Muziek / Muziekgames / Ooit in de top 40 - meter #4
0
geplaatst: 21 juli 2025, 19:35 uur
The Specials - A Message to You Rudy - 9
Pats Boem. Dit is een van de absolute hoogtepunten uit de 2Tone.
Pats Boem. Dit is een van de absolute hoogtepunten uit de 2Tone.
0
geplaatst: 22 juli 2025, 04:14 uur
Can’t Get Used To Losing You sowieso
Edit: En nog eentje dus, thanks Wendy
0
geplaatst: 22 juli 2025, 07:27 uur
Pats Boem een van de absolute hoogtepunten en dan is het niet eens hun beste. Dat blijkt ook uit de score. Een 7,24 voor A Message To You Rudy. Eerder scoorde The Specials een 7,71 met Ghost Town.
En uiteraard nu tijd voor de favoriet uit deze beweging van johan de witt. The Beat (in de VS en Canada bekend als The English Beat, in Australië als The British Beat) haalde dus inderdaad twee keer de Top 40. The Beat bracht op 14 februari 1980 de single Hands Off...She’s Mine uit. In het Verenigd Koninkrijk kwam de single uit als dubbele A-kant met Twist and Crawl, omdat binnen de band verschillende meningen waren over welk nummer de A-kant moest worden. Een week later volgde een 12-inch extended dubversie.
De single bereikte nummer 9 in de UK Singles Chart. Muzikaal valt het nummer op door het ritme, de prominente blazers en de steelpan, die een Caribisch element toevoegt. Op de 12-inch-dubversie is Ranking Roger te horen met toasting, waaronder de uitspraak “Hands off me daughtah!”. In de Top 40 stond Hands Off...She’s Mine drie weken genoteerd met een piek op de 35e plaats.
Zanger Dave Wakeling heeft later aangegeven dat de betekenis van het nummer vaak verkeerd werd geïnterpreteerd. Het was bedoeld als ironie: Natuurlijk is ze niet van jou. Niemand is van iemand anders. Toch waren sommige luisteraars, met name vrouwen, destijds verontwaardigd over de tekst.
Na hun eerste single, een cover van Smokey Robinson’s Tears Of A Clown op 2-Tone Records, richtte The Beat met Go-Feet hun eigen label op. Met Hands Off...She’s Mine, gevolgd door Mirror In The Bathroom en Stand Down Margaret, brachten ze een reeks singles uit die telkens gepaard gingen met 12-inch-dubversies en toasting door Ranking Roger. In 1983 was de remix versie van Can't Get Used To Losing You hun afscheidshit.
# 2219 The Beat - Hands Off...She’s Mine
En uiteraard nu tijd voor de favoriet uit deze beweging van johan de witt. The Beat (in de VS en Canada bekend als The English Beat, in Australië als The British Beat) haalde dus inderdaad twee keer de Top 40. The Beat bracht op 14 februari 1980 de single Hands Off...She’s Mine uit. In het Verenigd Koninkrijk kwam de single uit als dubbele A-kant met Twist and Crawl, omdat binnen de band verschillende meningen waren over welk nummer de A-kant moest worden. Een week later volgde een 12-inch extended dubversie.
De single bereikte nummer 9 in de UK Singles Chart. Muzikaal valt het nummer op door het ritme, de prominente blazers en de steelpan, die een Caribisch element toevoegt. Op de 12-inch-dubversie is Ranking Roger te horen met toasting, waaronder de uitspraak “Hands off me daughtah!”. In de Top 40 stond Hands Off...She’s Mine drie weken genoteerd met een piek op de 35e plaats.
Zanger Dave Wakeling heeft later aangegeven dat de betekenis van het nummer vaak verkeerd werd geïnterpreteerd. Het was bedoeld als ironie: Natuurlijk is ze niet van jou. Niemand is van iemand anders. Toch waren sommige luisteraars, met name vrouwen, destijds verontwaardigd over de tekst.
Na hun eerste single, een cover van Smokey Robinson’s Tears Of A Clown op 2-Tone Records, richtte The Beat met Go-Feet hun eigen label op. Met Hands Off...She’s Mine, gevolgd door Mirror In The Bathroom en Stand Down Margaret, brachten ze een reeks singles uit die telkens gepaard gingen met 12-inch-dubversies en toasting door Ranking Roger. In 1983 was de remix versie van Can't Get Used To Losing You hun afscheidshit.
# 2219 The Beat - Hands Off...She’s Mine
0
geplaatst: 22 juli 2025, 09:42 uur
Ah, daar is al meer pit en een hoger tempo: heel fijn.
Nu nog een écht aansprekende en memorabele hook en ik heb niks meer te mauwen.
6,7
Nu nog een écht aansprekende en memorabele hook en ik heb niks meer te mauwen.
6,7
0
geplaatst: 22 juli 2025, 10:09 uur
Deze kende ik nog niet. Op zich begint het aardig, maar er zit wel veel te weinig ontwikkeling in het nummer. Die marimba is dan nog het enige memorabele.
6.7
6.7
0
geplaatst: 22 juli 2025, 18:59 uur
Stand Down Margaret is mijn favoriete song van The Beat:. Voor deze: 7,7
0
geplaatst: 22 juli 2025, 22:39 uur
The Beat - Hands Off, She’s Mine - 7
Deze song swingt de pan uit. Maar ze hadden die steel drums thuis moeten laten.
Deze song swingt de pan uit. Maar ze hadden die steel drums thuis moeten laten.
* denotes required fields.