"While The Sound had songs of gloomy introspection and a sweeping romanticism, Second Layer strips all of that away, leaving in its place a monochrome worldview morbidly obsessed with the dehumanising effect of war, nuclear weapon annihilation, and the fracturing and negation of the self within an increasingly distorted and technologically mediated society".
Deze quote van een Engelse journalist vat het verschil tussen moederband The Sound en het side-project van Adrian Borland en Graham Bailey, resp. zanger/gitarist en bassist van The Sound, perfect samen. Dit nummer komt van World of Rubber, het debuut album uit 1981 (na twee eerdere EP's in 1979 en 1980).

8,8

7.8

8

7,8

7,5

JD vibes

8

8

angenehm monoton

Borland fans: Alicia, Rainmachine?
EvilDrSmith, koosknook

7,5 voor Second Layer

8.3

8,5

9

jeanmaurice, Juul1998B, EvilDrSmith, orbit

Goh, nooit geweten van deze band, terwijl ik nochtans van mezelf vind dat ik The Sound heel erg gaaf vind.
Raar dat deze band altijd onder mijn radar is gebleven. Het Italiaanse Radiation Reissues heeft de plaat een paar jaar geleden opnieuw uitgebracht, die is wel nog goed betaalbaar. Eens verder luisteren...
8,3

JD in het kwadraat. Erg vet!!!
8,5

8,5

Een 8,18 voor Borland en Bailey.

En nu door met meer donker werk of gaan we wat luchtigs doen (een Orange Juice bijv.)?

Donker.....

Maar het wordt einde week 20 graden en de appelboom krijgt een wat groenige waas…?

"Wat men in het zonlicht kan zien is altijd minder interessant dan wat zich achter een glasruit afspeelt. In dat donkere of lichte gat leeft het leven, droomt het leven, lijdt het leven."

Ja, ja, Baudelaire.

Ce qu'on peut voir au soleil est toujours moins intéresssant que ce qui se passe derrière une vitre. Dans ce trou noir ou lumineux vit la vie, rêve la vie, souffre la vie.

In de tijd van Baudelaire was Australië een kolonie van The British Empire en was het binnenland nog vrijwel ongerept. Dat wilde ongerepte hoor je ook in deze track terug van deze bekende band uit Sydney, wat wil je met een titel als Chaos. Hoewel het nummer uit 1992 stamt, heeft de band wortels in de postpunk en deze track is een soort fusie van postpunk, psychedelica en postrock (bestond dat toen al?).
De band is natuurlijk The Church, Still Going Strong in 2025. Helaas voornamelijk bekend van Under the Milky Way en album Starfish, maar wat een oeuvre heeft deze band nagelaten.
U wilde het donker, let's go mate!

8,5

7.3
The Church hoor ik graag; dit nummer vind ik niet zo bijzonder interessant.

8,8

8

Ja, ja…Baudelaire + Chaos =

8,8

8