Mark Lanegan heeft dit liedje naar een nog hoger plan getilt, maar deze is ook mooi;

7.4

436. Nat King Cole - Looking Back (1958)... 6
437. Ruth Brown - I Don't Know (1959)... 7
438. Bobby Bland - I'll Take Care of You (1959)... 5.5

Terug uit Amsterdam, en wat wachten er nog twee super songs op me om te beoordelen:

Ruth Brown - I Don't Know (1959):
8,25

Bobby Bland - I'll Take Care of You (1959):
9

Hele mooie gemiddeldes voor de Brook Benton songs van donderdag en vrijdag:

Ruth Brown - I Don't Know: 7,52 gemiddeld (plek 75)
Bobby Bland - I'll Take Care of You: 7,74 gemiddeld (plek 47)





439. Clyde McPhatter - A Lover's Question (1958)




We hebben al twee grote songwriting hits voor Benton uit 1958 voorbij horen komen deze week, vandaag deze R&B nr. 1-hit die opgenomen werd door Clyde McPhatter die eerder in zijn carrière al succes had als leadzanger van The Drifters. 

Eind jaren 70 zou A Lover's Question nog succesvol gecoverd worden in het country genre. Jacky Ward scoorde er, net als McPhatter, de grootste hit uit zijn carrière mee.

Brook bundelde zijn krachten met Jimmy T. Williams om dit nummer op papier te krijgen en het werd de eerste nummer 1 hit die Benton als songwriter voor iemand anders scoorde. Het was slechts een kwestie van tijd voordat hij die prestatie als uitvoerende neerzette toen hij in 1959 zijn eerste nummer 1-hit te pakken had met It's Just a Matter of Time. 

7,5

7

Ik dacht even dat er een zangeres begon, maar prima dit. Waarom gebruiken we dit soort achtergrondkoortjes nooit meer eigenlijk? 8

7,5

Clyde McPhatter - A Lover's Question: 7,6

439. Clyde McPhatter - A Lover's Question (1958) : 8,5

7,5

Clyde McPhatter: 8.5

7,75

6

Clyde McPhatter - A Lover's Question scoort 7,58 en belandt op plek 64.

We hebben nu 85 songs die gemiddeld een 7,5 of hoger scoren, prachtig.





440. Brook Benton - Endlessly (1959)




De man zelf mag zijn eigen week in de spotlights afsluiten. 

Even wat statistieken over zijn chart succes op een rijtje zetten. 

R&B chart:
7 nummer 1-hits
3 nummer 2-hits
2 nummer 3-hits
Daarnaast nog 5x de top 5 gehaald (op 4 of 5 dus)

Reguliere chart:
8x de top 5 van de US chart bereikt (eerste keer in '59, laatste keer in '70) met als grootste hit The Boll Weevil Song die op plek 2 belandde in '61. 

Na een zeer actieve carrière van ruim 20 jaar was het eind jaren 70 grotendeels op. Benton nam sporadisch nog een album op, maar singles werden niet meer uitgebracht. Hij werd ziek en overleed in 1988 op slechts 56 jarige leeftijd. 

We hebben hem hier weer even tot leven gebracht met zijn allen.

Live in de Ed Sullivan Show

7

7

7,5

Een soort Rawhide ritme op de achtergrond, we zien de cowboys rondrijden en daar bovenop een zoetgevooisde Brook Benton begeleid door violen die een Mercury Rev liedje zingt: 8,4

Brook Benton - Endlessly : Die violen vind ik hier 'n beetje overkill. 6,7

440. Brook Benton - Endlessly (1959) : 7

Clyde McPhatter; 7
Brook Benton: 6.8

7

7,25

Plek 159 voor Brook Benton - Endlessly met gemiddeld 7,17 en dat betekent dat we nu 200 songs hebben met een 7 of hoger als gemiddelde beoordeling!

Fijne afsluiting van dit weekje Brook Benton.

Dit was de 6e keer dat we een songwriter in het zonnetje hebben gezet. Een 7e keer komt er uiteraard, over een tijdje, aan.

Themaweek: succesvolle songwriters

#1 John D. Loudermilk
#2 Mark Barkan
#3 Boudleaux Bryant
#4 Carole King
#5 Andrew Lloyd Webber
#6 Brook Benton


Nu weer een week random door de muziekgeschiedenis heen.

441. Jeff Beck Group - The Hangman's Knee (1969)




Jeff Beck wordt gezien als zeer invloedrijke gitarist uit de rockgeschiedenis. Voordat hij in 1965 bij The Yardbirds kwam, had hij al heel wat ervaring opgedaan in verschillende andere bands en vanaf 1967 vond hij het wel tijd om zijn eigen band te vormen. De Jeff Beck Group bracht 4 albums uit, waarbij zijn medemuzikanten op het eerste album Truth (1968) nog niet bekendstonden als Jeff Beck Group. 

Vanaf hun tweede album werden de credits wel toegekend aan de hele band, en wij gaan luisteren naar een song van dat beroemde Beck-Ola album.  

Als blanke Engelse jongens blues gaan spelen wordt het meteen hardrock. Geen idee wie hier zingt (Beck zelf?), maar dat is hier toch de zwakke schakel. Een soort middelmatige Robert Plant. Toevallig deze week nog wel aardig positief verrast door dat Ssssh.-album van Ten Years After, maar dit klinkt net te rommelig. Lekkere gitaar wel zo tegen het einde, maar die piano is weer vreselijk: 6,9

Leadzanger bij de Jeff Beck Group was ene Rod Stewart....

Is het nog wat geworden met zijn carrière. Ik had Rod niet herkend!

7

Hmm... goede vraag, ik zal 'm eens Googelen