White Russian nog een 8.2

Lulu luister ik straks nog.

Het nummer duurt 15 minuten, ik hoop dat je het niet eerst een paar keer moet luisteren...

Dat was lang geleden dat ik deze heb gehoord.... Ik weet dat ik het destijds in de context van een matig album erg geweldig vond. Land der blinden zeg maar..... In het hele oeuvre is het natuurlijk geen hoogvlieger. Toch is het voor mij wel een onderhoudende track en boeit het, ondanks dat het wat fragmentarisch is, wel degelijk voldoende voor een 7,0.

Het TUSSENDOOR random nummers toevoegen door (gratis) Spotify gebeurt alleen op mobiele apparaten. Kan je niet veranderen en ook spelen ze playlists in shuffle af. Op mijn PC apparaat gebeurt dat niet. Op de PC heb je wel de optie om NA AFLOOP automatisch extra nummers af te spelen welke door Spotify geselecteerd worden. Die optie kan je aan of uit zetten in de instellingen. Uiteraard heb ik dus ook enkel de gratis versie en kan ik prima mee uit de voeten, alleen jammer dat de reclames veel harder klinken dan de muziek.

Ik heb hetzelfde. Geen flauw idee of je het kunt uitzetten, ik zoek het nummer wel op bij Deezer of You Tube.

Dit past me totaal niet. Het begint gewoon verschrikkelijk! Later komen er wel stukjes muziek langs die de moeite waard zijn maar dan is het al kansloos het nummer goed te gaan vinden. Krappe voldoende...

Interior Lulu: 6,0


White Russian: 10,0
Eighty days: 7,6
Living in F.E.A.R.: 7.9
The Bell in the Sea: 8,4
Easter: 9,6
The Answering Machine: 6,8
Tux On: 8,0

Ik dacht dat iedereen alles wel op Lp en Cd en Blueray in bezit zou hebben.

Gratis via Youtube en Spotify luisteren... tsssss

Het begin vind ik juist erg smaakvol. Mooi samenspel tussen Trewavas en Mosley.

Ik heb wel het e.e.a. fysiek, maar het cellofaantje er aftrekken kost mij vaak moeite.

Nee ik geloof niet dat ik Interior Lulu héél erg goed vind of ga vinden. Er zitten inderdaad wel mooie passages in maar als nummer in z'n geheel houdt het de aandacht onvoldoende vast bij mij. Cijfer; 6,5

Wel, een kleine discussie waard (maar dan misschien op een ander MuMe podium) maar ik heb best wel veel centjes besteed aan lp's, cassettebandjes, Itunes, MP3tjes en CD's. Ik denk dat de heren daar best een keer lekker van uit zijn wezen eten in Port Zélande. Het is ze gegund. Maar nu is het Spotify (gratis..?) voor en na. Ik kan het overal beluisteren via allerlei devices en dat is zeer fijn. Mijn cassetterecorder ligt al lang bij de stort, mijn cd speler is niet Bluetooth waardig, de platenspeler ook niet en die heeft een flink dure diamanten naald nodig. De hoezen van de LP's hangen mooi in lijsten in de kamer. Mijn geld zit in de koptelefoon. Dat was een perfecte aankoop !

Ik heb inderdaad heel veel van Marillion op CD in bezit (waaronder alle studio albums en best wel veel Live) maar alles van Marillion is bijna onmogelijk denk ik. Al zal vigil er volgens mij dicht bij zitten.

Ooit had ik alles van de Fish-periode op vinyl (ook de 12" en 7").
Na Made Again "ontdekte" ik Hogarth en ging het ook braaf terugkopen.
Uiteindelijk ben ik ook gaan inleggen voor de platen die nog komen moesten. (zoek maar op, ik sta in de cd-boekjes). Ik geloof dat ik die deluxe-versies aan Brunniepoo heb verkocht.

Leuke hebbedingetjes had ik ook zoals de singles-boxsets van beide periodes. Alle acht dubbel-cds van de EMI-periode. Alle 'making ofs' van de Hogarth-periode. De live-bootleg-box. Maar shit, wat kostte dat allemaal veel geld zeg.

Nu heb ik niets meer op cd en enkele oude Fish-dingen teruggekocht op LP en ik spaar voor de lp-boxsets van Misplaced en Script. Hopelijk komt Fugazi ook. En dan ben ik weer compleet.
Ik hoop ook op een volledige Thieving Magpie op LP, dus met heel Misplaced erop.

Veel ken ik uit mijn hoofd (behalve alles ná Happiness), dus ik heb de luxe om uit mijn hoofd te stemmen.
Dat heb je na 30 jaar fan zijn (waarvan 15 jaar Hogarth-periode). Nu genoeg opgeschept weer.

Er zitten mindere stukken in Interior Lulu, maar deze epic kent ook hele mooie passages. De live versie op Size Matters vind ik nog wel een stukje mooier.

7,5

Vandaar dat ze niet bij het lopend buffet in Port Zélande aan het ‘opscheppen’ waren. Die gingen gewoon van jouw centen naar Sergio Herman met de helikopter.

Maar genoeg gebabbel van mijn kant nu ! Het is een Marillion Meter ☝.

8

Interior Lulu: 6,2, af en toe best fijn, maar die momenten zijn te schaars

7,5

8

Nieuwe beoordelingen:
80 Days: 7.5 (het heeft ook een beetje de vibe van Easter, mooi, maar toch niet op dat niveau)
White Russian: 8.0 (Clutching at Straws is mijn favoriete album aller tijden (ook buiten Marillion), maar dit vind ik misschien wel het minst goede nummer, concurrentie van Incommunicado.
Interior Lulu: 9.0 (Lang niet meer gehoord, maar ik dacht eraan terug met een bepaalde genegenheid, vind de opbouw ook nog steeds erg mooi, heerlijk die verfijnde gitaartonen en dan opeens die drums a la Tool, ik vind het wel een meesterwerkje)

Nu aan het luisteren en ik denk dat ik dit zeker 18 jaar lang niet meer gehoord heb Klinkt veel beter dan in mijn geheugen.

en ik hoor dingen die me erg bekend voorkomen uit andere nummers ..... stukje met als tekst Its happening again een paar keer herhaald. Met een stukje muziek net daarvoor lijkt dat erg op een stukje uit This Strange Engine!

Een ander stukje met Its broken als tekst lijkt uit When I meet God te komen.. en zo hoorde ik nog wat kleine stukjes die me bekend voor komen... zowel wat betreft muziek als ook korte tekstfragmenten. Steven Wilson sample master?

Het begin vind ik inderdaad ook niet mooi maar het overgrote deel bevalt me wel! Nog een keer luisteren en dan score bepalen maar die gaat hoger uit vallen dan ik in mijn hoofd had

7

Te fragmentarisch en voor mij te weinig samenhang maar ik genoeg leuke dingen; voornamelijk in de muziek. Als de 1e 4,5 minuut meer in de lijn waren geweest van de rest dan was de score nog wat hoger uitgevallen.

Dat herken ik wel een beetje; niet dat ik het begin slecht vind, maar ik vind het een beetje a-typisch voor de typische Marillion sound die ik zo waardeer...

Interior Lulu: 7

Living in F E A R 7,7 (en daarmee een minder nummer van FEAR )
80 Days 6,8
White Russian 8,8
Interior Lulu 6,8
Ik weet nog dat ik dit nummer voor het eerst hoorde (was Marillion tijdelijk wat uit het oog verloren rond de eeuwwisseling) tijdens de Less Is More-tour in de kleine zaal van de Oosterpoort (fijne initieme setting) en in die versie was ik toen echt wel onder de indruk van het nummer. Van de elektrische versie ben ik dat duidelijk minder.

Interior Lulu: 9

Dit dus, ook 7,5 van mij!

Deze periode van Marillion is mij eerlijk gezegd ontgaan en heb mij er verder nooit in verdiept.
Zal vast wat anders op mijn muzikale pad gekomen zijn.

Valt me niet mee. Mij iets te fragmentarisch en té bedacht. Muzikaal wel vakwerk zoals altijd bij Marillion.

6.3 maar.

Interior Lulu : 7,5