7,0

Ik geef het zelf een 9,5.
Ja, zó enorm ben ik er van onder de indruk. Ik ben zelfs geneigd nog hoger te geven...

Ik kende het niet - mijn kennis van Lonnie is verder ook uiterst pover - maar ook dat nummer is live idd he-le-maal geweldig! Damn, als dit typerend is voor zijn performances, dan moet ik echt toch eens dieper in zijn oeuvre duiken. Ik heb nota bene wel wat werk van hem hier liggen...

Ik ben opgegroeid met heel veel Lonnie Donegan. Het is niet allemaal heel wild maar nummers als: Darling Corey, Rock Island Line, Puttin' on the Style, Forth Worth Jail en Beans in My Ears zou ik zeker even checken. En Cumberland Gap natuurlijk ook.

Voor de mensen voor wie het iets minder heavy mag: Grand Coulee Dam en Pick a Bale of Cotton

En ook natuurlijk Michael Row the Boat Ashore. My Old Man's a Dustman voor de liefhebbers van leuke flauwe liedjes. En dan kan je zijn On a Christmas Day nog op je kerstlijst zetten.

Nochtans ook een behoorlijk energieke en opmerkelijk wilde versie, zeker voor 1957-begrippen. Gave shit, hoor! Ik begin nu te snappen waarom Chris Goss, zanger/gitarist/brein van Masters Of Reality, zo gecharmeerd is van Lonnie (tientallen jaren geleden liet Chris in een interview de naam Lonnie vallen als belangrijkste invloed voor de skiffle van het nummer She Got Me (When She Got Her Dress On). Aangezien dat nummer begin jaren 90 een van mijn favoriete nummers was (en nog steeds is), heb ik de naam Lonnie altijd onthouden. Ook omdat Chris ferm benadrukte dat zijn liedje een skiffle is, terwijl alle journalisten en media het liedje typeerde als rock & roll. Wat het dus niet is. Maar afgezien van 'Gamblin' Man' een paar jaar geleden en een paar blind meegenomen geluidsdragers uit tweedehandsbakken heb ik nooit werk van deze wetenschap gemaakt. Tot nu, eindelijk. Dank voor de draaitips Wendy: een groot feest!

Ik gooi er meteen nog eentje tegenaan, ook omdat die wel aansluit op deze zin.

386. Greenfly - Satan's Daughter (1972)



Een paar weken geleden verscheen er op het Rise Above label van Lee Dorrian (voormalig zanger van Napalm Death en Cathedral) een verzamelalbum dat me van mijn stoel deed vallen (alweer!). Deze plaat, 'Yeah Man, It's Bloody Heavy! Volume 1', bevat namelijk allemaal proto-metalliedjes uit begin jaren 70. Nu is dat misschien al vrij bijzonder, want de bands die heavy/doom metal speelden in die jaren was erg, érg dungezaaid, maar het gebodene vind ik zelfs opzienbarend. Het zijn namelijk bijna zonder uitzondering bands waar nog nooit - NOOIT! - eerder plaatwerk van is verschenen. Van de tien bands heeft slechts een band destijds een singletje uitgebracht (met andere liedjes) en is er van een andere band twintig jaar geleden een zeer gelimiteerde cd verschenen met een paar nummers die ze in 1972 opnamen. Verder zijn het allemaal volstrekt nieuwe entry's in de muziekarchieven. Hoe is het mogelijk dat Lee Dorrian (want hij was zelf verantwoordelijk voor deze uitgave) al deze ultra-obscure pareltjes - want dat zijn het - heeft opgedoken, nadat het dik 50 jaar heeft liggen verstoffen in god-en-satan-weten-waar?

Ik vond hierover een tekstje op het Net.
"Their mission was to pull together the heaviest, nastiest sounding unreleased recordings by the most obscure UK bands we could track down, after seeing their names listed in the back-pages of 1970s music weeklies, old flyers, posters, fanzines, thanks lists, wherever. With often just a name to go on, we spent hundreds of hours (often fruitlessly) trying to track down likely candidates.

Of course, finding the bands was often only the start, as to get a useable track relied upon a kindly band member trusting their unique artefacts to a crazy record label they barely knew. Even after this, many of the acetates required microscopic surgery to fix an annoying skip, and all the reel-to-reel tapes used required careful baking to avert the dreaded 'sticky-shed syndrome'. "

En dan is dit nog maar 'Volume 1'.

Aangezien ik vermoed dat dit niet ieders kopje thee is, maar mogelijk wel van luitjes die bij andere spelletjes actief zijn, tag ik er even een paar die hier mogelijk wel een slokje van lusten: Apollo, AOVV,B.Robertson, Dieter, Johnny Marr, Kondoro0614,ProGNerD.

Heel interessant verhaal, bedankt voor het delen!

En ja, het nummer mag er zeker wezen: 8,0

7,5

Ja, cool!

8

7,8

Mooi verhaal dokter! En het nummer is ook best aardig.

7,5

386. Greenfly - Satan's Daughter (1972) : 5

Goed verhaal en lekker nummer: 8,0

387. Hank Snow - (Now and Then There's) a Fool Such as I (1952)


De Canadees Hank Snow hebben jullie gezien in die Elvis-film van Baz Luhrmann. Het is Hank Snow en zijn entourage waar Presley aanhaakt. En dat allemaal onder de bezielende leiding van Dries van Kuijk. Elvis naam verschijnt steeds groter op het affiche. En uiteindelijk gaat Dries er met Elvis vandoor voor nog groter succes. Er zit een scène in waarin Elvis vraagt dit liedje te zingen. Waarop Snow duidelijk aangeeft dat hij geen damesondergoed op het podium wil zien tijdens zijn liedje. Dit is de originele oerversie. Nummer 4 op de Billboard Country Charts. Elvis nam het in 1958 op (release 1959) als de flipside van de bedoelde hitkant: I Need Your Love Tonight maar het was dit nummer dat de hit werd in 1959. Nummer 2 op de echte grote Billboard chart.

Greenfly: 8.0
Hank Snow: 8.5

8

8,9

7.75

387. Hank Snow - (Now and Then There's) a Fool Such as I (1952) : 8,5

8,5

7,5

Greenfly - Satan's Daughter (1972) : 8,2. Er is overigens in 2024 'n limited edition CD (300 stuks) verschenen met naast deze nog vier andere nummers van Greenfly. (Helaas niet op spotify te beluisteren)

Hank Snow - (Now and Then There's) a Fool Such as I (1952): 8

Afgelopen weekend heb ik Ella and Louis Again op de kop getikt. Nu is mijn Ella & Louis verzameling compleet. Wat mij betreft twee van de mooist harmoniërende stemmen in de muziekgeschiedenis. Ella & Louis hebben samen best wat gekende jazz standards opgenomen. Mijn persoonlijke favoriet is Summertime. Voor mij is de versie van Fitzgerald & Armstrong de mooiste aller Summertimes. Welke is jullie favoriet?




Ella Fitzgerald & Louis Armstrong - Summertime (1959)

Volgens mij ken ik maar één andere versie (die van Brainbox). Ze scoren allebei even hoog: 7,8

388. Ella Fitzgerald & Louis Armstrong - Summertime (1959) : 4,5

Jazz is sowieso geen favoriet van mij. In die categorie vind ik dit nummer nog wel meevallen.

Ik dacht even "wat moeten we met dat afgekloven nummer?" De vervolgvraag is echter leuk. Ik heb er zelf 9. Met Ella & Louis erbij is dat een TOP10.

1. Big Brother & The Holding Company - Summertime (1968)
2. Billy Stewart - Summertime (1966)
3. Billie Holiday And Her Orchestra - Summertime (1936)
4. Charlie Parker - Summertime (1949)
5. Sam Cooke - Summertime (1957)
6. Saunders King - Summertime (?)
7. Brainbox - Summertime (1969)
8. Ella Fitzgerald & Louis Armstrong - Summertime
9. The Marcels - Summertime (1961)
10. Bobby Carcasses - Summertime (1998)

Ook leuk:
Big Mama Thornton - Summertime (1965)
Les Mystères - Summertime (1964)
The Residents - Summertime (1984)
The Tornadoes - Summertime (1963)
Toy Factory - Summertime (1968)

Voor Ella & Louis: 7,5

Dan hebben we ook nog
The Zombies
Peter Gabriel
REM
Paul McCartney
Big Country.

Ella Fitzgerald & Louis Armstrong - Summertime (1959): 6,0

Ella en Louis: 6

10!

9