Muziek / Muziekgames / Ooit in de top 40 - meter #4
0
geplaatst: 15 december 2024, 11:39 uur
Bachman Turner Overdrive: Nogal een gimmickhit, maar wel geinig 7,0
Ironhorse : Is daar weer een slap aftreksel van. 4,8
Kurt Nilsen: Veel vervelende stemtrucjes in deze zeer matige cover. Origineel heeft dat minder. Overigens werd Jamai allerlaatste in dat World Idol dingetje dat deze gast won. 4,8
Doobie Brothers: Ik denk van mezelf niet dat ik een liefhebber ben van Yacht Rock. Ik kan doorgaans zelfs weinig met de meer verantwoorde namen zoals Steely Dan. Maar dit vind ik dus echt een heerlijk nummer 7.7
Ironhorse : Is daar weer een slap aftreksel van. 4,8
Kurt Nilsen: Veel vervelende stemtrucjes in deze zeer matige cover. Origineel heeft dat minder. Overigens werd Jamai allerlaatste in dat World Idol dingetje dat deze gast won. 4,8
Doobie Brothers: Ik denk van mezelf niet dat ik een liefhebber ben van Yacht Rock. Ik kan doorgaans zelfs weinig met de meer verantwoorde namen zoals Steely Dan. Maar dit vind ik dus echt een heerlijk nummer 7.7
1
geplaatst: 15 december 2024, 14:20 uur
ik ben blijkbaar dan een liefhebber van yachtrock als ik dat rijtje namen zie.
En ja, deze Doobies
10
En ja, deze Doobies
10
0
geplaatst: 15 december 2024, 17:24 uur
# 1979 Ironhorse - Sweet Lou-Louie
Zo hé, die live playbackversie wordt al na ruim twee minuten bruut door de tv-zender weggedraaid. Ze playbacken nog even door op hun instrumenten als er al niks meer te horen is. Zó slecht is het nou toch ook weet niet? Goed is anders, dat ook. Albumversie duur een minuut langer en klinkt ook een vol punt krachtiger. 6,5
# 1980 Kurt Nilsen - She's So High
Van die dicht geplamuurde ultragladde pop met een (fake) rock-vibe waar ik een steeds grotere hekel aan krijg.
4 (het origineel van Tal bevalt me, nu luisterend, al een stuk beter. Het klinkt geloofwaardiger, sympathieker, "authentieker". Frappant en treurigmakend dat zo'n inferieure coverdraak het dan toch wél redt in de Europese charts. )
# 1981 The Doobie Brothers - What A Fool Believes
Yacht rock met smooth jazz aan de linkerzijde en soft rock aan de rechterzijde is een trio genres waar ik alleen in mijn meest ruimdenkendste en optimistische momenten wel eens wat van luister. Zelden word ik geprikkeld, eerder juist geïrriteerd of in slaap gesust: het is me allemaal te majeur, lichtvoetig en niets-aan-de-hand-trala-la-la.
Dit nummer is naast Steely Dan een van die acceptabele uitzonderingen.
Wel curieus dat ik afgelopen woensdag in de Favoriete Metal Song "De Grote Finale #3 bij Dimmu Borgir nog refereerde aan dit nummer en dat deze nu hier langskomt. Zit je stiekem mee te lezen bij dat spelletje 50tracks? Je mag ook meedoen, hoor.
En dank voor die HBO-tip: ga ik zeker even bekijken.
7
Zo hé, die live playbackversie wordt al na ruim twee minuten bruut door de tv-zender weggedraaid. Ze playbacken nog even door op hun instrumenten als er al niks meer te horen is. Zó slecht is het nou toch ook weet niet? Goed is anders, dat ook. Albumversie duur een minuut langer en klinkt ook een vol punt krachtiger. 6,5
# 1980 Kurt Nilsen - She's So High
Van die dicht geplamuurde ultragladde pop met een (fake) rock-vibe waar ik een steeds grotere hekel aan krijg.
4 (het origineel van Tal bevalt me, nu luisterend, al een stuk beter. Het klinkt geloofwaardiger, sympathieker, "authentieker". Frappant en treurigmakend dat zo'n inferieure coverdraak het dan toch wél redt in de Europese charts. )
# 1981 The Doobie Brothers - What A Fool Believes
Yacht rock met smooth jazz aan de linkerzijde en soft rock aan de rechterzijde is een trio genres waar ik alleen in mijn meest ruimdenkendste en optimistische momenten wel eens wat van luister. Zelden word ik geprikkeld, eerder juist geïrriteerd of in slaap gesust: het is me allemaal te majeur, lichtvoetig en niets-aan-de-hand-trala-la-la.
Dit nummer is naast Steely Dan een van die acceptabele uitzonderingen.
Wel curieus dat ik afgelopen woensdag in de Favoriete Metal Song "De Grote Finale #3 bij Dimmu Borgir nog refereerde aan dit nummer en dat deze nu hier langskomt. Zit je stiekem mee te lezen bij dat spelletje 50tracks? Je mag ook meedoen, hoor.
En dank voor die HBO-tip: ga ik zeker even bekijken.
7
0
geplaatst: 16 december 2024, 07:41 uur
Een rimpelloze 7,46 voor What A Fool Believes. Eerder haalden The Doobie Brothers een vergelijkbare 7,49 met Long Train Runnin' en een 7,20 met Listen To The Music.
Afgelopen vrijdag overleed Bill Kelly, zanger/ gitarist van de Amerikaanse groep The Buoys. The Buoys haalde één keer de Top 40 met het door Rupert Holmes geschreven Give Up Your Guns in 1972. Die hebben we al beoordeeld en kreeg van ons een veel te lage 7,49. Give Up Your Guns was alleen bij ons een grote hit. Internationaal werd de band bekend door het spraakmakende Timothy.
Dit nummer vertelt een macaber verhaal over een mijnramp waarin drie overlevenden uit pure honger een van hen, Timothy, opeten. Rupert Holmes schreef ook dit nummer en bedacht deze controversiële insteek om nieuwsgierigheid bij het publiek te wekken, aangezien de band weinig steun kreeg van platenlabel Scepter Records. De strategie werkte: het nummer bereikte in 1971 de 17e plek in de Billboard Hot 100, ondanks dat veel radiostations het vanwege het onderwerp boycotten. Scepter probeerde de controverse later te verzachten door te beweren dat Timothy “een muilezel” was, een verklaring die door niemand werd geloofd.
Holmes werd geboren in Engeland in een muzikaal gezin met een Amerikaanse vader (legerofficier en bandleider) en Britse moeder, vandaar dat hij twee nationaliteiten bezit. Al snel verhuisde de familie naar de Verenigde Staten, waar hij zijn muzikale opleiding (klarinet) kreeg aan de Manhattan School for Music. Hij nam op voor en met Gene Pitney, The Platters, The Drifters, Wayne Newton en werkte mee aan de televisieserie The Partridge Family.
In 1979 brak Holmes zelf door als zanger met zijn Escape (The Piña Colada Song). Een lied dat een liefdesverhaal vertelt met een verrassende twist. Het nummer werd een nummer 1-hit in onder andere de USA en Canada. Begin 1980 kwam het nummer ook de Top 40 binnen om daar acht weken in te blijven staan met een piek op plaats 13.
Ook opvolger Him, met een yacht rock randje, werd wereldwijd een hit. Him stond later in 1980 zes weken in de Top 40 en piekte op nummer 18. Vandaag beoordelen we beide hits van Rupert Holmes van zijn vijfde album Partners in Crime.
# 1983 Rupert Holmes - Him
# 1982 Rupert Holmes - Escape (The Piña Colada Song)
Afgelopen vrijdag overleed Bill Kelly, zanger/ gitarist van de Amerikaanse groep The Buoys. The Buoys haalde één keer de Top 40 met het door Rupert Holmes geschreven Give Up Your Guns in 1972. Die hebben we al beoordeeld en kreeg van ons een veel te lage 7,49. Give Up Your Guns was alleen bij ons een grote hit. Internationaal werd de band bekend door het spraakmakende Timothy.
Dit nummer vertelt een macaber verhaal over een mijnramp waarin drie overlevenden uit pure honger een van hen, Timothy, opeten. Rupert Holmes schreef ook dit nummer en bedacht deze controversiële insteek om nieuwsgierigheid bij het publiek te wekken, aangezien de band weinig steun kreeg van platenlabel Scepter Records. De strategie werkte: het nummer bereikte in 1971 de 17e plek in de Billboard Hot 100, ondanks dat veel radiostations het vanwege het onderwerp boycotten. Scepter probeerde de controverse later te verzachten door te beweren dat Timothy “een muilezel” was, een verklaring die door niemand werd geloofd.
Holmes werd geboren in Engeland in een muzikaal gezin met een Amerikaanse vader (legerofficier en bandleider) en Britse moeder, vandaar dat hij twee nationaliteiten bezit. Al snel verhuisde de familie naar de Verenigde Staten, waar hij zijn muzikale opleiding (klarinet) kreeg aan de Manhattan School for Music. Hij nam op voor en met Gene Pitney, The Platters, The Drifters, Wayne Newton en werkte mee aan de televisieserie The Partridge Family.
In 1979 brak Holmes zelf door als zanger met zijn Escape (The Piña Colada Song). Een lied dat een liefdesverhaal vertelt met een verrassende twist. Het nummer werd een nummer 1-hit in onder andere de USA en Canada. Begin 1980 kwam het nummer ook de Top 40 binnen om daar acht weken in te blijven staan met een piek op plaats 13.
Ook opvolger Him, met een yacht rock randje, werd wereldwijd een hit. Him stond later in 1980 zes weken in de Top 40 en piekte op nummer 18. Vandaag beoordelen we beide hits van Rupert Holmes van zijn vijfde album Partners in Crime.
# 1983 Rupert Holmes - Him
# 1982 Rupert Holmes - Escape (The Piña Colada Song)
1
geplaatst: 16 december 2024, 08:28 uur
Him 8 (was een mooie ontdekking tijdens het 1979 gebeuren)
Escape - 7,8
Escape - 7,8
1
geplaatst: 16 december 2024, 09:04 uur
Even een paar inhalen
Ironhorse - Sweet Lou-Louie een 6.3
Kurt Nilson - She's So High een 6.7
The Doobie Brothers - What A Fool Believes een 8
Blokje Rupert Holmes:
Him een 7.5
Escape een 8
Ironhorse - Sweet Lou-Louie een 6.3
Kurt Nilson - She's So High een 6.7
The Doobie Brothers - What A Fool Believes een 8
Blokje Rupert Holmes:
Him een 7.5
Escape een 8
0
geplaatst: 16 december 2024, 13:57 uur
Als ik eerder op deze trein was gesprongen had ik The Buoys een dikke 10 gegeven.
Him 7,3
Escape 6,8
Him 7,3
Escape 6,8
2
geplaatst: 16 december 2024, 19:00 uur
Ik las HIM dus ik ging eigenlijk al van Join Me uit maar dit is wel wat anders, vooral wat suffer eigenlijk 
Him: 5,25
Escape: 6,5
Him: 5,25
Escape: 6,5
* denotes required fields.