De onderhuidse spanning en de explosiviteit is wat mij betreft prima gelukt.
Radiation is een onderschatte plaat.

8.2

Een van de drie nummers op Radiation die nog wel te doen zijn. De andere twee zijn Three Minutes Boy en A Few Words From The Dead. Al begrijp ik nog steeds niet waarom er met de Radiation Tour direct met het beste nummer van de cd werd afgetrapt.

Cathedral Wall. Ik zou zeggen van een voorbode rest bijzonder aanmatigend album.

Een 7

Just For The Record is een van de beste nummers van CAS. Keyboard solo op het einde is vooral wat het nummer afmaakt. Ook Dry Land is onderschat. Schitterend nummer.

Mooi lijstje verder Bitter Suite, Berlin en Season‘s End. Eens.

7,2

7

Een geslaagd experiment voor mij maar niet super.
En ik vind ook de originele versie net iets beter dan de 2013 uitvoering.

Toevallig gisteren Marillion.com nog gedraaid (nou ja, toevallig ) maar het blijft een zeer matige cd. Cathedral wall is wat dat betreft niet zo heel onaardig.

6,8

Je haalt twee platen door elkaar. Nu ben je af.

7

Oeps, hoop dat ik nog mee mag doen na deze blunder. Radiation bedoelde ik uiteraard. Overigens ook niet de beste van Marillion maar toch net wat beter dan .com

Het had inderdaad wat compacter gekund. Toch kan ik hier goed naar blijven luisteren zonder neiging om te skippen. Een degelijke rocksong zonder uitwaaierende synth tapijten, maar op het eind wel plaats voor een on-Marillions (zeg je dat zo?) venijnige orgelpartij en Ian die even lekker los gaat. De bedoeling van het laatste These Chains gedeelte is me overigens niet geheel duidelijk.

7,8

De keys zijn fenomenaal goed, ... de steviger gitaarsound komt hier wat geforceerd over..... en de zang van H in deze track vind ik maar niks....

Goh, wat moet ik er mee.... dan toch liever A Few Words For The Dead, The Answering Machine of Under the Sun op deze plaat.....

Goh... Maar die keys he...
Toch een 5 voor de orgel-keyboardpartijen !

Cathedral Wall: 5

5

6

5

6

Cathedral Wall: 5

Niet verwacht en met pijn in het hart toch een onvoldoende dit keer. Totaal a-typische Marillion sound, die me hier en daar doet denken aan Porcupine Tree en Steven Wilson. En die heb ik erg hoog zitten, maar van Marillion hoor ik liever hun eigen sound...

Cathedral Wall: 7,8


The Great Escape : 9,4

Als één persoon zegt dat het nummer op Porcupine Tree lijkt, denk je "het zal wel". Als een tweede persoon het zegt denk je "da's toevallig". Ik hoop niet dat zodadelijk nog een derde persoon dezelfde mening is toegedaan, want dan moet ik er misschien enige plausibiliteit aan toedichten.

Wat mij betreft lijkt dit zeker NIET op Porcupine Tree; die kwaliteit haalt het bij lange na niet!!
Enige echte metalsound is hierin ook zeker niet terug te vinden! De melodie of klankkeuzes doen me ook op geen enkele wijze denken aan Porcupine Tree ( of Steven Wilson ).

Ik zou in ieder geval niet weten op welk PT of SW album dit NIET het buitenbeentje zou zijn; dit is gewoon een trip van SH en leuk dat de band daar dan nog wat leuke muziek bij gemaakt heeft!

Aanvulling op bericht hiervoor; ook al is Marillion nog steeds mijn favoriete band de concurrenten Porcupine Tree/Steven Wilson en Riverside/Lunatic Soul komen steeds dichterbij..

De Marillion albums vanaf Script t/m TSE aangevuld met Marbles en FEAR geeft hun nog een lichte voorsprong. PT/SW en Riverside/LS volgen echter op zeer korte afstand waarbij ik de laatste nog wel snel 2e zie worden.

Ik vond dit altijd een fijn nummer. Na herbeluistering is dat nog steeds zo. Geen geweldig nummer, maar wel een solide 7

Cathedral Wall: 5,5.

Kleine nuancering is misschien op z'n plaats: Ik herken er ook zeker geen PT / SW nummer in, het is meer dat ik bij bepaalde delen van het nummer qua sound een licht associatie krijg met PT / SW. En inderdaad qua nummer haalt het dat niveau bij lange na niet. Zoals gezegd heb ik PT / SW hoog zitten; ik kijk zelfs nog uit naar de nieuwe SW... (ietwat gewaagde ontboezeming wellicht)

Ik vind Porcupine Tree leuk en zo, en The Sky Moves Sideways was een tijdje een van mijn favoriete platen. Gavin is ook een fantastische drummer, maar om nou te zeggen dat Marillion de kwaliteit van Porcupine Tree niet haalt.

Sorry, maar zo ontzettend bijzonder is Porcupine Tree niet. Ik noem de band omdat het een soort nieuwe stijl van progrock inzette, die ik niet zo lust. Alt-prog?
Bands als Pineapple Thief, Anathema, eigenlijk die hele K-scope-club. Geen waardeoordeel, maar ik vind er (inmiddels) weinig aan.

Marillion neigt wat mij betreft sinds .com wel erg die kant op. En zo een nummer als Cathredal Wall heeft teveel invloeden uit de alt.rock, postrock en lawaairock naar mijn smaak. Ik mis subtiliteit en finesse.

Disclaimer: ik ben nogal Porcupine Tree-moe geraakt door al die aandacht. Het lijkt wel een fanclub hier soms. Zelfde geldt voor die andere band: Radiohead.

Bovendien is het voor 9:00, dan ben ik nogal een bromsnor.

En dan hebben we het nog niet eens gehad over Tool...
(en wat dat niveau betreft: ik doelde enkel en alleen op het nummer Cathedral Wall uiteraard)

Ik zou niet weten wat er verkeerd is aan PT en aan de ander bands van K-scope?
Het is net als bij Marillion, ze wisselen goede tracks/albums af met mindere.

Nog een tip: Probeer morgen eens voor 09.00 uur met het andere been uit bed te stappen.

Van mijn favorietste album van Marillion.
Cathedral Wall: 8,5.

Smaak. Dus dat is puur subjectief. Ozric Tentacles zit tegenwoordig ook bij Kscope, en die vind ik dan weer fantastisch, maar daar vinden anderen weer niks aan. Puur subjectief dus allemaal.

Ik deed aan wat zelfspot, er is verder niets mis met mijn been. Maar ik wil gewoon niet zo negatief doen. Mijn mening is vaak wat overdreven neergepend. Ik ben dan ook jaloers op mensen die wat subtieler en relativerender kunnen typen.

Maar ik leer elke dag. Als ik straks 60 ben, ben ik een geweldige forum-bewoner.

6,5

Toen Radiohead toch met betrekkelijk alternatieve (en bij vlagen vage) muziek toch redelijk tot behoorlijk succesvol was (vooral en nog steeds door OK Computer), was het slechts en kwestie van tijd voordat dit zijn weerslag zou hebben op zo ongeveer de hele rock scene en dat gebeurde dan ook en ook Marillion was daarin ook geen uitzondering. In hindsight misschien for the better.

Tal van andere bands werden de grond uitgestampt en vooral op festivals als Pinkpop of voor recensies in de Oor (die steevast alles afbranden waar het grote publiek veel van verwacht en alternatief zijn om het alternatief zijn) zag je gewoon een nieuwe beweging op gang komen. Een beetje als wat Clapton zei in zijn biografie over Revolver van The Beatles. Daarna wilde iedereen gitaar spelen. De jaren 90 kende dan ook naast de Euro Dance geen gebrek aan allerlei soorten en vormen van Rock ie op een of andere manier vaak naar Radiohead verwezen als hun inspiratie. Radiohead zelf drijft natuurlijk zelf ook hevig op bands als Talk Talk, Japan en Talking Heads, dus zo origineel en vernieuwd is het nu ook weer niet, maar dat terzijde.

Over Porcupine Tree. De eerste keer dat ik PT zag was in Uden in 1994. Toen ze echt nog heel ongekend waren en voornamelijk als een Pink Floyd/Hakwind, what not, kloon door het leven gingen. Ik vond het maar vage drizzle toen. Pas vanaf The Sky Moves Sideways begon het eigenlijk interessanter te worden en vanaf Stupid Dream echt interessant. Wat van hun albums zijn meesterwerken Lightbulb Sun, Deadwing, In Absentia en Fear Of A Black Planet bijv. Maar wat mij betreft heeft PT het niveau van Marillion eigenlijk nooit gehaald.

Al ben ik echt te spreken over het werk van SW's remixen van Brave, Misplaced Childhood, het werk van Yes en vooral King Crimson en de remixen van zijn eigen solowerk, ik ben echt niet te spreken over hem als persoon. De laatste keer in 2018, ik vond het maar een zwaar neerbuigend arrogant over het paard gesmeten pestventje die zijn fans wel even de les zou komen lezen over de waarde van Popmuziek. I'm sorry ? Who the fuck are you ? Om over de belabberdere geluidskwaliteit van dat concert nog maar te spreken. Echt walgelijk. Daarnaast heb ik iets categorisch tegen zijn fans. Ik ben uit de FB groep gedaan omdat ik er echt helemaal flauw van werd (ik ben om diezelfde reden ook uit de Marillion FB groep gegaan). Geen slecht woord is toegestaan en SW en de leden van Marillion worden compleet geadoreerd. Alles mag alleen maar briljant zijn en SW is een genie. Als iemand ook maar 1 negatief woord uitlaat wordt die compleet geëxcommuniceerd. Nadat een ander lid aangaf dat hij FEAR geen goed album vond, compleet werd afgedroogd door meerdere leden besloot ik dat geen deel wens uit te maken van zon groep mensen. Claustrofobisch, beangstigend en vooral triest vond ik het. Dan is dit hier toch echt veel luchtiger ! Hier doen mensen gewoon normaal, delen mensen ervaringen, meningen en voorkeuren, maar blijven mensen elkaar respecteren. zoals als het hoort.

Cathedral Wall: 7,5