Muziek / Muziekgames / Marillion meter
0
geplaatst: 3 december 2020, 18:51 uur
Een veel te korte uitvoering op het album maar gelukkig bijna 2 minuten langere live uitvoering op The Thieving Magpie!
En die versie zorgt ervoor dat het cijfer uiteindelijk toch nog is gegroeid naar:
7,3
En die versie zorgt ervoor dat het cijfer uiteindelijk toch nog is gegroeid naar:
7,3
0
geplaatst: 3 december 2020, 19:04 uur
daniel1974nl schreef:
Al ben ik echt te spreken over het werk van SW's remixen van Brave, Misplaced Childhood, het werk van Yes en vooral King Crimson
Zijn remixen zijn een beetje hit en miss voor mij. Die van Close to the Edge en In the Court zijn prima. Die van Roxy Music vind ik belabberd. En bij Marillion vraag ik me af wat de meerwaarde is van de remixes. Brave klonk altijd al heel goed en Misplaced Childhood had nou ook niet echt behoefte aan een remix. Ik snap niet dat hij niet gekozen heeft voor het debuut, maar dat zal wel een rechtenkwestie zijn.Al ben ik echt te spreken over het werk van SW's remixen van Brave, Misplaced Childhood, het werk van Yes en vooral King Crimson
0
geplaatst: 3 december 2020, 19:12 uur
chevy93 schreef:
Ik snap niet dat hij niet gekozen heeft voor het debuut, maar dat zal wel een rechtenkwestie zijn.
Ik snap niet dat hij niet gekozen heeft voor het debuut, maar dat zal wel een rechtenkwestie zijn.
Eerder tijdskwestie
Zo'n beetje alle Tulls, bergje King Crimsons, stapeltje XTC's, aantal Tangerine Dreams, Ultravox, Roxy Music, Tears for Fears, Black Sabbath en dan ben ik er nog niet
0
geplaatst: 3 december 2020, 19:20 uur
Als het een kwestie van tijd is had hij de tijd om Brave te remixen beter in The Script kunnen stoppen.
1
geplaatst: 3 december 2020, 19:31 uur
Ik zie ook dat ik wat stof heb doen opwaaien door vooral Porcupine Tree hier te noemen samen met Riverside en hun kwaliteit van muziek te vergelijken met die van Marillion.
Even wat reacties en meningen:
Ik zit zelf helemaal niet op Facebook of Twitter; als ik informatie over een band wil kijk ik wel op de website of zoals redelijk lang bij Marilllion en Porcupine Tree op de officiele forumsite.
Ik adoreer nooit iemand blindelings en luister vooral graag naar muziek die mij aanspreekt maar ik hoef echt niet alles te weten of de betreffende artiesten.
Ik kan goed begrijpen dat als een zanger je niet aanstaat dat een flink deel kan zijn waarom je niet naar een band luistert. Ik heb dat b.v. met de zanger van Radiohead van wat ik er van het gehoord en b.v. ook met Roger Waters.
Ik vind het 1e solo album van Steven Wilson flink tegenvallen ; paar mooie nummers maar ook een hoop wat me veel minder ligt. Steven Wilson heeft zelf in interviews aangegeven zichzelf geen goede zanger te vinden maar ik vind hem wel beduidend beter geworden in de loop der jaren. Hou zelf echter meestal totaal niet van vervormde stemgeluid.
Het nieuwe album laat ik voorlopig aan me voorbij gaan. Nu al 4 nummers van gehoord en ik vind het maar matig: zowel muzikaal als qua zang.
Rapid Eye Movement is mijn minst favoriete reguliere Riverside album: naar boven afgerond toch een 4 maar zeker Out of Myself en Second Life Syndrome vind ik meesterwerken en beter dan menig Marillion album ( vanaf 1998 dan geteld ).
Van To The Bone sla ik Permanating in 98% van de gevallen over net als op de DVD Home Invasion.
De overige nummers vind ik echter van zo´n goed tot zeer hoog niveau dat het hele album gewoon een 4,5 waard is!
Goed, wat vinden we dan van Queensryche? Mssr Renard heeft OMC op een 4,5 staan maar wat denkt de rest hier van deze band ( t/m 1999 toen de band zelf nog de muziek speelde op de albums totdat Geoff Tate van het toneel verdween... ).
Even wat reacties en meningen:
Ik zit zelf helemaal niet op Facebook of Twitter; als ik informatie over een band wil kijk ik wel op de website of zoals redelijk lang bij Marilllion en Porcupine Tree op de officiele forumsite.
Ik adoreer nooit iemand blindelings en luister vooral graag naar muziek die mij aanspreekt maar ik hoef echt niet alles te weten of de betreffende artiesten.
Ik kan goed begrijpen dat als een zanger je niet aanstaat dat een flink deel kan zijn waarom je niet naar een band luistert. Ik heb dat b.v. met de zanger van Radiohead van wat ik er van het gehoord en b.v. ook met Roger Waters.
Ik vind het 1e solo album van Steven Wilson flink tegenvallen ; paar mooie nummers maar ook een hoop wat me veel minder ligt. Steven Wilson heeft zelf in interviews aangegeven zichzelf geen goede zanger te vinden maar ik vind hem wel beduidend beter geworden in de loop der jaren. Hou zelf echter meestal totaal niet van vervormde stemgeluid.
Het nieuwe album laat ik voorlopig aan me voorbij gaan. Nu al 4 nummers van gehoord en ik vind het maar matig: zowel muzikaal als qua zang.
Rapid Eye Movement is mijn minst favoriete reguliere Riverside album: naar boven afgerond toch een 4 maar zeker Out of Myself en Second Life Syndrome vind ik meesterwerken en beter dan menig Marillion album ( vanaf 1998 dan geteld ).
Van To The Bone sla ik Permanating in 98% van de gevallen over net als op de DVD Home Invasion.
De overige nummers vind ik echter van zo´n goed tot zeer hoog niveau dat het hele album gewoon een 4,5 waard is!
Goed, wat vinden we dan van Queensryche? Mssr Renard heeft OMC op een 4,5 staan maar wat denkt de rest hier van deze band ( t/m 1999 toen de band zelf nog de muziek speelde op de albums totdat Geoff Tate van het toneel verdween... ).
1
geplaatst: 3 december 2020, 19:52 uur
Ik vind het echt heel gezellig om met alle Marillionliefhebbers allerlei zijwegen in te slaan, maar is dit nog te doen voor de organisator?
vigil bedankt voor je omschrijving van White Feather, werkte hard op mijn lachspieren
Cathedral Wall: 7,0
White Feather: 7,8
vigil bedankt voor je omschrijving van White Feather, werkte hard op mijn lachspieren
Cathedral Wall: 7,0
White Feather: 7,8
0
geplaatst: 3 december 2020, 19:54 uur
White Feather... Geen heel slecht nummer, maar ik vond het altijd een beetje een anticlimax nummer op het einde van zo'n muzikale rit. Een beetje als 'it' op het einde van The Lamb... 7,3
0
geplaatst: 3 december 2020, 20:12 uur
chevy93 schreef:
(quote)
Zijn remixen zijn een beetje hit en miss voor mij. Die van Close to the Edge en In the Court zijn prima. Die van Roxy Music vind ik belabberd. En bij Marillion vraag ik me af wat de meerwaarde is van de remixes. Brave klonk altijd al heel goed en Misplaced Childhood had nou ook niet echt behoefte aan een remix. Ik snap niet dat hij niet gekozen heeft voor het debuut, maar dat zal wel een rechtenkwestie zijn. Misplaced Childhood is niet zo goed als Brave. Dat moge duidelijk zijn. Ik denk ook dat Brave zich veel beter leent voor een surround benadering.
Als je In The Court goed vond. De NW Dolby Atmos.... in de 1969 box. Slik !!!! Kwijl !!! Maar ook vond ik Island, Poseidon, Lizard (de Lizard Suite daarop.......) en Lark's (album leent zich ook prima voor een surround benadering) erg goed. Red heb ik mijn twijfels over. Luister wel overigens allemaal op BR.
Yes. Close To The Edge en Tales (waar hij 4 jaar aan gewerkt heeft) vooral. Relayer vooral jammer dat het middenstuk bepaalde effecten zijn opgeofferd omdat de masters er niet meer waren.
Vooral ook ontzettend goed op BR zijn zijn twee laatste studio albums Hand.Cannot.Erase en To The Bone. Hoe een nummer als Refute is ingemixed. Hoe dat opzwelt en dan hoe die keyboard solo rondzingt over je speakers. Zo mooi gedaan. Dit nummer viel live alleen compleet in het water.
Ik denk niet zo zeer rechten, maar wat ik begreep, persoonlijke voorkeur.
0
geplaatst: 3 december 2020, 20:28 uur
Bravejester schreef:
Ik zie ook dat ik wat stof heb doen opwaaien door vooral Porcupine Tree hier te noemen samen met Riverside en hun kwaliteit van muziek te vergelijken met die van Marillion.
Even wat reacties en meningen:
Ik zit zelf helemaal niet op Facebook of Twitter; als ik informatie over een band wil kijk ik wel op de website of zoals redelijk lang bij Marilllion en Porcupine Tree op de officiele forumsite.
Ik ben uit alle groepen gestapt. Bevalt me prima. Lekker rustig ook overigens
Ik adoreer nooit iemand blindelings en luister vooral graag naar muziek die mij aanspreekt maar ik hoef echt niet alles te weten of de betreffende artiesten.
Alles te weten vind ik ook niet nodig. Maar op de hoogte te blijven van nw releases, Wat ik zeg. Het zijn ook maar mensen. En als artiesten maken ze nu eenmaal soms leuke dingen, soms briljante dingen. Ik ken geen band waarvan ik van mening ben dat alles wat ze ooit gedaan hebben goed is. Zou misschien ook niet goed zijn.
Ik kan goed begrijpen dat als een zanger je niet aanstaat dat een flink deel kan zijn waarom je niet naar een band luistert. Ik heb dat b.v. met de zanger van Radiohead van wat ik er van het gehoord en b.v. ook met Roger Waters.
Ik haat Roger Waters. Ik vind hem hypocriet, onoprecht en niet meer dan een persiflage van dat waar al die jaren tegen heeft geageerd. Zijn mindset zit vastgeroest in 1968.
Ik vind het 1e solo album van Steven Wilson flink tegenvallen ; paar mooie nummers maar ook een hoop wat me veel minder ligt. Steven Wilson heeft zelf in interviews aangegeven zichzelf geen goede zanger te vinden maar ik vind hem wel beduidend beter geworden in de loop der jaren. Hou zelf echter meestal totaal niet van vervormde stemgeluid.
Het nieuwe album laat ik voorlopig aan me voorbij gaan. Nu al 4 nummers van gehoord en ik vind het maar matig: zowel muzikaal als qua zang.
Heb het NW album nog niet gehoord. Album is BR op Dolby Atmos afgemixed. Kan interessant zijn. Maar de speelduur was krap 40 min, dus zeker geen epic shit. Idd, hij vind zichzelf meer een producer. Dat zei het met concert ook nog uitdrukkelijk. Daar zit misschien ook wel wat in.
Rapid Eye Movement is mijn minst favoriete reguliere Riverside album: naar boven afgerond toch een 4 maar zeker Out of Myself en Second Life Syndrome vind ik meesterwerken en beter dan menig Marillion album ( vanaf 1998 dan geteld ).
De eerste twee zijn meesterwerken en beter dan sommige Marillion albums, inderdaad. Beter ook dan Dream Theater wat mij betreft. Duda is een geweldige en zanger bassist ook. Zijn solo werk is ook erg mooi.
Van To The Bone sla ik Permanating in 98% van de gevallen over net als op de DVD Home Invasion.
De overige nummers vind ik echter van zo´n goed tot zeer hoog niveau dat het hele album gewoon een 4,5 waard is!
Absoluut een heel sterk album. Permanating is zeker ook de mindere van het hele album. Wat ik boven ook al aangaf. Nog beter in DTS HD. Ik vond alle kritiek dat het te commercieel was dan ook nogal onterecht. Het album ligt ook sterk in het verlengde van Hand.Cannot.Erase dat zeker net zo sterk is. Aan The Raven & Grace kan ik niet wennen. Insurgentes is half half te doen. Hij is solo langzaam zijn eigen geluid aan het ontwikkelen en had gehoopt dat hij in de Hand/Bone sfeer / trend zou blijven doorgaan. Maar gezien de speelduur v/h nw album twijfel ik daar aan.
Goed, wat vinden we dan van Queensryche? Mssr Renard heeft OMC op een 4,5 staan maar wat denkt de rest hier van deze band ( t/m 1999 toen de band zelf nog de muziek speelde op de albums totdat Geoff Tate van het toneel verdween... ).
Ik zie ook dat ik wat stof heb doen opwaaien door vooral Porcupine Tree hier te noemen samen met Riverside en hun kwaliteit van muziek te vergelijken met die van Marillion.
Even wat reacties en meningen:
Ik zit zelf helemaal niet op Facebook of Twitter; als ik informatie over een band wil kijk ik wel op de website of zoals redelijk lang bij Marilllion en Porcupine Tree op de officiele forumsite.
Ik ben uit alle groepen gestapt. Bevalt me prima. Lekker rustig ook overigens
Ik adoreer nooit iemand blindelings en luister vooral graag naar muziek die mij aanspreekt maar ik hoef echt niet alles te weten of de betreffende artiesten.
Alles te weten vind ik ook niet nodig. Maar op de hoogte te blijven van nw releases, Wat ik zeg. Het zijn ook maar mensen. En als artiesten maken ze nu eenmaal soms leuke dingen, soms briljante dingen. Ik ken geen band waarvan ik van mening ben dat alles wat ze ooit gedaan hebben goed is. Zou misschien ook niet goed zijn.
Ik kan goed begrijpen dat als een zanger je niet aanstaat dat een flink deel kan zijn waarom je niet naar een band luistert. Ik heb dat b.v. met de zanger van Radiohead van wat ik er van het gehoord en b.v. ook met Roger Waters.
Ik haat Roger Waters. Ik vind hem hypocriet, onoprecht en niet meer dan een persiflage van dat waar al die jaren tegen heeft geageerd. Zijn mindset zit vastgeroest in 1968.
Ik vind het 1e solo album van Steven Wilson flink tegenvallen ; paar mooie nummers maar ook een hoop wat me veel minder ligt. Steven Wilson heeft zelf in interviews aangegeven zichzelf geen goede zanger te vinden maar ik vind hem wel beduidend beter geworden in de loop der jaren. Hou zelf echter meestal totaal niet van vervormde stemgeluid.
Het nieuwe album laat ik voorlopig aan me voorbij gaan. Nu al 4 nummers van gehoord en ik vind het maar matig: zowel muzikaal als qua zang.
Heb het NW album nog niet gehoord. Album is BR op Dolby Atmos afgemixed. Kan interessant zijn. Maar de speelduur was krap 40 min, dus zeker geen epic shit. Idd, hij vind zichzelf meer een producer. Dat zei het met concert ook nog uitdrukkelijk. Daar zit misschien ook wel wat in.
Rapid Eye Movement is mijn minst favoriete reguliere Riverside album: naar boven afgerond toch een 4 maar zeker Out of Myself en Second Life Syndrome vind ik meesterwerken en beter dan menig Marillion album ( vanaf 1998 dan geteld ).
De eerste twee zijn meesterwerken en beter dan sommige Marillion albums, inderdaad. Beter ook dan Dream Theater wat mij betreft. Duda is een geweldige en zanger bassist ook. Zijn solo werk is ook erg mooi.
Van To The Bone sla ik Permanating in 98% van de gevallen over net als op de DVD Home Invasion.
De overige nummers vind ik echter van zo´n goed tot zeer hoog niveau dat het hele album gewoon een 4,5 waard is!
Absoluut een heel sterk album. Permanating is zeker ook de mindere van het hele album. Wat ik boven ook al aangaf. Nog beter in DTS HD. Ik vond alle kritiek dat het te commercieel was dan ook nogal onterecht. Het album ligt ook sterk in het verlengde van Hand.Cannot.Erase dat zeker net zo sterk is. Aan The Raven & Grace kan ik niet wennen. Insurgentes is half half te doen. Hij is solo langzaam zijn eigen geluid aan het ontwikkelen en had gehoopt dat hij in de Hand/Bone sfeer / trend zou blijven doorgaan. Maar gezien de speelduur v/h nw album twijfel ik daar aan.
Goed, wat vinden we dan van Queensryche? Mssr Renard heeft OMC op een 4,5 staan maar wat denkt de rest hier van deze band ( t/m 1999 toen de band zelf nog de muziek speelde op de albums totdat Geoff Tate van het toneel verdween... ).
Queensryche is niet aan mij besteed.
0
geplaatst: 3 december 2020, 20:28 uur
White feather 7.5.
Vooral de Live versie op TMP.
Heerlijke solo aan het einde toegevoegd.
Vooral de Live versie op TMP.
Heerlijke solo aan het einde toegevoegd.
0
geplaatst: 3 december 2020, 21:18 uur
daniel1974nl schreef:
White feather 7.5.
Vooral de Live versie op TMP.
Heerlijke solo aan het einde toegevoegd.
White feather 7.5.
Vooral de Live versie op TMP.
Heerlijke solo aan het einde toegevoegd.
Ik beoordeel bijna alles op basis van live opnamen. Ik luister deze band voor 90% alleen mbv live opnamen. Gelukkig is daarin ook voldoende keus!
MC kocht ik pas begin jaren 90 maar eigenlijk alleen om alle cd's compleet te hebben. Daarvoor en daarna eigenlijk ook luisterde ik alleen de TTM versie. Daar is dan Utrecht '85 als optie bijgekomen op die fantastische deluxe edition...
0
geplaatst: 3 december 2020, 21:54 uur
White Feather, tja wat moet ik hier nu van zeggen. Matig einde van een goede cd, zeker commercieel gezien.
Een 6,3
Een 6,3
0
geplaatst: 4 december 2020, 07:46 uur
White feather: 6
Kan er persoonlijk niet zoveel mee; erg kort, niet echt boeiend...
Kan er persoonlijk niet zoveel mee; erg kort, niet echt boeiend...
0
geplaatst: 4 december 2020, 08:08 uur
Ik neem aan dat je het puur over de productie in combinatie met (surround) sound hebt?
1
geplaatst: 4 december 2020, 08:30 uur
vielip schreef:
Ik neem aan dat je het puur over de productie in combinatie met (surround) sound hebt?
(quote)
Ik neem aan dat je het puur over de productie in combinatie met (surround) sound hebt?
In deze context wel, al ben ik wel van mening dat van een creatief en muzikaal aspect Brave ook veel beter is. Maar dat is denk ik persoonlijk.
Brave leent zich, door het vele gebruik van effecten, achtergrond effecten, atmosferische keyboards en dynamiek, ook beter voor een surround benadering.
0
geplaatst: 4 december 2020, 08:35 uur
musicborst schreef:
Ik beoordeel bijna alles op basis van live opnamen. Ik luister deze band voor 90% alleen mbv live opnamen. Gelukkig is daarin ook voldoende keus!
MC kocht ik pas begin jaren 90 maar eigenlijk alleen om alle cd's compleet te hebben. Daarvoor en daarna eigenlijk ook luisterde ik alleen de TTM versie. Daar is dan Utrecht '85 als optie bijgekomen op die fantastische deluxe edition...
(quote)
Ik beoordeel bijna alles op basis van live opnamen. Ik luister deze band voor 90% alleen mbv live opnamen. Gelukkig is daarin ook voldoende keus!
MC kocht ik pas begin jaren 90 maar eigenlijk alleen om alle cd's compleet te hebben. Daarvoor en daarna eigenlijk ook luisterde ik alleen de TTM versie. Daar is dan Utrecht '85 als optie bijgekomen op die fantastische deluxe edition...
Dat deed ik lang ook, maar moet zeggen dat ik daar wel op terug ben gekomen.
Zeker nu de kwaliteit van studio opnames vele malen vooruit zijn gegaan.
0
geplaatst: 4 december 2020, 09:13 uur
daniel1974nl schreef:
In deze context wel, al ben ik wel van mening dat van een creatief en muzikaal aspect Brave ook veel beter is. Maar dat is denk ik persoonlijk.
In deze context wel, al ben ik wel van mening dat van een creatief en muzikaal aspect Brave ook veel beter is. Maar dat is denk ik persoonlijk.
Ja oké dan kan ik je volgen
En ja, dat is inderdaad persoonlijk. Want voor mij komt Brave niet eens in de buurt van Misplaced childhood namelijk. daniel1974nl schreef:
Brave leent zich, door het vele gebruik van effecten, achtergrond effecten, atmosferische keyboards en dynamiek, ook beter voor een surround benadering.
Brave leent zich, door het vele gebruik van effecten, achtergrond effecten, atmosferische keyboards en dynamiek, ook beter voor een surround benadering.
Mee eens.
0
geplaatst: 4 december 2020, 10:02 uur
Qua zwaarmoedigheid valt Marillion nog wel mee toch ? Al hebben Brave en AOS inderdaad niet al te opbeurende onderwerpen. Doorgaans overigens is er weinig wat beter is voor artistieke creativiteit dan depressies, verlies, verslaving, PTST, oorlog, you name it.
Ik ging aan de Marillion in 1990. TMP was mijn eerste. Ik had het eerst gehuurd van de videotheek en kocht het later op tape, cd, remaster.....you know the drill. Dus gelukkig beschikte ik altijd over een complete versie.
Een paar jaar later begon ik veel naar The Cure te luisteren. Als je dan toch echt zwaarmoedig wil, dan doen Faith, Pornography & Disintegration je wel tegen de muur drijven. Wat dat betreft vond ik Marillion altijd wel meevallen. Misschien ook omdat CAS voornamelijk over de effecten van drankverslaving gaan en omdat ik een non-alcohol beleid voer ik me daar net mee kan verenigen.
Later Anathema...ook heerlijk zwaar.
Enchant heb ik nooit getrokken. Net als Threshold, Jadis, Ritual, Shadowland.....Het duo Karl Groom/Clive Nolan knalde er in de vroeg jaren 90 zoveel uit en alles begon op elkaar te lijken. Slaapverwekkend. Ik trok Clive Nolan eigenlijk altijd alleen maar in Pendragon. Van Nederlandse bodem wat ik altijd erg te spreken over Egdon Heath. En als Crimson fan, het Zweedse Anekdoten.
IQ. Blijft indrukwekkende muziek afleveren, zelfs nu nog. Herinner me nog een concert in 94 in Uden waar de The Enemy Smacks (compleet met verkleedpartij) deden. Zo was het dis om in de jaren 70 Genesis te zien. Al vind ik erg jammer dat Martin & John zijn vertrokken. Hun concerten waren altijd een feestelijke gebeurtenis. Mike Holmes, die zijn motor rijlaarzen nog aan en zo het podium opging. Heerlijk. Ook allemaal ontzettend aardige gasten overigens. Over concerten van Saga, een soort van jubileum concert in Enschede. Wellicht het meest wazige concert wat ik ooit heb meegemaakt. Zowel de band als het publiek was die avond wel heel ver van het pad af . Kan overigens niet zeggen dat ik alles van Saga trek ook. Ik heb Camel drie keer gezien (2 jaar geleden nog) Andy is een totale legende. Geen andere woorden voor. En Colin was onze ere studio gast met de 200ste uitzending van ons locale symfonie programma. Hj speelde nog even Denpasar Moon live, erg leuk. Wat een tijden.
Ik ging aan de Marillion in 1990. TMP was mijn eerste. Ik had het eerst gehuurd van de videotheek en kocht het later op tape, cd, remaster.....you know the drill. Dus gelukkig beschikte ik altijd over een complete versie.
Een paar jaar later begon ik veel naar The Cure te luisteren. Als je dan toch echt zwaarmoedig wil, dan doen Faith, Pornography & Disintegration je wel tegen de muur drijven. Wat dat betreft vond ik Marillion altijd wel meevallen. Misschien ook omdat CAS voornamelijk over de effecten van drankverslaving gaan en omdat ik een non-alcohol beleid voer ik me daar net mee kan verenigen.
Later Anathema...ook heerlijk zwaar.
Enchant heb ik nooit getrokken. Net als Threshold, Jadis, Ritual, Shadowland.....Het duo Karl Groom/Clive Nolan knalde er in de vroeg jaren 90 zoveel uit en alles begon op elkaar te lijken. Slaapverwekkend. Ik trok Clive Nolan eigenlijk altijd alleen maar in Pendragon. Van Nederlandse bodem wat ik altijd erg te spreken over Egdon Heath. En als Crimson fan, het Zweedse Anekdoten.
IQ. Blijft indrukwekkende muziek afleveren, zelfs nu nog. Herinner me nog een concert in 94 in Uden waar de The Enemy Smacks (compleet met verkleedpartij) deden. Zo was het dis om in de jaren 70 Genesis te zien
. Al vind ik erg jammer dat Martin & John zijn vertrokken. Hun concerten waren altijd een feestelijke gebeurtenis. Mike Holmes, die zijn motor rijlaarzen nog aan en zo het podium opging. Heerlijk. Ook allemaal ontzettend aardige gasten overigens. Over concerten van Saga, een soort van jubileum concert in Enschede. Wellicht het meest wazige concert wat ik ooit heb meegemaakt. Zowel de band als het publiek was die avond wel heel ver van het pad af . Kan overigens niet zeggen dat ik alles van Saga trek ook. Ik heb Camel drie keer gezien (2 jaar geleden nog) Andy is een totale legende. Geen andere woorden voor. En Colin was onze ere studio gast met de 200ste uitzending van ons locale symfonie programma. Hj speelde nog even Denpasar Moon live, erg leuk. Wat een tijden.
0
geplaatst: 4 december 2020, 10:38 uur
Die had een Fugazi zonder eindstuk en Misplaced eindigde bij Twinkling lies, all those twinkling lies.
Dat is het Passing Strangers gedeelte van Blind Curve. En wordt het daarna afgekapt? Vaag..
Maar Misplaced Childhood zelf heb ik altijd wel op één of andere manier in bezit gehad. Ik spaar nu voor veel te dure lp-boxset.
Dan heb je daar tijd genoeg voor. De 4lp boxset is out of order en er zijn (voorlopig) geen plannen voor een repressing.Heb het zelf al 3 maanden in bestelling staan bij een platenzaak in Haarlem. Had de hoop ook al bijna opgegeven, maar de de uitbater heeft mij verzekerd, dat hij een exemplaar op de kop heeft getikt. Deze moet wel geïmporteerd worden uit de VS.
0
geplaatst: 4 december 2020, 10:40 uur
Mijn Nolan/Groom allergie werd nog eens versterkt door een concert in Tilburg in 1994 waar Collage (na de release van het fenomenale Moonshine) voor het eerst zou optreden vlak voor Shadowland het festival als headliner zou afsluiten. De verhalen van de leden van Collge over hoe ze getreiterd zijn door de heren van Shadowland. Ronduit belachelijk. Dat was overigens de eerste keer dat ik een Poolse band een meest gevestigde band compleet van het podium zag vegen. Later deed Quidam het in Zwolle met Jadis en in Uden met Ritual.
Laat jaren 90 was er zoveel op het gebied van Neo-Prog te beleven.
De meest aftandse meuk maar ook de meest briljante muziek.
Door mijn radioprogramma hoorde ik veel, maar maar weinig wat echt is blijven hangen.
Er ligt vast nog meer dan een doos aan cd's op zolder die ik al in geen decennia heb opgezet.
Ik hou het liever zo ook. Dat was toen en dit is nu.
Laat jaren 90 was er zoveel op het gebied van Neo-Prog te beleven.
De meest aftandse meuk maar ook de meest briljante muziek.
Door mijn radioprogramma hoorde ik veel, maar maar weinig wat echt is blijven hangen.
Er ligt vast nog meer dan een doos aan cd's op zolder die ik al in geen decennia heb opgezet.
Ik hou het liever zo ook. Dat was toen en dit is nu.
0
geplaatst: 4 december 2020, 10:49 uur
Ik hou het bij de Deluxe Edities met BR.
Het is nog wachten op Fugazi, Seasons End en Holidays In Eden.
Kijken of er daarna nog plannen zijn voor This Strange Engine, Anorak en Marbles (de rest vind ik dan weer niet zo interessant). Radiation en Sounds staan ook al als bonus op een van de Marillion Weekend Br's.
Het is nog wachten op Fugazi, Seasons End en Holidays In Eden.
Kijken of er daarna nog plannen zijn voor This Strange Engine, Anorak en Marbles (de rest vind ik dan weer niet zo interessant). Radiation en Sounds staan ook al als bonus op een van de Marillion Weekend Br's.
0
geplaatst: 4 december 2020, 11:09 uur
Twelfth Night zonder Geoff Mann trek ik eerlijk gezegd niet. 'We are totally sincere and flexible that it are this dirty commie bastard types that say otherwise.'
Marathon, vooral de First Run met Patterns Of The Landscape is erg goed. Daarna ben ik afgehaakt. Ze gaven als E-norm nog een keer een instore wat jaren geleden bij ons in de Media Markt in Hengelo waarbij zowel klant als personeel werd weggeblazen door het veel te harde geluid en onze directeur op het punt stond de stekker eruit te trekken.
Marathon, vooral de First Run met Patterns Of The Landscape is erg goed. Daarna ben ik afgehaakt. Ze gaven als E-norm nog een keer een instore wat jaren geleden bij ons in de Media Markt in Hengelo waarbij zowel klant als personeel werd weggeblazen door het veel te harde geluid en onze directeur op het punt stond de stekker eruit te trekken.
0
geplaatst: 4 december 2020, 11:25 uur
Casino. Oei !!!!
Crap Game is wel echt een lekker nummer.
IQ - Apathetic And Here, I... van Mannerisms. Wat een gave versie was dat zeg. Jammer genoeg nooit iQ gezien met Geoff in het voorprogramma. Hij was helaas vlak daarvoor al heengegaan toen ik IQ ontdekte.
Twelfth Night met GM is echt van een ander kaliber dan de meeste neo-prog.
Ik heb verschillende van deze CD's nog wel thuis liggen ook.
Een vriend van me gaf me een tijdje geleden de deluxe edities van Fact & Fiction & Live And Let Live.
Erg mooi. Al nodigt het niet echt uit om de rest ook aan te schaffen.
Crap Game is wel echt een lekker nummer.
IQ - Apathetic And Here, I... van Mannerisms. Wat een gave versie was dat zeg. Jammer genoeg nooit iQ gezien met Geoff in het voorprogramma. Hij was helaas vlak daarvoor al heengegaan toen ik IQ ontdekte.
Twelfth Night met GM is echt van een ander kaliber dan de meeste neo-prog.
Ik heb verschillende van deze CD's nog wel thuis liggen ook.
Een vriend van me gaf me een tijdje geleden de deluxe edities van Fact & Fiction & Live And Let Live.
Erg mooi. Al nodigt het niet echt uit om de rest ook aan te schaffen.
* denotes required fields.