Ik sluit mij bij mijn voorgangers aan : 9

The Cure: 6.8
Richard Hell: 7.2

Opvallende quoteringen.

10+

Just Like Heaven: 8,5

Cure 9,5
Richard Hell 6,8

Cure 7,8
Hell 6,2

Cure: 7,5

8

10

10

10

"Opvallende quoteringen" , inderdaad. Is deze song kapot gedraaid, te bekend of te poppy? Ik heb geen idee, waarom de punten voor Just Like Heaven zo verrassend laag uitpakten. Tegen het eind kwam het herstel, waardoor het gemiddelde nog net boven de 8 uitkomt. (8,038; 147e)

Ik ga vandaag opnieuw een lans breken voor een van de meest onderschatte bands uit de New Wave en Post-Punk, Gang of Four. Wat mij betreft horen ze bij het allerhoogste echelon. Hun sound is herkenbaar en uniek. Ze gooien een rasechte disco-beat onder hun weirdo ritmes. Het samenspel tussen de briljante gitarist Andy Gill en zijn ritme-sectie is verbluffend, zeker op mijn keuze van vandaag. Jammer toch, dat ze bij het grote publiek altijd een beetje onder de radar zijn gebleven. Maar hier toch zeker niet? Happy voting!

417. Gang of Four - What We All Want

8.5

Net als de hemel

9,2

9

7,5

Wow, die slapbass!
7,8

7,5

8.2

Ter verantwoording t.a.v beoordeling van The Cure: "Te gewoontjes en een al te bekend concept". Derhalve 6.8

8

9

What We All Want: 7

7,5

8

9

9,2

Net geen top 100 voor What We All Want (104), maar het gemiddelde van 8,243 is prima. Fijn, dat deze song hier zo aanslaat.

Het album New Gold Dream vormt het kruispunt voor de Simple Minds. Voor dit album maakte de band ijzersterke en relevante Post Punk, na het album ging het steeds verder bergafwaarts en zakte de groep weg in een moeras van bombast en goedkope pretenties, met het verschrikkelijke Belfast Child als absolute dieptepunt. Voor mij blijft New Gold Dream hun beste werk. Hier vinden ze de perfecte balans tussen experiment en commercie, tussen artisticiteit en toegankelijkheid, tussen intellect en gevoel. Er staan alleen maar sterke nummers op deze langspeler. Zoals deze.

418. Simple Minds - Hunter and the Hunted

9,4

9

9