Been Down So Long 6,5

8,7

8

Been Down So Long: 8,5

8,5

Been Down so Long: 8

Been Down So Long is een nummer waar ik ten onrechte nooit veel mee heb gehad. Nu ik hem weer een paar keer heb beluisterd de afgelopen dagen ben ik om. Wat een heerlijk nummer. Jim spuugt de tekst de microfoon in, compleet naar de kloten na vijf jaar roem, optredens en vooral veel drank en drugs.

8,5

Ik beluisterde toevallig van de week weer eens wat albums van Joni Mitchell en stuitte toen op het nummer Furry Sings the Blues. Ik had me eerder nooit afgevraagd wie of wat nu die Furry was, maar al lezende over het album Hejira kwam ik er dus achter dat het om de Furry Lewis gaat, die jij nu aanhaalt. Furry en Joni hebben elkaar eenmaal ontmoet in de jaren zeventig in Memphis, wat voor Joni erg inspirerend was. Furry daarentegen stelde haar gezelschap niet erg op prijs. Het uitbrengen van het nummer Furry Sings the Blues, dat gebaseerd is op die ontmoeting, maar toch vooral een schets is van Beale Street in Memphis door de ogen van Joni, maakte Furry furieus. Hij heeft naar verluidt gezegd dat hij "die vrouw" haatte en hij had eigenlijk ook wel wat royalty's verwacht, omdat het nummer over hem zou gaan. Enfin, zomaar een toevallige anekdote naar aanleiding van jouw beschrijving.

Hardwood Floor 5.0
Been Down so Long: 8.5

8.2 Blijft een lekker bluesy nummer

Inhaalreesje. Ik zal het proberen wat frequenter bij te houden, Simon77!

Wintertime Love: 7,3
The Spy: 8,7
Carol: 6,7
Break on Through (To the Other Side): 9,4
Hardwood Floor: 5,1
Been Down So Long: 8,1

Ik ben weer helemaal bij, toch?

Mooie verhaal

8,5

8

Yes.

Been Down So Long scoort een ruime 8 gemiddeld en pakt een mooie vierde plek voorlopig.

01 | Riders on the Storm (L.A. Woman, 1971) | 9,4672 | 29 stemmers
02 | Break on Through (To the Other Side) (The Doors, 1967) | 9,1593 | 27 stemmers
03 | Strange Days (Strange Days, 1967) | 8,5828 | 29 stemmers
04 | Been Down So Long (L.A. Woman, 1971) | 8,1688 | 24 stemmers
05 | Indian Summer (Morrison Hotel, 1970) | 7,9600 | 30 stemmers
06 | Twentieth Century Fox (The Doors, 1967) | 7,9217 | 30 stemmers
07 | The Spy (Morrison Hotel, 1970) | 7,9125 | 28 stemmers
08 | Wintertime Love (Waiting for the Sun, 1968) | 7,7731 | 26 stemmers
09 | Not to Touch the Earth (Waiting for the Sun, 1968) | 7,5179 | 39 stemmers
10 | Money (That's What I Want) (Morrison Hotel, 50th Anniversary Edition, 2020) | 6,8976 | 21 stemmers

11 | Easy Ride (The Soft Parade, 1969) | 6,7554 | 28 stemmers
12 | Whiskey, Mystics and Men (Box Set, 1997) | 6,4758 | 26 stemmers
13 | Wandering Musician (Other Voices, 1971) | 6,2087 | 23 stemmers
14 | Verdilac (Full Circle, 1972) | 6,1095 | 21 stemmers
15 | Treetrunk (non-album single 1972, B-kant Get Up and Dance) | 6,0481 | 26 stemmers
16 | Carol (Live in Detroit, 2000) | 5,8881 | 21 stemmers
17 | Hardwood Floor (Full Circle, 1972) | 5,1750 | 22 stemmers

Laten we het weekend eens inluiden met 10+ minuten werkje van The Doors. Eigenlijk bestaat Black Train Song uit drie verschillende nummers, die live altijd achter elkaar werden gespeeld, waarbij de lengte nog wel eens varieerde. Mystery Train is een cover van bluesmuzikant Junior Parker en het is verreweg zijn bekendste werk. Hij bracht het uit op 1 november 1953 onder de naam Little Junior's Blue Flames, maar scoorde er geen hit mee. Beroemder werd het door de singleversie van Elvis Presley, maar ook bijvoorbeeld Paul Simon, Bruce Springsteen en Neil Young hebben het nummer gecoverd.
Het middelste nummer is Away in India, dat zou gaan over Jim's eerste grote liefde Mary Werbelow, die vertrok naar India en die hij nooit weer terug heeft gezien. Het laatste deel van Black Train Song wordt gevormd door het nummer Crossroads.




The Doors - Black Train Song (Mystery Train / Away in India / Crossroads) (Box Set, 1997), bovenstaande versie of welke je voorkeur maar heeft. Die op Spotify is weer van een andere live-show

7,7

7,8

7.3

8

8

7.4

Lekkere jam!

8

De overgang naar Away in India had wat mij betreft wel iets korter gemogen, verder blijft het geheel wel boeiend. Ik geef Black Train Song een 7,2

Als eigenaar van The Box Set had ik dit moeten kennen, maar zal toegeven dat er al wel wat stof ligt op de doos. Mystery Train ken ik het langst in de versie van The Band gespeeld tijdens hun afscheid concert in 1975. De single van Elvis heb ik op een verzamelaar die vroeg werk verzameld.

Het intro is wel heel erg lang, maar zal live zeker gewerkt hebben. Het is mooi om te horen dat Jim en band het gospel element in het nummer helemaal eren, voordat na het intermezzo het rockspel op de wagen gaat. In de orgelsolo kan zo "everybody loves my baby" meegezongen worden, maar o.k., de groove loopt en heel vet.

Wat dit nummer ook weer eens aantoont, dat hoe beperkt de bezetting van The Doors ook is, de band op het podium alle risico's durfde te nemen, muzikaal in de jams, maar ook door hun boegbeeld rustig tien minuten geen rol te geven. De meisjes kwamen toch echt alleen voor Jim, de meeste dan. Het toont aan hoe gelijkwaardig de bandleden waren aan elkaar (totdat status en spanningen ze uit elkaar zou gaan drijven).

Thuis in mijn bureaustoel is het moeilijk voor te stellen hoe een publiek dit alles onderging. Maar men kwam in steeds grotere getale en dat kan toch niet alleen maar geweest zijn in de hoop op een rellende Jim Morrison. Uiteindelijk moest je dan ook jams als deze ondergaan. Mijn inschatting is dat de meeste mensen het geweldig vonden.

Mijn laatste observatie is over het psychedelische element in de muziek. Heel vaak wordt Los Angeles in deze tijd toch afgezet tegen San Francisco. De muziek van The Doors is vaak directer en harder van toon, maar hier wordt toch bij tijde en wijle heerlijk gezweefd zou ik zo zeggen.

Black Train Song: 8

Been Down So Long:9.5

Black train 7

7.4

Lang uitgesponnen, deze jam, maar gewoon lekker.

8

Vanwege de lengte van het nummer en de twaalf stemmen tot nu toe, laat ik Black Train Song nog een dag staan. Morgenavond plaats ik de volgende weer. En dat gaat weer een lekkere korte zijn .