Muziek / Muziekgames / Ooit in de top 40 - meter #4
0
geplaatst: 5 juni 2025, 11:23 uur
Toen was Status Quo nog in prima doen, vooral live. Vanaf de jaren '80 werd het meliger.
9
9
3
geplaatst: 5 juni 2025, 12:55 uur
John Coghlan is de strakst en droogst spelende drummer sinds het drumstel is uitgevonden. Strakker dan een metronoom, strakker dan de kont van Dua Lipa en droger dan de doos van Marjolein Faber.
Vooral in de vroege jaren 70 is het bijna angstaanjagend om te zien en te horen hoe hij schier eindeloos lang de staccato groove in uitgerekte nummers als 'Forty-Five Hundred Times' feilloos en op de milliseconde perfect op zijn drumvellen laat teisteren. Hij wordt vaak onderbelicht, maar het succes van de Quo is ook zeker zijn verdienste.
Gave liveclip is dit, prachtig om die headbangende jongeren te zien. Ik vermoed dat deze opname is van Milton Keynes Bowl in 1984? Het is in ieder geval met Pete Kircher op drums, en die kan 'em ook behoorlijk strak slaan. Echter, luister eens naar deze versie uit de 70s en je hoort dat het nog scherper, feller, strakker en opwindender kan.
Dit is trouwens de liveversie die we feitelijk moeten beoordelen, dus ook met John Coghlan:
Een gemiddelde liveversie uit de 70s: 9,5
(De studioversie op 'Hello!' een 9)
Vooral in de vroege jaren 70 is het bijna angstaanjagend om te zien en te horen hoe hij schier eindeloos lang de staccato groove in uitgerekte nummers als 'Forty-Five Hundred Times' feilloos en op de milliseconde perfect op zijn drumvellen laat teisteren. Hij wordt vaak onderbelicht, maar het succes van de Quo is ook zeker zijn verdienste.
Gave liveclip is dit, prachtig om die headbangende jongeren te zien. Ik vermoed dat deze opname is van Milton Keynes Bowl in 1984? Het is in ieder geval met Pete Kircher op drums, en die kan 'em ook behoorlijk strak slaan. Echter, luister eens naar deze versie uit de 70s en je hoort dat het nog scherper, feller, strakker en opwindender kan.
Dit is trouwens de liveversie die we feitelijk moeten beoordelen, dus ook met John Coghlan:
Een gemiddelde liveversie uit de 70s: 9,5
(De studioversie op 'Hello!' een 9)
1
geplaatst: 5 juni 2025, 16:24 uur
Beetje onduidelijk al die versies. Dank voor het toevoegen van de juiste versie EvilDrSmith. Wel minder leuke beelden. Via de Spotify link overigens ook de juiste versie.
0
geplaatst: 5 juni 2025, 20:13 uur
50tracks schreef:
De inhoud van de tekst werd door velen verkeerd begrepen als dubbelzinnig, met regels als "roll over lay down and let me in". In werkelijkheid sloeg dit op zijn toenmalige vrouw, die vaak op zijn kant van het bed ging liggen.
De inhoud van de tekst werd door velen verkeerd begrepen als dubbelzinnig, met regels als "roll over lay down and let me in". In werkelijkheid sloeg dit op zijn toenmalige vrouw, die vaak op zijn kant van het bed ging liggen.
Tuuuuurlijk! 7,6
1
geplaatst: 5 juni 2025, 20:28 uur
EvilDrSmith schreef:
John Coghlan is de strakst en droogst spelende drummer sinds het drumstel is uitgevonden. Strakker dan een metronoom, strakker dan de kont van Dua Lipa en droger dan de doos van Marjolein Faber.
John Coghlan is de strakst en droogst spelende drummer sinds het drumstel is uitgevonden. Strakker dan een metronoom, strakker dan de kont van Dua Lipa en droger dan de doos van Marjolein Faber.
Let the drummer have some! Die John, ja tijdens de opnamen van 1+9+8+2 trommelde hij tijdens de eerste sessie even op zijn trommels, schopte vervolgens het drumstel om en liep weg en kwam nooit meer terug. Hij staat nog wel op de hoes, maar heeft geen noot meer op die plaat gespeeld. Het werd ook alleen maar minder daarna. En na Marguerita Time nam Alan Lancaster ook het hele wijze besluit om het zinkende schip te verlaten. Rossi en Parfitt die spraken ook al jaren niet meer met elkaar.
1
geplaatst: 6 juni 2025, 07:17 uur
Weglopende drummers, onbetrouwbare tekstschrijvers en ruziende bandleden ten spijt haalt Status Quo een mooie 7,44. Gisteren kwam Show Me The Way (Live) bij de bovenste 20%, Roll Over Lay Down (Live) staat net (niet) bij de bovenste 15%.
De volgende Live Top 40 hit komt via een aantal mooie tips van koosknook. Dank. Meer tips zijn altijd welkom.
In november 1980 werd het Live dubbelalbum Paris van Supertramp uitgebracht met daarop een live versie van Dreamer. De opname is afkomstig van een optreden op 29 november 1979 in het Pavillon de Paris. De originele studioversie van Dreamer, geschreven door Roger Hodgson en Rick Davies, verscheen in 1974 op het album Crime of the Century, maar bereikte toen in Nederland alleen de Tipparade. In het Verenigd Koninkrijk haalde de oorspronkelijke single begin 1975 de 13e plaats in de Singles Chart.
De liveversie van Dreamer werd uitgebracht als single en behaalde eind 1980 en begin 1981 diverse hitnoteringen. In Canada stond het nummer bovenaan de hitlijst en in de Verenigde Staten haalde het de 15e positie in de Billboard Hot 100. In Nederland kwam de plaat op 21 februari 1981 binnen in de Top 40 en stond daar drie weken genoteerd. De hoogste positie was nummer 36. Dat is nog snel voor een nummer van Crime of the Century. School zou pas in 1990 de Top 40 halen. Overigens staat School met een 8,24 op de 39e plaats in onze totaallijst.
De basis voor Dreamer werd gelegd toen Hodgson als tiener een Wurlitzer-piano kocht en in de woonkamer van zijn moeder een demoversie opnam, begeleid door kartonnen dozen als percussie. De latere studioversie werd dicht bij dit oorspronkelijke demo gehouden.
Bij de release van Paris in 1980 kreeg het livealbum van Supertramp kritiek op de gepolijste, weinig spontane uitvoeringen. De nummers klonken strak, maar volgens sommige luisteraars te klinisch, een verwijt dat ook het livealbum van de Eagles uit datzelfde jaar trof. Bovendien ontbraken enkele gespeelde nummers vanwege ruimtegebrek en twijfel over de opnamekwaliteit.
In 2006 doken in de schuur van drummer Bob Siebenberg de originele beeld- en geluidsopnamen op van het volledige concert op 1 december 1979 in het Pavillon de Paris. Deze verschenen in 2012 als Live in Paris ’79, inclusief eerder weggelaten nummers als Give A Little Bit en Downstream. Op YouTube zijn vooral opnames van het 1 december concert te vinden (als al duidelijk een tijdsbepaling te vinden is).
De latere 3lp-versie van Live in Paris ’79 klinkt minder opgepoetst dan het oorspronkelijke Paris–album. Door het behoud van publieksgeluid en minder studiobewerking komt de live-sfeer sterker naar voren. De liveversie van Dreamer kreeg jaren later opnieuw aandacht, onder meer toen het in 2024 werd gebruikt in de trailer van Apple’s Vision Pro.
# 2169 Supertramp - Dreamer (Live)
De volgende Live Top 40 hit komt via een aantal mooie tips van koosknook. Dank. Meer tips zijn altijd welkom.
In november 1980 werd het Live dubbelalbum Paris van Supertramp uitgebracht met daarop een live versie van Dreamer. De opname is afkomstig van een optreden op 29 november 1979 in het Pavillon de Paris. De originele studioversie van Dreamer, geschreven door Roger Hodgson en Rick Davies, verscheen in 1974 op het album Crime of the Century, maar bereikte toen in Nederland alleen de Tipparade. In het Verenigd Koninkrijk haalde de oorspronkelijke single begin 1975 de 13e plaats in de Singles Chart.
De liveversie van Dreamer werd uitgebracht als single en behaalde eind 1980 en begin 1981 diverse hitnoteringen. In Canada stond het nummer bovenaan de hitlijst en in de Verenigde Staten haalde het de 15e positie in de Billboard Hot 100. In Nederland kwam de plaat op 21 februari 1981 binnen in de Top 40 en stond daar drie weken genoteerd. De hoogste positie was nummer 36. Dat is nog snel voor een nummer van Crime of the Century. School zou pas in 1990 de Top 40 halen. Overigens staat School met een 8,24 op de 39e plaats in onze totaallijst.
De basis voor Dreamer werd gelegd toen Hodgson als tiener een Wurlitzer-piano kocht en in de woonkamer van zijn moeder een demoversie opnam, begeleid door kartonnen dozen als percussie. De latere studioversie werd dicht bij dit oorspronkelijke demo gehouden.
Bij de release van Paris in 1980 kreeg het livealbum van Supertramp kritiek op de gepolijste, weinig spontane uitvoeringen. De nummers klonken strak, maar volgens sommige luisteraars te klinisch, een verwijt dat ook het livealbum van de Eagles uit datzelfde jaar trof. Bovendien ontbraken enkele gespeelde nummers vanwege ruimtegebrek en twijfel over de opnamekwaliteit.
In 2006 doken in de schuur van drummer Bob Siebenberg de originele beeld- en geluidsopnamen op van het volledige concert op 1 december 1979 in het Pavillon de Paris. Deze verschenen in 2012 als Live in Paris ’79, inclusief eerder weggelaten nummers als Give A Little Bit en Downstream. Op YouTube zijn vooral opnames van het 1 december concert te vinden (als al duidelijk een tijdsbepaling te vinden is).
De latere 3lp-versie van Live in Paris ’79 klinkt minder opgepoetst dan het oorspronkelijke Paris–album. Door het behoud van publieksgeluid en minder studiobewerking komt de live-sfeer sterker naar voren. De liveversie van Dreamer kreeg jaren later opnieuw aandacht, onder meer toen het in 2024 werd gebruikt in de trailer van Apple’s Vision Pro.
# 2169 Supertramp - Dreamer (Live)
* denotes required fields.