Dit. Plus dat ik het origineel toch wel een stuk leuker vind, hoewel ik niks tegen Cocorosie heb.

Nee, ik ook niet, ze hebben hele leuke nummers en snorren soms.

16. Fugees - Killing Me Softly (1996)



“I felt all flushed with fever, embarrassed by the crowd, I felt he found my letters and read each one out loud”

Hun meest atypische track werd hun grootste hit! Misschien stimuleerde dat ook Lauryn haar zanggeluid volop te gaan uitspelen op haar solodebuut een paar jaar later. Duidelijk een klassestem, en ze weet erg goed met het nummer overweg te gaan. Het omvat een zelfde soort moeiteloosheid als het origineel. Lauryn geeft het zelfs nog meer body mee dan Roberta (laat Arrie het niet horen)! Ook de andere toevoegingen geven het een wat speelser karakter: de hiphopbeat, het Rotary Connection-gitaartje, zelfs dat gebrabbel,... de Fugees hadden gewoon veel lol! Dat ik hem liever speel als het origineel heeft waarschijnlijk veel met de leeftijd te maken. Dit is gewoon zo’n nummer dat mee de soundtrack van onze hele generatie bepaalde. Werd zelfs jaren na release nog veelvuldig gedraaid op radio en tv! Heb geen enkele keer weggezapt!

Cijfer: 9,5


15. Mario - Let Me Love You (2004)
“We should be together girl, With me and you it’s whatever girl, So can we make this thing ours”

Deze generatie had ik dan weer graag aan me laten voorbij gaan. Bijzonder flauw, in zang, in dans, de song...: den Usher van de witte producten zeg maar. Prille bakvissen wiens smaakpapillen nog onderontwikkeld zijn lustten er helaas wel pap van en kochten met hun zakcentjes de single om vervolgens vieze dingen met het hoesje te gaan doen. Walgelijk! Het nummer vooral. Langs de andere kant werkt het ook wel inspirerend, inspirerend om m’n kop er langs mijn neusgaten af te knallen! Helaas heb ik niet zulke gigantische prachtexemplaren als Mario... Hé, als ik nu eens gewoon zíjn kop eraf knal?

Cijfer: 1

16. Fugees - Killing Me Softly (1996)
Ik vroeg me nog af: “Zal ‘ie voorbij komen of niet?”. Niet omdat ik twijfelde aan de "grootheid" van dit nummer, maar omdat je ‘m in principe ook kan scharen onder hip-hop. Eigenlijk is dit meer hip-hop dan R&B (afgaande op de instrumentale backing), toch? Maar ben blij om 'm tegen te komen in deze lijst! Uiteraard een zeer mooie klassieker. Fugees is één van de weinige groepen waarvan leden, en dan met name Lauryn, zowel konden rappen als zingen. Dat maakte hen uniek. The Score en diens bijbehorende vier (?) singles staan nog steeds als een huis. Ik vind de productie van het hele album tot op zekere hoogte nog best eigentijds aanvoelen, eigenlijk. Als je weet dat het album uit 1996 komt, dan hoor je natuurlijk wel dat het een jaren ’90 product is, toch heeft het iets tijdsloos over zich. En ja, het mag gezegd worden: deze is leuker/beter/mooier dan het origineel van Roberta Flack.
Cijfer: 9.5

15. Mario - Let Me Love You (2004)
Dit wel een beetje jammer, ja. Ik had ook totaal niet zien aankomen dat deze nog zou langskomen. Ik vind het niet het meest dramatische nummer dat tot nu toe voorbij is gekomen, maar vind hem ver van leuk. De R&B was in 2004 globaal bekeken sowieso al niet meer interessant. Dit nummer is daar geen uitzondering op. Een 1 ga ik er niet voor geven, zo erg vind ik ‘m niet. Het refrein is zelfs best aanstekelijk, en daarnaast vind ik Mario's stemgeluid ook niet extreem irritant of slecht. Wel een lelijke videoclip trouwens, maar goed, dat zal ik niet meenemen in mijn beoordeling.
Cijfer: 3.5

Ik had 'm ook eerst bijna over het hoofd gezien, omdat je de Fugees toch in eerste instatie met hiphop associeert. Dat de muziek hier ook meer hiphop is hoeft geen struikelblok te zijn, want dat gaat voor een aantal andere R&B-nummers ook wel op denk ik.

O, in dat geval: waar blijven Eve en Missy Elliott?

Een nummer als One Minute Man bv. had er toch zeker bijgekunnen, als het een grotere hit was geweest. Toch?

Jullie zitten er allebei naast, en ik kan hiermee zelfs Angelo eens verbeteren (want ik verbaas me toch altijd weer over zijn kennis): het origineel van Killing Me Softly is niet van Roberta! Het origineel is van Lori Lieberman:

Roberta met een origineel nummer, dat klinkt eigenlijk al vrij onmogelijk.. we hadden het moeten weten! Dit wordt al wel héél softly trouwens...

Die vind ik zó leuk. Net als bijvoorbeeld Independent women is dit ook zo'n ladies-anthem, maar dat kan me niets schelen. Ik beluister 'm nog heel vaak. Ik doelde eigenlijk vooral op Get ur freak on, ik zou niet weten hoe dat nummer het in België deed, maar in NL-UK-US deed hij het hartstikke goed, geloof ik. Het ziet er naar uit dat sinds tijden weer een nieuw album zal verschijnen, staat momenteel gepland voor 27 december 2011, en dat werd wel weer eens tijd. Het ging niet zo goed met haar gezondheid de afgelopen tijd, haar ziekte scheen zelfs zo erg te zijn dat ze niet eens meer een pen in haar handen kon vasthouden toen ze nieuwe liedjes wilde schrijven! Daardoor belandde ze ook in een depressie, enzo.




Ouch, dat heb ik dus echt NOOIT geweten.

Bedankt voor de (terechte) correctie, heb ik ook weer eens wat geleerd. Vind de versie van die Lori Lieberman een heuse draak, een soort smartlap zonder een feestelijke sfeer. Nee, doe mij maar de Fugees! Trouwens, ik vind de versie van "onze" Shary-An ook niet slecht. Ze nam het nummer al een jaar geleden op voor The Voice of Holland, maar ze doet het niet onverdienstelijk, als je het mij vraagt.

Ha, dat wist ik wel! De versie van The Fugees is inderdaad het beste.

..en de originele versie is wel beter dan die van Shary-An, als je het mij vraagt.

Ik ga toch voor de versie van Roberta. Die van Lieberman heb ik nooit veel aan gevonden.

Ik vind die van Lori dan weer het mooist. Ja, echt waar! Ik mag dan nog zo'n fan zijn van Roberta, Killing Me Softly is net zo'n nummer waarmee ze me nooit heel erg heeft geboeid. Ze heeft een prachtige stem, maar in dat nummer vind ik het niet zo naar voren komen, ook omdat ze naar mijn idee met weinig passie en emotie zingt. Een beetje op de automatische piloot. Die van Lori Lieberman vind ik mooier gearrangeerd. Die van van Fugees vind ik ook maar weinig aan, en Shary-An... tja ik heb gewoon een zwak voor haar.

Die Shary-An heeft wel een mooi strotje, moet ik zeggen!

En uiteraard komt Get Ur Freak On niet meer langs, omdat dat gewoon hiphop is. Don't push it!
"Silence, when I spit it out *rochel, tuf* in your face"

Fugeez zijn hot, Mario is not.

Fugeez imo niet echt r&b, al is dit nr misschien wel een uitzondering maar dan hoort ie op 1

14. R. Kelly - I Believe I Can Fly (1996)



“I used to think that I could not go on, And life was nothing but an awful song”

Minstens ontelbare keren hebben we naar Space Jam gekeken! Mijn neef voor de Looney Tunes en Michael Jordan, ik voor de Looney Tunes en de muziek! De film kan ik nog met moeite samenvatten en van de soundtrack blijft ook al niks meer over, behalve dan... Ik weet niet meer hoe het precies ging (de videoband is al enige tijd zoek, snif), maar je kan je zo voorstellen dat Jordan de beslissende slam dunk maakt op de verheffende tonen van de R. “If I just spread my wiiiings: I can flyyy! I can flyyyhyyhyyyhyyhyy!” De gedachte alleen al bezorgd je toch kippevel?! Tja, waarom werkt het de ene keer wel voor je en de andere keer niet... Hoe Kelly hier tegen zijn uitgebreide koor op brult (letterlijk in de clip) is behoorlijk memorabel. De strijkers gaan weer over de maximum en het mag voor een keer. Zonder de gedachte van een scorende Bugs of Michael erbij verliest het nummer al een groot deel van zijn kracht, maar dit blijft toch een hit met een hoog “YEAH!”-gevoel!

Cijfer: 7,5


13. Eamon - Fuck It (I Don't Want You Back) (2003)
“You played me, you even gave him head, Now you’re asking for me back, You’re just another hag”

Weet je nog, helemaal op plaats 95? Daar stond zijn zogenaamde muze de wederdienst bewijzend. Normaal is het toch leuker als een vent door zijn wijf uitgescheten wordt, maar in dit geval weet Eamon het correcter te doen. Het mag dan grotendeels hetzelfde nummer zijn, hier krijgt het haast een geloofwaardig karakter mee i.t.t. de uitlachtrack van zijn net geen wederhelft. Al blijft schraalheid grotendeels troef en het talent eerder schaars, als een leuke one-hit-wonder valt dat te accepteren! Van de gecensureerde versie op YT blijft wel weinig over... gelukkig is dat voor een zanger van zijn kunnen niet zo heel erg...

Cijfer: 7

14. R. Kelly - I Believe I Can Fly (1996)
Opluchting, opluchting. Ik begon al bijna te denken dat dit op nummer één zou eindigen. Het moge duidelijk zijn: ik vind dit een vreselijk nummer. Zo’n nummer waarbij het Oprah-kijkend publiek al hun zakdoekjes paraat hebben, alvorens Robert ook maar één noot heeft gezongen. Misschien komt het door de tekst die overkomt als een soort mislukte anthem, of misschien is het de té overdrevenheid waarmee het gebracht wordt (die vind ik hier veel storender dan op bijvoorbeeld If I could turn back the hands of time). Ik weet het niet, maar ik vind dit niks. En als dat koor erbij komt... brrrrrrr, wegwezen!
Cijfer: 2

13. Eamon - Fuck It (I Don't Want You Back) (2003)
Misschien hoort dit nummer de “guilty pleasure” stempel te krijgen, maar dat deert niet, ik vind ik ‘m nog steeds heel leuk. Eigenlijk vind ik ‘m nog leuker dan dat ik hem toen vond. In de tekst wordt wat “afgefucked”, en toch heeft het wel wat. Eamon heeft ook wel een aparte klankkleur, en dat zal daar aan bijdragen. Ik kan me nog vaag een zwakke opvolger herinneren (Love them ho’s heette die, geloof ik), en daarmee kelderde zijn geloofwaardigheid ineens flink. Eerst is z’n zogenaamde vriendin een hoer, en vervolgens vertelt hij vrolijk hoe hij van de dames van de straat houdt. Ja, dat kan natuurlijk niet hè? Niet dat iemand zich er ook maar druk over maakte, ze waren hem alweer geruime tijd vergeten.
Dit is gewoon een moderne klassieker in z’n soort. Terechte hoge notering.
Cijfer: 8+

I Love Them Ho's vond ik, los van de tekst, echt een heerlijke track! Funky ritme heeft die! Zo'n nummer, god weet waar het vandaan komt, maar ik speel het eigenlijk nog regelmatig.. Fuck It haast nooit meer.
http://www.youtube.com/watc...

Moet ik nu opgenomen worden?

Alleen The Fugees kan ik pruimen van de laatste 2 updates. En dan heb ik nog een vette overkill aan dat nummer gehad, zodat ik het nu niet meer kan horen.

Funky? Hm, ik vind 'm niet echt funky om eerlijk te zijn. Eerder monotoon. Dan is Get Off My Dick een stuk funkier en ritmischer. Deze vond/vind ik altijd wel aardig. Hiervan vind ik de tekst ook best leuk.

You go, go tell your friends (your friends)
Tell them, get off my dick (my dick)
They keep, tellin' you shit (you shit)
Go tell i said suck my dick (my dick)

Wat een baas eigenlijk hè, die Eamon.

Wel fan zijn van Jennifer Lopez en Nina Sky waarderen, maar R. Kelly een onvoldoende geven vanwege, zo begrijp ik, gebrek aan originaliteit en Eamon verantwoorden als een ''guilty pleasure''. Tsjah, mij is het duidelijk, Angelo mist de jeugdsentiment van Space Jam en het als jongetje zijnde misbruiken van het woordje Fuck. Ach... fuck it, I Believe I Can Fly is mijn anthem. Shout out naar Michael Jordan, Muggsy Bogues and Daffy Duck. Haters gonna hate!

Die opmerking heb je al eerder geplaatst hier. Ik snap alleen niet waarom je doet alsof iemand minder is als hij (of zij) Jennifer Lopez, Nina Sky of Eamon wél weet te waarderen? Is er soms een graadmeter o.i.d. waaruit blijkt dat die namen not done zijn, terwijl R. Kelly helemaal de shit is? Daarnaast heb ik bij Kelly's I believe I can fly volgens mij nergens neergepend dat ik het geen leuk nummer vind vanwege het gebrek aan “originaliteit”. Als dat de reden was waarom ik dit nummer vreselijk vind, dan had ik vrijwel de hele lijst kunnen beoordelen met een onvoldoende. Daar komt ook nog bij: wat is origineel?

Ook de opmerking dat ik het nummer niks zou vinden omdat Space Jam voor mij geen jeugdsentiment vormt, is geheel irrelevant. De Titantic is jeugdsentiment voor mij, moet ik daarom Celine Dion’s My heart will go on daarom ook maar leuk vinden omdat het a: dus jeugdsentiment is, en b: omdat het nummer zo mooi bij de film past / aansluit? Ook hier geldt hetzelfde: de film is geen graadmeter voor de beoordeling of kwaliteit van het nummer. Die dingen bekijk ik volledig los van elkaar.

Dat heeft allemaal barweinig te maken met “haters gonna hate”. Als het nummer voor jou wel een anthem is, en jij hem wel leuk vindt, dan is dat voor jou alleen maar leuk. Ik vind het niks. Dat je mij ziet als Jennifer Lopez “fan” is prima, maar ik heb, geloof ik, al een paar keer benadrukt dat ik alleen maar haar eerste twee albums leuk vind. Daarom ben ik ook royaal geweest in het becijferen van de voorbij-gekomen nummers (m.u.v. Get right en All I have). Als deze lijst haar huidige hits zou bevatten als On the floor, dan zou ik niet hoger komen dan twee sterren. Zo’n “fanboy” ben ik kennelijk dus toch niet.

Mijn hele reactie is bedolven in sarcasme. Laat ik dat even duidelijk maken, dan.

Kortom: neem het niet te serieus. Het is niet mijn bedoeling geweest om je te provoceren.

Eamon wat een ergerlijke artiest. Zijn track krijgt een 1. R. Kelly is dan weer wel aardig maar weinig bijzonder een 5,5je.

12. Akon - Lonely (2005)
“I'm Mr. Lonely, I have nobody, For my own”

En plots stond daar iemand genaamd Akon aan de top van de hitlijsten. Een zanger/rapper met Senegalese roots. Daar moest je vanonder de indruk zijn, ware het niet dat hij gewoon in de US geboren is. Hij schreef en produceerde de meeste van zijn tracks zelf en daar moest je ook vanonder de indruk zijn! Ware het niet dat zijn materiaal grotendeels uit wegwerpmuziekjes bestond. Zijn eerste nummer Locked Up was nog best geinig, maar al snel kwam in Akon de blaaskaak naar voren. Deze zielige huilienonsens heeft daar een aardig handje bij geholpen. Een hooggepitchte sample, een enerverend pianoloopje en een hoop gemekker hebben van Lonely een hopeloze baggerplaat weten te maken. En het ergste is dat het niet eens zijn ergste nummer is! Gelukkig stopt deze lijst bij 2005...

Cijfer: 2,5


11. All Saints - Never Ever (1997)



“I'll take a shower, I will scour, I will rub, To find peace of mind”

Wat had ik een hekel aan ze. Spice Girls, dat was de real deal! Haten, moest ik ze, deed ik ze. Maar wel stiekem genieten van nummers als Bootie Call, War of Nerves, Pure Shores en uiteraard deze! Laat Baby, Sporty en Scary het niet horen..! Maar eigenlijk is deze groep toch van een heel ander kaliber. Ook een Britse meidengroep, maar hun stemmen klonken veel interessanter en beter en het materiaal een pak volwassener en geloofwaardiger! Maar daar moest je toen niet mee afkomen, want dan kreeg je een linker (al zou ik met m’n tengere armpjes vast niet ver gekomen zijn). Hun nummers staan nu nog steeds als een huis en Never Ever heeft nog niks van z’n sfeervolle tristesse moeten inboeten. De clip kwam behoorlijk vaak voorbij, met zijn “homemade” fragmentjes bij het zwembad, het zette de melancholie van het nummer goed in de verf. De stemmen worden ook mooi uitgespeeld om verschillende fases van een break-up te belichten. De gesproken intro, dan Melanie vol ongeloof en vervolgens Shaznay vol frustratie. God, als Geri & Co dat horen, dat ik zelfs hun namen ken... Tijd om af te ronden! Prachtig nummer, van een groep die eigenlijk veel beter is dan... Nee, ik wil het niet zeggen!

Cijfer: 9,5

Akon is dope, de andere track niet. Nee grapje. Alle twee is het kut met peren.

Never Ever gaat nog wel als popnummer(7-), maar Bootie Call is echt een kwelling. Die andere meneer is voor mij zo onbetekenend als poep van een mier.

12. Akon - Lonely (2005)
Gruwelijk k*tnummer van een volkomen talentloos persoon. Ik weet het, hij is niet de enige in zijn soort, maar goed, ik vind Akon irritant, meer dan irritant zelfs. Ik weet niet wat ik ergerlijker vind: de refreinen of de coupletten. Met afstand het slechtste nummers tot dusver.
Cijfer: 0

11. All Saints - Never Ever (1997)
Shit shit shit shit! Dat deze de top tien nét niet heeft gehaald is echt jammer! Prachtige R&B-ballade, (misschien wel) de beste in z’n soort. Fantastische zang, sfeervolle compositie en ook een oprechte, hartverscheurende tekst. Kan me nog herinneren dat dat nummer hier thuis wel honderd keer werd gedraaid vroeger, maar dat vond ik geen probleem. Ik vond (en vind) het een geweldig nummer. De instrumentale backing is gebaseerd op het traditionele Amazing grace; en dat wordt vaak als theorie gebruikt waarom dit nummer het zo goed deed. De dames van All Saints zijn vier leuke zangeressen, en hun drie reguliere studio-albums zijn allemaal de moeite waard. Naast de singles is er ook veel non-single materiaal dat de moeite waard is. Beter dan dit zal het vast wel niet meer worden. Mag ik hoger dan een 10+ geven? In dat geval:
Cijfer 1000+

Grappig, ik heb nog even getwijfeld om er ook gewoon een 0 en een 10 van te maken.

Morgen wel een echte 10 van mij (en het zou goed kunnen van jou ook denk ik...)!