5,0

8

7

Durf ik?

4

Il me tape sur les nerfs.

7,2

De Stooges stijgen naar 87 met een 7,333.
Yes pakt de 110e plek met een 7,027.

wibro
Hij heeft een avatar met een albumcover die schijnbaar vol met dieren zit. Een coyote met twee vogels. Die vogels lijken gevouwen te zijn van papieren servetjes. Ook kan het losgeslagen lint rond de oren twee ontsnappende mondkapjes suggereren. Toch is deze albumcover van langer geleden uit het pre-coronatijdperk.

Over langer geleden gesproken. wibro behoort tot de weinigen hier die kan zeggen dat hij de Rock and Roll periode van de jaren 50 bewust heeft meegemaakt. A Long Long Time ago.
Toch moet je daar niet direct mee aankomen. Liever lijkt hij de Rock and Roll periode van de jaren 70 te omarmen. De Punk en ook de voorlopers daarvan zoals the Stooges in 1970 scoren goed bij hem.

Er zijn ook andere stijlen die hem aanspreken. Bovenaan staat Ohio van Crosby, Stills, Nash & Young. Vlak achter the Stooges staan Simon and Garfunkel.
Het gemeenschappelijk element in zijn top 3 is dat er iets vuils of onzuivers in zit. Een onzuivere president, dirt, troebel water.

De onderkant van zijn lijst kan hij beter zelf toelichten:

Die laatste zin schreef hij toen het eerste officiële Nederlandse coronageval nog moest komen. Ook dit ziet er niet helemaal rein uit wat er beschreven wordt. Ik heb er daarom voor gekozen om ook buiten de lijst te kijken.
We gaan vandaag voor jonge dames in combinatie met iets wat niet helemaal rein lijkt.
Het coronavirus is een ziekte dat waarschijnlijk oorspronkelijk van een dier afkomstig is en dat van de mens kan worden overgedragen door contacten met dieren.
Wat dat betreft moet ik denken aan twee albumcovers uit 1970.

Abraxas waarbij een jonge dame in contact komt met een vogel, een duif.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/12000/12045.300.jpg
De allegorische bijbelse voorstelling kan je ook zo snel mogelijk weer de kerk in krijgen en dat vind ik toch weer minder bij wibro passen.

Silk purse waarbij een jonge dame in contact komt met varkens.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/68000/68353.300.jpg?cb=1520630676
De keuze is gevallen op Long Long Time.


145 Long, long time - Linda Ronstadt
genre Folk pop

7

7,3

7.5

Linda, wat een prachtige stem heeft ze toch: 8

7.25

6 beetje overschatte artieste.

7.2

7.0

Mooie stem, maar wat vervelend nummer.

5,5,

8

6

Haar stem redt nog net dit gezapig nummer.

145 Long, long time - Linda Ronstadt: 6,5
144. Yes - No Opportunity Necessary, No Experience Needed: 4,5
143 The Stooges - Down on the street: 7

Mooie stem, minder nummer.

5.5

7

Wat een prachtige vrouw was dit toch:

7

The Stooges 8,2
Niet slecht maar toch een stuk minder dan I Wanna Be your Dog dat toch maar mooi in de top 3 staat

Yes 6,6
Uitstekende band destijds. Nu ben ik niet meer zo enthousiast

Linda Ronstadt 7,2
Mooie dame maar haar songs zijn toch een stuk minder. Grote uitzondering: Different Drum dat ze in 1967 zong met de Stone Poneys. Heerlijke song.

5,5

Mijn bouwjaar topic is aan mijn aandacht ontsnapt. Stap met veel plezier op.

7

Yes - no opportunities 7
Stooges - Down on the Street 7,5
Mr. Bloe 5
Donny Hattaway - The ghetto 6
Gordon Lightfoot - If you could read my mind 9
Roger Whittaker - I don't believe in if anymore 6,5
Led Zeppelin - immigrant Song 7,5
ELP - Lucky Man 10

6,8

Linda pakt een 128e plek met 6,792 vlak voor The Cats.

jorro.
Zijn avatar staart mij aan. Een Abessijnse kat? Was zo'n kat niet goddelijk in het oude Egypte?
Abessinië is het woord voor oud Ethiopië. In 1970 het land van Haile Selassie. Rastafari's geloofden destijds in de goddelijkheid van Haile Selassie. Een Ethiopische Jood die een groot keizer in Afrika was.
Afrika is het continent waar de Rastafari's naar terug verlangen.
Ik ben geneigd om een reggae-plaat te pakken die het verlangen naar thuis symboliseert.

En wat staat bovenaan bij Jorro? Een rockplaat: I'm going home van Ten years after.
Meer stevig rockwerk completeert de top 3. Wild and exciting, Child in time.

1970 is het jaar van de festivals. Van de live-opnames. Misschien verlangen we er allemaal wel weer naar om weer naar optredens te kunnen. Thuiskomen is beter dan thuiszitten.
Opvallend goed doen de live-opnames het bij Jorro. Zijn nummer 1 is live. Ook live-opnames van Jimmi en de Rolling Stones staan hoog in zijn top 10.

Daarom een track voor Jorro van een zeer succesvol live album uit 1970 van The Who: live at Leeds.

Het laatste bericht van die andere kat hierboven inspireert mij om iets uit het bouwjaar van Jorro te kiezen. Summertime blues is dan een aardige keuze, maar het is Jorro zelf die mij op andere gedachten brengt:

Jeugd. We gaan voor My generation, op musicmeter de favoriete track van het live album uit 1970. Het wordt een relatief lange reis van meer dan 14 minuten.
Met flarden van Tommy, de jeugdige flipperkoning die door zijn volgelingen vereerd werd en een goddelijke status kreeg.



146 The Who - My generation (live at Leeds)
Genre Rock

Mijn waardering voor de popmuziek uit 1970 is in 50 jaar drastisch veranderd.

Emerson, Lake & Palmer - Lucky Man scoorde bij mij zeer hoog destijds. Nu anno 2021 toch behoorlijk in waardering gezakt. Toch nog 7,8

Donny Hathaway - The Ghetto is een ander verhaal. Destijds voor mij totaal onbekend. Nu geweldig tijdloos nummer. 9,2

The Who - My Generation. Ik prefereer de studio opname uit 1965. Waardering 7,0

Dit is wel een hele mooie opname, beter dan de studio-versie.

8.3