Hij kan best aardig zingen en het arrangement doet een beetje Europees aan (Come Prima), maar dat Flemons als soloartiest niet is doorgebroken kan ik ook wel begrijpen. Hij mist iets, al kan ik er lastig de vinger op leggen. Als de zanger die vandaag langskomt (ik verklap nog niets) dit nummer had gezongen, had ik er waarschijnlijk een hoger cijfer aan kunnen geven.

7

7

Priscilla Bowman - A Rockin' Good Way (To Mess Around and Fall in Love): 7,21 = plek 146.
Wade Flemons - It's So Much Fun: 6,6 = plek 277.





436. Nat King Cole - Looking Back (1958)




Nat King Cole was niet weg te denken uit de hitlijsten (R&B en regulier) in de 40's en early 50's. De man scoorde tussen 1942 en 1950 met zeven songs een nummer 1-hit, en van zijn eerste 26 hitnoteringen op de R&B chart belandden er 25 in de top 10. 

Daarna begon het muzieklandschap te veranderen en nam het commerciële succes van Cole wat af. Dat wil zeggen: relatief gezien. Hij stond nog steeds constant in de hitlijsten, maar in plaats van een nr. 5 notering was het nu meestal een nr. 25 notering. Sommige songs keken echter terug naar het oude succes. 

Waaronder de single Looking Back die in 1958 de 5e plek van de reguliere US chart bereikte en plek 2 op de R&B chart. Een top 5 notering in de US halen zou hem na dit nummer nog maar 1x lukken, en een top 3 notering op de R&B chart kwam hierna helemaal niet meer voor. We mogen dus wel spreken van een van de laatste grote hits van de zoetgevooisde zanger.

Deze song heeft hij te danken aan Brook Benton, die in 1958 goed op dreef was. Eerder deze week begonnen we al met de classic A Rockin' Good Way, nu Cole's succes song, en later deze week een ander groot '58 succes voor Benton.

Wade Flemons: 8.0

6

6

Nat King Cole is een beetje een artiest die ik nooit begrepen heb, misschien had je er bij moeten zijn. Donkere jongen die hele zoete liedjes zingt. Zingen kon hij wel, maar we verwachten van donkere zangers toch iets meer soul of funk. Dit nummer vind ik dan nog wel aardig: 7,1

6,5

Nat King Cole - Looking Back: Nat heeft 'n fijne stem, maar hoor hem vocaal veel liever met zijn meer jazz georiënteerde songs. 6,5

436. Nat King Cole - Looking Back (1958) : 7,5

Nat King Cole: 8.5

Er bestaat een mooie foto van Brook Benton en Elvis, gemaakt door Ernest C. Withers. Elvis nam één door Brenton meegeschreven nummer op, nl. Docha' Think It's Time. Dat deed hij samen met Clyde Otis. Brenton gebruikte het pseudoniem Willie Dixon. Wellicht een song for Oldies but Goodies Shaky?

Zeker een leuke foto en al helemaal een goed nummer. Doncha' Think It's Time, kan ik alvast verklappen, komt niet voorbij deze week. Mag natuurlijk wel in de volgende verzoekjesronde gewoon aangevraagd worden.

Nat King Cole - Looking Back:

7,5

425. Jean Shepard - A Satisfied Mind (1955) 5
426. We All Together - Hey Revolution (1972) 7,1
427. Roger Williams - Autumn Leaves (1955) 6
428. Rosemary Squires - Early Autumn (1957) 5,5
429. Peter, Paul and Mary - Autumn to May (1962) 5
430. Jimmy Roselli - Autumn in New York (1965) 6,3
431. Gary Lewis & The Playboys - Autumn (1966) 6,5
432. Sandy Shaw - You've Not Changed (1967) 6,1
433. The Young Rascals - Come on Up (1966) 7
434. Priscilla Bowman - A Rockin' Good Way (To Mess Around and Fall in Love) (1958) 7,3
435. Wade Flemons - It's So Much Fun (1959) 7
436. Nat King Cole - Looking Back (1958) 7,2

Nat King Cole - Looking Back scoort 6,97 en staat daarmee op plek 204. In april 2024 kwam Nat Cole voor het eerst hier langs en toen scoorde hij..... 6,99. We zijn wel erg consequent met het beoordelen van het repertoire van Cole.




437. Ruth Brown - I Don't Know (1959)




In 1951 scoorde Ruth een nummer 7-hit op de R&B chart met I Know. Acht jaar later was ze blijkbaar kwijt wat ze in '51 nog wist en I Don't Know werd zelfs een nummer 5-hit op de R&B chart + een nummer 64 notering op de reguliere chart. Het zijn de laatste keer zijn dat Ruth zo'n grote R&B-hit zou scoren en het zou haar nog maar 1x lukken om in de top 64 van de reguliere chart te verschijnen.

Net als Nat King Cole heeft Ruth Brown haar een-na-laatste grote succes te danken aan Brook Benton.

Om dit nummer tot stand te brengen kreeg Ruth hulp van een club fantastische muzikanten. Zo horen we onder andere Mike Stoller op piano, Abie Baker op de bas en King Curtis op tenorsaxofoon.

Benton bleef maar top songs uit zijn mouw schudden in '58 en '59, en waar hij vaak samen met Otis Clyde aan het werk ging, was I Don't Know een samenwerking met Bobby Stevenson.

7,4

7,3

Ruth Brown - I Don't Know : 8,1

6

Nat Cole King: 7
Ruth Brown: 7.7

Het gemiddelde gaat op zich laten wachten, belyher en ik zijn in Amsterdam voor Till Lindemann in de Ziggo Dome vanavond.



438. Bobby Bland - I'll Take Care of You (1959)




De jongere luisteraars met een voorliefde voor rock/blues/soul zullen wellicht het bekendst zijn met de uitvoering van Beth Hart en Joe Bonamassa die dit nummer in 2011 voor hun gezamenlijke album Don't Explain opnamen, en later nog veel bekender maakten dankzij hun Live at the Beacon Theater optreden.

Mocht je het meer in een andere hoek zoeken dan herken je wellicht elementen van I'll Take of You in de Drake en Rihanna song Take Care die gebruik maakten van een remix die Jamie XX weer maakte van de I'll Take Care of You versie van Gil Scott-Heron.

Of misschien ken je wel één van de andere tig covers van dit nummer, zoals die van Elvis Costello, Van Morrison of Etta James.

Wij gaan lekker luisteren naar het origineel, en ik weet niet hoe het met jullie zit maar mijn waardering voor Benton is deze week (eigenlijk tijdens het voorbereiden van deze week) enorm gestegen. Wat een geweldige songs heeft deze man op zijn naam staan.

Ruth Brown: 7,5
Bobby Bland: 7,5

Ruth Brown : 8.0
Bobby Bland: 8.0

Ruth Brown: Tamelijk geweldig. Beetje soort van Peggy Lee achtig begeleiding. Lekkere bass ook (en koortje natuurlijk), maar blijft net iets teveel in één richting doorgaan. Flinke bass solo zou geholpen hebben: 7,7

Bobby Bland: Ik zit me meer af te vragen waar ik die afbeelding/foto van Bobby Bland van ken. Volgens mij heb ik nooit geen albums van hem gehad. Mijn vader ook niet en toch ken ik die foto (zonder die wit/roze blokken). Ooit gebruikt voor een verzamelaar of zo? Ondertussen gaat het liedje lekker door en dat soort orgeltjes dat werk bij mij altijd wel. Bobby houd het qua zang wat ingetogener dan het orgel. Af en toe een oerkreet had van mij gemogen. Maar op zich ook prima dit: 7,8

Absoluut. En deze parel van Bobby Bland is daar één van de beste voorbeelden van.

9,0

Bobby Bland - I'll Take Care of You :

Fantastisch. Of ik nu deze originele hoor, of de eveneens prachtige uitvoering van Mark Lanegan, krijg elke keer weer kippenvel. 9,0

437. Ruth Brown - I Don't Know (1959) : 8

438. Bobby Bland - I'll Take Care of You (1959) : 7

7

8