Muziek / Muziekgames / Ooit in de top 40 - meter #4
zoeken in:
1
geplaatst: 24 januari 2025, 07:07 uur
Een 7,59 voor Slave To The Rhythm. Grace Jones komt daarmee rond plaats 230 terecht.
De manager van de Buggles, Brian Lane, was ook de manager van Yes. Nadat Jon Anderson en Rick Wakeman die band hadden verlaten, werden Trevor Horn en Geoff Downes gevraagd om hen te vervangen. Ze namen met Yes in 1980 het album Drama op, met Horn als zanger en bassist. Tijdens de tour werd Horn echter slecht ontvangen door fans. "This fat, dumpy guy at the front singing ... it was an absolute nightmare from start to finish". Na de tour werd hij ontslagen door de band. In 1983 werkte Horn opnieuw met Yes als producer van het album 90125. Hij overtuigde de band om het nummer Owner Of A Lonely Heart op te nemen, ondanks hun twijfel omdat het te poppy zou zijn. Het werd hun enige nummer 1-hit in de VS.
In hetzelfde jaar richtte Horn de band The Art of Noise op. De oorspronkelijke leden waren Trevor Horn (producer), Anne Dudley (componist en toetsenist), J.J. Jeczalik (programmeur), Gary Langan (technicus) en Paul Morley (conceptueel ontwerper en tekstschrijver). De groep ontstond tijdens sessies voor het album The Lexicon of Love van ABC. De naam Art of Noise is geïnspireerd door het futuristische manifest L'arte dei Rumori van de Italiaanse componist Luigi Russolo, dat geluid als een volwaardig muzikaal element beschouwde De grotendeels instrumentale composities van de groep waren vernieuwende melodische klankcollages, gebaseerd op de destijds nieuwe technologie van digitale samplers. Horn bleef ook nu niet lang bij een groep en samen met Morley verliet hij de groep in 1985, waarna Dudley, Jeczalik en Langan doorgingen als trio.
Hun debuut-EP Into Battle with the Art of Noise uit 1983 was de eerste uitgave van ZTT Records, het platenlabel van Trevor Horn. Op deze EP ook Moments in Love. Later verscheen het nummer op hun eerste studioalbum Who’s Afraid of the Art of Noise? De singleversie van Moments in Love kwam wereldwijd uit in 1985 en werd teruggebracht tot een lengte van 4 minuten en 40 seconden. De originele versie op de EP duurt ruim tien minuten. Op het compilatiealbum And What Have You Done With My Body, God? staan verschillende versies van het nummer, waarvan de kortste iets langer dan een minuut en de langste ruim 14 minuten duurt. Het nummer stond in 1985 op de soundtrack van de film Pumping Iron II: The Women en is later gebruikt in de soundtrack van de film Glitter uit 2001 met Mariah Carey in de hoofdrol. Daarna is het ook gebruikt in het computerspel Grand Theft Auto: Vice City Stories uit 2006.
De groep gebruikte de Fairlight CMI-sampler, destijds een nieuw technologieplatform, om het nummer te componeren. Het bevat een combinatie van elektronische percussie, strijkers, vocale fragmenten en andere geluiden. De vocalen in het nummer zijn van Camilla Pilkington. Pitchfork beschreef Moments in Love als een "New Age ode aan romantiek", en roemde het om zijn elegante compositie en verrassende wendingen. Het nummer balanceert rustgevende en verontrustende momenten, van zachte fluitpartijen tot onverwachte samples die een surrealistische sfeer creëren.
In Nederland bereikte de single uiteindelijk in 1987 de 10e plaats in de Top 40 en stond het zeven weken genoteerd.
# 2024 Art Of Noise - Moments In Love
De manager van de Buggles, Brian Lane, was ook de manager van Yes. Nadat Jon Anderson en Rick Wakeman die band hadden verlaten, werden Trevor Horn en Geoff Downes gevraagd om hen te vervangen. Ze namen met Yes in 1980 het album Drama op, met Horn als zanger en bassist. Tijdens de tour werd Horn echter slecht ontvangen door fans. "This fat, dumpy guy at the front singing ... it was an absolute nightmare from start to finish". Na de tour werd hij ontslagen door de band. In 1983 werkte Horn opnieuw met Yes als producer van het album 90125. Hij overtuigde de band om het nummer Owner Of A Lonely Heart op te nemen, ondanks hun twijfel omdat het te poppy zou zijn. Het werd hun enige nummer 1-hit in de VS.
In hetzelfde jaar richtte Horn de band The Art of Noise op. De oorspronkelijke leden waren Trevor Horn (producer), Anne Dudley (componist en toetsenist), J.J. Jeczalik (programmeur), Gary Langan (technicus) en Paul Morley (conceptueel ontwerper en tekstschrijver). De groep ontstond tijdens sessies voor het album The Lexicon of Love van ABC. De naam Art of Noise is geïnspireerd door het futuristische manifest L'arte dei Rumori van de Italiaanse componist Luigi Russolo, dat geluid als een volwaardig muzikaal element beschouwde De grotendeels instrumentale composities van de groep waren vernieuwende melodische klankcollages, gebaseerd op de destijds nieuwe technologie van digitale samplers. Horn bleef ook nu niet lang bij een groep en samen met Morley verliet hij de groep in 1985, waarna Dudley, Jeczalik en Langan doorgingen als trio.
Hun debuut-EP Into Battle with the Art of Noise uit 1983 was de eerste uitgave van ZTT Records, het platenlabel van Trevor Horn. Op deze EP ook Moments in Love. Later verscheen het nummer op hun eerste studioalbum Who’s Afraid of the Art of Noise? De singleversie van Moments in Love kwam wereldwijd uit in 1985 en werd teruggebracht tot een lengte van 4 minuten en 40 seconden. De originele versie op de EP duurt ruim tien minuten. Op het compilatiealbum And What Have You Done With My Body, God? staan verschillende versies van het nummer, waarvan de kortste iets langer dan een minuut en de langste ruim 14 minuten duurt. Het nummer stond in 1985 op de soundtrack van de film Pumping Iron II: The Women en is later gebruikt in de soundtrack van de film Glitter uit 2001 met Mariah Carey in de hoofdrol. Daarna is het ook gebruikt in het computerspel Grand Theft Auto: Vice City Stories uit 2006.
De groep gebruikte de Fairlight CMI-sampler, destijds een nieuw technologieplatform, om het nummer te componeren. Het bevat een combinatie van elektronische percussie, strijkers, vocale fragmenten en andere geluiden. De vocalen in het nummer zijn van Camilla Pilkington. Pitchfork beschreef Moments in Love als een "New Age ode aan romantiek", en roemde het om zijn elegante compositie en verrassende wendingen. Het nummer balanceert rustgevende en verontrustende momenten, van zachte fluitpartijen tot onverwachte samples die een surrealistische sfeer creëren.
In Nederland bereikte de single uiteindelijk in 1987 de 10e plaats in de Top 40 en stond het zeven weken genoteerd.
# 2024 Art Of Noise - Moments In Love
* denotes required fields.


