R.I.P. Rob

En dan kom je weer thuis na een weeral te intensieve werkdag, verlang je naar een muziekje en kijk je even naar de wereld van vrienden en vriendinnen op Facebook. En dan zie je “dat bericht”, dan zie je dat Rob overleden is en dan is het opeens stil in het hoofd.

Rob heb ik zoals zovelen hier een beetje leren kennen op MusicMeter, beter leren kennen op Facebook maar niet genoeg leren kennen door hem niet eens te bezoeken. Dan komt de dagelijkse overvolle agenda voortdurend roet in het eten gooien, dan verandert de situatie weer van Rob, dan … is er altijd een reden die achteraf geen reden mag zijn. Nooit hebben wij elkaar ontmoet maar we hadden wel contact met elkaar. Ik had veel respect voor hem, voor zijn niet aflatend optimisme, voor zijn altijd brandende levenslust, voor zijn humor.

Mijn deelneming aan familie en vrienden.

Ik schrok behoorlijk toen ik dit gisteren las op Facebook. Ondanks zijn vele tegenslagen leek hij zich altijd terug te knokken. Veel sterkte toegewenst aan zijn vrienden en familie.

Potverdikke, daar ben ik wel stil van. Zeker als je leest welke tegenslagen hij gekend heeft...

R.I.P Rob.
Sterkte aan zijn familie en pals.

Rob zorgde vaak voor de vrolijke noot hier op MuMe terwijl hij het zelf moeilijk had. Ik herinner me ook zijn hartelijke welkom aan nieuwe users die zich voorstelden op de site. Stil van. Vrede voor jou, Rob!

Wat vreselijk

Veel sterkte aan iedereen die R&P goed kende....

Hier word ik héél héél erg stil van.
R.I.P. Rob, en veel sterkte aan al de nabestaanden en de vele goeie vrienden die hij duidelijk had, zowel via de site als daarbuiten.

Zo jong nog Ik kende hem niet echt goed, maar ik vond zijn bijdragen echt een verrijking hier op MuMe. Ik wens familie en nabestaanden heel veel sterkte toe met dit grote verlies! R.I.P. Rob...

RIP

En een mooi verhaal Lukas!

Respect

zucht.. pijnlijk. Precies zoals ik hem ken.

Ik zat gistermiddag rond 15:30 mijn facebookupdates te bekijken en schrok me een hoedje bij het eerste bericht. Rob is overleden. WTF? Het ging de laatste tijd juist een stuk beter met hem!

Rob was een onverwoestbare optimist die onlangs alle tegenslagen toch altijd het positieve van alles in bleef zien. Zijn levenslust en humor zal ik niet snel vergeten. In zijn begintijd op deze site heeft hij nog wel de nodige waarschuwingen en bannen gekregen. Als crewlid kon ik niet anders dan ermee instemmen, maar vaak genoeg moest ik eerder besmuikend lachen om zijn fratsen.

Mijn deelneming aan alle familieleden en vrienden.

Had ik geweten dat het zo slecht ging met Rob, dan had ik mezelf wat vaker laten zien en hem nog eens een berichtje gestuurd. Hoewel ik Rob nooit ontmoet heb, voelt het door zijn tv-optreden, openheid en unieke gevoel voor humor hier op het forum wel een beetje zo. Toen het trieste nieuws mij gisteren bereikte, overviel mij een gevoel van enorme leegte.

Toen er bij hem kanker werd geconstateerd heb ik met oprechte bewondering gevolgd hoe hij hier mee omging. Ik hoop voor hem dat dit niet louter voor de buitenwereld zo leek en dat hij deze klap positief heeft kunnen doorlopen en uiteindelijk afsluiten.

Daarna ben ik het zicht op Rob, en MuMe in het algemeen, een beetje kwijtgeraakt. Uit Lukas' warme bericht blijkt dat Rob ondanks zijn aanvankelijke overwinning nog niet genoeg voor zijn kiezen had gekregen. Het moet een verschrikkelijke tijd voor hem geweest zijn, iets wat je zeker niet op die leeftijd zou moeten doormaken. Je vraagt je af hoe het zo oneerlijk verdeeld kan zijn in het leven. Het is een cliché, maar zelden meer van toepassing geweest dan nu het geval is.

Heel veel sterkte aan de nabestaanden en MuMe'ers die hem gekend hebben.

Schitterend geschreven Lukas.

Ik kende Rob alleen via zijn MusicMeter-naam, hij postte af en toe ook in mijn interessegebieden.. Het is indrukwekkend om alle reacties te lezen. Een bijzonder mens is overleden, dat is me wel duidelijk.

Ik wens Lukas, alle (muziek)vrienden van Rob en zijn familie heel veel sterkte toe bij het verwerken van zijn overlijden.

Ik ga het niet mooier maken dan het is, maar ik heb het afgelopen weinig contact met Rob gehad. Ik zag net in de privéberichten anderhalf jaar tussen twee gesprekken heeft gezeten. Ik heb hem nooit ontmoet, maar volgde wel wat er gebeurde via facebook, waar we ook niet veel meer communiceerden. Maar ik zie wel allerlei rare gesprekken langskomen, a la Rob: 'Ik heb ook al 3 haters in de chat als ik jou niet meetel ', waarop ik reageer met 'Ik haat jou niet. Ik wil ook niet met je lebberen, maar toch. ' Sinds ik die documentaire zag hebben die rare berichtjes over en weer ook meer een gezicht gekregen, en natuurlijk ook een stem met Brabants accent. En hoe kut het ook is dat ik vaker aan hem had moeten vragen hoe het ging, en dat ik daar achteraf best spijt van heb, vind ik het ook fijn dat ik me hem vooral zo herinner: absurde, vrolijke Rob.

Rob heb ik vooral leren kennen tijdens Primeravera Sound 2013. We vlogen samen naar Barcelona, alwaar we de rest van de groep zouden ontmoeten. Wat ik nooit zal vergeten was het moment waarbij we de douane doorgingen. Hij werd gevraagd zijn medicijntas te openen en waar menigeen dit met wat irritatie of tenminste gezonde tegenzin zou doen, nam Rob alle tijd hiervoor. Hij legde netjes per medicijn uit wat het was en waar het voor diende. De relatief jonge douanier van dienst had duidelijk nog niet eerder zoiets meegemaakt en haalde er een ervarener collega bij. Ook voor haar leek het nieuw, maar na een paar minuten zei ze, duidelijk onder de indruk, dat het goed was zo en we konden doorlopen.

Van het festival zelf staan me met Rob vooral de optredens van Savages, Jessie Ware en Killer Mike bij. Het was mooi om te zien hoe hij ontzettend kon genieten van muziek. En er was de niet aflatende stroom aan grapjes. Ik moet nog steeds af en toe hardop lachen als ik terugdenk aan een situatie met een ijsje dat hij in de lift had gelegd, om zo een computer te kunnen bemachtigen.

De positieve manier waarop hij in het leven stond en waarmee hij alle ellende tegemoet trad was ongekend en ronduit inspirerend, al kreeg ik dat ook vooral van een afstand via Facebook mee. Dat hij nu zo plotseling overlijdt, terwijl het net weer iets beter leek te gaan... ik heb er geen woorden voor, behalve dat het fucking oneerlijk is. Het deed me echt goed dat hij dit weekend kon genieten bij een hiphop-event en had hem nog zoveel meer livemuziek gegund.

Heel veel sterkte aan Lukas (heel mooi verhaal heb je geschreven) en de andere mensen die dichtbij hem stonden.

Mooi bericht herman. En het verhaal van Lukas las ik met een brok in m'n keel, prachtig geschreven.

Op BKS kocht Rob tijdens een tripje naar de supermarkt impulsief een knuffeltje van een bij. Al snel werd deze knuffel omgedoopt tot Aart de Bij en Rob's tap van woordgrappen over dit knuffeltje was onuitputbaar. En hij kreeg het zelfs voor elkaar om Aart de Bij op de foto te laten gaan met artiesten op het festival en liet hem flirten met het vrouwelijke geslacht. Weinig weekenden waarop ik zoveel gelachen heb. Later creëerde hij nog een Musicmeter account en Facebook account voor het knuffeltje. En dit jaar ging het knuffeltje mee omdat Rob zelf fysiek niet gezond genoeg was om mee te kunnen. En zo was hij in gedachten toch een beetje bij ons.

Het doet me goed om te zien hoe geliefd hij was. Ook bij de bekenden in de hiphop scene. Als er zoveel mensen zijn die zoveel hartverwarmende reacties geven, heb je iets goed gedaan in je leven.

Rust in vrede, Rob.
Ik heb hem helaas nooit persoonlijk ontmoet maar altijd om hem kunnen lachen in onze chats op musicmeter en op Facebook. Sterkte aan allen die dichtbij hem stonden.

R.I.P. Rob, toch wel een van de tofste users op de site.

en Mooi geschreven Lukas

Aan alle MuMe-vrienden van hem veel sterkte...
http://i63.tinypic.com/2vdfj89.jpg

Ach, wat een nieuws. Lees het nu pas. Ik heb regelmatig gegrasduind door heel dit forum en met plezier discussies gelezen waar hij een groot aandeel in had. Hij had echt een scherpe pen en dat bewonder ik.

Veel te jong.

Rust in vrede, jongen.

Voor zover het nog niet gebeurd is, kan er iemand misschien dit topic delen met Robs nabestaanden? Hopelijk kan zijn familie er toch iets van steun uit putten.

Dan kan je denk ik het beste Lukas even taggen. Nou ja, dat heb ik dus zojuist voor je gedaan, maar je snapt wat ik bedoel.

Shit man, wat een klotenieuws, ook ik ben er stil van. Bah, echt heel stil...

Beste Rob,

Ik heb je ooit bijna ontmoet toen ik in je oude woonplaats was. Je vroeg me of ik zin had om stenen naar bejaarden te gooien. Voor de rest heb ik je een paar keer op Facebook en deze site gesproken. Maar liefst twaalf pagina's aan absurde bullshit zie ik hier. Daarnaast heb ik je gevolgd in je strijd. Je positiviteit was iets waar veel mensen van kunnen leren.

Toen het bericht gister op Facebook voorbij kwam was ik erg stil. Het leek een tijdje goed met je te gaan, dus kwam de klap extra hard aan. Ik wens alle nabestaande en in het bijzonder Lukas veel kracht toe. Rust zacht ouwe hiphopper...

R.I.P. R&P
Damn, dit is toch net even anders dan bij een overleden artiest... Met ontroering de vele pakkende berichtjes gelezen. Iemand die duidelijk een diepe indruk heeft nagelaten, ook op mij. Sterkte aan iedereen die hem van dichtbij kende.

!

http://oi64.tinypic.com/1432ngo.jpg

Mijn hemel, dit verzin je toch niet?

R.I.P. Rob

Veel sterkte aan de nabestaanden.

Zelfde verhaal hier.

Rust in vrede.

Ik vind het ontroerend mooi. Rob had af en toe contact met Bob, die inmiddels natuurlijk ook een paar jaar ouder is dan toen hij in 2006 de Beatles-topics onveilig maakte. Hij heeft op zijn manier op meerdere manieren zijn medeleven betuigd.