24u ?? nee hoor, niet dat ik weet...
deze mal waldron: 5.5/10

of Waldron de ultieme "less is more" jazzpianist is durf ik te betwijfelen, maar als "less is more" jazzliefhebber behoort hij wel tot mijn favorieten.

de donkere wat dreigende toon en (het schijnbaar) iedere noot de juiste lading kunnen geven zijn de Waldron kenmerken die mij het meeste aanspreken...een subtiel pianist.

ik ken beter/mooier werk van hem, maar natuurlijk staat niet alles op You Tube..

7+

Mooi stukje, doet mij qua sfeer ook wel ietwat aan Satie denken, m.b.t "less is more" hebben ze dat i.i.g wel met elkaar gemeen.
Daar waar de voorgaande clipjes mij niet direct nieuwsgierig maakte naar ander werk, doet dit het voor mij wel.
Iemand wat tips voor mij?

7,5

8. Motivatie:

8
Mooi melancholisch.

@ Pretfrit: hij heeft inderdaad nog mooier werk gemaakt, maar dat staat niet allemaal op youtube zoals je zelf zei

@ Madjack71: In de stijl van dit clipje zou ik je er niet direct een tip kunnen geven.

Zijn werken met Lacy zijn geniaal, je moet echter wel openstaan voor wat vrijer spel.

"Seagulls of Kristiansund" is erg goed maar wel behoorlijk postbop. Dus ook best pittig.

Misschien zou je het best eens zijn duet met Shepp kunnen proberen: "Left Alone Revisited". Dat is een eerbetoon aan Billie Holiday

Jamie Saft - schamiel 7, Ygal 8, vooral bij schamiel speelt Saft "te zwaar" op de piano.
Wayne Horvitz - 4, lou reed op gitaar??
Mal Waldron - 7, uhhh... op een vernuftige manier heeft het wel wat.

Waldron is ook erg goed op At the Five Spot van Eric Dolphy

Ja maar daar speelt hij wel compleet anders. In ik meen '63 raakte Waldron volledig overspannen en zat hij in een diep dal. Hij moest zijn vaardigheden bijna volledig opnieuw leren en er is wel een duidelijk verschil te merken. (Ik vind hem beter na) Overigens bleef hij zich ontwikkelen.

Ik heb er van genoten. Heel mooi. 7,5

Ik snap het idee van wanneer er een nieuw filmpje mag komen nog niet echt, dus ik doe maar iets.



Henry Grimes - bas
David Murray - tenor
Hamid Drake - drums

Henry Grimes is een bassist die eind jaren 50' tot 1967 met grote artiesten heeft gespeeld. Hij heeft o.a. meegespeeld op Cecil Taylor's Unit Structures en Conquistador, Sunny Murray's Sonny's Time Now, Don Cherry's Symfony for Improvisors en Albert Ayler's In Greenwich Village.

Vervolgens was hij de muziekwereld een beetje beu en zat mentaal niet helemaal goed in z'n vel. In 2002 werd hij gevonden, hij had er wel zin in om weer bas te gaan spelen....

Er zijn wat dat betreft (nog) geen regels, dus je doet het precies goed.

henry grimes trio 7.5/10

8
Ik ben niet echt een liefhebber van David Murray, Grimes en Drake zijn heel erg goed.

bovenstaande filmpje doet het niet meer. en in het kader van een nieuwe dag een nieuw filmpje..




de "kenners" zijn erg enthousiast over deze 2 heren en de projecten die ze zoal ondernemen...

Ik ben hier wel enthousiast over. Ben ik nu een kenner?



Ik doe eens gek en geef een 9! Echt toffe muziek. Hier had ik wel bij willen wezen. Mooi pianospel, mooi basspel, mooi saxspel, fijne begeleiding door de drums. Mooi samenspel. Ze leven zich goed in in de muziek. Melodisch. Emotioneel.

6.5 opzich leuk, leuke melodieen en prima samen spel, maar geen van de artiesten springt er echt boven uit, ook vind ik de totaal niet echt sepectaculaire. voelt een beetje als kajacken door de grachten van utrecht

8,5! Lijkt wel een soort mineurversie van The survivors' suite. 't Is dan ook een soortgelijke bezetting met soortgelijke semi-improvisatie. Erg gaaf!

Heel erg vet inderdaad. Ik knal er ook een 8.5 tegenaan. Continue spanning!

leuk topic dit; ontdek het nu pas. Maar eens mee gaan doen.
Mooi spannend stuk muziek. Ik zet er een 'veilige' 7,5 voor weg.

Ik zal even wat extra info geven.

De 2 mannen waar he thier om gaat zijn de indo-amerikanen Vijay Iyer en Rudresh Mahanthappa. ze spelen vaak samen maar gaan ook ieder hun eigen weg. Het bijzondere van hun spel is het feiloos intergreren van indiase muziek in de jazz. Coltrane was daar al mee bezig, echter deze 2 heren zit het in het bloed. Daarnaast zijn ze ook een beetje buiten de gebruikelijke scene groot geworden. dat geeft ze een echt eigen geluid.

Niet alle albums zijn wellicht even interessant maar een aantal zullen zeker over een aantal jaar als "klassieker" gezien gaan worden (hoe weet ik dat?...ja hallo, jullie hebben toch ook oren)

hun albums zijn voornamelijk op het Pi label uitgebracht (ook onder de naam fieldwork) en daar kun je tevens extra info lezen en streams van b.v. het album Kinsmen horen

Pi Recordings - Dedicated to the innovative - pirecordings.com

dit is ook aardig, (Mahanthappa/Kinsmen)

YouTube - Kinsmen: Indian American Jazz

"I Don't want to call it fusion, which i call the f word.."

edit: na het beluisteren (tijdje terug) van de streams op het Pi label direct Kinsmen besteld en mag nu een aantal weekjes wachten
Ben erg benieuwd hoe die meanderende over elkaar buitelende lijnen op een fatsoenlijk instalatie klinken

Vijay Iyer Quartet & Rudresh Mahanthappa 8/10

7 goed, diepzinnig spel.

Akira Sakata / Robert van Heumen / Nic Collins
(Tokyo 2008)

Beetje gepruts met elektronica. Niet echt iets voor mij. Wel knap hoe die blazers er toch nog iets van maken.

Vijay Iyer en Rudresh Mahanthappa: 6, ik weet niet of het aan het filmpje ligt, maar het komt bij mij niet zo uit de verf.
Akira Sakata / Robert van Heumen / Nic Collins: 7, begint een beetje als geneuzel, maar wordt wel steeds beter.

het heeft zo z'n momenten. Ik had overigens nog nooit van deze heren gehoord

Zulke experimentele jazz werkt echt niet op filmpje vind ik. Dat moet je of live beleven of met de hoofdtelefoon beluisteren:
Improviserende Libanese artiesten met onder andere Christine Sehnaoui.
In deze stijl moet je echt geoefend zijn. Fluistermuziek.

dat bedacht ik me ook toen ik dit filmpje beluisterde.

Het gaat wel 7