Muziek / Muziekgames / 1970meter
0
geplaatst: 8 januari 2021, 02:08 uur
Groovin' with Mr. Bloe scoort slechts een 106e plek met een 7,1.
Destijds werd hij in de Engelse hitparade van de eerste plaats gehouden door "In the Summertime" van Mungo Jerry. Die weet hij hier wel te verslaan want zij staan twee plekken lager.
Destijds werd hij in de Engelse hitparade van de eerste plaats gehouden door "In the Summertime" van Mungo Jerry. Die weet hij hier wel te verslaan want zij staan twee plekken lager.
0
geplaatst: 8 januari 2021, 02:37 uur
Johnny Marr.
Ook hij rekent Groovin with Mr. Bloe tot zijn favorieten aldus het in de vorige bijdrage genoemde boek Mozipedia.
Maar we hebben nog een andere Johnny Marr die ondanks dat hij Groovin "lekker heur" vindt iets minder enthousiast lijkt. Want Mr. Bloe is bij hem duidelijk een middenmoter.
Elton John, the Stooges en Black Sabbath staan bij hem bovenaan met vrij dicht daarachter Zjef 's zotte morgen.
Frank Sinatra, Wim Sonneveld staan onderaan. Het kan aan deze zangers liggen maar ik vind het opvallend dat ze allebei hun dorp bezingen.
Ik ga dus dorpen mijden in deze bijdrage.
In plaats daarvan ga ik de rouwe randen van de onveilige stad op zoeken die Zjef ook al bezong. Onveilig omdat lustige mannen op zoek zijn naar een liefdesprooi. We gaan ook redelijk op veilig omdat de groep al onderdeel vormde van Johnny Marr's top 3.
Het is een groep die qua naamgeving doet denken aan een komische act die ik destijds nogal controversieel vond. Als ze op de TV waren kwamen er vaak stereotiepe vrouwen in voor die een gewillige liefdesprooi leken te zijn. Verder moesten deze Stooges het vooral hebben van geweldadige grappen waarbij ze elkaar of zichzelf meestal behoorlijk pijn deden.
Hun muzikale equivalent is begin jaren 70 misschien daarom wel aan mij voorbij gegaan. Volkomen ten onrechte, ze verdienen hier een tweede ronde. Dankzij Johnny Marr.
143 The Stooges - Down on the street
Genre Proto-punk
Ook hij rekent Groovin with Mr. Bloe tot zijn favorieten aldus het in de vorige bijdrage genoemde boek Mozipedia.
Maar we hebben nog een andere Johnny Marr die ondanks dat hij Groovin "lekker heur" vindt iets minder enthousiast lijkt. Want Mr. Bloe is bij hem duidelijk een middenmoter.
Elton John, the Stooges en Black Sabbath staan bij hem bovenaan met vrij dicht daarachter Zjef 's zotte morgen.
Frank Sinatra, Wim Sonneveld staan onderaan. Het kan aan deze zangers liggen maar ik vind het opvallend dat ze allebei hun dorp bezingen.
Ik ga dus dorpen mijden in deze bijdrage.
In plaats daarvan ga ik de rouwe randen van de onveilige stad op zoeken die Zjef ook al bezong. Onveilig omdat lustige mannen op zoek zijn naar een liefdesprooi. We gaan ook redelijk op veilig omdat de groep al onderdeel vormde van Johnny Marr's top 3.
Het is een groep die qua naamgeving doet denken aan een komische act die ik destijds nogal controversieel vond. Als ze op de TV waren kwamen er vaak stereotiepe vrouwen in voor die een gewillige liefdesprooi leken te zijn. Verder moesten deze Stooges het vooral hebben van geweldadige grappen waarbij ze elkaar of zichzelf meestal behoorlijk pijn deden.
Hun muzikale equivalent is begin jaren 70 misschien daarom wel aan mij voorbij gegaan. Volkomen ten onrechte, ze verdienen hier een tweede ronde. Dankzij Johnny Marr.
143 The Stooges - Down on the street
Genre Proto-punk
0
geplaatst: 12 januari 2021, 23:12 uur
Een honderdste plek voor "Down on the street" met een 7,208 gemiddeld.
0
geplaatst: 12 januari 2021, 23:42 uur
ranboy
Een mooie avatar om mijn tempo wat omhoog te gooien. Want ik zak wat terug de laatste weken.
Ranboy ken ik al wat beter en langer van diverse andere topics. Hij is, net als ik, een lijstenmaker. Niet voor een schilderij natuurlijk, maar om muziek in te hangen. Muzieknummers in een bepaalde volgorde.
Ik moet in hem mijn meester erkennen. Inmiddels heeft hij sinds 1976 wekelijks een lijstje gemaakt. Daar kan ik totaal niet aan tippen.
Ik wil nog wel eens verdrinken in het enorme muziekaanbod. Daarom had ik voor hem aanvankelijk verdronken vlinder klaar staan van Boudewijn de Groot. Maar de associatie met verdrinking valt bij ranboy nauwelijks te leggen en het nummer past bovendien ook meer bij 1966. Ranboy's geboortejaar.
De vlinder past wel bij ranboy. Het symbool voor transformatie. Elke week weer een ander lijstje. Ik moest ook denken aan een ander vlindernummer:
Toch zullen velen het meer met 1971 associëren omdat het toen pas echt voor Daniel begon te lopen. Verder past het liedje ook meer bij de oerversie van Ranboy toen hij eigenlijk nog een rupsje was.
Als we kijken naar de onder- en bovenkant van zijn meterlijst dan zien we een duidelijke voorkeur voor Van Der Graaf Generator met Refugees helemaal bovenaan. Onderaan staan John Lennon (Working class hero) en knock knock who's there.
Ik neig daarom vandaag duidelijk naar de rock die graag met transformatie bezig was: de progrock. En dan hebben we in 1970 genoeg keuze.
Het gekozen nummer komt van een elpee met op de hoes een vrouw. Ze lijkt in of uit een schilderij te ontsnappen die omlijst wordt door een lijst die een gang naar buiten of binnen suggereert. Of is het schilderij een opening naar buiten? De vrouw is naakt maar een deel van die naaktheid wordt verhuld door een vlinder.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/2000/2309.300.jpg
Van dit album kiezen we het openingsnummer (origineel van Richie Havens) vanwege de toepasselijke openingszin: Step out in the night when you're lonely.
144. Yes - No Opportunity Necessary, No Experience Needed
Genre: Progrock
Een mooie avatar om mijn tempo wat omhoog te gooien. Want ik zak wat terug de laatste weken.
Ranboy ken ik al wat beter en langer van diverse andere topics. Hij is, net als ik, een lijstenmaker. Niet voor een schilderij natuurlijk, maar om muziek in te hangen. Muzieknummers in een bepaalde volgorde.
Ik moet in hem mijn meester erkennen. Inmiddels heeft hij sinds 1976 wekelijks een lijstje gemaakt. Daar kan ik totaal niet aan tippen.
Ik wil nog wel eens verdrinken in het enorme muziekaanbod. Daarom had ik voor hem aanvankelijk verdronken vlinder klaar staan van Boudewijn de Groot. Maar de associatie met verdrinking valt bij ranboy nauwelijks te leggen en het nummer past bovendien ook meer bij 1966. Ranboy's geboortejaar.
De vlinder past wel bij ranboy. Het symbool voor transformatie. Elke week weer een ander lijstje. Ik moest ook denken aan een ander vlindernummer:
ranboy schreef:
Ik herinner mij dat ik als vierjarige op de kleuterschool zat en dat de juffrouw vaak een singletje draaide; ze had er maar twee: Butterfly en Du, en die kende ik dus best. Op een keer mocht ik ook zelf van de juffrouw (die mijn belangstelling vast had opgemerkt) een singletje opzetten en dat deed ik dus. Dat vond ik erg spannend (misschien deed ik het juist wel ongevraagd, ik weet het niet meer zeker).
Toen ik in de loop der jaren steeds bewuster met muziek bezig was, bleef de herinnering aan deze twee plaatjes altijd bestaan: de oerliedjes waarmee het allemaal begon.
Du haalde bij ranboy hier een achtste plaats. Butterfly kunnen we ook in de 1970meter inzetten. Daniel Gerard nam het liedje net als Peter Maffay al in november 1969 op. En bracht het uit in 1970 op album. Hij liet zich transformeren door zijn baard en haar te laten groeien en een hoedje op te zetten. Zo'n hoedje als Ranboys avatar. Ik herinner mij dat ik als vierjarige op de kleuterschool zat en dat de juffrouw vaak een singletje draaide; ze had er maar twee: Butterfly en Du, en die kende ik dus best. Op een keer mocht ik ook zelf van de juffrouw (die mijn belangstelling vast had opgemerkt) een singletje opzetten en dat deed ik dus. Dat vond ik erg spannend (misschien deed ik het juist wel ongevraagd, ik weet het niet meer zeker).
Toen ik in de loop der jaren steeds bewuster met muziek bezig was, bleef de herinnering aan deze twee plaatjes altijd bestaan: de oerliedjes waarmee het allemaal begon.
Toch zullen velen het meer met 1971 associëren omdat het toen pas echt voor Daniel begon te lopen. Verder past het liedje ook meer bij de oerversie van Ranboy toen hij eigenlijk nog een rupsje was.
Als we kijken naar de onder- en bovenkant van zijn meterlijst dan zien we een duidelijke voorkeur voor Van Der Graaf Generator met Refugees helemaal bovenaan. Onderaan staan John Lennon (Working class hero) en knock knock who's there.
Ik neig daarom vandaag duidelijk naar de rock die graag met transformatie bezig was: de progrock. En dan hebben we in 1970 genoeg keuze.
Het gekozen nummer komt van een elpee met op de hoes een vrouw. Ze lijkt in of uit een schilderij te ontsnappen die omlijst wordt door een lijst die een gang naar buiten of binnen suggereert. Of is het schilderij een opening naar buiten? De vrouw is naakt maar een deel van die naaktheid wordt verhuld door een vlinder.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/2000/2309.300.jpg
Van dit album kiezen we het openingsnummer (origineel van Richie Havens) vanwege de toepasselijke openingszin: Step out in the night when you're lonely.
144. Yes - No Opportunity Necessary, No Experience Needed
Genre: Progrock
0
geplaatst: 13 januari 2021, 07:22 uur
Poeh, wat een aandacht, ik word er virtueel verlegen van...
Yes: 8,5 (later gaat vaker richting de 10, maar dit is al heel smakelijk)
Yes: 8,5 (later gaat vaker richting de 10, maar dit is al heel smakelijk)
0
geplaatst: 13 januari 2021, 08:45 uur
Wat ken je me goed, Marzipaintree. Voor Down on the Street inderdaad een:
10
Yes - 7 - best lekker voor Yes-begrippen
10
Yes - 7 - best lekker voor Yes-begrippen
0
geplaatst: 13 januari 2021, 09:48 uur
Geinig. Hier is het imago van Yes nog best stoer. Niet veel later worden ze een stuk zweveriger.
Fijne song wel.
8.0
Fijne song wel.
8.0
* denotes required fields.