Ik adviseer in deze, … haal de kat uit de gordijnen, zet hem buiten en doe de luiken dicht.

Ik word altijd bijzonder nerveus van de muziek van Pere Ubu en daar helpt zo'n orgelpartij van het neefje van Ray niet echt bij.

Je overdrijft. Die kat hing daar namelijk al even, door Elizabeth.

We komen hier niet echt uit zo, ik stel een poldertaktiek (een lang vergeten politiek iets) voor. Ik post iets wat we allebei wss aardig vinden, kunnen we een coalitie vormen?

Ha, we gaan op z’n Bontenbals door het midden. Gaan we daar eerst nog over stemmen?

Ah, iets van The Associates dus

Deal!

Een psychiatrisch ziekenhuis en de ervaringen in een besloten (nacht)club combineren in een song, dat is Billy MacKenzie en Alan Rankine wel toevertrouwd. Volgens anderen was de song een parodie op de New Romantic beweging. Sulk staat bol van excentrieke muzikale keuzes en beschouwingen van een steeds meer vervreemende wereld om hun heen. De clip van Club Country is bewust over de top, met een hoofdrol voor de beide Whippet honden van MacKenzie en Martha Ladly....

En nou mag ik alweer gaan stemmen?

Loopt Martha op links - dan af en toe achterlangs naar rechts? En ze doet viool? Dat doet stemmen.

8,5

En ik neem aan dat je kat weer in de gordijnen zit? Voor de derde keer deze avond/vroege nacht. Arm beest.

Ze houdt idd ook niet van het stemgeluid van Billy, maar is wel dol op Martha (wie niet?).

8,5

Heeft Martha uiteindelijk niet de postpunk de postpunk gelaten en is ze naar Canada vertrokken om daar hoogleraar (musicologie?) te worden. Hoe zat het ook alweer?

Klopt! Heb ik zojuist nagetrokken, want dat doe ik wel vaker als ik totaal onverwacht met iets geconfronteerd wordt dat ik in 40 jaar niet meer heb gezien of gehoord.

Bij het eerste shot van die video al: "No way.."
Jawel, het was echt die video (met dat grote huis en die honden en Martha, zoals ze blijkbaar heet) die ik als klein katje op tv voorbij had zien komen, en sindsdien in vergetelheid achter in mijn hoofd is weggerot.

Merci Premonition x

8

8

9

6.8

8

Wat mij betreft niet hun beste, maar met Martha is altijd smullen

8

En nog een 10 voor Pere Ubu

McCartney zong al over haar….Martha My Dear….

Pere Ubu Woolie Boolie Left Minus Right Audio Channel Mix US Enclosure Company

Het toeval wil dat ik afgelopen weekend met mijn (inmiddels andere) vriendin het nog had over Pere Ubu, dus lollig getimed dat jullie dit weekend Cocteau Twins plaatsten... én vervolgens vervingen door Pere Ubu.
We hadden het in eerste instantie over dadaïsme en Cabaret Voltaire, waarbij ik haar vertelde dat er ook een band was die zo heette. Toen ik vervolgens het Wiki-lemma over Cabaret Voltaire voorlas, het avantgardistisch theatergezelschap, dus niet de band, kwam ik erachter dat de daadwerkelijke start van dada begon met het stuk 'Ubu Roi' van Alfred Jarry. Ubu Roi? Dat kan geen toeval zijn, toch? Ik verder doorklikken.

Misschien dat jullie dat allemaal al wisten, maar 'Ubu Roi' is [aldus Wiki) "een satirisch toneelstuk en staat bol van de verwijzingen naar werken van Shakespeare en Franse toneelklassieken. Het is een frontale aanval op de typische theaterganger van zijn tijd: de Parijse burgerij. Jarry vergroot diens laagste eigenschappen tot absurde proporties en projecteert deze op een in de basis traditioneel koningsdrama. Het resultaat is het monster père Ubu: een lui, geldzuchtig, egoïstisch, vraatzuchtig, achteloos wreed, vulgair, dom, laf en geniepig persoon."
Ha, dawizziknogniet.

En een prachtige, maar vooral ook adequate introductie om nu naar Pere Ubu te luisteren.
37 views in ruim drie jaar: het is ook een dikke YT-hit, waarschijnlijk circa de helft dankzij dit spelletje.

Dat random geklooi op het orgel in combinatie met dat incidentele Ministry-scheurgitaartje past wonderwel: hoe erger, hoe eigenwijzer, hoe vermakelijker.
Maar heeft dat spoken word nog iets met Sam, of Sham of een willekeurige farao van doen?
Het monster père Ubu doet zijn naam in ieder geval eer aan. Lekker lelijk
8


Associates - Club Country
Even wat minder gelul. Ik vond Pere Ubu toch onbereken(bar)baarder, recalcitranter en spannender.
Ik ben dan ook absoluut niet van het Bonteballen. Maar in deze tijden lijkt het helaas wel nodig. Al vind ik het wel een tikje chaotisch en druk voor een Bontebal: alsof hij overspannen is. Dat is een compliment voor het nummer. Al ben ik ook veel meer van het kamp Martha dan van het kamp Billy.
7,1

6.9

8,9

8

Een 8,07 voor de Dundonians.

Deze Londense band werd opgericht in 1978 en omdat Bauhaus de band eind 1979 meenam in hun voorprogramma (op dat moment net getekend door 4AD) werd In Camera in de stal van Ivo opgenomen. De band hield het echter niet lang vol, na 1 reguliere EP (december 1980), was In Camera eind 1981 al weer ter ziele. In 1982 verscheen nog een EP, maar dat waren opnames die de band in december 1980 opnam bij John Peel. Van deze EP is Co-ordinates afkomstig.

Heerlijk, beklemmend. Maar dit uur is te vroeg om In Camera - Fin (1982) op de speler te leggen. Alleen geschikt voor de uren gelegen tussen 2 en 4 in de nacht.

8,8

9

8