksmaak is denk ik voorlopig een product van ong. 4dingen:

Nummer 1: Ik ben zoals zovelen van mijn leeftijd als tiener via Nirvana & Offspring in het kamp van de "grunge" geraakt en dat verklaart dat ik niet vies ben van een alternatief geluid. Ook Stubru (als Vlaming) staat regelmatig op, maar niet altijd. Voorbeelden van groepen die hieruit komen: Radiohead, Coldplay, Buffalo Tom, REM

Nummer 2: Thuis hoorde ik als kind veel Radio 2 (gezinsmuziekzender met veel "oude muziek", niet echt rock 'n roll). Alhoewel ik soms erg gruwde van die zender, heb ik hier mijn liefde voor harmonie, eenvoud en melodie meegekregen. Een liefde die denk ik van hieruit stamt is Fleetwood Mac

Nummer 3 Thuis hoorde ik als kind ook veel Nederlandstalig, vooral kleinkunst. Ook dit heeft onmiskenbaar een invloed op mijn muzieksmaak vandaag. Ik volg vooral de Nederlandstalige scene (vooral uit Vlaanderen) op de voet, en ik ben ervan overtuigd dat dit ook mijn latere interesse in folk aangewakkerd heeft.

Nummer 4: Mijn broer is heel erg goed thuis in, wat men in Vlaanderen Duystermuziek noemt. Genoemd naar een stubruprogramma waar men zowel postrock (mogwai, GYBE,...) als new-folk(sufjan Stevens,cocorosie) als iets daartussen speelt (Sigur Ros). Ik een stuk minder maar heb daar wel een grote liefde opgedaan nl. Sigur Ros. En ook van veel elementen (die soms heel feeeriek en donker zijn) hou ik wel.

En van daaruit komen dan de groepen die ik veel draai: spinvis, bart peeters, paul simon (& garfunkel), heel veel Springsteen, heel veel Fleetwoord Mac (nieuwere periode), veel Neil Young, Buffalo Tom, veel Suzanne Vega, Sheryl Crow, veel crowded house, veel coldplay, Antony & The Johnsons, veel Sigur Ros, Leonard Cohen, Pink Floyd, Radiohead, REM, Eels, en zoveel meer... en verder nog wat dansen op live folkmuziek (www.boombal.be)

Bij mij is dit dus een redelijk logisch vervolg op mijn jeugd, en ik ben benieuwd naar welke kant de toekomst me nog zal sturen
Is dit bij jullie niet zoiets gelijkaardigs???
.

Mijn muzikale helden op mijn 15e zijn nog steeds mijn muzikale helden , dan heb ik het natuurlijk over de grunge tijd: Nirvana, Soundgarden , Alice In Chains, Pearl Jam en ga zo maar door.
Mijn ouders luisterden vaal naar Franse chansons , iets wat ik nog steeds niet echt kan waarderen op wat nummers van Jacques Brell na dan.
Mijn vader luisterde ook veel naar Jazz, Ella Fizgerald , dat kan ik nu wel weer erg waarderen !
Ik leer meer muziek kennen, maar mijn jeugd helden blijven mijn helden!