[quote]Bravejester schreef:

Gewoon een zwaar onderschat album wat mij betreft!

Leuk om weten in ieder geval

Waiting to happen; 7

8

H op zijn best. De stem als instrument, volle emotie overbrengend. Echt een van de Marillion nummers waar de muziek perfect de stem van H ondersteunt. 8,5...

8,5

9

7,6

Ah, hier kan ik die stem wel goed hebben; op andere Marillon-tracks klinkt H veel te heftig en overdreven voor me

7,8

Holidays In Eden is zeker geen slecht album (je moet alleen even door de commerciële laag en dat kost tijd). Het album kwam precies uit toen ik Marillion fan begon te worden. Al hield ik me toen nog aan de Fish periode. Daar was immers zoveel te ontdekken en genieten. Dat werd anders toen ik tegen ieders aanraden in aan Season's End waagde. Dat beviel (zoals verwacht erg goed) waardoor ik naar dit album doorging. HIE duurde alleen wel veel langer voordat het begon te beklijven. Op een paar nummers na is het symfo randje er hier goed vanaf. In mijn optiek is dit album is het gevolg van het eeuwige gepush van EMI om nogmaals een single a la Kayleigh te schrijven. Misschien kwamen ze daar het meest dichtbij met Cover My Eyes. Waiting To Happen had overigens prima ook als single uitgebracht kunnen worden.

Toen de remasters uitkwamen toch maar eens weer aan gewaagd. En langzaam heb ik mijn mening toch moeten veranderen. Ik zou nu zeggen dat het enige twijfelachtige nummer wat er op staat de titel track is. Of eigenlijk This Town, maar de solo aan het einde maakt een hoop goed.

Heb over de jaren het meeste wel live zien worden uitgevoerd. Maar het als al die jaren terug blijven het eerste en het laatste nummer de ongekende hoogtepunten van het album. Splintering Heart een paar keer live uitgevoerd zien worden en blijft echt altijd een genot.

12 uur eerder gaf je nog een 8 voor dit nummer Ik maak er wel een 7,8 van..

Waiting to Happen komt uit op een gemiddeld van 8,39; Ondanks dit prachtige gemiddelde komt het nummer uit op een voorlopige 6e plek. Ik herhaal met dit gemiddelde komt dit nummer na 15 nummers maar uit op de 6e plek!

1 White Russian (8,87/34 )
2 Easter (8,8/30 )
3 Forgotten Sons (8,59/32 )
4 Runaway (8,51/32 )
5 Childhood's End? (8,39/33 )
6 Waiting to Happen (8,39/31 )
7 Tux On (7,63/32 )
8 Interior Lulu (7,19/33 )
9 The Bell in the Sea (7,05/32 )
10 Drilling Holes (7,02/30 )
11 Living in F E A R (6,94/34 )
12 80 Days (6,74/33 )
13 The Other Half (6,72/32 )
14 Asylum Satellite #1 (6,53/28 )
15 The Answering Machine (6,18/33 )

Vandaag gaan we naar Montréal




Marillion - Montreal - YouTube

[quote]SBube schreef:


Marillion ging al veel eerder richting Radiohead dan met Marbles. Op Unplugged At The Walls staat zelfs een Radiohead cover dus wat dat betreft bonden ze er geen doekjes op. En misschien is de invloed van Radiohead het meest duidelijk op Radiation en vooral .com. Maar ik denk dat door het succes van Radiohead vele bands op de Radiohead tour gingen. (ook al wordt de invloed van Portishead ook vaak genoemd) Ik werkte in de tijd dat Radiohead groot was in een CD winkel. Pablo Honey, The Bends en vooral OK Computer kwamen echt binnen als een granaatinslag bij velen. Net als in dezelfde tijd Faithless. Deze bands was wat op het grote podium de klok sloegen. De eerste stappen met het meer experimenteren met het gitaargeluid van Rothery heeft veel te danken aan Radiohead. Dat gezegd hebbende. Ik heb verschillende cd's van Radiohead maar ik heb het ook nooit echt getrokken. Kid A is ongetwijfeld een innovatief meesterwerk maar de de rest trek ik echt niet als album in zijn geheel.

Montreal...... nu drie keer geluisterd en er blijft niks hangen.... er irriteert ook niks. Niks aan de hand kabbel-muziek. Zowel instrumentaal als vocaal. 5,5 dan maar. Hiervoor ga ik de nieuwere albums in elk geval niet luisteren.

Ik luister graag naar dit soort nummers van Marillion met H. Veel sfeer, mooie melodien, zijn stem. Voor de 1 wat gekabbel, voor mij een warm bad.

7,4

6,5
Hun eigen less is more zou wonderen met dit nummer kunnen hebben gedaan.

Montréal. Ik ga er niet eens meer naar luisteren. De herinnering aan deze song is voldoende voor weer een onvoldoende. Saai, saaier, saaist.

3

Kabbelde babbel...

Volgens mij heb ik dit ook weleens bij een Aufguss sessie in de sauna gehoord.

5

Blij met de inclusie van Waiting To Happen, en nu hoop ik stiekem dat ook Beautiful het nog haalt!



Punten:
Waiting To Happen: 8,5

Ik begrijp de kritiek op Montréal wel.... maar ik vind het toch een redelijke fantastisch nummer, een sterke verhaallijn en knappe muzikale opbouw... Gebabbel en gekabbel misschien wel, maar ook mooie zang, leuke wendingen, fijne keys en gitaarpartijen.... Ik ben volledig mee...

Ik durf hem onverdroten een flinke 9 geven...

Also:

Montréal: 9

8

Prima nummer op een album die mij nooit helemaal heeft kunnen pakken. Draai het ook eigenlijk nooit meer. Misschien toch maar weer eens opzetten, want misschien valt er nu wel een kwartje. Waarschijnlijk weer niet...

7

Zeker geen favoriet van mij en ook al is het basisidee best oke vind ik de uitwerking niet zo best.

Teksten zijn voor H zijn doen te mager voor me en ik mis ook grotendeels enige spanning in het nummer.

Ik blijf steken op een onvoldoende

5

Op zich mooi gemaakt maar het raakt mij ook niet echt. Een kwartier is wel een eind in dit geval al kan ik me indenken dat als je daadwerkelijk in Montreal woont dit toch erg fraai is, maar dat doe ik niet....

6,4

Verder lees ik ergens (het quoten gaat in dit topic blijkbaar lastig waardoor de berichten erg onoverzichtelijk zijn ) dat Marillion op Marbles de Radiohead kaart speelt? Volgens mij hadden ze die toen juist al een paar opgeborgen

Montreal; 4

Het ene oor in en de andere weer uit, ofschoon dat met 14 minuten nog niet meevalt.

5,8

7

Amper gespeeld tegenwoordig behalve in Montreal zelf vermoed ik . Een homage aan een stad met vele trouwe fans en een nummer dat weg luistert als een meditatiesessie uit H's dagboek. Als zodanig kan ik de kritiek op dit nummer wel begrijpen, het kabbelt een beetje weg. Je moet er 11.5 min op wachten (te lang) maar de laatste 3 min zijn echt geweldig goed.

Zeker niet zo goed als The Sky, Power of Sounds maar ook niet het slechtste nummer van het album. STCBM is sowieso een erg ondergewaardeerd album.

Live versie van A Sunday Night is overigens wel een stuk beter. Rauwer en dynamischer vooral.

Ga voor een zeventje vandaag.

Dit nummer had met een speelduur van max 7 minuten veel meer impact kunnen hebben mijn idee. Zitten mooie dingen in, maar het is veel te lang door breien. Duidelijk geen Ocean Cloud bijvoorbeeld, waar ze het wel boeiend houden.

6.2

En daar is het eerste nummer van Sounds That Can't Be Made. Inmiddels zitten we lang en breed in de fase dat ook een nieuw album van het grote Marillion niet meer de aandacht kreeg die alle albums t/m Marbles nog wel gekregen hebben. Echter... het was wél Marillion, dus die cd werd wel gewoon rond uitkomen gekocht, een paar keer extra gedraaid omdat hij nieuw was, nog een paar keer extra in voorbereiding op het volgende concert en nog een paar keer extra omdat het nou eenmaal Marillion was... maar nee, tussen mij en dit album is het niet echt wat geworden. Diverse albums van andere artiesten die dit aantal luisterbeurten gekregen hebben, hebben zich gewoon in mijn hoofd genesteld, hier kan ik me bij de helft van de titels al nauwelijks iets voor de geest halen.

Montréal dus. Nota bene een van de twee blauwe sterren op deze plaat. Vermoedelijk had ik er wel een prettig gevoel bij de laatste keer dat ik hem gedraaid heb en die sterren geëvalueerd heb. Of wel een prettige nagedachte. Of ik wou gewoon mijn tweede ster ook wel kwijt (naast de duidelijke kandidaat voor de eerste ster). Feit is dat ik het nummer net als nieuw beluisterd heb (ik herkende er dus echt helemaal niks in) en zoals al door meer mensen opgemerkt: er zitten mooie momenten in, maar niet voldoende om bijna een kwartier te rechtvaardigen. Toch is het voortkabbelen hiervan me wel sympathieker dan bijvoorbeeld Asylum Satellite #1 vorige week. Maar op dat criterium winnen we de oorlog niet.

6,3

Montréal, geen reclame voor het genre w.m.b. Niet dat het slecht was, maar er gebeurt niet veel in veertien minuten.

5,8