Kut... Ik ga mij nu alvast uitkleden om ingesmeerd te worden en, met handen en voeten gebonden aan een paal, door The Web het Port Zélande dorpje uitgedragen en uitgejouwd te worden..

Warm ! Wet ! Peckles !

9,5

Out of this world; 8

Oei !!! Het beste nummer van het beste Marillion album. Zo vroeg in de race stuwen we het al zo vroeg naar ongekende hoogtepunten. Dank voor iedereen die mijn liefde voor dit nummer deelt gezien het aantal 9's en 10'en. Mijn liefde voor Afraid Of Sunlight zal inmiddels bekend zijn, maar dit nummer in het bijzonder greep me stevig bij de strot en heeft me nooit meer losgelaten. Pure klasse en genialiteit. Het einde is het meest emotionele stuk wat Marillion ooit op plaat zette en ik vermoed dat dat dat ook altijd wel zo zou blijven. Ik was lang Anti-Hogarth maar het was AOS en vooral een nummer als deze die mij compleet uit het veld sloeg en over de streep trok.

Ik herinner me de release nog als de dag vandaag. Ik wekte in een Music Store in 1995. En het album kwam uit op een zaterdag en we kregen het al aangeleverd op vrijdag. EMI deed dat. Maar hij mocht niet eerder werden verkocht (in de kassa worden afgeslagen) dan op zaterdag. Ik zette het op in de winkel op Vrijdag en verkocht er 4, de laatste hield ik zelf uiteraard. Maar sloeg ze niet eerder af dan op zaterdag uiteraard. Ik moest dus bellen om er nog een aantal te krijgen voor de release dag. Gelukkig kregen we ook levering op zaterdag en bleef het daar niet bij. Het album bleek ik grijs draaien, en de remaster was dan ook hoog nodig want ik had het zo langzamerhand zo goed als kapot gedraaid.

Interessant genoeg overigens werd dit pareltje niet gespeeld met de AOS tour in Rotterdam. Wel met de meer kleinschalige winter tour het jaar daarna en ook niet met de This Strange Engine Tour or Radiation Tour. Wel met de Anorak Tour en ja ik heb het dus gelukkig live mogen aanschouwen.

Eigenlijk is de hele tweede helft van het album absoluut briljant, maar de aftrap blijft een sterk staaltje van een niveau dat Marillion zelden nog weer haalde, en daarvoor zeker niet. Prachtig hoe het overloopt in Afraid Of Sunlight, Beyond You & King. Punt van extra lof. Met de 2019 remix van Michael Hunter is het gitaargeweld van Rothery iets meer naar de voorgrond gemixed. En lijkt het daarnaast ook een paar hele minimale gitaar toevoegingen te bevatten die ik me niet herinner uit de remix van Dave Meegan die ik toch zeker een paar honderd keer heb gehoord. De 2019 remix heeft daarnaast net iets meer warmte. Ook de surround mix op de BR is erg mooi (alleen jammer dat de multitrack niet beschikbaar was voor het middenstuk waardoor het iets anders klinkt) omdat de atmosferische sfeer van dit nummer zich perfect leent voor een surround benadering.

De enige tegenvaller. Met Friends From The Orchestra is er jammer genoeg niet voor gekozen om dit nummer te voorzien van orkestrale arrangementen. Dat was vast wat geweest. Maar dan. Misschien was het wel een te usual suspect in deze.

Wat me me doet bedenken. Misschien Refracted eens weer opzetten om te kijken of de versie daar wezenlijk anders is.

De tweede 10.

Beklemmend, gemeend en prachtig uitgevoerd.
Perfect, dus een 10.

Sorry, in alle extase vergeten een cijfer toe te voegen.

Lijkt me duidelijk.

Aangepast nu

Ik stem voor morgen nog zo'n perfect nummer om onze social distancing zondag door te komen.....

Gaan we maandag wel weer werken!

Amen to dat .

We gaan ons laten verassen

Wacht daar nog maar een aantal jaartjes mee overigens

Ik heb zijn keuze voor 1e nummer ( Tux On ) al bevestigd als een goede keuze dus ik hoop wat invloed te hebben op bonothecat om toch een goed nummer te kiezen van Anoraknophobia ( dus Quartz of This is The 21st Century ). Dan hebben we ook eindelijk alle albums gehad.

Quartz, This The 21st Century of When I meet God. Allemaal goed voor mij.
Ook knock out of the park nummers.

Wat een verademing was dit album ook na Radiation en .Com.

Mooie tour ook.

Ik vond When I meet God in het begin ook wel goed maar mening is daarna wel veranderd. Na het live zien van Separate Out en voor A Fruit for the Wild Rose vooral die laatste veel meer gaan waarderen..

Wordt in deze meter wel een ruime voldoende van mij voor al deze 3 nummers.

Had ik al gezegd dat Anonraknophobia is uitgesloten van deelname ? Is een persoonlijk dingetje.....uhhh...ik dacht dat alle albums al aan de beurt waren geweest. Morgen Anoraknophobia, en ik ben compleet ongevoelig voor suggesties

A Fruit for the Wild Roses is sterk ondergewaardeerd (mooie bridge vanaf waar het begint met 'In your eyes, etc.'). Separated Out wordt ook op de St. Davis BR gespeeld compleet met Led Zeppelin arrangement. Goed nummer, maar de 3 bovengenoemden (of eigenlijk 4) spannen wat mij betreft de kroon.

Anoraknophobia en Brave zijn nog niet aan de beurt geweest zo te zien.

Dan heb je Runaway gemist!

Idd. My bet

Maar.. daar mag je dus nog voor stemmen! Ik zag net tijdens terugbladeren ( ik zocht een ander bericht ) dat je die al een 7 hebt gegeven... Jammer; wel een beetje laag wat mij betreft

Brave. Good old Brave !! Ik vond het helemaal niets in het begin en was AOS om met terugwerkende kracht hier meer waardering te krijgen. Runaway stak er wel uit als een van de betere nummers.

Ik zeg een : 7.5

Out of This World: 7.5

Goed album hoor!

Je had al een 7 gegeven volgens mijn excel sheet.

Dit lijkt me wel een risicootje waar we allemaal mee te maken hebben: confirmation bias of in ons geval self-confirmation bias. Na verloop van tijd gaan we toch wel een beetje ons eigen verhaal rondom de punten bedenken en de punten daarop sturen. Eigenlijk zouden we straks op 15 mei nog eens de top 25 opnieuw moeten invullen. Ben eens benieuwd wat er dan uitkomt (sorry, bonothecat). Aan de andere kant, met 35 deelnemers middelt dit zich wellicht wel uit.

[quote]bonothecat schreef:


Dacht ik ook, maar volgens Brave Jester niet. Ik hou het niet meer bij
Gelukkig slaapt niet iedereen en is er een strenge controle....

It's not your fault: 4
Out of This World: 8,2

Het minste nummer van de beste B-side van een album!
Bij het uitkomen vond ik dit nummer een mooi atmosferisch nummer, niets minder maar ook niets meer. Bij de eerste twee keer dat ze dit in mijn aanwezigheid gespeeld hebben ben ik niet uit mijn dak gegaan en kan me dat ook niet herinneren van het overige publiek. Sowieso kan ik me niet herinneren dat dit nummer goed ontvangen werd... Het was toch voornamelijk het titelnummer en het fantastische King die het dak van de betreffende concertzaal deed oplichten. Het kan dan ook geen toeval zijn dat dit nummer eind jaren 90 niet veel op de setlist stond. Ook voor de Made Again dubbel cd was dit nummer geen optie zoals we nu weten.
Anders was het de laatste twee keer dat ik dit nummer heb mogen meemaken... We zitten inmiddels in 2018, 17 jaar later. En wat gebeurde? Het dak ging eraf en ik droeg mijn steentje er aan bij!

Hoe kan dat nou?

Ergens tussen 2001 en 2018 is dit nummer de wereld in geslingerd met ondersteunde beelden van de tragische crash van de hoofdrolspelers. En opeens viel het kwartje! Het spanning, de snelheid, het drama, de stilte en het verdriet werd 1:1 geconverteerd van beeld naar muziek! En alles klopte! En geweldige score van een korte film zeg maar.

Dit nummer had nooit, maar echt nooit de status gekregen die het nu heeft als zonder de beelden die nu bij mij altijd vanzelf op mijn netvlies verschijnen als ik het hoor...


Out of This World: 8,8


It's not your fault : 3,0
This Train Is My Life: 7,8
Hotel Hobbies: 9,8
The New Kings: 9,5
Gazpacho: 7,5
Assassing: 8,2
Montréal : 6,1
Waiting To Happen: 8,5
Drilling Holes: 8,2
Childhood's end: 9,0
The Other Half: 6,3
Asylum Satellite #1: 6,5
Forgotten Sons: 9,1
Runaway: 8,8
Interior Lulu: 6,0
White Russian: 10,0
Eighty days: 7,6
Living in F.E.A.R.: 7.9
The Bell in the Sea: 8,4
Easter: 9,6
The Answering Machine: 6,8
Tux On: 8,0

6

9,6

De AOS Nummers van Made Again zijn van het Ahoy concert uit 1995. Het nummer is die avond niet gespeeld. Volgens Setlists.fm is OOTW überhaupt op die tour maar 1 keer gespeeld. Het is nu wel een live favoriet. Het wordt vrijwel de meeste Marillion Weekenden wel gespeeld en keert nog steeds geregeld terug op recente setlists.

8