Muziek / Muziekgames / Ooit in de top 40 - meter #4
1
geplaatst: 15 januari 2025, 18:57 uur
Joost Mag het Weten± Ja , wat moet je hier nou mee? Leuk om een keer te horen als noveltyplaatje dat ik niet kende. maar heb nu wel weer genoeg voor een jaar 15. 4,6
Hank the Knife and the Jets: Duidelijk al Rock n' Roll revival in de jaren '70. Lang niet zo goed als het beste werk uit de rock n rolltijd. Ik dacht dat ik ooit ergens had gelezen dat deze groep zich een gevaarlijk imago aanmat in de media. Op basis daarvan vind ik dit vooral nogal keurig eigenlijk. 4,4
Tiesto & Maxi Jazz: Tiesto heeft veel matige doorsnee trance hits, maar dankzij Maxi Jazz stapt hij hier een beetje uit zijn comfort zone en zoals Faithless is het ook niet. Ergens sluit het niet helemaal aan. Het lijkt alsof Tiestio muziek heeft gezet onder een monoloog van Maxi Jazz die meer los lijkt te staan van de muziek. Maar ach, het is niet onaardig 5,8
Nelly Furtado: UIt haar tweede carriere toen ze muziek ging maken die erg werd getekend door de producers. Het werd minder onbevangen, maar er waren zat aardige, meer berekenende hits. Dit is er een van. Zeker niet mijn favoriete Timbaland productie trouwens (Aaliyah alleen al heeft er minstens vijf die ik een stuk liever hoor). 6,9
Paramore: Was een gateway band van na mijn tijd. Zo'n bandje waardoor kids muziek van buiten de top 40 leren kennen. Waar je op je 18e overheen bent en waar je als je 30 bent weer nostalgisch naar luistert. Nou was ik ten tijde van dit nummer al 33, dus daar zit een disconnect. Het doet me daarom ook erg weinig. 5,1
Lady Gaga: Toen dit een hit was was ik er al weg van. Het was idioot catchy, maar had ook wat stekeltjes en de clip was razendsliim. Een van de beste grote pophits in jaren vond ik het toen. Niet haar beste, wel eredivsie. Nog steeds 8,2
Train: Deze staat erg, erg hoog in mijn haatlijst. Dit van een radio-uit irritatie. Niks deugt hier. De zanger klinkt afgrijselijk, de ukelele wil ik verbranden en de tekst is werkelijk niet te harden zo beroerd. Bijna alles uit dit topic is beter dan deze. 1,3
Adele: Sommige nummers heb je destijds zo veel gehoord dat ze nooit meer zo tof worden als toen je ze voor het eerst hoorde. Dit is er een van. Een nette voldoende blijft over. 6,5
Carly Rae Jespen: Kan dan weer niet stuk. 8,0
Avicii: Tragisch verhaal. Muziek is niet radio uit, maar ook niet mijn ding, 6.0
Whitesnake: Bij Veronica waren ze dol op dit soort poppy rock destijds. De 1987 versie is de hit zoals ik hem ken en die bij mij vooral nostalgie oproept al heb ik er eigenlijk maar weinig mee, vooral niet met de stem en dictie. Die andere klinkt in mijn oren gek anders. Die 1987 versie is echt gemaakt voor de radio. 6.0 (inclusief nostalgiebonus(
Amanda Marshall: Ik heb er nooit veel mee gehad, zeker niet tegen het einde als de bombast de overhand krijgt. 5,7
Hank the Knife and the Jets: Duidelijk al Rock n' Roll revival in de jaren '70. Lang niet zo goed als het beste werk uit de rock n rolltijd. Ik dacht dat ik ooit ergens had gelezen dat deze groep zich een gevaarlijk imago aanmat in de media. Op basis daarvan vind ik dit vooral nogal keurig eigenlijk. 4,4
Tiesto & Maxi Jazz: Tiesto heeft veel matige doorsnee trance hits, maar dankzij Maxi Jazz stapt hij hier een beetje uit zijn comfort zone en zoals Faithless is het ook niet. Ergens sluit het niet helemaal aan. Het lijkt alsof Tiestio muziek heeft gezet onder een monoloog van Maxi Jazz die meer los lijkt te staan van de muziek. Maar ach, het is niet onaardig 5,8
Nelly Furtado: UIt haar tweede carriere toen ze muziek ging maken die erg werd getekend door de producers. Het werd minder onbevangen, maar er waren zat aardige, meer berekenende hits. Dit is er een van. Zeker niet mijn favoriete Timbaland productie trouwens (Aaliyah alleen al heeft er minstens vijf die ik een stuk liever hoor). 6,9
Paramore: Was een gateway band van na mijn tijd. Zo'n bandje waardoor kids muziek van buiten de top 40 leren kennen. Waar je op je 18e overheen bent en waar je als je 30 bent weer nostalgisch naar luistert. Nou was ik ten tijde van dit nummer al 33, dus daar zit een disconnect. Het doet me daarom ook erg weinig. 5,1
Lady Gaga: Toen dit een hit was was ik er al weg van. Het was idioot catchy, maar had ook wat stekeltjes en de clip was razendsliim. Een van de beste grote pophits in jaren vond ik het toen. Niet haar beste, wel eredivsie. Nog steeds 8,2
Train: Deze staat erg, erg hoog in mijn haatlijst. Dit van een radio-uit irritatie. Niks deugt hier. De zanger klinkt afgrijselijk, de ukelele wil ik verbranden en de tekst is werkelijk niet te harden zo beroerd. Bijna alles uit dit topic is beter dan deze. 1,3
Adele: Sommige nummers heb je destijds zo veel gehoord dat ze nooit meer zo tof worden als toen je ze voor het eerst hoorde. Dit is er een van. Een nette voldoende blijft over. 6,5
Carly Rae Jespen: Kan dan weer niet stuk. 8,0
Avicii: Tragisch verhaal. Muziek is niet radio uit, maar ook niet mijn ding, 6.0
Whitesnake: Bij Veronica waren ze dol op dit soort poppy rock destijds. De 1987 versie is de hit zoals ik hem ken en die bij mij vooral nostalgie oproept al heb ik er eigenlijk maar weinig mee, vooral niet met de stem en dictie. Die andere klinkt in mijn oren gek anders. Die 1987 versie is echt gemaakt voor de radio. 6.0 (inclusief nostalgiebonus(
Amanda Marshall: Ik heb er nooit veel mee gehad, zeker niet tegen het einde als de bombast de overhand krijgt. 5,7
1
geplaatst: 16 januari 2025, 07:39 uur
Bekend voor sommige een kennismaking voor andere met een keurige score voor de enige Top 40 hit van Amanda Marshall. Een 7,21 voor Beautiful Goodbye. Links en rechts zijn door latere stemmers de scores nog iets gewijzigd een overzicht volgt later.
We gaan nog even door met leuke tips. Vandaag een heel actuele van Titmeister. Top Notch, opgericht in 1995 door Kees de Koning, viert deze week na bijna duizend releases zijn dertigste verjaardag. Het label dat De Koning aanvankelijk vooral oprichtte om Extinces Spraakwater uit te geven, groeide uit tot het toonaangevendste platenlabel in de Nederlandse muziekgeschiedenis.
Volgens De Koning moest Nederlandstalige hiphop een eigen plek krijgen in de muziekwereld. Dit idee kwam voort uit een persoonlijke ontdekking. Toen De Koning, destijds radio-dj, voor het eerst het nummer Spraakwater van Extince hoorde, veranderde zijn blik op muziek. Spraakwater liet zien dat hiphop in het Nederlands niet alleen kon bestaan, maar ook authentiek en krachtig kon zijn. Tot dat moment keek de Nederlandse hiphopscene vooral naar Amerika, maar dit nummer bewees dat een eigen geluid mogelijk was.
Voor De Koning was dit het begin van een missie. Hij besloot een label op te richten dat volledig vanuit de hiphopcultuur zou opereren, zonder compromissen te sluiten ten koste van de artistieke integriteit van de artiesten. Dit was een duidelijk contrast met de grote labels, die hiphop vaak als een tijdelijk experiment zagen. Top Notch werd het eerste label in Nederland dat hiphop met zoveel focus en toewijding benaderde.
Spraakwater was het debuutnummer van Extince (Peter Kops) en werd de eerste officiële release van Top Notch. Het nummer viel op door de originele combinatie van humor, scherpe woordspelingen en een sterk Brabants accent, wat destijds ongewoon was in een genre dat sterk door Amerikaanse voorbeelden werd gedomineerd. Extince liet zien dat je authentiek in het Nederlands kon rappen zonder concessies te doen aan de essentie van hiphop. Het kwam als eerste Nederlandstalige hiphopplaat in de top tien van de Nederlandse Top 40. Spraakwater behaalde in 1995 de 8e plaats in de Nederlandse Top 40 en bleef zeven weken in de lijst staan.
Spraakwater bevat vele samples. Onder andere On A Clear Day You Can See Forever van The Peddlers uit 1968, diverse fragmenten uit de Fabeltjeskrant en het nummer begint heel slim met de nummer 1 sample van de Top 40 (Veronica).
"Uiteindelijk zijn wij (als Top Notch) een soort versterker. Je plugt ons op iets in en dan wordt het luider". Nou allemaal uit volle borst, spraakwater lest de dorst, proost...
# 2016 Extince - Spraakwater
We gaan nog even door met leuke tips. Vandaag een heel actuele van Titmeister. Top Notch, opgericht in 1995 door Kees de Koning, viert deze week na bijna duizend releases zijn dertigste verjaardag. Het label dat De Koning aanvankelijk vooral oprichtte om Extinces Spraakwater uit te geven, groeide uit tot het toonaangevendste platenlabel in de Nederlandse muziekgeschiedenis.
Volgens De Koning moest Nederlandstalige hiphop een eigen plek krijgen in de muziekwereld. Dit idee kwam voort uit een persoonlijke ontdekking. Toen De Koning, destijds radio-dj, voor het eerst het nummer Spraakwater van Extince hoorde, veranderde zijn blik op muziek. Spraakwater liet zien dat hiphop in het Nederlands niet alleen kon bestaan, maar ook authentiek en krachtig kon zijn. Tot dat moment keek de Nederlandse hiphopscene vooral naar Amerika, maar dit nummer bewees dat een eigen geluid mogelijk was.
Voor De Koning was dit het begin van een missie. Hij besloot een label op te richten dat volledig vanuit de hiphopcultuur zou opereren, zonder compromissen te sluiten ten koste van de artistieke integriteit van de artiesten. Dit was een duidelijk contrast met de grote labels, die hiphop vaak als een tijdelijk experiment zagen. Top Notch werd het eerste label in Nederland dat hiphop met zoveel focus en toewijding benaderde.
Spraakwater was het debuutnummer van Extince (Peter Kops) en werd de eerste officiële release van Top Notch. Het nummer viel op door de originele combinatie van humor, scherpe woordspelingen en een sterk Brabants accent, wat destijds ongewoon was in een genre dat sterk door Amerikaanse voorbeelden werd gedomineerd. Extince liet zien dat je authentiek in het Nederlands kon rappen zonder concessies te doen aan de essentie van hiphop. Het kwam als eerste Nederlandstalige hiphopplaat in de top tien van de Nederlandse Top 40. Spraakwater behaalde in 1995 de 8e plaats in de Nederlandse Top 40 en bleef zeven weken in de lijst staan.
Spraakwater bevat vele samples. Onder andere On A Clear Day You Can See Forever van The Peddlers uit 1968, diverse fragmenten uit de Fabeltjeskrant en het nummer begint heel slim met de nummer 1 sample van de Top 40 (Veronica).
"Uiteindelijk zijn wij (als Top Notch) een soort versterker. Je plugt ons op iets in en dan wordt het luider". Nou allemaal uit volle borst, spraakwater lest de dorst, proost...
# 2016 Extince - Spraakwater
0
geplaatst: 16 januari 2025, 19:10 uur
Mwoah, Osdorp Posse en (Miss) Djax waren toen al een heel stuk langer (en niet zelden beter) bezig met nederhop.
Hiphop kreeg dankzij hen nog geen half jaar later na dit nummer zelfs een eigen plek in de metalwereld: tienduizenden metalheads die springen, moshen, surfcrowden en headbangen op nederhop (en Nembrionic). Daarmee vergeleken is Extince maar heel gewoontjes. Maar evenzogoed best wel lekker, hoor. Zeker die Fabeltjeskrantsamples zijn geinig en het is sowieso beter dan die dramatisch slechte kleuterrap waar de Top 40 tegenwoordig mee bevuild is... was (die hype lijkt inmiddels ook alweer voorbij?).
De Osdorp Posse hadden een paar jaar later zowaar ook een Top 40-hit. Misschien iets voor morgen?
Al is het maar omdat Def P en Extince nogal een (fitty) geschiedenis samen/apart hebben.
7
Hiphop kreeg dankzij hen nog geen half jaar later na dit nummer zelfs een eigen plek in de metalwereld: tienduizenden metalheads die springen, moshen, surfcrowden en headbangen op nederhop (en Nembrionic). Daarmee vergeleken is Extince maar heel gewoontjes. Maar evenzogoed best wel lekker, hoor. Zeker die Fabeltjeskrantsamples zijn geinig en het is sowieso beter dan die dramatisch slechte kleuterrap waar de Top 40 tegenwoordig mee bevuild is... was (die hype lijkt inmiddels ook alweer voorbij?).
De Osdorp Posse hadden een paar jaar later zowaar ook een Top 40-hit. Misschien iets voor morgen?
Al is het maar omdat Def P en Extince nogal een (fitty) geschiedenis samen/apart hebben.
7
* denotes required fields.