Montréal: 5,5.

6

De tekst van Montreal vind ik heel cheesy, de muziek vind ik heel fijn. Ik heb vaak gewild dat ik geen Engels kon bij het beluisteren van dit nummer, dan had ik het steeds als een warme deken om me heen kunnen slaan. Nu toch wat semantische ergernis. Ik kom daardoor uit op een

7,3

Montréal : 7,2

Montréal : 8

5

Een aardig nummer van een cd die ik weinig meer draai. In het begin veel gedraaid maar op een of andere manier is deze op de achtergrond geraakt. Montreal is eigenlijk helemaal niet zo'n slecht nummer alleen het duurt te lang oftewel er gebeurd te weinig. Toch nog een 7

6,5

6

Te lang idd.

Montréal : 6,1


Waiting To Happen: 8,5
Drilling Holes: 8,2
Childhood's end: 9,0
The Other Half: 6,3
Asylum Satellite #1: 6,5
Forgotten Sons: 9,1
Runaway: 8,8
Interior Lulu: 6,0
White Russian: 10,0
Eighty days: 7,6
Living in F.E.A.R.: 7.9
The Bell in the Sea: 8,4
Easter: 9,6
The Answering Machine: 6,8
Tux On: 8,0

Zo, ik zit er alweer klaar voor. Laat het nieuwe nummer maar komen!
Heeft al iemand uitgerekend wanneer we in 2021 de top 100 bekend kunnen maken?

Mijn herinnering (ik merk dat ik Sounds That Can't Be Made zelden opzet, terwijl er een paar sterke nummers opstaan) dat Montréal toch echt wel wat spanning mist, bleek bij herbeluistering nog maar weer eens bewaarheid.

5,8

Montreal eindigt voorlopig niet heel verrassend bijna onderaan. Alleen het antwoordapparaat doet het minder goed.

1 White Russian (8,87/34 )
2 Easter (8,8/30 )
3 Forgotten Sons (8,59/32 )
4 Runaway (8,51/32 )
5 Waiting to Happen (8,4/32 )
6 Childhood's End? (8,39/33 )
7 Tux On (7,63/32 )
8 Interior Lulu (7,19/33 )
9 The Bell in the Sea (7,05/32 )
10 Drilling Holes (7,02/30 )
11 Living in F E A R (6,94/34 )
12 80 Days (6,74/33 )
13 The Other Half (6,72/32 )
14 Asylum Satellite #1 (6,53/28 )
15 Montreal (6,26/28 )
16 The Answering Machine (6,18/33 )

Vandaag mag Fish weer een liedje zingen voor ons: Assassing




Marillion - Assassing - YouTube

It's official: ik ben nagenoeg zowat de enige die Sounds That Can't Be Made erg kan waarderen,, en zeker songs als Gaza, The Sky Above The Rain en dus Montréal

Cheesy lyrics of niet

Moet kunnen he... Heb dan ook veel minder met Brave dan meningeen hier....
Is dat nu 2x vloeken in de kerk?

De voorbije tijd nog eens alle albums met h beluisterd en een spotify-lijstje samengesteld met "mijn" 50 nummers van dat era, voor de geïnteresseerden:

Wrapped Up In Time: Marillion 1989 - 2016: 'The h era': An Anthology on Spotify - open.spotify.com

WAARSCHUWING: Montréal en Gaza zitten er ook in :-p

En nu is het spannend wachten naar de volgende te beoordelen Marillion-song!
Benieuwd wat Bono the Cat ons gaat voorschotelen !

9 lekker, Fugazi

En terwijl ik mijn vorige post aan het breien was, en die vervolgens postte, has Bono The Cat al een nieuwe song voor ons klaargezet!

Het snedige Assassing, waarmee Fish op het album Fugazi de debatten opent !

Wat mij betreft een stevige 9 waard.

Aldus:
Assassing - 9 !

En daar is het eerste nummer van - wat ze je verder ook wijsmaken - nog altijd Marillions beste album. In dit geval ook daadwerkelijk het eerste nummer. En in de traditie van Andrés keuzes tot dusverre zat ik al een beetje op Punch and Judy of Emerald Lies te wachten, maar we gaan gewoon meteen met een van de blikvangers van het album aan de slag.

Tja. Melodieus, agressief, energiek... een vroege Marillion-met-Fish volgens het boekje.

9,0

Assassing, die had ik op 12". Dat waren tijden dat het airbrush-werk van Mark Wilkinson mijn hart sneller deed kloppen. jemig, wat vond ik die hoezen van Marillion gaaf altijd, en EMI maar vangen, want ik wilde daarom al die 7" en vooral 12" wel hebben.

Voordeel was ook dat dáár de mooiste Fugazi-era song op de b-kant stond: Cinderella Search (volledige versie, dus de 12", niet de 7").

Van Assassing zijn natuurlijk een aantal versies die de ronde deden. Zo stond deze rocksong behalve op Fugazi ook op Real to Reel, waar hij iets voller klinkt. Op Fugazi zelf is de productie wat kil en hard. Maar dat past dan ook weer bij de song. Het intro van de song laat gelijk horen dat we met een totaal andere drummer te maken hebben dat het debuut en de tussenliggende singles (er zijn in een jaar tijd wel 4 of 5 drummers in de band geweest, waaronder Andy Ward van Camel).

Assassing, een zelf verzonnen werkwoord, en met de tekst kan ik echt helemaal niets. Ik houd niet zo van dit soort hoogdravende teksten, waarbij volgens mij Fish een woordenboek en een thesaurus gebruikte om zo moeilijk mogelijk te doen. Maar soit, de song. Een heerlijke hardrocker met een echt waanzinnige gitaar- én keyboardsolo en een erg gaaf tussenstuk. Dat tussenstuk is nog wat heftiger op de alternatieve mix (die alleen op de dubbelcd van Fugazi staat, zover ik weet).

Puntaftrek voor de onbegrijpelijke, over-the-top tekst.

9

Nee niet de enige, dat ik Montreal niet zo goed vind wil niet betekenen dat ik het album niet kan waarderen. Er zijn zeker 4 liedjes op die ik een hoog tot zeer hoog cijfer gaat geven.

Dan Brave.. Ja dat is wel tegen het zere been...

As-sa-sing!

9,2

9,2

Een heerlijke begin van een zeer sterk album !

Zoals bij alle bands zijn tweede albums altijd tricky, Het is dan vaak alles of niets. Vaak is dan ook niet het debut dat de echte testcase is, maar de tweede. Daar immers rijst de vraag of de weg en het niveau die is ingeslagen met de eerste kan worden doorgezet op de tweede. Gelukkig was dat met Marillion wel het geval en bevat Fugazi een paar van de beste nummers hoi de hele Fish Periode (Incubus & Fugazi bijvoorbeeld). Al blijf ik het jammer vinden dat een van de mooiste nummers uit deze periode Cinderella Search, niet op het album staat.

Over Assassins. Lang gaf ik mijn voorkeur aan de Real to Reel versie omdat het gewoon veel beter klonk in relatie tot de straight to CD versies die echt bagger waren. Maar gelukkig is dat met de remasters ruimschoots goedgemaakt en is het nu om het even. Assassins is als opener een nummer dat de toon voor de rest perfect zet.

Jammer dat H. niets heeft met de nogal dreigende en sombere teksten van dit album waardoor dit album feitelijk altijd wordt overgeslagen door het huidige Marillion.

Het is wachten op een Deluxe editie van Fugazi.

Een Solide 8.

Eén van de betere op Fugazi.

8.7

9

Heerlijk nummer van een album dat ik eigenlijk te weinig herbeluister.... 8,8

Assassing..

Toen het album uitkwam naar de platenzaak gefietst en meteen gekocht. Terug fietsen, snel naar mijn slaapkamer, lp uitpakken en op de platenspeler. Naald erop en spelen maar.

En juist de opener ‘Assassing’ viel tegen. Ik kon mezelf niet echt vinden in die ietwat tropische opening en dan dat ‘boem tsjakka boem’ geroffel en de opbouw naar de climax dat Fish hoog uithaalt. The Police-achtige riff erachteraan en dan de ietwat op helium hoogte uithalen gebrachte stem van Fish. En dat deed Fish ook nog eens hoger in ‘Punch and Judy’.

Was dit de opvolger van Script ? En die nu zo moedeloze uitgeklede Jester liggend op een bed terwijl die juist zo prachtig afgebeeld was op de vorige lp hoes ? Uitgeteld ?

Ik begreep er niks van, maar hé ! Ik was 17. Wat wist ik nou van de wereld.

En toch, nog steeds als ik de eerste tonen hoor van ‘Assassing’, ben ik weer even 17.

7.5.

Ergens toch wel goed gekomen.

9

8,5

Assassing: 8,2


Montréal : 6,1
Waiting To Happen: 8,5
Drilling Holes: 8,2
Childhood's end: 9,0
The Other Half: 6,3
Asylum Satellite #1: 6,5
Forgotten Sons: 9,1
Runaway: 8,8
Interior Lulu: 6,0
White Russian: 10,0
Eighty days: 7,6
Living in F.E.A.R.: 7.9
The Bell in the Sea: 8,4
Easter: 9,6
The Answering Machine: 6,8
Tux On: 8,0

Assassing:
Las hier ergens dat het één van de blikvangers van Fugazi is. Dat is precies wat het voor mij ook was bij aanschaf van het album. Edoch, later tilde vooral alles na Punch & Judy deze plaat naar een hoger plan.
Iets in dit nummer staat mij tegen, maar kan daar niet precies de vinger opleggen. Is het dat ‘boem tsjakka boem’ geroffel, waar meneer het over heeft? Zou zomaar kunnen.
Niettemin druipt de kwaliteit er hier overduidelijk vanaf.

8,0