Muziek / Muziekgames / Ooit in de top 40 - meter #4
0
geplaatst: 3 juni 2025, 20:05 uur
Ik vond Future Nostalgia destijds wel heel aardige moderne pop. Dit klinkt als lightweight Madonna. Niet slecht, maar ik veer alleen pas enthousiast op rond 2:50 met dat Peter Frampton effect (zal wel niet zo heetten, maar geen idee wat het precies is). Maar ja dan is de plaat alweer bijna klaar. Mogelijk dat de maxi extended 7:59 club mix beter gaat scoren. Houdini een 7
2
geplaatst: 4 juni 2025, 07:15 uur
Met Bloed, Zweet en Tranen dus haalt Dua Lipa een 6,77. Is dat hoog? Daaarmee komt het nummer ergens tussen plaats 850 en 900 in onze totaalllijst, maar.... het is ook de hoogste score voor alle 25 nummers uit 2023 en 2024 die we tot nu toe beoordeeld hebben. Overigens heeft Bloed, Zweet en Tranen slechts in een alternatieve versie van René Froger, met tekst van Freek de Jonge, de Top 40 gehaald.
Wat een mooi toeval dat wendyvortex bij Houdini aan het Peter Frampton effect moest denken. Die had ik net klaar staan voor het thema Live In De Top 40. Zondag hadden we met Tonight van Tina Turner en David Bowie er ook al een te pakken. Toch zijn het er minder live versies die de Top 40 hebben gehaald dan ik dacht.
Drie jaar na het album Tonight komt Bowie in 1987 met Never Let Me Down. Gitarist op dat album is Peter Frampton. Bowie haalde hem aan boord na het beluisteren van Frampton’s album Premonition, maar hun contact dateerde van veel eerder. De twee leerden elkaar kennen op de kunstacademie in Bromley, waar Frampton toen al bekend stond als technisch begaafd gitarist. Tijdens de opnamesessies voor Never Let Me Down werkten ze voor het eerst intensief samen in de studio. Die samenwerking kreeg later een vervolg tijdens de Glass Spider Tour, waar Frampton als gitarist deel uitmaakte van de liveband.
Peter Frampton had al een lange carrière achter de rug voor hij bij Bowie kwam spelen. Eerst in Humble Pie en daarna als soloartiest. Peter Frampton nam in 1975 Show Me The Way op voor zijn studioalbum Frampton. Het nummer kreeg echter pas bekendheid door de liveversie op het dubbelalbum Frampton Comes Alive!, dat begin 1976 verscheen. Het gebruik van de talkbox, een apparaat waarmee de gitaar als het ware 'spreekt', gaf het nummer een herkenbaar element dat aansloeg bij een groot publiek.
Frampton Comes Alive! betekende de definitieve doorbraak van Frampton als soloartiest. Het album groeide uit tot een van de bestverkochte livealbums ooit. Het bereikte de eerste plaats in de Amerikaanse Billboard 200, waar het tien niet-opeenvolgende weken bovenaan stond. Het werd uitgeroepen tot Album van het Jaar in de Rolling Stone-lezerspoll van 1976, bleef 97 weken in de hitlijsten en verkocht meer dan acht miljoen exemplaren in de Verenigde Staten. De singles Show Me the Way, Baby, I Love Your Way en Do You Feel Like We Do haalden stuk voor stuk de Amerikaanse Top 15 en zijn sindsdien vaste waarden op klassieke rockzenders.
Het nummer bleef ook later actueel. Zo nam in 1987 de Amerikaanse alternatieve rockband Dinosaur Jr een versie op als bonustrack bij het album You’re Living All Over Me. In mei 2000 speelde Frampton het nummer samen met de Foo Fighters tijdens een optreden in Late Show with David Letterman. Een nieuwe toepassing volgde in 2014, toen een opname van Jake Kitchin werd gebruikt in televisiespotjes voor Uncle Ben’s Beginners. Frampton zelf nam het in 2016 opnieuw op in een akoestische versie voor het album Acoustic Classics.
Ondanks een spierziekte treed Frampton momenteel weer op, zoals p 8 mei jl. met Pearl Jam in Nashville. Tijdens dat concert speelde hij mee op Black, waarin ook Do You Feel Like We Do werd verwerkt.
Peter Frampton zou slechts één keer de Nederlandse Top 40 halen. Opvallend genoeg bereikten twee andere versies van nummers van zijn livealbum Frampton Comes Alive! de hitlijsten in een geheel andere uitvoering. Een reggae versie door Big Mountain van Baby, I Love Your Way en een mash-up van Will to Power, waarin Baby, I Love Your Way en Lynyrd Skynyrds Free Bird worden gecombineerd tot een dansbare medley. Show Me The Way van Peter Frampton stond in 1976 dertien weken in de Top 40, met als hoogste positie nummer 1. Show Me The Way is ook een vaste waarde in de Radio 2 Top 2000.
# 2167 Peter Frampton - Show Me The Way (Live)
Wat een mooi toeval dat wendyvortex bij Houdini aan het Peter Frampton effect moest denken. Die had ik net klaar staan voor het thema Live In De Top 40. Zondag hadden we met Tonight van Tina Turner en David Bowie er ook al een te pakken. Toch zijn het er minder live versies die de Top 40 hebben gehaald dan ik dacht.
Drie jaar na het album Tonight komt Bowie in 1987 met Never Let Me Down. Gitarist op dat album is Peter Frampton. Bowie haalde hem aan boord na het beluisteren van Frampton’s album Premonition, maar hun contact dateerde van veel eerder. De twee leerden elkaar kennen op de kunstacademie in Bromley, waar Frampton toen al bekend stond als technisch begaafd gitarist. Tijdens de opnamesessies voor Never Let Me Down werkten ze voor het eerst intensief samen in de studio. Die samenwerking kreeg later een vervolg tijdens de Glass Spider Tour, waar Frampton als gitarist deel uitmaakte van de liveband.
Peter Frampton had al een lange carrière achter de rug voor hij bij Bowie kwam spelen. Eerst in Humble Pie en daarna als soloartiest. Peter Frampton nam in 1975 Show Me The Way op voor zijn studioalbum Frampton. Het nummer kreeg echter pas bekendheid door de liveversie op het dubbelalbum Frampton Comes Alive!, dat begin 1976 verscheen. Het gebruik van de talkbox, een apparaat waarmee de gitaar als het ware 'spreekt', gaf het nummer een herkenbaar element dat aansloeg bij een groot publiek.
Frampton Comes Alive! betekende de definitieve doorbraak van Frampton als soloartiest. Het album groeide uit tot een van de bestverkochte livealbums ooit. Het bereikte de eerste plaats in de Amerikaanse Billboard 200, waar het tien niet-opeenvolgende weken bovenaan stond. Het werd uitgeroepen tot Album van het Jaar in de Rolling Stone-lezerspoll van 1976, bleef 97 weken in de hitlijsten en verkocht meer dan acht miljoen exemplaren in de Verenigde Staten. De singles Show Me the Way, Baby, I Love Your Way en Do You Feel Like We Do haalden stuk voor stuk de Amerikaanse Top 15 en zijn sindsdien vaste waarden op klassieke rockzenders.
Het nummer bleef ook later actueel. Zo nam in 1987 de Amerikaanse alternatieve rockband Dinosaur Jr een versie op als bonustrack bij het album You’re Living All Over Me. In mei 2000 speelde Frampton het nummer samen met de Foo Fighters tijdens een optreden in Late Show with David Letterman. Een nieuwe toepassing volgde in 2014, toen een opname van Jake Kitchin werd gebruikt in televisiespotjes voor Uncle Ben’s Beginners. Frampton zelf nam het in 2016 opnieuw op in een akoestische versie voor het album Acoustic Classics.
Ondanks een spierziekte treed Frampton momenteel weer op, zoals p 8 mei jl. met Pearl Jam in Nashville. Tijdens dat concert speelde hij mee op Black, waarin ook Do You Feel Like We Do werd verwerkt.
Peter Frampton zou slechts één keer de Nederlandse Top 40 halen. Opvallend genoeg bereikten twee andere versies van nummers van zijn livealbum Frampton Comes Alive! de hitlijsten in een geheel andere uitvoering. Een reggae versie door Big Mountain van Baby, I Love Your Way en een mash-up van Will to Power, waarin Baby, I Love Your Way en Lynyrd Skynyrds Free Bird worden gecombineerd tot een dansbare medley. Show Me The Way van Peter Frampton stond in 1976 dertien weken in de Top 40, met als hoogste positie nummer 1. Show Me The Way is ook een vaste waarde in de Radio 2 Top 2000.
# 2167 Peter Frampton - Show Me The Way (Live)
* denotes required fields.