Ik kan dit eigenlijk wel prima hebben... maar ik associeer het wat minder met herfst.

7

423. Het Cocktail Trio - Mijn boemerang (1962)

Zij stonden ooit model voor deze Heidezangers.Dat eindigde ook al in ruzie.

Mijn beoordeling kan negatief beïnvloed zijn door dit drankje.
4,5

424. The Isley Brothers - Who's That Lady (1964)
The Impressions stonden ooit model voor dit nummer, dat ik beide uitvoeringen prachtig vind.

Mijn beoordeling kan positief beïnvloed zijn door dit model.
8

Sorry voor al die reclame mensen, ik moet toch maar eens voor Youtube gaan betalen.

425. Jean Shepard - A Satisfied Mind (1955)
Zowel compositorisch als tekstueel een matig lied dat in de uitvoering van Jean door haar snerpende stem en onevenwichtige instrumentale begeleiding nog ongelukkiger mijn gemoed binnendringt. Misschien moet ik mijn zelfvoldane geest maar eens benevelen met Amerikaanse whiskey om dit te waarderen.

In ieder geval vind ik dit Nederlandse lied van een paar jaar eerder met ongeveer dezelfde boodschap beter.
4

426. We All Together - Hey Revolution (1972)

Zij volgen inderdaad de weg van The Beatles en dat is in dit geval bepaald geen lichtend pad.
5,8

5.5

427. Roger Williams - Autumn Leaves (1955)
Bij jou wel, daar in het zonnige en warme zuiden.

Bij mij kwam gisteren, voor de derde keer in de 25 jaar dat ik in het noorden woon, een tornado voorbij. Deze keer zonder schade. De vorige keer vlogen de dakpannen eraf. Dat klonk ongeveer als de te uitbundige pianoriedel van Roger Williams.

Het nummer mag dan ook voor mij “Rooftiles leave” heten. Ik vermoed echter dat een leraar Engels meeleest en dit corrigeren gaat.
6

“Autumn leaves” had ook in de themaweek van Amerikaanse nummer 1 hits kunnen vallen. Ik denk dat de herfst ook nog een Amerikaanse nummer 1 uit 1933 zal leveren. Anders nomineer ik die later nog eens.

Op de een of andere manier doen de fladderende bladen mij aan de rondfladderende Sue denken.
Ik wil, weliswaar veel te laat, alsnog deze “oldie” uit dit topic waarderen, die ik buitengewoon "goody" vind. Dit werd een Amerikaanse nummer 1 in de herfst van 1961.
10

Roger Williams - Autumn Leaves komt tot plek 286 met een gemiddelde van 6,51.



428. Rosemary Squires - Early Autumn (1957)




Jullie zullen nu bij song 2 in de gaten hebben dat deze themaweek in onze herfst draait om het woord 'autumn' in de titel.

Rosemary was een hele grote mevrouw in de entertainmentindustrie, zo rond de helft van de 20e eeuw in de UK. Ze werd geëerd met een MBE en haar actieve carrière duurde van midden jaren 40 tot en met 2013.

Squires zong jazz, cabaret en bigband, en toen ze de overtocht naar de USA maakte, werkte ze daar onder andere met Sammy Davis Jr.

Ook dit nummer is weer geschreven door Johnny Mercer, de man die verantwoordelijk is voor talloze klassiekers. Bijna absurd voor hoeveel songs hij de lyrics heeft geschreven en hoeveel van die songs uiteindelijk standards zijn geworden. Om een idee te geven; hij schreef voor meer dan 1.500 songs de tekst.... Binnenkort maar weer eens een weekje 'songwriters' doen.

6

5

De typische vocal jazz standard. Pikken we alleen van Sinatra en Holiday. De rest is volgens mij grotendeels vergeten. Ook niet zo gek, het is een beetje saaie muziek. Voornamelijk bedoeld om op te zetten als je een klein huisfeestje had en wat drankjes mixte in je huisbar: 6

Roger Williams : 5.5
Rosemary Squires: 6.5

Roger Williams - Autumn Leaves: Tijdloos nummer. Zelfs Mark Lanegan heeft hier 'n niet onverdienstelijke versie van uitgebracht op zijn cover-album "Imitations"

Wat deze betreft: matige versie. Deze komt niet in de buurt van mijn Autumn Leaves top tien.
En dat gepriegel op die piano maakt het inderdaad wat cartoonesque. 6,3

Rosemary Squires - Early Autumn: aangenaam slaapverwekkend. 6,5

428. Rosemary Squires - Early Autumn (1957) : 5

Ook een 6je van mij.

Nee hoor. Kwestie van smaak. Heerlijk, zangers die een jazz standard goed kunnen neerzetten. Kan weinig betere muziek voorstellen.

Dat gezegd hebbende, daar behoort Squires niet toe wat mij betreft. Eens met de commentaren dat dit wat saai is. Gelukkig kan ze wel zingen, daardoor alsnog een voldoende:

6

5

5,77 voor Rosemary Squires - Early Autumn, plek 389.



429. Peter, Paul and Mary - Autumn to May (1962) 




In 1963 bracht dit Folk-trio hun coverversie van Dylan's Don't Think Twice It's Alright uit. Hun versie bereikte de 9e plek in de US chart en was terug te vinden op hun 3e studioalbum. 

Het B-kantje van die single was een song van hun debuutalbum uit 1962 en was een van de weinige songs die ze volledig zelf geschreven hadden. Hun hits waren meestal covers van artiesten waar zij zelf fan van waren. 

May gaat nog even duren, maar wat betreft Autumn zitten we nu wel goed.

Erg vrolijk worden de meeste artiesten schijnbaar niet van de herfst. Hartstikke leuk dit trio, maar dit is net weer een beetje te ingetogen. Oh en die Peter is een vieze sex offender, maar die kreeg gratie van president Jimmy Carter. Met een ander beter liedje kunnen ze hoger scoren. Hier laat ik het bij: 5,2

7

6

Peter, Paul and Mary : 8.0

7,0

Peter, Paul and Mary - Autumn to May : 7,2 (dat rijmt )

429. Peter, Paul and Mary - Autumn to May (1962) : 6,5

Oef... Peter, Paul en Mary (en in het algemeen 60's folk) is niet mijn ding. Ze laten Rosemary Squires van gisteren zelfs als spannende muziek klinken. Hier is uiteraard een markt voor, maar daar hoor ik niet bij.

5

5

Plek 328 voor Peter, Paul and Mary - Autumn to May met een gemiddelde van 6,32.





430. Jimmy Roselli - Autumn in New York (1965)




Autumn in New York en niet alleen daar. Sodejuu wat gaat het buiten tekeer vandaag

Jimmy groeide op bij zijn opa nadat zijn moeder op zeer jonge leeftijd overleed en papa Roselli de benen nam. Dat opgroeien deed little Jimmy trouwens in dezelfde straat als Frank Sinatra, ze waren bijna buren. 

In het begin van zijn carrière trad hij geregeld op in de Copacabana en de Ed Sullivan Show. Hij was een enorm succes en met name de critici en collega's zagen in hem een hele grote meneer voor de toekomst. Toch bleef het grote mainstream succes bij het platenkopende publiek wat uit. Zo scoorde hij slechts 1 top 100-hitje. Een echte 'musician's musician'.

Dat tegenvallende mainstream succes stopte hem niet van het uitvoeren van zijn allergrootste liefde: zingen. Alleen al in 1965 bracht Jimmy 6 albums uit. Waaronder eentje over zijn geliefde stad New York. Daar is deze song dan ook op te vinden. 

6,5