7

Gypsy Trips - Ain't It Hard: doet me sterk aan Dylan denken. 7,8

390. Johnny Johnson And The Bandwagon - Breakin' Down The Walls Of Heartache (1968)
Lekker hoor! Die stem doet me best wel wat aan Otis denken, maar dat kan (van mij) niet vaak genoeg.
7,9

391. Gypsy Trips - Ain't It Hard (1965)
Leuke ontdekking, wendy. Ik moest je verhaal wel twee keer lezen, want door die eindeloze namesdropping begon het voor mijn ogen te duizelen.
Ik gok dat het vooral geproduceerd is door Leon Russell, want deze rommelige, benevelde kroegsound voor een optimale livesfeer vind ik echt iets voor Russell.
7,3

Tijd om nu ook Linda zelf aan het woord te laten.

392. Linda Perhacs - Parallelograms (1970)



Ik copy-paste even een treffend stukje van niels94 over dit album: dat scheelt mij weer typen.
"Linda Perhacs was een mondhygiënist die in haar vrije tijd liedjes schreef. Hartstikke leuk natuurlijk, maar op een dag kreeg ze filmcomponist Leonard Rosenman (wie kent hem niet) als patiënt, en toen die hoorde wat ze in haar mars had, mocht Linda ineens de studio in.

Dus zij stortte zich op het opnemen van haar plaat, mocht zelfs een nummer maken met jazzartiest Oliver Nelson, poseerde voor een albumcover, het hele circus. Een eigen album, wow.

En toen het eindelijk zo ver was, toen haar plaat, Parallelograms, in de schappen werd gezet, gaf niemand een fuck. De platenmaatschappij had geen zin het album te promoten, het publiek pikte het nauwelijks op. Stik er dan maar lekker in, dacht Linda. Ze ging verder met haar carrière als mondhygiënist.

Wat de platenmaatschappij alleen even had gemist, was dat Linda Perhacs een ronduit schitterende, originele, vooruitstrevende folkplaat had afgeleverd. Met prachtige liedjes, verbluffend mooie vocale harmonieën en smaakvolle arrangementen. En af en toe ook nog een beetje psychedelische gekkigheid, het was wel 1970. Nummers als Chimacum Rain kunnen zich makkelijk meten met het betere werk van de jonge Joni Mitchell als je het mij vraagt. Zo is dit hele album een parel.

Gelukkig kwamen mensen die de plaat ondanks de onbekendheid te horen kregen hier ook achter. Parallelograms verwierf langzaam maar zeker meer bekendheid onder muziekliefhebbers. Dat leidde uiteindelijk tot een heruitgave, in 1998, en niet veel later kon je gerust spreken van een herontdekking. Het resulteerde in 2014 zelfs in een tweede album, 44 jaar na haar debuut dat zo vreselijk onterecht een groot luisterpubliek misliep."

Het origineel op Kapp Records is, zoals je wel mag verwachten, redelijk onbetaalbaar geworden. Ze heeft in 2017 nog een derde plaat uitgebracht, maar daarna is het weer (definitief?) stil geworden. Ze is alleen niet meer actief als mondhygiëniste, maar haar eigen website is al een aantal jaar een verkoop- en adviessite voor... kruisbogen. Al heeft Linda sinds kort blijkbaar haar branche uitgebreid, want afgelopen week heeft ze een bericht gepost over 'The Essential Guide to Outdoor Watches'. In ieder geval mooi dat ze een teken van leven geeft, want ze is inmiddels ook alweer 82 jaar. Maar ik houd het wel bij haar muziek i.p.v. kruisbogen en horloges.

Even bijwerken na een heerlijk paasweekendje weg.

390. Johnny Johnson And The Bandwagon - Breakin' Down The Walls Of Heartache (1968) : 7

391. Gypsy Trips - Ain't It Hard (1965) : 6,5

392. Linda Perhacs - Parallelograms (1970) : 6

Linda Perhacs - Parallelograms: 7,0

Linda Perhacs - Parallelograms: 8,5
Meteen het hele album geluisterd. Wow. Fascinerende muziek. Aan mijn wantlist toegevoegd.

In 2024 opnieuw op lp uitgebracht zag ik op Discogs. Wel benieuwd hoe die 2024 producties van het album klinken.
Linda zelf was destijds namelijk niet zo enthousiast over het resultaat. Die vond dat ze de zaak hadden verkloot bij de productie, vond het geluid te dun, met te weinig diepte in hoog en laag, en niet zoals het bedoeld was.
Na de lp te hebben gehoord mikte ze hem naar eigen zeggen in de vuilnisbak. Ze luisterde liever naar de originele tapes.

7,5

Dit is een erg fijne folkplaat uit 1970. Opgepikt ooit met één van de re-releases.
8,2

Oeh! Dat wist ik dan weer niet. Ik heb "gewoon" een cd versie van een jaar of twintig geleden. Er is ook een versie met matching blauw vinyl en zowaar zelfs ook een dubbel LP met allemaal outtakes en demo's, potverdrie . Maar ja, alles kost geld.
Maar het album en zeker dit titelnummer vind ik helemaal geweldig.
9

7

Linda Perhacs: 7.5

7.75

393. The Browns - The Three Bells (1959)


De originele versie is Les Trois Cloches van Edith Piaf en Les Compagnons de la Chanson uit 1946. Geschreven door Jean Villard. Hierin werden de drie belangrijkste levensgebeurtenissen bezongen van Jean-François Nicot (geboorte, huwelijk, dood). In het Amerikaans werd dat Jimmy Brown. The Browns waren niet de eerste Amerikanen die het opnamen, maar het is de bekendste versie. Een gigantische nummer 1 hit in 1959. En een hit konden ze gebruiken want eigenlijk hadden The Browns het al bijna opgegeven qua succes.

Het ging ook nog mis bij het editen van de master. Engineer Bill Porter drukte op een verkeerde knop en de tape die werd helemaal uitgetrokken. Snel op de stop-toets maar het begin was onbruikbaar. Bill plakte er snel een stukje uit een andere take voor. Heeft hij jarenlang niemand verteld: "You're not a good engineer until you destroy a master and hopefully live to talk about it."

Grote kans dat de gemiddelde Nederlander hier meteen in een lachstuip schiet met dank aan de versie van André van Duin. "Ik doe toch zo? Ja natuurlijk is dat een teken!!" En anders doet de versie van Nana Mouskouri je het lachen wel weer vergaan. Ik vind deze versie van The Browns prachtig, maar of iedereen hier in mee gaat? We gaan het zien.

393. The Browns - The Three Bells (1959)
Ja hoor, ik ga met je mee. Werkelijk prachtig gezongen.
Maar ik draag de versie van André ook een heel warm hart toe (een van mijn eerste favoriete liedjes als negenjarig jochie). Die van Nana ken ik niet en dat ga ik zo houden.
8

Voordat ik zelf vergeet te stemmen gooi ik er meteen een giga-score tegenaan. Ik had zelfs het cassettebandje van van Duin waar Bim Bam opstond. Maar de versie van The Browns kende ik al eerder: 9

The Browns - The Three Bells: Die heb ik lang niet meer gehoord !
Jeugdsentiment ten top. Mijn peettante had deze nog op 78 toeren bakeliet.
Wilde ik altijd horen als ik als ik als klein jongetje bij haar logeerde. (toen al goeie smaak )
8,5

Linda Perhacs: 8,2
The Browns: 7,2

7,5

8

The Browns: 7.0

394. David Carroll - Hell's Bells (1956)


Als Shaky vroeg om een inzending, trok ik de een of andere verzamelaar uit het CD-rek en nomineerde daarvan het beste nummer. Dit nummer zou mijn volgende inzending zijn geweest. Ik ken het nummer van de verzamelaar Cocktail Mix 1: Bachelor's Guide To The Galaxy. Dit leek me wel een mooi moment om het eens te plaatsen.
Zowel van uitvoerend orkestleider David Carroll als componist Art Kassel staat weinig info op de wiki.

7,0

7,4

David Carroll : 5.5

9

6.75

7

6,5

395. The Teddy Bears - To Know Him Is To Love Him (1958)



Een treurig verhaal, met een happy end? Wanneer Benjamin Spector op 20 april 1949 uit het leven stapt, laat hij zijn 9-jarige zoon Phil achter. Op zijn graf staat de inscriptie: To Know Him Was To Love Him. Jaren later, inmiddels 17, verwerkt Phil die zin in een lied voor zijn groep The Teddy Bears. To Know Him Is To Love Him komt op 22 september 1958 binnen in de Billboard Hot 100 en bereikt op 1 december de eerste plaats, waar het drie weken blijft staan.

395. The Teddy Bears - To Know Him Is To Love Him (1958)