94. Dion - Runaround Sue (1961) : 10

8

8.2

7

8

8.5

8,3

Blijft lekker deze

9,25

Dion - Runaround Sue: 8,36 en een nieuwe nummer 1!



95. Eddy Howard - (It's No) Sin (1951)



Afkomstig van het album: n.v.t. single only

3 nr. 2-hits en 2 nr. 1-hits heeft deze Eddy op zijn naam staan. Dit nummer werd in hetzelfde jaar ook nog een hit voor The Four Aces, maar het was Eddy die er de dikste hit mee scoorde. 

Zoals wel vaker in de 30s en 40s brak ook Eddy door als zanger voor radioprogramma's. Toen hij zijn eigen band startte, begon hij nóg grotere successen te behalen en werd hij een grote meneer in de muziekindustrie.

Zou hij er nog spijt van hebben gehad dat hij in 1933 stopte met zijn geneeskundeopleiding om een carrière in de muziek na te jagen? Ik vermoed van niet. 

6

Dion: 6.3 (...sorry mensen).
Eddy: 5.8

Cor Steyn op orgel is er wat te veel aan, anders was het een degelijke fifties-ballade met doo-doo-doo-koor geweest. Een 5.

6

7

94. Dion - Runaround Sue (1961)
Altijd afgedaan als de zanger met een letter te veel vergeleken met de beste zanger ter wereld.
Het is een suffe, niet uit te leggen reden, maar ik heb daardoor nooit aandacht aan zijn werk geschonken.
Dat gaat nu anders worden, want nu ken ik dit liedje (natuurlijk) wel, maar nooit geassocieerd met zijn naam én het is ook wat mij betreft een terechte nieuwe nummer een. Hartstikke leuk!
8,3

95. Eddy Howard - (It's No) Sin (1951)
Wel of geen Cor Steyn, het had voor mijn oordeel weinig uitgemaakt. Poeh hé, dit is flink doorbijten.
3,5

Over Steyn gesproken: ik heb van de week een DVD met oude VARA-cabaretcoryfeeën en - comedyklassiekers tot begin jaren 90 met een vriendin zitten kijken. Sommige leuk, sommige heel oubollig en echt niet-leuk (meer). Maar we waren er allebei verbaasd over dat we deze sketch, met afstand zelfs, het leukste vonden. Ik had 'em al wel eens gezien, maar ik lag op de grond van het lachen: zó goed getimed, gespeeld en geweldige volzinnen (voor de veertigminners: het is een en dezelfde acteur): https://www.youtube.com/watch?v=W5pcnWGM0gc:

Ik vergeet wel eens dat we in 2024 zitten en dat mensen die muziek luisteren niet allemaal 120 jaar oud zijn.

Voor mij zijn dit de 'vanzelfsprekende' songs, de soundtrack van mijn leven, de tijdloze klassiekers, de "huh, wat je kent dit nummer niet???-nummers".

Is het nog nodig om te zeggen dat ik volgens mij veel ouder ben dan mijn paspoort claimt?

8

5,8

95. Eddy Howard - (It's No) Sin (1951) : 6,5

4,0

Kom net van het concert van Masters of Reality in de kleine zaal van de Effenaar te Eindhoven..
Was 'n snoeihard (maar supertof) optreden.
Dan is Eddy Howard wel 'n groot contrast, maar ook wel fijn om even tot rust te komen voor het slapen gaan: 6,5

Mededeling van huishoudelijke aard:

De komende drie dagen ben ik op Blues Peer te vinden, daardoor zou het kunnen dat de nieuwe songs wat vroeger of later op de dag gepost worden dan gewend. Dat betekent ook dat de gemiddelde scores van de komende songs allemaal op maandag berekend en gedeeld zullen worden.

Eddy Howard: 5,0

90. Scott Joplin - The Entertainer (1902)
Ik wist niet dat het zo oud was, kende het ook door de film The Sting. Een oorwurm van jewelste.
7,5

91. Margot Eskens - Cindy oh Cindy (1957)
Dit is niet echt mijn genre maar de melodie trekt mij over de streep en zingen kan zij beslist.
7

92. Bobby Vinton - Mr. Lonely (1962)
Natuurlijk sentimenteel maar op één of andere manier raakt het mij wel.
7,5

93. Jo Stafford - Make Love to Me (1954)
Ouderwetse zwoele jazz dat ik 's avond wel wil horen.
7

94. Dion - Runaround Sue (1961)
Topper in die periode, naast de zang is het ook hier de melodie die het hem doet.
9

95. Eddy Howard - (It's No) Sin (1951)
Hier trek ik de zang niet, het nummer sleept zich ook voort.
4,5

Vanuit een zeik- maar dan ook ZEIKNAT Blues Peer post ik deze song....

96. The Chiffons - He's So Fine (1963)



Afkomstig van het album: The Chiffons - He's So Fine (1963)

Deze dames scoorden 3 top-10 hits: 2 in 1963 en 1 in 1966. Wij gaan vandaag helemaal terug naar hun debuutsingle die tevens hun grootste zou blijken te zijn.

Luisteraars op Spotify hebben trouwens een overduidelijke voorkeur voor die andere single uit '63: waar He's So Fine ongeveer 34,7 miljoen streams heeft, scoort One Fine Day ongeveer 73 miljoen streams.

Leadsinger Judy Craig had er in 1972 overigens genoeg van; ze stopte helemaal met de muziekindustrie en ging voor een bank werken.

9

Bobby Vinton: 6
Jo Stafford: 8
Dion: 8
Eddy Howard: 8
The Chiffons: 8.5

6,8

Het nummer dat George Harrison -al dan niet bewust- zou hebben geplagieerd voor My sweet Lord -- hij verloor althans de rechtszaak erover. Van mij krijgen de dames een 7½ (mijn eerste "gebroken" punt).

7

Je schrok zeker ook, toen de band 'Domino' speelde en zanger Chris Goss de songtitel navolging gaf en omtuimelde? Ik heb her en der al wat gelezen en gehoord over de show en wil zondag gaan kijken in Tivoli. Ik hoop maar voor de beste man dat het dan weer wat beter gaat met zijn rugproblemen.

Dit spelletje is zó veel sneller te beoordelen dan het spelletje 'Maak Kennis Met Metal'. Niet zozeer (alleen) vanwege de complexiteit van de muziek, maar het kost substantieel veel minder tijd. In dat andere spelletje is het opvallend als een nummer korter duurt dan zes minuten, hier zijn de Chiffons al ruim binnen de twee minuten klaar. Al had de producer heus niet na 100 seconden al de fade-out in hoeven te starten. Beetje overdreven, zelfs al is het liedje wellicht een beetje te stereotiep early 60s girl groupsoul.
Verrek, My Sweet Lord: dat hoor je er inderdaad wel in. Maar een rechtszaak? Pfff, Amerikanen. Ook een beetje overdreven. Ik vind dit "origineel" trouwens leuker en minder drammerig.

Sterkte met het zeikweer! ☂️

7,2