Alicia, dix, Rainmachine

Ja, hier ben ik weer!

6

Second Still en één van mijn favorieten van hen. Deze versie had ik nog niet gehoord btw.

8,5

Lekker sfeertje hoor, wel iets te braaf en netjes, de zangeres mist iets eigens maar leuk dat dit genre nog een doelgroep heeft. Wel mooi gitaarwerk... 7,5

7,74 voor de LA'ers

Het officiële debuut (er is in 1979 een album opgenomen, Spirits, die nooit is uitgebracht) van Matt Johnson uit 1981 verscheen op 4AD, onder zijn eigen naam. Pas in 1983, na het succes van Uncertain Smile en Soul Mining, besloot Johnson ook het debuut onder The The uit te brengen.
Het album werd onder productionele leiding van de onvermijdelijke Ivo Watts-Russell opgenomen in ruim twee weken (Ivo had blijkbaar nooit veel tijd nodig, het debuut van Cocteau Twins werd in slechts 10 dagen opgenomen). Niet alleen Ivo bemoeide zich met de productie, ook het duo Gilbert&Lewis (resp. gitarist en bassist van Wire) produceerden twee songs.
Dit nummer, Another Boy Drowning, werd eens omschreven als "A Durutti Column track possessed by Matt Johnson's demons".

❤️

8

Nu nog even stemmen, tussen de kerstboodschappen door!

Geef me even wat tijd. Voor de herverwerking. Toen, ergens in 1988/89, denk ik. Was aan het studeren voor het college de dag later. En er was ineens die dromerige song. VPRO/VARA vermoed ik. En ik werd uit mijn concentratie gerukt. Wat een nummer! Viel van mijn stoel af. Diezelfde week nog naar Kroese. Om het album aan te schaffen. Naar mijn bescheiden mening een summum van postpunk!

Beoordeling volgt later…

Grappig, afgelopen weekend met mijn broer nog bij Kroese in Nijmegen geweest.

En? Wat was de score (aanschaf)?

Ik heb niets meegenomen. Mijn broer de LP van Make Good Your Escape - Never Look Back Here Again.

Ik kende Real daarvan, fijne single.

idd erg Columnesque

8

7,2

6

8

10+++

8

Mooi artwork ook van de heruitgave (zou het aan de muur willen hebben hangen, … daar waar ik nog wat ruimte heb). Van de broer van Matt, dacht ik. Ook verantwoordelijk voor ander artwork van The The. Die gast op de albumhoes lijkt overigens wel verdacht veel op deze gast. Eerst een tijdje door de stad gestruind, om vervolgens depri in de bar te belanden.

8,6

9

Rainmachine, koosknook, EvilDrSmith

Een stuk beter dan 'This Is The Day' die ik eerder deze nacht heb weggestemd in Greatest Hits of #6: Greatest Hits 2024. Dat zou met dit nummer niet gebeurd zijn. Ook al begint het (voor mij) wat twijfelachtig/weifelend, vooral de tweede helft is erg fraai.
7,7

Evil indeed.

Het was een bikkelharde strijd tussen The The en Arie Ribbens.

7

Dat vind ik nou net zo fraai. Dat kleine, idd weifelende/achteloze, begin - wat schijnbaar richtingloos Columnesque tokkelen met delay-effect - en dan die opbouw. Mooi hoe die synth en toetsen er in komen. En met prachtige lyrics (geldt trouwens voor het hele album / oeuvre van Johnson).