Vandaag begin ik met een Meter met nummers waarvan ik verwacht dat ze niet vaak voorbij zijn gekomen in andere Meters. Het gaat namelijk om songs die op nr 1 hebben gestaan in Amerika of Engeland, maar in ons land de Top 40 niet hebben gehaald. Laten we gaan bepalen of we muzikale hoogstandjes hebben gemist of dat we juist blij mogen zijn dat ze aan ons voorbij zijn gegaan.

Ik trap deze Meter af met een nummer dat ik rond 1990 nog wel eens voorbij zag komen op MTV, maar daarna nooit meer gehoord. Het gaat om de tweelingbroers Matthew en Gunnar Nelson die onder de naam Nelson in 1990 in de VS een nr 1 hit scoorden met (Can't Live Without Your) Love and Affection. Ze zijn de zonen van Ricky ‘Hello Mary Lou” Nelson. Het succes van dit nummer hebben ze nooit meer geëvenaard, maar ze maken wel nog steeds platen. Ik vond de clip destijds behoorlijk eng (dat haar!) en eigenlijk nog steeds wel. Poedelrock, maar dan een te ver doorgefokte versie hiervan. Binnen een jaar na hun nr 1 hit kwam Smells Like Teen Spirit uit en werd het genre weggevaagd. Waarom te beginnen met dit nummer? Dan hebben we het maar gehad. Maar misschien doe ik het nummer wat te kort en is het gewoon een ultieme guilty pleasure.

Nelson - (Can't Live Without Your) Love and Affection

USA: nr 1 (sept 1990)
UK: nr 54
NL: -

Leuk

Vind dit best goed, typisch begin 90-rock. Hield vroeger de Billboard Top 100 altijd wel bij, deze heb ik gemist

7,5

Maar die video

7

Ik bewonder bijna de welwillendheid van de posts hierboven. Wat een troep!
3,5

Geinig idee. Mijn voorkeur zal vaker bij Britse nummer 1 hits dan bij Amerikaanse denk ik wel. Vooral vanaf 1976. En er zijn ook een aantal nummer 1 hits in beide landen waarvan het heel vreemd is waarom dat in Nederland niets deed. Omdat het bijna overal enorme hits waren maar hier niet.

Met deze heb ik niet veel, kan er zelfs geen guilty pleasure van maken,
3.5

6

Nog geen 3 miljoen op spotify, erg weinig voor een Amerikaanse nummer 1.
Zal veel betaald zijn voor deze, lijkt me

5.1

6

6,3

Typische Amerikaanse sing along rock.
Weinig origineel, maar ook weer niet zo slecht.

6.5

Leuk topic by the way.

4

En props voor Nirvana dat ze ons meer van dit bespaard hebben.

5.4

Ik zal morgen een nieuwe plaatsen. Het is mijn bedoeling om op woensdag een UK nr 1 te posten en in het weekend een USA nr 1.

Een 5,53 (11 stemmen) gemiddeld voor Nelson. We hebben er dus niet veel aan gemist dat dit bij ons geen hit was.

In Nederland kennen we Bob Geldof van Live Aid en als zanger van one-hit wonder the Boomtown Rats. In Engeland is het een heel ander verhaal. Daar had zijn band maar liefst 11 hits en was I Don’t Like Mondays niet eens hun eerste nr 1 hit. Dat was namelijk dit Rat Trap. Bob schreef het toen hij werkte in een abattoir en het klinkt als een kruising van Thin Lizzy en de E-Street band. Dit was trouwens pas de eerste nr 1 notering van een Ierse artiest in de UK (I Don’t Like Mondays was de tweede en Johnny Logan de derde). Aan het begin van hun Top of the Pops optreden laten ze nog even subtiel weten wat ze vonden van het nummer dat ze van de nr 1 positie afstootten (Summer Nights van John Travolta en Olivia Newton John). Wat mij betreft had dit nummer zeker een hitnotering verdiend in ons land, maar misschien denken jullie daar heel anders over.

The Boomtown Rats – Rat Trap

USA: -
UK: nr 1 (nov 1978; 2 weken)
NL: -

7,3

Waarna Geldof ook nog laat zien wat hij van de playbackplicht van TotP vindt door de saxsolo op een kandelaar te blazen

7,4

Heerlijk dat soort TOTP-optredens (of ook het eindeloos fascinerende Toppop-kanaal op Youtube, ook daar staan een hoop leuke playbackoptredens op).

Dit krijgt een 7. Mag het graag maar ik loop er niet mee weg.

7,5

Nelson: 3.5
Boomtown Rats: 7.5

7.8

6.5

7

7

Ik beken dat ik verder ook geen enkel nummer van Boomtown Rats kende. Dit vind ik op het eerste gehoor leuk maar niet geweldig, inderdaad.

7

7

8.6

8,5

Een 7,39 (13 stemmen) gemiddeld voor The Boomtown Rats. Niet slecht.

Dit is een sneu geval. Heb je vele klassiekers op je naam staan en tientallen miljoenen platen verkocht, scoor je je enige nr 1 hit met een nummer dat je niet zelf schreef (dat deed Harold Faltermeyer) en dat ook niet echt tijdloos klinkt, maar vooral de jaren 80 uitschreeuwt. Niet vreemd, want het nummer komt van de soundtrack van Beverly Hills Cop II. Harold schreef voor het eerste deel al The Heat Is On voor Glenn Frey en het was ook de bedoeling dat hij dit nummer ging zingen. Glenn had echter net op dat moment last van een keelontsteking, blijkbaar het muzikanten equivalent van ‘de hond heeft mijn huiswerk opgegeten’, dus toen mocht Bob Seger het opnemen. En niet zonder succes.

Bijzonder trouwens dat Bob Seger slechts 1 keer in Nederland heeft opgetreden. Dat was in 1980 en daarna is hij nooit meer in Europa geweest. Ik weet niet wat er toen gebeurd is, maar blijkbaar was het een traumatische ervaring.

Bob Seger - Shakedown

USA: nr 1 (aug 1987; 1 week)
UK: nr 88
NL: -

5,5