Hij luistert vast naar de super deluxe endless extended and enhanced endurance remix…

Tot Grauzone 2013 (Melkweg Amsterdam) had ik nog niet van dit Engels/Zwitsers duo gehoord. Was niet bepaald onder de indruk van hun optreden. Toen we de Melkweg verlieten liepen mijn broer en ik toevallig tegen William Maybelline aan, de bassist. Hij was zijn partner Larissa Iceglass uit het oog verloren en wij hebben hem totdat de taxi voor hem kwam, even gesproken. Gesprek ging over postpunk en hun invloeden. Aardige en bescheiden vent.
Twee jaar later verscheen deze single van Lebanon Hanover, The Hollow Sky. De songs met de typische postpunk gitaar van Iceglass zijn imo de betere nummers, deze hoort daar zeker bij.

7

Ik las eerder altijd Lebanon Hangover. Dat deed me denken aan die keer dat ik in Beirut iets te lang aan de hubble bubble had gezeten.

7,5

7

8

7

7.8

7,5

9!!! Nieuwe album is best tof btw!

7,3

Het gitaargeluid en de drumcomputer leggen wat verbindingen met Garlands.

7,5

Ik ben nog niet helemaal overtuigd. Ik krijg een beetje het gevoel alsof ze een trucje uitvoeren, een maniertje. Het kale en saaie drum(computer)geluid helpt ook niet echt mee. De zangeres heeft een prettig lijzige stem, maar ontbeert een eigen signatuur. Evenwel aangenaam om naar te luisteren, maar allesbehalve indrukwekkend of beklijvend. Middelmatige heuteldreutelgefröbelwave.
6,8

Nog stemmers?

Ja, van mij nog. Zal het gemiddelde wat opkrikken.

8

Gemiddeld een 7,53 voor deze "heuteldreutelgefröbelwave".

Hoewel ik een beetje klaar ben met de site…

Hier gait ’t deur!

Modern Art (op MM staat foutief The Modern Art) debuteerde in 1982 met hun album Underwater Kites, die alleen op cassette verscheen. Dat bleek een rode draad in hun carrière te zijn, releases alleen op cassette uitbrengen en dat onderstreepte hun eigenzinnige karakter. Later werden heruitgaves wel op vinyl uitgebracht. John Peel gaf de band de nodige airplay in hun eerste jaren, maar tot een doorbraak is het niet gekomen. Het debuutalbum is een soort kruizing tussen krautrock, psychedelische ambient en postpunk en is mijn inziens een aanrader, hoewel niet consistent in kwaliteit. Hello Goodbye komt van hun debuutalbum.

Je had late eind jaren 70 en eerste helft jaren 80 best een redelijke cassette (K7) scène. DIY - je muziek (of wat er voor moest doorgaan) verspreiden via K7. Binnen de postpunk is The Cleaners from Venus een voorbeeld daarvan, maar er is veel meer. Befaamd is natuurlijk A Certain Ratio - The Graveyard and the Ballroom. Met dat iconische etui-design van Peter Saville (in meerdere kleuren). Misschien wel een afzonderlijk topic waard. Om de K7-cultuur eens te verkennen.

Ik ken dit Modern Art nog niet. Ben benieuwd. Ik ga luisteren, maar eerst draait hier Cabaret Voltaire - The Crackdown.

En het toeval wil, voor mij op dit uur, het heeft best een Cabaret Voltaire vibe.

8,2

8

7

8

7

8

Als je dan dit leest, man man wat was ik daar graag bij geweest.
We moeten het hier doen met Modern Art en dat is geen straf.

8

8,5

6,9

8