Prachtigmachtig krachtige stem, wat een powervrouw! Die growls die ze in haar timbre af en toe laat doorklinken: oh yeah baby yeah! En dat zelfs met een opname van bijna 100 jaar oud. Geen wonder dat Janis Joplin groot bewonderaar van haar was.
Het arrangemant en de muzikale uitvoering steken daarmee vergeleken nogal suf en bleek af: het nummer is niet veel anders dan een masterclass van Bessie. Dat drukt de score helaas.
7,8

Bessie Smith heeft zeker 'n krachtig, rauw, maar nogal overheersend stemgeluid.
Eigenlijk prima om de blues mee te vertolken.
Alleen: tussen Bessie en mij gaat 't niks worden. Haar stem ligt me gewoon niet.
Van de instrumentale ondersteuning kan ik ook niet opgewonden raken: 6,3

6

Bessie Smith: 6,5

8,5

Bessie Smith - Nobody Knows You When You're Down and Out scoort 7,53 en staat op plek 18.

114. Johnnie Ray - Just Walkin' in the Rain (1956) 



Afkomstig van het album: n.v.t. single only

Mitch Miller was een hele, hele grote meneer in de muziekindustrie en in de 50s en 60s had hij als hoofd van A&R voor Columbia Records nogal wat te zeggen. Zo was hij bijvoorbeeld verantwoordelijk voor deze dikke hit voor Johnnie Ray. In 1953 was dit nummer al een hit geworden voor The Prisonaires, maar die versie werd het collectieve geheugen uitgeknald door de versie van Johnnie Ray, die in eerste instantie helemaal niks in dit nummer zag. Onder lichte dwang van Mitch nam hij het dan toch maar op. Een nummer 1-hit in de UK en een nummer 2-hit in de US was het gevolg. Plus natuurlijk het feit dat hij er weer een evergreen bij had.

De extreme regenval in Nederland lijkt voor nu even voorbij. Tijd om samen met Johnnie Ray in dit topic nog één keer geleidelijk af te kicken van al dat water.

Ik zing liever in de regen.
Beetje suf niemendalletje, al is het meer dan verdienstelijk gezongen en gefloten, dat moet ik Johnnie nageven.
Derhalve toch nog een 6,5

8,5

Jongens toch, dit was bij mij een voorname kandidaat om als verzoeknummer aan Shaky aan te bieden. Een geweldig nummer van een fascinerende zanger, the Nabob of sob, the Prince of Wails, een tragisch leven, zo goed als vergeten, maar wat ís dit toch een heerlijk nummer. Een dikke vette 10.

6.7

Ik heb dan weer liever dat Raindrops Keep Falling on My Head...

6,25

7

Heerlijk he BoyOnHeavenHill, wat Johnnie Ray op z'n tijd. Onlangs nog Johnnie Ray - At the Desert Inn in Las Vegas (1958) op de kop getikt op een platenbeurs.

Bessy Smith 6
Johnny Ray 6.5

6,5

Hoewel ik Who'll Stop the Rain nu toepasselijker zou vinden blijft deze van Johnny Ray wel 'n klassieker die ik als jongetje al meefloot wanneer hij bij het programma Arbeidsvitaminen op de radio kwam.
Ook vanwege het jeugdsentiment: 7,5

6.5

8,25

Met 7,31 staat Johnnie Ray - Just Walkin' in the Rain voorlopig 32e. 'Voorlopig' omdat de song pas weinig stemmen heeft mogen ontvangen.

115. Vincent Lopez and His Casa Lopez Orchestra - Always (1926)



Afkomstig van het album: n.v.t

Dit nummer werd geschreven door de legendarische Irving Berlin en werd door ongeveer 400 artiesten opgenomen. Zo ook door deze Vincent Lopez die er in 1926 een nummer 1-hit in de US mee scoorde. Het zou verre van zijn enige hit zijn want Lopez was een ongelooflijk succes. Hij had onder andere radioprogramma's, tourde de wereld rond, tekende meerdere meerjarige verbintenissen met hotels om vast te kunnen optreden en scoorde heel wat hits.

En toch weet ik zeker dat er genoeg mensen zijn die zijn naam nu voor het eerst zien en zijn muziek voor het eerst horen. Dat is toch wel een leuke bijkomstigheid wanneer je bijna 100 jaar terug de muziekgeschiedenis in gaat in zo'n topic; grote kans dat er iets 'nieuws' voorbijkomt. 

Bessie Smith (mijn favoriete bluessstem): 10
Johnnie Ray: 9
. Vincent Lopez and His Casa Lopez Orchestra : 5

5

De naam van Vincent Lopez hoor ik inderdaad voor het eerst, maar puur bij toeval zag ik vandaag voor de zoveelste keer de verfilming van Noel Cowards Blithe spirit door David Lean uit 1945, en daarin speelt dit nummer een belangrijke rol bij een quasi-desastreuze séance. Wat déze uitvoering betreft zorgt de trombone (die mij altijd ontroert) voor een nipte voldoende, een 6 dus.

7

5

Magic Carpet Ride: 7,3
Nobody Knows You When You're Down and Out: 5,8
Just Walkin' in the Rain: 6,3
Always: 4

Lopez 5,4

6,5

7

113. Bessie Smith - Nobody Knows You When You're Down and Out (1929) : 7,5

114. Johnnie Ray - Just Walkin' in the Rain (1956) : 8

115. Vincent Lopez and His Casa Lopez Orchestra - Always (1926) : 6

Vincent Lopez: Zal wel aan mij liggen, maar dit doet me denken aan die oude zwart-wit tekenfilms, waarbij er op de maat van de muziek allerlei maffe en/of wonderlijke dingen gebeuren.
6,7