Break on Through (To the Other Side) 8.3

8

8,9

Bestaat toeval, beste medescoorders? Vanochtend zat ik in de auto, die oude waar ik gisteren over schreef, op weg naar de keuring. De Mp3 verzamelcd van jaren terug (TPB downloads van toen "dat nog mocht") zat er in. The Doors Live In Philadelphia staat daar kennelijk op. Wat is het een na laatste nummer? 'Carol', in een beslist veel betere versie dan hier boven. Manzarek speelt een prima solo. Jim schreeuwt af en toe iets dat weinig met de tekst te maken heeft. Dat veranderde niet.

Break On Through, het nummer waarmee het allemaal begon. Gewoon ijzersterk. Fantastische riff, goede melodie, een prima balans en dynamiek.

Break On Through: 8,4

8

7,7

Break on Through (To the Other Side) is geweldig. Hier zit alles in wat The Doors The Doors maakt: 9,5

Break on Through: Het zal je debuutsingle maar zijn. Wat een topnummer! Ze hebben betere, maar dat zijn er niet heel veel wat mij betreft: 9,7

Break on Through (To the Other Side) - 9,5

9

9.5

8,5

Over met de deur in huis vallen gesproken. Als dit de eerste track is van je eerste album, dan maakt dat wel indruk hoor. In mijn hoofd zingt Jim wel gewoon 'She gets high', is er ook een versie uitgebracht die niet gecensureerd is?

Anyway, 9.5

Schitterende albumopener, nog steeds één van mijn favoriete nummers van The Doors.

10

Carol: 6,5
Break on Through (To the Other Side) - 9

Vier nummers van hen gaan een 10 krijgen van mij. Dit is de eerste

Volgens mij wel op latere uitgaves en een aantal live-opnames. Ik hoor het ook gewoon hoor

Break on Through (To the Other Side): 9,5

10

9,8

ik sluit me aan bij de 10'en gevers: een 10

Break on through= 10

De 40th anniversary cd's die uitgebracht waren zijn opnieuw gemixed met helderder geluid en ook ongecensureerd. Daar hoor je "high", en ook bv the End is de versie die we kennen van Apocalyps now. Niet helemaal dezelfde trouwens, maar ook met het befaamde gevloek. Als je de originele versies al zo lang hebt gehoord dan klinkt het eerder uit zijn plaats dan dat je het gevoel hebt dat het nummer eindelijk kompleet is.
Ik heb de originele lp's zo lang gedraaid dat ik het maar vreemd vind ze anders te horen. Ik geef zeker de voorkeur aan de originele cd's en lp's die ik heb,ik ben totaal geen fan van die 40th versies.
Vooral five to one klinkt belabberd daar.
Daarbij komt ook nog een gebrek aan warme toon (bas) ten opzichte van de originele. Helaas zijn mijn lp's al behoorlijk versleten en ik weet niet of alle printen die je tegenkomt online nog steeds die remastered versies zijn. Ze zijn nu onderhand al in de 50th anniversary te koop.

Ik hoor trouwens in de originele break on through ook gewoon high in dit stuk :wanneer hij zingt she gets...(mute)... She gets...(mute)... en dan haalt hij lang uit, volgens mij hoor je daar gewoon HIIIiiiiiiiiiiiiiIIGH . Althans,dat hoor ik.
Gaaf nummer natuurlijk, als je toch over een knal debuut spreekt...ik weet dat het een 10 waard is. Maar omdat ik stem met mijn hart als wat me raakt en niet met me verstand als in wat ik weet wat kwaliteit is, geef ik hem 8.6
Ik vind het een erg goed nummer maar toch nog verwijderd van mijn favoriete nummer(s).

Break on Through (To the Other Side) scoorde vooral vandaag nog flink wat maximale scores en pakt met een ruime 9 overtuigend de tweede plek.

01 | Riders on the Storm (L.A. Woman, 1971) | 9,4672 | 29 stemmers
02 | Break on Through (To the Other Side) (The Doors, 1967) | 9,1375 | 24 stemmers
03 | Strange Days (Strange Days, 1967) | 8,5828 | 29 stemmers
04 | Indian Summer (Morrison Hotel, 1970) | 7,9600 | 30 stemmers
05 | Twentieth Century Fox (The Doors, 1967) | 7,9217 | 30 stemmers
06 | The Spy (Morrison Hotel, 1970) | 7,8740 | 25 stemmers
07 | Wintertime Love (Waiting for the Sun, 1968) | 7,8250 | 24 stemmers
08 | Not to Touch the Earth (Waiting for the Sun, 1968) | 7,5179 | 39 stemmers
09 | Money (That's What I Want) (Morrison Hotel, 50th Anniversary Edition, 2020) | 6,9175 | 20 stemmers
10 | Easy Ride (The Soft Parade, 1969) | 6,7554 | 28 stemmers

11 | Whiskey, Mystics and Men (Box Set, 1997) | 6,4758 | 26 stemmers
12 | Wandering Musician (Other Voices, 1971) | 6,2087 | 23 stemmers
13 | Verdilac (Full Circle, 1972) | 6,0550 | 20 stemmers
14 | Treetrunk (non-album single 1972, B-kant Get Up and Dance) | 6,0481 | 26 stemmers
15 | Carol (Live in Detroit, 2000) | 5,8395 | 19 stemmers

Van het magistrale debuutalbum naar het achtste en allerlaatste studioalbum Full Circle is een enorme stap, ondanks slechts zes verstreken jaren. En dan te bedenken dat er genoeg bands zijn in een tijdsbestek van zes jaar niet eens twee albums uit brengen. Hardwood Floor gaat over een verliefd stel dat wil gaan trouwen, maar geen cent te makken heeft. En verder kan ik er helaas weinig over melden, na 2 pagina's met de songtekst via de Grote zoekmachine beland ik al in de hardhouten vloeren en deuren . Laten we maar gaan beoordelen.




The Doors - Hardwood Floor (Full Circle, 1972)




Ik mis Choconas jurado en Rogyros ook al een paar dagen. Vergeten jullie the Doors Meter niet?

Wederom een erg matig nummer van de laatste poging een Doors-album te maken. Het is niet bepaald fijn luisteren naar de stem van Manzarek.

Voor de moeite: 5

Hardwood Floor 5.9

4,6

Ik heb al eens gezegd dat the Doors eigenlijk maar vreemde muziek is welke toch een enorme coolheids factor heeft. Het grootste gedeelte van die factor is natuurlijk wel Jim . Haal dat eruit en wat blijft over?
De band gaat hier de omgekeerde richting op. Dit klinkt toch namelijk eerder als een liedje welke men als beginnend bandje maakt . En dan nog geen origineel bandje maar een Creedence cover bandje. Slappe tekst, middelmatig muziek,
desatreuze zang.

Dat Morrison de band maakte is iets teveel eer, de andere drie leden zijn natuurlijk wel dé personen geweest die met de mooie en vooral originele muziek kwamen aanzetten, kredits naar wie dat toekomt . Wie komt er bij om blues riffs te mengen met een kermis orgel,en het te laten werken? Overigens speelde Krieger nog niet eens zo heel lang gitaar dus dat het muzikale jongens waren dat staat vast. Helaas mag dat in de laatste twee platen niet naar voren komen. Ik heb het ook niet gevolgd maar ik vermoed dat Ray iets meer te vertellen had aan de muziek keuze te horen. Misschien,ik weet het niet.

Maar zonder de vaagheid van Morrison is het in ieder geval toch net alsof dat moment wanneer je oud wordt en je geen zout meer in je eten mag doen. Op den duur zul je er wel aan wennen vermoed ik, maar het eten smaakt nooit meer zo lekker als daarvoor.
2*