Nee, dit viel niet mee.
Het spoken word-gedeelte trekt het cijfer nog uit de echte drek, zodat ik nog een enigszins aanvaardbare 4,5 eraan kan plakken.

Die van Phil & Don was idd iets beter uit te houden.

5.5

Ik ken hem (vooral) van het origineel van Rocky.

5,5 voor Ebony Eyes.

Blijft 'n fraaie tearjerker, voor deze versie: 6,5

226. Marianne Faithfull - This Little Bird (1965) : 7,5

227. Dickey Lee - Ebony Eyes (1962) : 7

5

https://pbs.twimg.com/amplify_video_thumb/1136538534771351553/img/FeitjZNgIPcgt0yL.jpg


The Everly Brothers zijn vreselijk. EO geneuzel. Verschilt ook vrijwel niets met deze versie, behalve dan de naam 'Everly Brothers', maar dat is vaak genoeg; ooehhh marketing, wat houd ik toch van jou.

Draak van een song: 4

Marianne Faithfull: 8.0
Dickey Lee: 8.0

Vroeg vandaag, ik ben niet thuis straks. Het gemiddelde voor Dickey Lee volgt dan ook morgen.



228. Don Fardon - Indian Reservation (1968)



Afkomstig van het album: Don Fardon – Lament Of The Cherokee Indian Reservation (1968)

Vandaag het nummer waar hij het meest om bekend staat als songwriter. 

The Lament of the Indian Reservation was de oorspronkelijke titel van deze hit. John schreef het nummer en nam het zelf als eerste op. Er zouden veel covers volgen en meerdere daarvan werden hits. Ik heb ervoor gekozen om de eerste hitversie te gebruiken. 

Don Fardon was de zanger van The Sorrows en na het uiteenvallen van die band ging hij solo verder. Deze cover was zijn grootste hit al zou hij het later nog goed doen in ons eigen land met zijn cover van I'm Alive.

Cultureel en historisch gezien klopt er vrij weinig van de tekst, al was dat ook niet de bedoeling van Loudermilk die een hele backstory verzonnen had bij dit nummer over hoe hij het schreef. Hij zou ingesneeuwd zijn geweest en leden van de Cherokee stam wisten hem te redden en brachten hem mee naar hun dorp. Hij breidde zijn marketingverhaaltje steeds verder uit: hij zou door de indians gevraagd zijn een song te schrijven over hun zware tijden en deze Cherokees zouden John verteld hebben dat zijn over-over-overgrootouders op de Dawes Roll staan. Ook claimde Loudermilk dat hij The First Medal of the Cherokee Nation heeft ontvangen. Super gaaf allemaal.... maar ook verzonnen. Loudermilk stond bekend om zijn rijke fantasie en grapperij. 

6,5

6,8

7

8,5

Meesterlijk nummer. Of zeg ik dat alleen maar omdat ik deze single (met op de achterkant Dreaming room) heb mogen erven van mijn oudere zus toen die een deel van haar singles aan haar kleine broertje overdeed? Hoe dan ook, een 10, alleen al vanwege die felle blazers. (De hoes van "mijn" single verschijnt vanaf 1:06, lekker hard oranje.)

7,2

7

228. Don Fardon - Indian Reservation (1968) : 7,5

6

Don Fardon: 8.5

7,5

Klopt dat wel? Rypens geeft Marvin Rainwater als eerst uitvoerende onder de titel The Pale Faced Indian. Zie ook het bijschrift bij de YT-link. Marvin zou van mij een 9 krijgen.

Marvin was eerst met die versie, maar de versie zoals "we" hem kennen is zoals in mijn stukje.

haha wel mooi dat je opnieuw de gelegenheid aangrijpt om Marvin Rainwater te promoten

Ernest Ashworth: 7,0
The Casinos: 7,0
Marianne Faithfull: 6,5
Dickey Lee: 5,0
Don Fardon: 6,0

Dickey Lee: 4,5
Don Fardon: 7

Jeminee, wat een lauwe, flauwe cijfers? Alleen Justus18 en BoyOnHeavenHill snappen het.
Ik was tot een kwartiertje geleden nog volstrekt onbekend met dit liedje, maar ik vind 'em toch behoorlijk geniaal. Toen ik de foto van de zanger en songtitel zag, dacht ik: alwéér een countrynummer? Maar dat kan je dit nummer toch niet echt noemen. Geweldig blazerswerk, ultra-übersupercool (bas?)gitaargeluid en hypnotiserend dreigend ritme. De tomahawks vliegen me om de oren.
Het allereerste gitaarakkoord lijkt wel een knipoog naar 'Wild Thing'.
9

(De original van Marvin Rainwater klinkt behoorlijk anders, maar ook geweldig. Dank voor deze superfijne tips!)

Don Fardon - Indian Reservation scoort 7,46 en staat op plek 42
Dickey Lee - Ebony Eyes scoort 5,76 en staat op plek 206





229. John D. Loudermilk - Bad News (1963)




Afkomstig van het album: n.v.t. Single only

We sluiten deze week af met de meester zelf. Johnny Cash, Lonnie Donegan, Eddy Arnold en Johnny Winter zijn slechts een aantal grote namen die dit nummer coverden. 

John D. kwam uit een muzikale familie. Zijn neven waren namelijk The Louvin Brothers. John was dan ook al vroeg met muziek bezig en schreef als klein jongetje al gedichten en teksten.

De eerste keer dat één van zijn songs door een artiest gebruikt werd was meteen een topper: Eddie Cochran nam Sittin' in the Balcony op. Dit was het startsein voor een lange, zeer succesvolle carrière voor John. 

Een onvervalste country klassieker van de man zelf om deze eerste themaweek van succesvolle songwriters mee af te sluiten. Dit thema gaat vaker voorbijkomen. John D. Loudermilk mocht het startsein geven.

8,5

7

7,5

John D. Loudermilk: 8.5