Deze band heb ik altijd links laten liggen, vermoedelijk omdat ik nooit weg was van die ene grote hit. Maar Magic carpet ride is een lekker nummer met een heerlijke Hammond en een mooi vol geluid; het verliest een puntje door dat lullige einde met dat plotseling terugkerende refrein en die flauwe fade-out, maar het haalt voor mij toch een 7.

7.7

108. Bo Diddley - Who Do You Love (1956) 7,25
109. Melanie - Brand New Key (1971) 8,5
110. Spike Jones and His City Slickers - Cocktails for Two (1945) 5,75
111. Roberta Flack - Jesse (1973) 9,0
112. Steppenwolf - Magic Carpet Ride (1968) 7,5

7,3

Roberta 7
Steppenwolf 6
Heb ze een aantal jaar geleden live gezien op Blues Peer, wat was dat slecht ook.

7,8

Roberta Flack:6
Steppenwolf: 9

7

7.3

Roberta Flack / Jesse ; prachtige stem, dat wel, maar deze kan me toch niet echt boeien : 6,5

Steppenwolf : Heerlijk. Eerst die spacy intro, dan vervolgens hoe de drum inkickt, tussendoor dat fijne hammondorgeltje, en die lekkere groove van het nummer : duizend keer gehoord en nog steeds niet moe.
Het ultieme Sixties gevoel: 8,5

4,5

112. Steppenwolf - Magic Carpet Ride (1968) : 6

111. Roberta Flack - Jesse (1973)
Wat mijn overbuurman hierboven zegt, zonder haar zangkwaliteiten had het wat mij betreft onder de gemiddelde score van Spike Jones mogen belanden: 5,8.
Is Spike trouwens jouw all-time lowest score hier én in het Top 40-spelletje bij elkaar, Shaky?
Zoja, dan heb ik dat dubieuze record toch maar mooi even voor elkaar gekregen.

112. Steppenwolf - Magic Carpet Ride (1968)
De band was een paar later nog beter (en harder) dan dit nummer en hun overbekende bikersong, maar ook dit moppie mag er zeker wezen. Zeker het tweede deel is heel erg vet. Het nummer start als een 7,5, maar eindigt met een dikke 8,5.
Of nee, dat schrijf ik verkeerd: want wat zijn dat in godsnaam voor een debiele laatste twintig seconden? Nadat die verschrikkelijk lekkere instrumentale, twee minuten durende groovejamrock is geweest, starten ze weer met het refrein, maar tegelijkertijd wordt een fade-in ingezet. Huh? Echt, de infantiliteit voorbij.
Eigenlijk besef ik dit pas nu ik er op deze manier bewust naar luister. En ik vind het heel oenig, suf en stom overkomen.
Het lied was beter af geweest minus die laatste 20 seconden, of beter: met nog minstens een (instrumentale) minuut (of twee, drie, vier) erbij. Live doen ze deze apenkolder gelukkig niet.
Ondanks deze compositorische/productionele flater toch nog een 8,2

Neuh, keertje of 3 eerder voorgekomen.


Magic Carpet Ride: blijft een lekker nummer hoor. En inderdaad Les de Groot, live was het gewoon slecht. Nou goed, dat was wel in 2012.... niet bepaald meer in hun prime. Voor de originele versie toch echt wel 7,75.

4,4

Roberta Flack: 5,5
Steppenwolf: 7

Spike Jones and His City Slickers: 4,5
Roberta Flack: 7,0
Steppenwolf: 8,0

7

7,10 voor Steppenwolf - Magic Carpet Ride plaatst die song op plek 40.

113. Bessie Smith - Nobody Knows You When You're Down and Out (1929)



Afkomstig van het album: n.v.t. single only

Bessie wordt vaak genoemd als de originele artiest van dit nummer dat bij de meesten werd geïntroduceerd door Derek and The Dominos. Toch heeft ook zij niet de originele versie op haar naam staan. Sterker nog, ze was de 5e die de song bracht. Het was Jimmy Cox die de eerste was die het nummer ooit speelde, en in 1927 was het Blind Bobby Baker die deze song als eerste op single uitbracht. 

Wij gaan echter luisteren naar The Empress of the Blues, de dame die het grote voorbeeld was voor generaties aan (jazz- en blues)zangeressen na haar.

7,6

6

6,5

Steppen 7,0

Bessie 6,3

8,5

Misschien wel de fraaiste uitvoering van deze klassieker.

9,0

Moet haast wel Edgar18 als we allebei een negen geven

9

7.5

8,6

8.5

8