Ik loop blijkbaar alweer twee nummers achter...
Het tempo ligt hoog voor iemand die niet kan telewerken en 's avonds te vaak afgemat thuis komt (extra druk nu bij ons op het Ziekenfonds)

Here goes:

White Russian is fantastisch alsook Interior Lulu...

Ze Points...


White Russian 9 !
Interior Lulu 8,5

Ondanks de kritische noten die ik af en toe las, komt dit nummer toch nog uit op een nette 7,23. Deze stevige kost van een kwartier heeft de deelnemers niet afgeschrikt. Al 27 stemmen voor Interior Lulu.

1 White Russian (8,9/33 )
2 Easter (8,79/29 )
3 Tux On (7,61/31 )
4 Interior Lulu (7,23/27 )
5 The Bell in the Sea (7,02/31 )
6 Living in F E A R (6,88/33 )
7 80 Days (6,8/32 )

Vandaag wordt het hoogtijd voor een nummer van Brave. En het wordt Runaway.




Marillion, Runaway - YouTube

[quote]bonothecat schreef:





Ha, ik was zelf al een spotify-lijst aan het aanleggen met jouw meter-nummers...
Blijkt, dat je die zelf keurig bijhoudt (wat wel logisch is... gewoon die volgen dan en de mijne verwijderen )

Runaway

Heerlijk nummer op een fabuleus album. Die paar seconden intro met die stem, dat is zo Floydish mooi. Daarna goed opgebouwd, donker en toch ergens ook een lichte touch in de gitaar. Voluit Marillion.

Wat een climax, wat een oorgasme.. Met de bijbehorende afsluitende muzikale nasiddering..

A real wild child

En ik ken ze hoor, vanuit mijn vak. Ze lopen weg van huis. Ze bestaan..

9

Zoals meneer het hier al zo mooi omschrijft. Geweldig nummer !
Runaway. : 9.2

9

Geweldig nummer van een album welke al tijden op nummer 1 van mijn top 10 staat. Een 9,2

9,6

Muzikaal en wat betreft de tekst een juweeltje en zoals gebruikelijk gebracht met veel emotie in gitaargeluid en zang.

Brave vond ik altijd wat te lang duren. Een aantal songs skipte ik zelfs. Het begin en het eind zijn ijzersterk. Wel een wat donker en deprimerend thema. Je moet er maar tegen kunnen: zelfmoord, misbruik, drugsgebruik, noem maar op. Runaway is wel erg emotioneel en compositorisch ook erg goed.

Ik had ook de korte film van Brave. Maar kan me er noet meer zoveel van herinneren. Op dit moment van mijn leven vind ik deze soort depressieve muziek niet echt leuk meer. Toentertijd kon ik erin zwelgen. Generation 13 en Subterranea waren ook van die zware platen. Oh, die donkere jaren 90, toch.

7,5

Interior Lulu 6
Runaway 8

9,5

Een nummer, welke je ongewild het muzikale verhaal van "Brave" inzuigt. De juiste intonatie in de zang van Hogarth en prachtige gitaarpartijen van Rothery.

9,3

Tja Brave... een 5 sterren plus plaat. Op dit moment staat het conceptalbum op 1 in mijn album Top zoveel Allertijden. Altijd lastig om daar wat onderdelen tussenuit te halen. Ze deden het zelf natuurlijk ook doordat er maar liefst drie singles van getrokken werd. Daar hoorde deze weer niet bij. Het is in ieder geval een prachtig stukje muziek wat zal overlopen in een nog fantastischer stuk wat naar de 10 zal gaan maar ook voor deze kan ik een erg hoog cijfer kwijt.

9,3

Ik sluit me bij mijn 2 voorgangers/voorbeelden aan

9,3

Lulu: 7.8 zal ik nog wat vaker gaan luisteren maar wat ik gehoord heb bevalt mij wel.

Runway: 8 Ook een mooi nummer wat ik nog niet kende (ja ik ben een leek qua Marillion betreft _

In een wat mildere vorm kan ik me hier wel in vinden. Hoewel, ik zie dat ik Brave zelfs op 5,0* heb staan - dat moet toch een vrij euforische laatste luisterbeurt geweest zijn. Ik vrees dat de volgende beurt er wel weer een halfje afhaalt. Het is een plaat die mij veel gegeven heeft, maar die tegenwoordig wat minder de kast uit komt, in vergelijking met bijvoorbeeld Seasons End, Afraid of Sunlight of Marbles... of de klassieke albums met Fish (voor mij: alles behalve Misplaced Childhood).

Wellicht is het conceptalbum een jas die Marillion uiteindelijk toch iets minder past. Na de sublieme eerste vier nummers wordt het toch een beetje een potpourri van reprises die vast goed in het concept passen, maar het luisterplezier niet per se verhogen... en deels ook gewoon niet zulke sterke nummers. Het voelt vreemd dit soort kritische noten te kraken bij een 5,0*-plaat (ik laat me er immers graag op voorstaan de hoge scores niet als pepernoten rond te strooien), maar het is even de indruk van het moment.

Enfin, de plaat begint dus wel heel mooi, inclusief deze Runaway.

9,0

9,7

Ongetwijfeld al vaker gezegd.... maar ik heb altijd moeite met het luisteren van één nummer van Brave en dan stoppen.... en dan dat ene nummer beoordelen. Lukt me gewoon niet goed. Maar aangezien het album gewoon heel goed is, zijn de individuele nummers ook goed. 8,8.

Interior Lulu - 8
Runaway - 7,8

Ik heb de plaat op een ferme 4* staan. De kwaliteit van de plaat is er, de beleving mijnerzijds wat minder.

Er is niemand die zegt dat dit ook zo moet, je kan de plaat dus gerust door laten spelen

Runaway: 9,5

Schitterend.

Nu luister ik zelden of nooit één nummer van een album als Brave...
Maat goed...

Ze votez from ze belzian zjury:

Runaway: 8

Ik denk dat Made Again het enige nummer is dat het wel prima doet als losse song.
Helaas vind ik aan die song weinig aan.

Vind juist Runaway een nummer dat uitstekend op zichzelf kan staan.

Runaway: 8,5.

Ik geloof niet dat ik het minder met jou eens kon zijn in dezen.

Ik ben het dus wel met Casartelli eens. Althans, een verhalend concept album doet mij persoonlijk wat minder en dat geldt ook voor Brave. Te zwaar, te ambitieus naar mijn mening. Zeker niet slecht en met enkele heel sterke momenten. Ik hou echter meer van een album met goede songs en die mogen best als thema aan elkaar verbonden zijn. Daar vind ik Marillion ook beter in.

Runaway: 7,5

Brave staat wat mij betreft nog fier overeind. Hier ben ik uiteindelijk overtuigd geraakt dat Hogarth prima bij de band past.

Runaway: 8.6

Brave balanceert bij mij ergens tussen de 4* en 5* afhankelijk van mijn stemming. Nummers als Paper Lies en Hard as Love zijn gewoon niet zo bijster sterk.

Runaway daarentegen is één van de redenen dat ik naar die 5* neig. Geweldig nummer.

9