Dan toch liever Le Moribond.

5.5

6,5

Wat ArthurDZ zegt.

7,25

Toch wel een klassieker
7,7

Overbekend liedje natuurlijk, maar de naam Terry Jacks zei me geen ene lettergreep. Weet ik dat ook weer.
Mooi bruggetje weer, nieuwe ceremoniemeester.
Ik zie hier Kurt ook een andere zinsnede uit dit liedje prevelen, zijnde zijn favoriete liedje uit zijn kinderjaren.
Nooit zo gelet op de tekst, maar door jouw verhaal toch een beetje meegelezen. Geen wonder dat Kurt het zo waardeerde. Daarbij: die eerste akkoorden zijn wel héél erg doomy gloomy.
Me like as well.
Die TopPopversie is zoals Radio 1 tussen het actuele gewauwel een incidenteel liedje draait: sneaky en plompverloren een heel couplet + refrein eruit knippen.
7,5

8,2 zuinige cijfers voor deze classic

Le Moribond is honderd keer mooier.

5

7

6,0

8

8,5

Nirvana 8
Terry 6

De Fortunes versie heeft een truttigere muzikale omlijsting (edit: vooral in de intro eigenlijk), maar is wel veel beter gezongen dan deze van Terry:

6,5

6,5

6.75

5,5

6

Het is alsof je van een Jacques Brel-nummer een soort Eurosmartlap maakt, van de soort die ook had kunnen worden opgenomen kunnen worden door pakweg Nana Mouskouri. En qua tekst haalt het al de laagjes weg en wordt het eendimensionaal. Maar toch nog best aardig op een lullige manier.

5,2

6

6

Terry Jacks - Seasons In The Sun : 7,5

5,6

7,5

Ik snap alle opmerkingen over Terry Jacks maar ik heb er een enorm zwak voor deze smartlap: 8,5

Nirvana en Terry allebei een 6,8

5

Na 32 stemmen haalt Seasons In The Sun een voorlopig gemiddelde score van 6,62. Voorlopig een plekje ergens rond de 800. Het gemiddelde van Nirvana is in de tussentijd iets opgelopen en Heart-Shaped Box stijgt enkele tientallen plaatsen op onze virtuele ranglijst.

De omstandigheden bepalen in hoge mate wat je van een nummer vindt. Er zijn nummers die ik verschrikkelijk vond maar op een bruiloft of juist uitvaart werden gedraaid en in een keer een enorme emotionele lading kregen. Daarmee veranderde dan ook mijn waardering. Dat is een van de elementen die muziek zo mooi maakt,

Dit is ook de reden dat ik graag verhalen lees van mensen die vertellen waarom ze bepaalde muziek zo mooi vinden en/of wat muziek in een bepaald moment van het leven voor hun betekent. Dat geeft de inspiratie om op een nieuwe manier naar een bepaald nummer of album te luisteren. Of een nummer te ontdekken wat je nog niet kende.

Daarom de leestip van vandaag. Ik vind het leuk om bijvoorbeeld De Album Top 100 van WendyVortex te volgen. Heerlijk om iemandsleven te volgen en een beetje te leren kennen aan de hand van de muzikale ontwikkeling. En ook als er weinig muzikale overeenkomsten zijn blijven de verhalen zoals vigil schreef om te smullen!

Leuk is ook dat wendyvortex het blog opvult met allerlei lijstjes zoals een playlist met de gemiddelde voorkeur van Wendy en haar partner. Op dat lijstje zag ik een nummer en artiest die hier nog niet voorbij is gekomen maar daar wel hoort: Robert Palmer - Johnny and Mary

Op Johnny and Mary slaat Robert Palmer een nieuwe weg in met een modern new wave-achtig synthesizer geluid. Hij laat deze aansturen door een sequencer om het bepalende ritme van het nummer te creëren. Zijn nieuwe geluid wordt in de UK prima ontvangen maar in de VS snappen ze het nog niet.

Robert Palmer schreef het lied terwijl hij in Nassau, Bahamas woonde. Het nummer gaat over een stel dat op de automatische piloot leeft. Johnny zit vast in voorspelbare patronen en Mary volgt hem gewoon. Ik begrijp dat het gebaseerd is op expats die hij op de Bahamas ontmoette en die dachten dat een verhuizing hun problemen zou oplossen, maar ontdekten dat hun problemen meeverhuisden.




Robert Palmer haalde 9 keer de Top 40, Johnny and Mary komt in 1980 in 6 weken niet verder dan de 21ste plaats. Maar wat vinden wij eigenlijk van:
#1729 Robert Palmer - Johnny And Mary

7,5

8,5 prachtig!

8,5 prachtig!