Muziek / Muziekgames / Musicmeters Tip Van De Week: Lejla - O Ljubavi
zoeken in:
0
geplaatst: 29 januari 2021, 20:21 uur
Oh leuke keuze, heb hier eerlijk gezegd nog nooit van gehoord maar klinkt absoluut interessant
Dinsdag CSL? 21u?
Dinsdag CSL? 21u?
0
geplaatst: 29 januari 2021, 20:38 uur
Eigenlijk zouden we dit op zondag moeten beluisteren. En dan met zijn alleen meezingen!
Maar dat is opkomsttechnisch mogelijk niet optimaal?
Maar dat is opkomsttechnisch mogelijk niet optimaal?
1
geplaatst: 29 januari 2021, 20:50 uur
Het maakt mij verder ook niet uit, de Sunday Sing-a-Long mag ook op dinsdag.
0
geplaatst: 29 januari 2021, 20:51 uur
Ik heb 2,5 sterren bij het album staan, maar dat is van lang geleden. Ben benieuwd wat ik er nu van kan maken.
0
geplaatst: 29 januari 2021, 22:24 uur
0
geplaatst: 29 januari 2021, 22:26 uur
Niet voor het punken de kerk uitgaan, zou ik zeggen.
Maar komende dinsdag sluit ik gaarne aan bij de pastoor.
Maar komende dinsdag sluit ik gaarne aan bij de pastoor.

0
geplaatst: 30 januari 2021, 17:20 uur
The Welcome Wagon! Als ik het me goed herinner had ik deze bij inschrijven hier in mijn top 10 staan! Geweldige plaat!
1
geplaatst: 2 februari 2021, 08:44 uur
Nog even de tip van madmadder beoordelen:
Fijne verzameling field recordings van Geir Jenssen aka Biosphere, opgesmukt met subtiele toetsjes elektronica, steeds op maat van de omgevingsgeluiden. Die werden verzameld op en nabij 't Schop, een bio-boerderij in Hilvarenbeek (vandaar ook de titel).
De mooie hoes van het album ademt de rustgevende sfeer van de muziek ook treffend uit. Enkel wanneer de vogels zich roeren, wordt het wat rumoeriger, maar dat zorgt dan weer voor wat variatie. Omgevingsgeluiden op zich kunnen al prachtig zijn en aanzetten tot mijmeren, nadenken of enige andere vorm van contemplatie; Biosphere slaagt er in die geluiden hier en daar nog te versterken, waardoor je tot een erg aangename luisterervaring komt.
Ik kan dit album zowel in de nachtelijke uurtjes als in de vroege ochtend draaien; het houdt zijn glans.
7,3
Mooi dus, en samen met het nieuwe album een uitstekend motief om er wat verder in te duiken!
Fijne verzameling field recordings van Geir Jenssen aka Biosphere, opgesmukt met subtiele toetsjes elektronica, steeds op maat van de omgevingsgeluiden. Die werden verzameld op en nabij 't Schop, een bio-boerderij in Hilvarenbeek (vandaar ook de titel).
De mooie hoes van het album ademt de rustgevende sfeer van de muziek ook treffend uit. Enkel wanneer de vogels zich roeren, wordt het wat rumoeriger, maar dat zorgt dan weer voor wat variatie. Omgevingsgeluiden op zich kunnen al prachtig zijn en aanzetten tot mijmeren, nadenken of enige andere vorm van contemplatie; Biosphere slaagt er in die geluiden hier en daar nog te versterken, waardoor je tot een erg aangename luisterervaring komt.
Ik kan dit album zowel in de nachtelijke uurtjes als in de vroege ochtend draaien; het houdt zijn glans.
7,3
Mooi dus, en samen met het nieuwe album een uitstekend motief om er wat verder in te duiken!
3
geplaatst: 2 februari 2021, 16:46 uur
Vanavond dus de luistersessie. Even wat fans van Illinois taggen deze Sufjanplaat mogelijk nog niet kennen:
arcade monkeys Co Jackso cosmic kid DenDimi Edgar18 hoi123 jassn Johnny Marr Mausie motel matches Rufus Superbitch zaaf komen jullie vanavond ook luisteren op MusicMeterCSL | BeatSense ?
(Natuurlijk zijn ook mensen die niet getagd zijn welkom bij de welkomwagen, zelfs Sufjanhaters!)
arcade monkeys Co Jackso cosmic kid DenDimi Edgar18 hoi123 jassn Johnny Marr Mausie motel matches Rufus Superbitch zaaf komen jullie vanavond ook luisteren op MusicMeterCSL | BeatSense ?
(Natuurlijk zijn ook mensen die niet getagd zijn welkom bij de welkomwagen, zelfs Sufjanhaters!)
0
geplaatst: 2 februari 2021, 18:04 uur
Op jou had ik sowieso al gerekend!
(ondanks je schamele 4.0 voor het meesterwerk van Sufjan)
0
geplaatst: 3 februari 2021, 09:21 uur
Welcome to the Welcome Wagon
Frisse, sprankelende plaat met melancholische en vreugdevolle "indie gospel". Behoorlijk strak geregisseerd. De religieuze beelden in de teksten vind ik vaak verrassend (Up on a Mountain). ‘You Made My Day’ en ‘Half a Man’ pakken me even iets minder, maar meteen daarna volgen gelukkig het indrukwekkende ‘Jesus’ en ‘I Am a Stranger’. Erg goeie plaat!
8
Mevrouw slist behoorlijk trouwens.
De laatste paar seconden brachten me even van mijn stuk: “I screwed up twice (“twithe”)." “oh no, hahaha”. En toen keek ik weer naar de hoes en de albumtitel. Is deze plaat toch ironischer bedoeld dan ik eerst dacht? Dat zou ik jammer vinden. Ik laat het nog niet te zwaar wegen in mijn beoordeling.
Frisse, sprankelende plaat met melancholische en vreugdevolle "indie gospel". Behoorlijk strak geregisseerd. De religieuze beelden in de teksten vind ik vaak verrassend (Up on a Mountain). ‘You Made My Day’ en ‘Half a Man’ pakken me even iets minder, maar meteen daarna volgen gelukkig het indrukwekkende ‘Jesus’ en ‘I Am a Stranger’. Erg goeie plaat!
8
Mevrouw slist behoorlijk trouwens.
De laatste paar seconden brachten me even van mijn stuk: “I screwed up twice (“twithe”)." “oh no, hahaha”. En toen keek ik weer naar de hoes en de albumtitel. Is deze plaat toch ironischer bedoeld dan ik eerst dacht? Dat zou ik jammer vinden. Ik laat het nog niet te zwaar wegen in mijn beoordeling.
1
geplaatst: 3 februari 2021, 09:24 uur
Even deze weer binnen handbereik plaatsen:
MuMe tip van de week - Google Spreadsheets - docs.google.com
MuMe tip van de week - Google Spreadsheets - docs.google.com
0
geplaatst: 3 februari 2021, 09:53 uur
Sufjan Stevens- en Belle & Sebastian-vibes, ja dan is het iets voor mij!
Mooie tip!
7,7
Mooie tip! 7,7
1
geplaatst: 3 februari 2021, 20:29 uur
Ik haal ondertussen nog een plaatje in, ditmaal de tip van Koenr, namelijk Doc Watson - Southbound:
In vergelijking met Watson's vorige, titelloze, plaat spelen op dit album twee extra gitaristen en een bassist mee. Het blijft natuurlijk Doc Watson zelf die de hoofdrol vertolkt, met zijn doorleefde, warme stem (luister maar 'ns naar bijvoorbeeld Alberta, schitterend toch?), maar daarnaast doet ook zijn zoon Merle, John Pilla (beiden gitaar) en ene Russ Savakus (double bass) mee. En dan valt vooral het baswerk van Savakus, die overigens ook te horen was op Dylan's Highway 61 Revisited, me in positieve zin op. In het bijzonder de instrumentale songs krijgen daardoor een extra dimensie; het zorgt toch voor wat extra stuwkracht.
Ook op dit album staan een paar traditionals, hoewel die de minderheid uitmaken. Watson covert op dit album o.a. Tom Paxton (That Was the Last Thing on My Mind), Jimmie Driftwood's Tennessee Stud en Never No Mo' Blues, een liedje van Jimmie Rodgers uit 1928. De country-invloeden zijn iets meer aanwezig, maar Watson weet de genres naar mijn mening te overstijgen.
Wederom een fraaie mengeling van karaktervolle ontroering en verbazingwekkende virtuositeit, met als hoogtepunten Alberta, That Was the Last Thing on My Mind en The Riddle Song.
8,2
In vergelijking met Watson's vorige, titelloze, plaat spelen op dit album twee extra gitaristen en een bassist mee. Het blijft natuurlijk Doc Watson zelf die de hoofdrol vertolkt, met zijn doorleefde, warme stem (luister maar 'ns naar bijvoorbeeld Alberta, schitterend toch?), maar daarnaast doet ook zijn zoon Merle, John Pilla (beiden gitaar) en ene Russ Savakus (double bass) mee. En dan valt vooral het baswerk van Savakus, die overigens ook te horen was op Dylan's Highway 61 Revisited, me in positieve zin op. In het bijzonder de instrumentale songs krijgen daardoor een extra dimensie; het zorgt toch voor wat extra stuwkracht.
Ook op dit album staan een paar traditionals, hoewel die de minderheid uitmaken. Watson covert op dit album o.a. Tom Paxton (That Was the Last Thing on My Mind), Jimmie Driftwood's Tennessee Stud en Never No Mo' Blues, een liedje van Jimmie Rodgers uit 1928. De country-invloeden zijn iets meer aanwezig, maar Watson weet de genres naar mijn mening te overstijgen.
Wederom een fraaie mengeling van karaktervolle ontroering en verbazingwekkende virtuositeit, met als hoogtepunten Alberta, That Was the Last Thing on My Mind en The Riddle Song.
8,2
0
geplaatst: 4 februari 2021, 12:31 uur
Mijn stem blijft helaas staan. Muzikaal vind ik het allemaal wel lief, maar die teksten trek ik niet heel goed. In principe had ik hier wel een voldoende voor over, maar die verkrachting van 'Half a Person' verdient wel minpunten.
5,3 meer kan ik er niet van maken.
5,3 meer kan ik er niet van maken.
0
geplaatst: 4 februari 2021, 12:56 uur
Zo, echt wel, dat was niet best.
Wel vond ik 'He Never Said a Mumblin' Word' een heel mooi nummer, en over het algemeen vond ik het in z'n geheel best een positieve ervaring. Ik ga nog niet stemmen, wil 'm nog eens horen, maar dit is toch een mooie tip hoor.
1
geplaatst: 5 februari 2021, 21:23 uur
Ik had zelf voor deze week het album niet beluisterd (alleen losse nummers). Vanavond nog eens goed beluisterd en elk nummer beschreven. Sufjan en het echtpaar Aiuto is sowieso een rare combinatie trouwens. Het echtpaar houdt hun vertolkingen over het algemaan simpel, voor Sufjan kan het niet gek genoeg zijn. Sufjan heeft gelukkig gewonnen.
1. Up on a mountain.
Dit nummer vind ik prachtig. Haar stem is erg mooi, en ik hou erg van zang door man en vrouw samen. Het klinkt ook erg lief, maar door Sufjans tierelantijnen niet saai. Wat wil een Poek nog meer? Niet veel.
2. Sold! To the nice rich man
Dit nummer is bijna Illinoiser dan Illinois zelf. Er gebeurt ook van alles qua instrumentatie en koortjes. Ik krijg ook erg meeklapneigingen bij dit nummer. En een apart einde! Enfin, topnummer.
3. Unless the lord the house shall build
Dit nummer is een soort combi van de vorige twee. Het begint lief en rustig, dan wordt het toch even erg sufjannerig, om weer rustig te eindigen.
4. He never said a mumblin' word
Een bewerking van een negrospiritual: He Never Said a Mumblin' Word - Wikipedia - en.wikipedia.org maar wel heel anders dan b.v. de versie van Lead Belly. Hier doet Aiuto de lead vocals en waar de vorige nummers vrolijk en/of lief klinken, is deze meer donker en melancholisch. Vrolijk over kruisiging zingen zou ook wel een beetje raar zijn.
5. Hail to the lord's annointed
Hier klinkt Monique een beetje kinderlijk. Iets te misschien, maar haar stem blijft mooi. Een wat mindere Up on a mountain, maar nog steeds mooi.
6. But for you who fear my name
Origineel van Lenny Smith, die volgens Wikipedia in gospelkringen best populair is. MuMe kent hem echter niet. Dit nummer klinkt ook wel het meest gospel van de plaat, veel handgeklap, veel koor.
7. American Legion
Tijdens de CSL-sessie werd ook de vergelijking met B&S gemaakt en daar zit wat in, vooral bij dit nummer. Dit nummer heeft ook wel iets melancholisch. Laten dat nou net allemaal grote pluspunten zijn voor mij!
8. You made my day
Dat Sufjan een groot liefhebber is van André van Duin blijkt uit dit nummer waarin hij hoempapa gebruikt. Ik was positief geschokt toen ik het voor het eerst hoorde! Het raarste nummer van het album, maar evengoed mooi.
9. Half a person
Ik heb het origineel denk ik wel meer dan honderd keer gehoord en het was even wennen om deze versie te horen. Na acht keer luisteren ben ik het origineel bijna vergeten en kan ik deze toch wel erg waarderen.
10. Jesus
Is er dan niets heilig? Na de Smiths ook nog een cover van Velvet Underground. Maar wat wil je met zo'n titel? Maar het doet me meer denken aan Gimme Shelter van de Stones. De blazers vind ik echter het mooiste aan dit nummer.
11. I am a stranger
Vier keer beluisterd en veel groeipotentie denk ik. Op een gegeven moment wordt het wel erg druk en weet ik niet waar (of wie) ik naar moet luisteren.
12. Deep were his wounds, and read.
Het relatief simpelste nummer van het album, al wordt het op het einde toch nog sufjannerig. Monique maakt ook twee foutjes, maar het mag van Sufjan.
1. Up on a mountain.
Dit nummer vind ik prachtig. Haar stem is erg mooi, en ik hou erg van zang door man en vrouw samen. Het klinkt ook erg lief, maar door Sufjans tierelantijnen niet saai. Wat wil een Poek nog meer? Niet veel.
2. Sold! To the nice rich man
Dit nummer is bijna Illinoiser dan Illinois zelf. Er gebeurt ook van alles qua instrumentatie en koortjes. Ik krijg ook erg meeklapneigingen bij dit nummer. En een apart einde! Enfin, topnummer.
3. Unless the lord the house shall build
Dit nummer is een soort combi van de vorige twee. Het begint lief en rustig, dan wordt het toch even erg sufjannerig, om weer rustig te eindigen.
4. He never said a mumblin' word
Een bewerking van een negrospiritual: He Never Said a Mumblin' Word - Wikipedia - en.wikipedia.org maar wel heel anders dan b.v. de versie van Lead Belly. Hier doet Aiuto de lead vocals en waar de vorige nummers vrolijk en/of lief klinken, is deze meer donker en melancholisch. Vrolijk over kruisiging zingen zou ook wel een beetje raar zijn.
5. Hail to the lord's annointed
Hier klinkt Monique een beetje kinderlijk. Iets te misschien, maar haar stem blijft mooi. Een wat mindere Up on a mountain, maar nog steeds mooi.
6. But for you who fear my name
Origineel van Lenny Smith, die volgens Wikipedia in gospelkringen best populair is. MuMe kent hem echter niet. Dit nummer klinkt ook wel het meest gospel van de plaat, veel handgeklap, veel koor.
7. American Legion
Tijdens de CSL-sessie werd ook de vergelijking met B&S gemaakt en daar zit wat in, vooral bij dit nummer. Dit nummer heeft ook wel iets melancholisch. Laten dat nou net allemaal grote pluspunten zijn voor mij!
8. You made my day
Dat Sufjan een groot liefhebber is van André van Duin blijkt uit dit nummer waarin hij hoempapa gebruikt. Ik was positief geschokt toen ik het voor het eerst hoorde! Het raarste nummer van het album, maar evengoed mooi.
9. Half a person
Ik heb het origineel denk ik wel meer dan honderd keer gehoord en het was even wennen om deze versie te horen. Na acht keer luisteren ben ik het origineel bijna vergeten en kan ik deze toch wel erg waarderen.
10. Jesus
Is er dan niets heilig? Na de Smiths ook nog een cover van Velvet Underground. Maar wat wil je met zo'n titel? Maar het doet me meer denken aan Gimme Shelter van de Stones. De blazers vind ik echter het mooiste aan dit nummer.
11. I am a stranger
Vier keer beluisterd en veel groeipotentie denk ik. Op een gegeven moment wordt het wel erg druk en weet ik niet waar (of wie) ik naar moet luisteren.
12. Deep were his wounds, and read.
Het relatief simpelste nummer van het album, al wordt het op het einde toch nog sufjannerig. Monique maakt ook twee foutjes, maar het mag van Sufjan.
0
geplaatst: 5 februari 2021, 23:07 uur
2
geplaatst: 5 februari 2021, 23:19 uur
Dank aan iedereen die geluisterd/gepost/gestemd heeft! Dan ga ik weer achteraan:
- 05/02: korenbloem
- 12/02: ArthurDZ
- 19/02: Johnny Marr
- 26/02: Choconas
- 05/03: AOVV
- 12/03: Barney Rubble
- 19/03: Jordi
- 26/03: iemand74
- 02/04: Koenr
- 09/04: aerobag
- 16/04: madmadder
- 23/04: Gretz
- 30/04: Poek
- 05/02: korenbloem
- 12/02: ArthurDZ
- 19/02: Johnny Marr
- 26/02: Choconas
- 05/03: AOVV
- 12/03: Barney Rubble
- 19/03: Jordi
- 26/03: iemand74
- 02/04: Koenr
- 09/04: aerobag
- 16/04: madmadder
- 23/04: Gretz
- 30/04: Poek
2
geplaatst: 6 februari 2021, 21:28 uur
Het album wat ik nu wil tippen is eigenlijk, op basis van de album cover in combinatie met het weer wat er vannacht voorspeld is. Gezien de sneeuw die op komst is, zocht ik al vast een plaatje voor zondag wat net ff iets lekkerder klinkt bij een warme Kachel, toastje erbij en lekker wegdromen. Al scrolled door de album hoesen, zie ik een cover met een sneeuwbol, En wie heeft als kind niet uren dromerige in een sneewbol zitten staren.......
https://www.musicmeter.nl/album/26875
Laika - Sounds of the Satellites (1997) - MusicMeter.nl
Kan een mod het topic titel aanpassen?
https://www.musicmeter.nl/album/26875
Laika - Sounds of the Satellites (1997) - MusicMeter.nl
Kan een mod het topic titel aanpassen?
0
geplaatst: 7 februari 2021, 10:15 uur
Een soort post-rock, begreep ik al wikipedia lezend? Nou mooi, bring it on! Dinsdag weer samen luisteren op Beatsense? De sneeuw kan zowaar tot dan blijven liggen dit keer!
0
geplaatst: 7 februari 2021, 10:28 uur
Fijne keuze. Dit album staat al jaren op mijn luisterlijst maar het is er nooit van gekomen.
1
geplaatst: 7 februari 2021, 10:52 uur
ArthurDZ schreef:
Een soort post-rock, begreep ik al wikipedia lezend?
Een soort post-rock, begreep ik al wikipedia lezend?
Dit album (of in ieder geval de eerste twee nummers) is meer triphop.
* denotes required fields.

