Teunnis schreef:
Volgens mij heb ik me hier daarover al eens moeten verantwoorden.

Antwoord is jee en na.

123poetertjes schreef:
87 punten omg. Mocht er ooit in de toekomst van dit spel nog iemand de score van Simbi verbreken dan draai ik de daaropvolgende dag nog vier uur lang nonstop Sophie Straat.

123poetertjes schreef:
Ik schreef het al elders maar Balimaya Project klinkt gewoon als Midori Takada van de straat ofzo.

Choconas schreef:

Ben ik toch wel benieuwd wáár je dat schreef? Het is voor mij, samen met de avatar van madmadder, wel een goede aansporing om Midori Takada weer eens te draaien.

Teunnis schreef:
Doe dit maar nooit meer, De Speld. Al is het een stuk beter te verteren dan Sophie Straat. Wel net zo humorloos. Is het eigenlijk wel als grap bedoeld of probeerde ze alleen (tevergeefs) een aanstekelijk hitje te maken?

aerobag schreef:
Ga zo lekker op de muziek van CFCF. Veel van die bejubelde dance muziek hiero voel ik nooit zo, maar dit is nou electronische muziek wat 100% in mijn straatje past.

Titmeister schreef:

Ben wel benieuwd wat je dan zo aanspreekt in de muziek van CFCF. Ik vind het zelf namelijk een enigszins bleke filter house-revival, vind juist veel interessantere electronic hier voorbijkomen...

aerobag schreef:
Momenteel in de finale: Indie Rock, Techno, ambient-achtige folk, jazz, Neoclassical Darkwave, (jazz)rock, (glam)rock, space disco, 'African' rock

Ik ben het met jullie eens, niet divers genoeg: Ontbreekt nog hiphop, een top 40 hitje en metal.

(het vreemde van dit soort berichten over het ontbreken van 'recht- toe recht aan pop/rock' is dat dit een genre is wat blijkbaar zwaarder weegt dan de andere genres die samen het diverse smakenpalet maken, die we hier zo'n beetje elke maand hebben? En zijn een Big Thief en Yves Tumor, maar ook bijvoorbeeld een Orchestre Tout Puissant Marcel Duchamp dan echt zó ontoegankelijk? Dat snap ik nooit zo goed)

Teunnis schreef:
Alleen Magdalena Bay kan niet helemaal mee met het torenhoge niveau.

aerobag schreef:
Grappig, ik had toch gedacht dat deze júist in jouw straatje zou passen

Edgar18 schreef:
Zwakke ladder zeg. Een derde plek voor Beach House zegt eigenlijk genoeg.

Choconas schreef:
Apart dat je Lowlands of Sorrow helemaal links laat liggen. Ik zou verwachten dat dat wel in je straatje ligt, aangezien je vergelijkbaar werk van bijvoorbeeld Irreversible Entanglements, Jaimie Branch, Damon Locks Ensemble, Moritz Von Oswald en wat dies meer zij, wel kunt waarderen.

hoi123 schreef:
Kan iemand mij vertellen waarom ik Ill Considered zo veel vetter vind dan Irreversible Entanglements?

Choconas schreef:

De muziek van Irreversible Entanglements en James Brandon Lewis is inderdaad wat ongestructureerder, ik kan me wel voorstellen dat dat minder aanspreekt of zelfs afschrikt. Maar dat geldt eigenlijk ook wel voor Karoline Wallace en in mindere mate voor Patrick Shiroishi en dat bevalt je dan weer wel. Dan zou ik toch eerder verwachten dat Nala Sinephro in je straatje zou liggen, maar kennelijk niet. Om kort te gaan, er is niet gelijk een eenduidig patroon aan te wijzen, maar dat is misschien wel de charme van het blijven luisteren en ontdekken, ook binnen de context van de SvhJ.

aerobag schreef:
De nummer 1, met riante voorsprong. Kon het eigenlijk ook anders? Het is ons Little Simzie! Trok met haar bombastische leadsingle direct de volle aandacht. Bij de eerste luisterbeurt dacht ik al gelijk; Moet raar lopen als de SvhJ-vakjury dit niet op gaan slurpen zoals de Groningse studenten hun bier opslurpten op de eerste dag dat de terrassen weer open gingen. Rijkelijk geproduceerd, van militaire ritmes tot achtergrondjes koortjes, van beatswitches tot piano loopjes. En een Simbi die weer volledig los brandt. We worden maar weer verwend in 2021

7. Little Simz - Introvert (6.9)

Velen waren compleet overtuigd door het nieuwe album van Little Simz, maar voor mij was het zeker kwalitatief, maar te weinig uitschieters, zeker in vergelijking met het vorige album. Introvert is zeker één van de betere uit die laatste worp, maar geeft me ook geen kopstoot van jewelste. Degelijk zonder meer.

Het idee achter dit nummer past volgens mij wel goed bij de muzikaal veelzijdige plaat waar het op staat: dit wordt het hoogtepunt qua ambitie, we gaan een haast symfonisch hiphopnummer maken! Veel hieraan is heus vet, maar uiteindelijk is het resultaat mij toch te bombastisch.

Ik ben geen hiphopfan, maar Little Simz veroverde vorig jaar mijn hart.
In mijn ogen niet het beste nummer dat ik hoorde van haar, maar zeker podium.

Sometimes I Might Be An Introvert is één van mijn favoriete platen van 2021 gebleken, maar op basis van het vooruit gesnelde Introvert had ik dat nooit verwacht. Het is de enige echte misser op Simbi’s laatste plaat, met pompeuze bombast, corny lyrics (“To you I'm smiling but really I'm hurting”, ja?) en een onuitstaanbare hoeveelheid pathos in het outro. Dat bij uitstek dit nummer het tot de finale heeft gemaakt in tegenstelling tot al Simbi’s andere knallers is één van de weinige correcte voorspellingen die ik heb gemaakt, en ik baal van het feit dat ik gelijk heb.

Simbiatu Abisola Abiola Ajikawo, beter bekend onder haar artiestennaam Little Simz, is een Britse rapper, zangeres en actrice. In 2021 bracht ze Sometimes I Might Be Introvert uit, haar vierde album. De albumtitel is een backroniem van Simbi, de koosnaam van Simz (die dan weer is afgeleid van haar volledige voornaam Simbiatu). Het album staat werkelijk bol van ambitie. Little Simz laat horen dat ze in topvorm is, met voortdurend perfect vloeiende rijmschema’s, en de producties van Inflo zijn magistraal en zeer divers, met veel invloeden uit de soul, funk en jazz. De intro van Introvert zou niet misstaan op de soundtrack van een actiefilm en is een uiterst aanstekelijk nummer gebleken.

Ik ben erg dol op het voorgaande album van Simbi, Grey Area. En initieel was ik ook best te spreken over de leadsingle van Sometimes I Might Be Introvert. En nog steeds vind ik het middelste gedeelte, waar ze harde verses spit gevolgd door bombastische orkestratie, erg sterk. Toch is het album niet helemaal geworden waar ik op hoopte, en dat zal mijn mening over dit nummer niet positief hebben beïnvloed.

Fietstocht des Oordeels – etappe 9: Little Simz - Introvert

Is dat nou plots onweer? Nee, dat niet maar ik voel me wel alsof er elk moment een orkestbak uit de lucht op mijn hoofd zou kunnen donderen dus ik vervloek mezelf nu eventjes dat ik geen helm op heb. Inmiddels kan ik de eindbestemming van mijn Fietstocht al ruiken zoals ook Simbi de jaarwinst kan ruiken. Een jaar terug dacht ik echt dat we hier met de gedoodverfde winnaar te maken hadden, maar misschien is Introvert zelf wel iets te veel doodgeverfd, als een net iets te dik aangezet laagje plamuur, en op de lange termijn is dat eigenlijk nooit echt de oplossing. Toch mag ik er op zijn tijd nog steeds graag naar luisteren, en ik vind het ook wel tof dat ze het gore lef heeft gehad om een in yer face nummer als dit de wereld in te slingeren. Die dame moet me toch een dosis zelfvertrouwen hebben. Er is hoop voor de introverten onder ons. Sowieso komt Simbi deze finale wel enorm toe. Inmiddels begint aan mijn linkerzijde al de Kampina, althans ik zie de bordjes staan. Ik voel mezelf in navolging van dit liedje ook pretentieus worden en trek weer even een metafoor uit de la. Natuurgebieden in Nederland zijn tegenwoordig ergens nogal aangelegd. Wij sturen de natuur actief om een voor ons gewenste biodiversiteit in stand te houden. Eigenlijk is zo’n Kampinagebied ergens ook een beetje een laagje plamuur, en weinig echt ongerept. Echter: de dier- en plantsoorten in kwestie hebben daar natuurlijk geen weet van en komen daar gewoon lekker naartoe om te chillen. Denk ik althans, zou het graag aan de vogels en insecten in kwestie vragen maar ik spreek geen Italiaans. Simbi heeft dat ook wel; beetje pompeus, misschien niet helemaal echt, maar degenen waar het aan gericht is halen er wel heel veel moois uit. Ofzo. Wat een vage metafoor eigenlijk, misschien is de waas van de finale me iets teveel naar mijn hoofd gestegen. Zo misschien maar even in de Beerze springen om wat af te koelen. Of even vijf uur lang nonstop naar Sophie Straat luisteren, dat ontnuchtert ook wel.