5

Het Sinatra genre. Vocal heren jazz. Dit klinkt best okay. Een hele LP wordt vrees ik net wat te saai: 7,6

430. Jimmy Roselli - Autumn in New York (1965) : 4,5

Tijdens de naweeën van Benjamin een mooi moment om me op wat herfstige muziek te storten.

427. Roger Williams - Autumn Leaves (1955)
Daffy Duck of Wibi Soerjadi? Ik vind vooral het strijkorkestje nogal lullig. Het pianogepiel plingplongpingelt er als een Hadj Moussa lekker overdadig doorheen, tussendoor en langszij.
6,3

428. Rosemary Squires - Early Autumn (1957)
"een hele grote mevrouw in de entertainmentindustrie"? Nou, ik hoor nu voor het eerst haar naam en haar muziek. Daarbij vind ik haar oeuvre op Discogs toch behoorlijk bescheiden, zeg maar ronduit mager, voor iemand die 70 jaar in het vak heeft gezeten. Ik ken wel haar voornaam-, genre- en tijdsgenoot Clooney (ze zijn zelfs in hetzelfde jaar geboren), die heeft wel een discografie om U tegen te zeggen.
Ik vind de hoes wel sfeervol, maar doet misschien ook wel iets te opzichtig denken aan Franks 'In The Wee Small Hours' die twee jaar eerder verscheen.
Ik kan dit wel hebben, maar ik kan het ook wel missen.
6

429. Peter, Paul and Mary - Autumn to May (1962)
Dat is toevallig, ik had een uurtje geleden nog een liveplaat ('In Concert') van de heren en dame in handen, want die had ik een paar weekenden geleden opgeduikeld in een kringloop.
Poeslief, suikerzoet, zoetgevooisd, maar toch laat ik de harmonieën van het trio mij goed smaken. Ik behoor tot hun markt.
Al zet ik hierna toch even een portie rauwe black metal op, voor het contrast.
7,2

430. Jimmy Roselli - Autumn in New York (1965)
Maar eerst nog even deze Jimmy.
Nou, ik snap niet zo goed wat critici en collega's in hem zagen en vooral hoorden, want ik vind zijn stemgeluid erg "smalletjes" en weinig bijzonder. Zelfs een beetje vervelend. Nee, dan had ik liever met je spelletje van Sammy en Dean meegedaan.
5

Dean Martin, Sammy Davis Jr., Vic Damone, Jerry Vale, Perry Como, Andy Williams, Buddy Greco, Al Martino, Mel Tormé, Jack Jones, .... nee in dat rijtje giganten is er wat mij betreft ook geen plekje gereserveerd voor Jimmy Roselli.

Hij zingt precies in het straatje waar ik heel erg thuis ben, maar toch voelt het nooit als thuiskomen wanneer ik Roselli hoor zingen. Sorry Jimmy, ik denk dat ik vroeger jouw nieuwe plaat ook zou laten liggen en liever de nieuwste van een van de genoemde heren zou meenemen.

6,5

en als mijn tante kloten had gehad, dan was ze mijn oom geweest. Thanks for nothing! ......


Maar eerlijk is eerlijk; ik had op wat meer deelnemers vanuit dit Oldies topic gehoopt. De MusicMeter buddies moeten elkaar toch steunen.

Over Greatest Hits of #7 gesproken: op dit moment is er een Aerosmith-editie bezig (deadline vanavond), en in januari organiseer ik er weer eentje met uiteraard artiesten uit de oude doos. Dat we onze klassiekers nooit mogen vergeten! Ik neem jullie dan mee terug naar de 60s waar we een aantal (niet allemaal trouwens) Bobbys uit de rock en pop hoek in de spotlights zetten. Tegen die tijd spam ik hier natuurlijk nog even opnieuw

Autumn to May: 7.5 [wel m'n ding, maar wel zoet en oud, hè]
Autumn to N.Y.: 6

3,5

Vreselijke versie.

Het gemiddelde voor Jimmy volgt morgen.





431. Gary Lewis & The Playboys - Autumn (1966)




Gary Lewis? Hmm... is dat toevallig familie van..? Yes, zijn moeder. En ook van komiek Jerry Lewis, maar dat was dan weer zijn vader. 

The Playboys waren vier van zijn vrienden met wie hij de band startte. Ze kwamen constant te laat opdagen bij de repetities, dus Gary noemde ze gekscherend The Playboys als in 'wat een diva-gedrag'. 
Hun eerste gig was in Disneyland. Het pretpark zocht een huisband om dagelijks optredens te verzorgen. De jongens waren als beginnend bandje ontzettend geïnteresseerd, maar wilden niet dat ze de klus aangeboden kregen uit nepotisme. Zo werd niet bekend gemaakt dat Jerry en Gary vader en zoon waren. 

Vanaf 1965 ging het snel en hard. De eerste 9 singles die de jongens uitbrachten, werden allemaal top 10-hits in de US, er zat zelfs 1 nummer 1-hit tussen en 2 nummer 2-hits.

Gary Lewis & The Playboys - Autumn (1966) : Mede vanwege de fijne Beach-Boys-achtige achtergrondgeluidjes: 7,1

Jimmy Roselli - Autumn in New York: klinkt voor mij als 'n tweederangs Sinatra: 5,8

7

6

Jimmy Roselli : 7.5
Gary Lewis & The Playboys: 6.5

Ik haal ze altijd door elkaar Jerry Lee Lewis en Jerry Lewis, maar de zoon van de komiek, die dan toch weer een link heeft met Jerry Lee Lewis via zijn vrouw? Ingewikkeld jongens. Het liedje aardig voor een keertje, maar eigenlijk heb ik binnen 02:43 al weer een beetje gehad: 6,5

Geen relatie tussen Jerry Lee (Great Balls of Fire) en Jerry (komedie partner van Dean Martin) Lewis wendyvortex. Enkel een veelvoorkomende naam die ze samen delen.

431. Gary Lewis & The Playboys - Autumn (1966) : 6,5

Heel herkenbaar. Heb ik eigenlijk altijd met Gary Lewis & The Playboys. Kan de vinger er niet goed opleggen waarom. Het steekt prima in elkaar, ze kunnen duidelijk spelen en zingen, hun nummers zijn keurige popsongs... misschien dat daar het probleem ligt. Het kleurt allemaal wel heel erg binnen alle mogelijke lijntjes.

Ook deze vind ik weer leuk om een keer te horen, maar hoef ik de komende tijd niet meer op te zetten:

6,75

430. Jimmy Roselli - Otoño en Nueva York (1965) 5

431. Gary Lewis y los Playboys - Otoño (1966) 6

We hebben de herfstweek afgesloten en deden dat met

Jimmy Roselli - Autumn in New York: 5,71 (plek 397)
Gary Lewis & The Playboys - Autumn: 6,54 (plek 280)

Dit weekend 2x een random song uit de muziekgeschiedenis en vanaf maandag gaan we weer een thema behandelen.


432. Sandy Shaw - You've Not Changed (1967)




Nummer 18 op de UK chart, nummer 6 in Australië en het is Sandy een raadsel hoe dit nummer slechts matig scoorde ten opzichte van andere singles die ze uitbracht en wél een dikke hit werden. You've Not Changed was lange tijd Sandy's favoriete single en volgens haar het beste dat ze uitbracht rond midden jaren 60.

Wie ben ik om dan een ander nummer te kiezen. Shaw wil deze, dan krijgt Shaw deze.

6,5

Sandy Shaw - You've Not Changed: op zichzelf 'n leuk nummer, en hou van haar stem.
Jammer van die wat opdringerige orkestratie. 6,7

Gary Lewis & The Playboys: 7,0
Sandy Shaw: 6,8

Morrissey was hier nogal gek van. Ze heeft nog een single met The Smiths gemaakt zelfs. Ik ben naast die single nooit zo heel veel verder gekomen dan die Songestival hit op blote voeten. Op zich best een leuk liedje dit, maar dat getoeter van het orkest irriteert inderdaad een beetje: 7,2

432. Sandy Shaw - You've Not Changed (1967) : 6,5

6,5

Sandie Shaw vind ik heel erg truttig (vooral dat Songfestival nummer is vreselijk flauw), maar dit nummer is nog wel goed te doen.

6,75

Vooruit, Always Something There to Remind Me is wel sterk.

De nieuwe song wordt wat later op de dag gepost vandaag, ik sta straks te genieten bij Bywater Call.

Sandy Shaw: 6.5

Ik ga mijn extra uurtje wintertijd hier aan de herfst besteden.
Clooney heeft ook heel vaak over de herfst gezongen. Maar ik ben het met EvilDrSmith eens. Rosemary Squires is zelfs minder bekend dan bijvoorbeeld Dorothy Squires. Dorothy en Clooney scoorden tenminste nog hits.

Wat het nummer betreft. Dat is wel heel erg saai. Ze probeert haar verloren liefde terug te krijgen maar dat voorspelt zeker geen zwoele nazomer met deze mevrouw. Ik zou mij blijvend in dikke mist verstoppen.
4

429. Peter, Paul and Mary - Autumn to May (1962)
Afgelopen donderdag zei Dilan Yeşilgöz dat ze ballen had, dus wat de verkiezingsuitslag tussen de grotere partijen ook wordt, we krijgen sowieso een mannelijke premier.

Wendy maakt ook een interessant punt. Peter liet zijn ballen zien aan een 14-jarig meisje dat alleen om een handtekening vroeg. Opmerkelijk dat de NOS alleen zijn geweldige sociale bewogenheid vermeldde bij zijn overlijden dit jaar. Zou de media dan toch …..

Nee, ik moet hier de politiek links laten liggen. Wat “Autumn to may” betreft.
Ik vind het een klotenummer.
4,2