Ik herken het niet, maar ik ben dan ook geen Fleetwood Mac fan. Echter plaatjes met bellen, hamers, scheurende auto's of andere vreemde bijgeluiden scoren bij altijd goed: 8,3

Donnie Brooks: 6.0

Donnie Brooks - Mission Bell:
ken dit van Fleetwood Mac's album "Kiln House" maar deze is ook prima. 7

459. Vanilla Fudge - Faceless People (1968) : 5

460. Freddie Hubbard - The 7th Day (1963) : 4

461. Osborne Brothers - Once More (1958) : 7,5

462. Donnie Brooks - Mission Bell (1960) : 7,5

8

7,5

De gemiddeldes van de afgelopen dagen in volgorde van plek in het klassement:

Donnie Brooks - Mission Bell: 7,35 (plek 120)
Freddie Hubbard - The 7th Day: 6,85 (plek 247)
Osborne Brothers - Once More: 6,64 (plek 285)

Tijd voor jullie favoriete muziekjaren!

De komende dagen gaan we luisteren naar songs uit de jaartallen die jullie hebben doorgegeven. We trappen af met het jaartal dat Marzipaintree doorgaf als zijn favoriete.

Hopelijk vinden jullie mijn keuzes leuk, ik heb niet gekeken naar de user; enkel naar het jaar en naar wat mij wel leuk lijkt om hier te beoordelen.

1966, tijd om jouw reputatie wat op te krikken!



463. Count Five - Psychotic Reaction (1966)




We trappen onze themaweken dus af met 1966 en dat doen we met een song die is opgenomen in de Rolling Stone lijst '500 Songs That Shaped Rock and Roll'. 

Eigenlijk was dit nummer een instrumental en ruim een half jaar werd Psychotic Reaction op die manier gespeeld. De vader van bandlid Kenn Ellner stelde voor om lyrics toe te voegen en aangezien hij niet enkel de vader van Kenn was, maar ook de manager van de band stemden de jongens snel toe. Wat een zet:

Het nummer was de reden dat ze een contract bij een platenmaatschappij mochten tekenen en al gauw bereikte de song zelfs de 5e plek op de US chart. 

Garagerock om mee te beginnen.

7,5

7,6

8.2

7,5

Dat hele Count Five album is een geweldige garage classic. Misschien kwamen The Standells in 1966 nog in de buurt met hun Why Pick on Me - Sometimes Good Guys Don't Wear White. Daarna was het wachten op Nuggets (1972) en The Cramps.Het voordeel van 1966 (en 1965) is wel een hele rits garage klassiekers en obscuriteiten. Dit is wel een klassieker van de allerhoogste plank: 9,4

7,8

Count Five - Psychotic Reaction: 9

7,5

Wat een begin voor onze favoriete muziekjaren. Count Five - Psychotic Reaction scoort meteen boven de 8 en nestelt zich in onze top 20.
8,06, plek 19.


464. The Temptations - Ain't Too Proud to Beg (1966)




Elk favoriete muziekjaar staat niet 1 maar 2 dagen op rij in de spotlights. De tweede song uit 1966 waar wij naar gaan luisteren komt uit een andere hoek dan de garagerock waar we gisteren naar geluisterd hebben. 

Eind 1964 scoorde The Temptations een monsterhit met My Girl en Berry Gordy ging ervan uit dat deze successen zich nu zouden blijven herhalen. Al hun 5 singles in 1965 vielen echter tegen wat betreft enorme hits, relatief gezien he, want er zaten nog steeds 3 top 20-hits tussen. Toch was dit niet het succes waar Berry op hoopte en achter de schermen begonnen er dingen te broeden....

Tijdens de kwaliteitscontrole vergaderingen, waar gestemd werd welke nieuwe songs als single gepusht zouden worden, werd Ain't Too Proud to Beg aangeboden. Norman Whitfield had het nummer geschreven en hard met de Temptations gewerkt om een mooi eindproduct te produceren. Tot 2x toe werd het nummer afgewezen tijdens de vergaderingen, en Norman was over de zeik. Hij kreeg de tip van Berry om het nummer wat meer verhaal te geven. Norman paste zijn song iets aan, en gaf de Temptations de opdracht om alles, maar dan ook alles te geven tijdens opnamesessies. He he, eindelijk, het nummer was af. Niets kon meer misgaan...... Helaas. Tijdens de volgende vergadering kwam opeens het nummer Get Ready op de proppen. Aangezien Get Ready geschreven was door Smokey Robinson, de aangewezen schrijver voor de Temptations, kreeg dit nummer voorrang. Norman was ziedend. Gordy begreep dat hij Norman tekort deed en beloofde hem dat als Get Ready geen megahit zou worden (top 20 of beter), dan mocht Norman het stokje overnemen van Smokey Robinson.....

Plek 29; Norman Whitfield werd de nieuwe hoofd-songwriter voor The Temptations. Van hun volgende 5 singles, schreef Whitfield er 4 en die werden allemaal dikke hits. 

WIj gaan luisteren naar die song die dat keerpunt in de carrière van The Temptations en Whitfield markeerde. 

Prima Motown soul, ongeveer op hetzelfde niveau als Get Ready. Maar prima Motown soul, geen uitschieter: 7,6

7

6,5

6.7

Count Five: 8.0
The Temptations: 8.0

7,5

The Temptations - Ain't Too Proud to Beg : 7,75

7,2

7,25

1966 heeft laten zien waar het van gemaakt is, en scoort twee prachtige cijfers. Na gisteren al een 8 voor Psychotic Reaction is het vandaag plek 142 voor The Temptations - Ain't Too Proud to Beg met een gemiddelde van 7,27.

Van 1966 gaan we nu 5 jaar verder terug in de tijd om uit te komen bij het favoriete muziekjaar van wendyvortex.


465. Timi Yuro - Hurt (1961)




Het debuutalbum van Timi heet Hurt met maar liefst 7 uitroeptekens erachter. Het thema van het album laat zich dan ook al snel raden. Met songtitels als Cry, I Apologize en I Won't Cry Anymore neemt Timi ons mee op een emotionele reis met als hoogtepunt haar grootste hit uit haar carrière: Hurt.

Die debuutsingle werd een nummer 4-hit in de US en zou uitgroeien tot haar signature song. Het is echter geen Timi Yuro original want het was Roy Hamilton die in 1954 de eerste versie van dit nummer op plaat zette. De semi-klassieke versie van Roy werd grondig door Timi onder handen genomen om er een hartverscheurende popsong van te maken en dat pakte goed uit. De weg die Timi insloeg werd overgenomen door vele artiesten en onder anderen Bobby Vinton, Juice Newton, Little Anthony and The Imperials en Elvis Presley scoorde een hit met hun versie van Hurt. 

Een van de opvallendste namen uit het lijstje 'artiesten die Hurt coverden' is Sheridan Smith. De Engelse actrice bekend van onder andere Two Pints of Lager nam het nummer op voor haar album Sheridan uit 2017 waarmee ze de 9e plek in de UK album chart bereikte.

Wij gaan luisteren naar de grootste hitversie van Hurt. Timi "the little girl with the big voice" Yuro zou in de jaren 80 een comeback maken in ons eigen Nederland met een album dat op de eerste plek in de album chart belandde en drie singles die in '81 en '82 de Top 40 haalde. Zoals bijvoorbeeld haar nieuw opgenomen versie van Hurt, die in NL tot plek 4 kwam, net als haar originele versie in de US waar wij nu naar gaan luisteren.

7,5

7,5

Een goed begin zeg. In 1981 was ik fanatiek bezig met de hitparades. Rick james, Soft Cell, Tenpole Tudor, Visage, Ultravox dus waarom ze in godsnaam dit oude lijk hadden opgegraven?! En het werd gewoon nog een top 10 hit ook. Het zal wel een Platen 10 daagse gala zijn geweest gepresenteerd door Willem Duys. Timo Yuro sjeezzus en dat ga je dan ook nog aan mij koppelen.

Ik ben er in geslaagd na 1981 nooit meer met Timo Yuro geconfronteerd te worden en dat lukte aardig. Tot vandaag dan. Eerlijk gezegd het is iets minder erg dan in mijn gedachten. Mevrouw Yuro mag zelfs een bescheiden voldoende noteren: 6