Muziek / Muziekgames / The Doors Meter
0
geplaatst: 9 maart 2021, 19:27 uur
28 Mensen stemmen Indian Summer voorlopig naar de eerste positie met net geen acht gemiddeld. Dat zijn er wel 11 minder dan dat er op Not to Touch the Earth stemden, maar zoals ik al aangaf is inhalen geen probleem.
1 | Indian Summer (Morrison Hotel, 1970) | 7,9554 | 28 stemmers
2 | Not to Touch the Earth (Waiting for the Sun, 1968) | 7,5179 | 39 stemmers
In The Doors Meter komen niet alleen de grootste hits van de band voorbij. Ook minder bekend werk passeert de revue om beoordeeld te worden. In 1997 werd The Doors: Box Set uitgebracht en ik was er als de kippen bij om deze aan te schaffen. Het is één van de twee box sets die ik heb gekocht in mijn leven, de andere was vier jaar eerder de Live Shit: Binge & Purge boxset van Metallica
. CD1 van de boxset draagt de titel 'Without a Safety Net' en daarop stond o.a. Whiskey, Mystics & Men. Meestal wordt aangegeven dat het nummer in 1970 is opgenomen in de Elektra Studios in L.A., maar een eerste versie zou een jaar eerder tijdens de opnames van The Soft Parade al zijn opgenomen. Er is ook een tweede versie uit 1977, deze is door de overige bandleden 'opgepoetst'.
Ik heb even getwijfeld, maar zal ze toch beide plaatsen. Ik wil jullie echter vragen om één cijfer uit te delen voor de versie die jij het beste vindt. Ook voor andere nummers zal dat gelden. Het is geen doen om rekening te houden met allerlei verschillende (live-)uitvoeringen, dus stem op de versie die jij het beste vindt
The Doors - Whiskey, Mystics and Men (The Doors Boxset, 1997)
Graag één beoordeling dus.
1 | Indian Summer (Morrison Hotel, 1970) | 7,9554 | 28 stemmers
2 | Not to Touch the Earth (Waiting for the Sun, 1968) | 7,5179 | 39 stemmers
In The Doors Meter komen niet alleen de grootste hits van de band voorbij. Ook minder bekend werk passeert de revue om beoordeeld te worden. In 1997 werd The Doors: Box Set uitgebracht en ik was er als de kippen bij om deze aan te schaffen. Het is één van de twee box sets die ik heb gekocht in mijn leven, de andere was vier jaar eerder de Live Shit: Binge & Purge boxset van Metallica
. CD1 van de boxset draagt de titel 'Without a Safety Net' en daarop stond o.a. Whiskey, Mystics & Men. Meestal wordt aangegeven dat het nummer in 1970 is opgenomen in de Elektra Studios in L.A., maar een eerste versie zou een jaar eerder tijdens de opnames van The Soft Parade al zijn opgenomen. Er is ook een tweede versie uit 1977, deze is door de overige bandleden 'opgepoetst'. Ik heb even getwijfeld, maar zal ze toch beide plaatsen. Ik wil jullie echter vragen om één cijfer uit te delen voor de versie die jij het beste vindt. Ook voor andere nummers zal dat gelden. Het is geen doen om rekening te houden met allerlei verschillende (live-)uitvoeringen, dus stem op de versie die jij het beste vindt
The Doors - Whiskey, Mystics and Men (The Doors Boxset, 1997)
Graag één beoordeling dus.
0
geplaatst: 9 maart 2021, 20:47 uur
Het is misschien niet veel meer dan een demo en muzikaal een beetje speels, maar ik geniet wel van Jim's stem in dit nummer. Ik verhoog met een punt
7
7
2
geplaatst: 9 maart 2021, 21:40 uur
Er zijn tal van nummers te vinden waarvan het onbegrijpelijk is dat die het uiteindelijke album van desbetreffende band niet hebben gehaald.
Dat is in mijn opinie bij the Doors over het algemeen niet het geval. Hun albums zijn al met goede materialen gebouwd ,waar niet echt een directe behoefte ligt in de vorm van demo's als toevoeging aan het originele repertoire.
Na het eten van een vier sterren maaltijd vraag ik niet naar de restjes welke de kok nog op de snijplank in de keuken heeft liggen .
De (paar) demo's die de ronde doen of later op de anniversary cd's werden bijgevoegd vind ik over de hele linie geen meerwaarde hebben. Een paar uitzonderingen daargelaten.
Dit nummer is dan wel een grappige. Ik heb ook ooit begrepen dat het nummer achteraf in elkaar is gezet door de bandleden toen Jim al in Parijs zat met zijn pen en papier. Of dat waar is kan en durf ik niet bevestigen, daarvoor is het te lang geleden en ik weet niet eens meer hoe ik aan die info kom . Misschien zit ik er naast.
Van deze twee versies is de eerste wel de originelere vind ik, met die aparte muziekkeus maar het klinkt goed alsof Morrison niet in het nummer zit,het klinkt echt als het oplezen van zijn tekst. Wel, allicht, het is ook een demo.
De tweede zou een kleine meerwaarde aan mijn vermoeden geven dat het geknutseld is, zoals het klinkt. Jim is hier ook rauwer van stem en er zit ook meer een soft parade sausje over.
Eigenlijk nog niet eens een slecht nummer , maar bij lange niet wat er op het hoofdmenu van deze band te vinden is.
Het zou in goed uitgeschreven versie wel passen op zowel soft parade als waiting for the sun. Het TADADA nekt het nummer voor mij.
4.5
Dat is in mijn opinie bij the Doors over het algemeen niet het geval. Hun albums zijn al met goede materialen gebouwd ,waar niet echt een directe behoefte ligt in de vorm van demo's als toevoeging aan het originele repertoire.
Na het eten van een vier sterren maaltijd vraag ik niet naar de restjes welke de kok nog op de snijplank in de keuken heeft liggen .
De (paar) demo's die de ronde doen of later op de anniversary cd's werden bijgevoegd vind ik over de hele linie geen meerwaarde hebben. Een paar uitzonderingen daargelaten.
Dit nummer is dan wel een grappige. Ik heb ook ooit begrepen dat het nummer achteraf in elkaar is gezet door de bandleden toen Jim al in Parijs zat met zijn pen en papier. Of dat waar is kan en durf ik niet bevestigen, daarvoor is het te lang geleden en ik weet niet eens meer hoe ik aan die info kom . Misschien zit ik er naast.
Van deze twee versies is de eerste wel de originelere vind ik, met die aparte muziekkeus maar het klinkt goed alsof Morrison niet in het nummer zit,het klinkt echt als het oplezen van zijn tekst. Wel, allicht, het is ook een demo.
De tweede zou een kleine meerwaarde aan mijn vermoeden geven dat het geknutseld is, zoals het klinkt. Jim is hier ook rauwer van stem en er zit ook meer een soft parade sausje over.
Eigenlijk nog niet eens een slecht nummer , maar bij lange niet wat er op het hoofdmenu van deze band te vinden is.
Het zou in goed uitgeschreven versie wel passen op zowel soft parade als waiting for the sun. Het TADADA nekt het nummer voor mij.
4.5
0
geplaatst: 9 maart 2021, 21:43 uur
Deze is overigens ook te vinden op de anniversary cd van Soft Parade, voor de liefhebbers
2
geplaatst: 10 maart 2021, 10:28 uur
Het is even geleden dat ik de box set uit de kast heb getrokken, merk ik. Ik ben het nummer niet vergeten, maar daar is ook alles mee gezegd. De eerste versie klinkt als een opname waar de stem van Jim al naar de klote begon te gaan. Mijn vermoeden is dat hij als zanger ook niet oud was geworden, had hij wel langer geleefd. Het is ook echt een demo, waar de band maar wat doet. Er zijn meer nummers van Morrison waar de band geen muziek bij kon vinden. Dit lijkt er een van. Een 5, als ik twee punten mocht geven.
De tweede versie is duidelijk muzikaler, de band heeft een balans gevonden tussen de voordracht van een gedicht/verhaal van Jim en hun eigen bijdrage. Het is nog steeds geen parel zoals Bob Dylan er tientallen heeft en er sporadisch van The Rolling Stones boven komen drijven. Wel is dit een prettige aanvulling op wat er al was.
Versie 2: 6,5
De tweede versie is duidelijk muzikaler, de band heeft een balans gevonden tussen de voordracht van een gedicht/verhaal van Jim en hun eigen bijdrage. Het is nog steeds geen parel zoals Bob Dylan er tientallen heeft en er sporadisch van The Rolling Stones boven komen drijven. Wel is dit een prettige aanvulling op wat er al was.
Versie 2: 6,5
2
geplaatst: 10 maart 2021, 12:07 uur
WoNa schreef:
Het is nog steeds geen parel zoals Bob Dylan er tientallen heeft en er sporadisch van The Rolling Stones boven komen drijven.
Het is nog steeds geen parel zoals Bob Dylan er tientallen heeft en er sporadisch van The Rolling Stones boven komen drijven.
Bob Dylan is volgens mij inderdaad een zeldzaam geval waarvan veel van het demo materiaal dikwijls het toch al ijzersterke eindproduct nog eens weten te evenaren dan al niet in sommige gevallen zelfs weet te overtreffen. In zijn geval zeg ik hoe meer demo's en live versies opduiken hoe beter
maar dat is een verhaal voor een andere Meter natuurlijk
0
geplaatst: 10 maart 2021, 17:57 uur
6.5 Dit nummer kende ik nog niet maar het klinkt wel aardig maar niet bijzonder
1
geplaatst: 10 maart 2021, 19:04 uur
Whiskey, Mystics and Men komt -uiteraard- niet in de buurt van de eerste twee nummers, maar scoort voorlopig toch een nette 6,5 gemiddeld van 23 stemmers.
1 | Indian Summer (Morrison Hotel, 1970) | 7,9845 | 29 stemmers
2 | Not to Touch the Earth (Waiting for the Sun, 1968) | 7,5179 | 39 stemmers
3 | Whiskey, Mystics and Men (Box Set, 1997) | 6,5196 | 23 stemmers
De daling van het aantal stemmers daalt nog wat verder naar 23 voor Whiskey, Mystics and Men. Tijd om daar hopelijk weer verandering in te brengen met een nummer dat bij iedereen hier wel bekend zal zijn.
Het is namelijk tijd voor het titelnummer van het tweede studioalbum dat ook in 1967 uitkwam. Strange Days gaat over hoe doodnormale plekken en situaties je toch een vreemd en ongemakkelijk gevoel kunnen bezorgen. Om dit gevoel te versterken werd Jim's stem zwaar bewerkt. Hiervoor maakte de band gebruik van een modulaire synthesizer ontwikkeld door de muziekinstrumentenbouwer Robert Moog. Deze kwamen eind jaren '60 steeds meer in trek in de rockmuziek en werden o.a. ook door The Monkees, The Beatles en The Rolling Stones gebruikt in die tijd. Paul Beaver heeft het instrument geprogrammeerd voor de band. Hij was vertegenwoordiger voor het bedrijf van Moog en moest de synthesizer demonstreren aan muzikanten aan de westkust van de VS. Beaver heeft zelf ook nog muziek gemaakt overigens voornamelijk ook op die synthesizers. Beaver & Krause
The Doors - Strange Days (Strange Days, 1967)
En inhalen van de voorgaande dagen is uiteraard toegestaan en meer dan welkom
1 | Indian Summer (Morrison Hotel, 1970) | 7,9845 | 29 stemmers
2 | Not to Touch the Earth (Waiting for the Sun, 1968) | 7,5179 | 39 stemmers
3 | Whiskey, Mystics and Men (Box Set, 1997) | 6,5196 | 23 stemmers
De daling van het aantal stemmers daalt nog wat verder naar 23 voor Whiskey, Mystics and Men. Tijd om daar hopelijk weer verandering in te brengen met een nummer dat bij iedereen hier wel bekend zal zijn.
Het is namelijk tijd voor het titelnummer van het tweede studioalbum dat ook in 1967 uitkwam. Strange Days gaat over hoe doodnormale plekken en situaties je toch een vreemd en ongemakkelijk gevoel kunnen bezorgen. Om dit gevoel te versterken werd Jim's stem zwaar bewerkt. Hiervoor maakte de band gebruik van een modulaire synthesizer ontwikkeld door de muziekinstrumentenbouwer Robert Moog. Deze kwamen eind jaren '60 steeds meer in trek in de rockmuziek en werden o.a. ook door The Monkees, The Beatles en The Rolling Stones gebruikt in die tijd. Paul Beaver heeft het instrument geprogrammeerd voor de band. Hij was vertegenwoordiger voor het bedrijf van Moog en moest de synthesizer demonstreren aan muzikanten aan de westkust van de VS. Beaver heeft zelf ook nog muziek gemaakt overigens voornamelijk ook op die synthesizers. Beaver & Krause
The Doors - Strange Days (Strange Days, 1967)
En inhalen van de voorgaande dagen is uiteraard toegestaan en meer dan welkom
* denotes required fields.