Muziek / Muziekgames / Ooit in de top 40 - meter #4
0
geplaatst: 9 september 2025, 18:48 uur
Lekker nummertje, hoor. Ben helemaal niet zo into Supertramp, maar deze "kloon" van Simply Red/Mick Hucknall bevalt me zeer goed. Album maar eens snel tot me nemen.
8,5
8,5
0
geplaatst: 9 september 2025, 19:14 uur
Duran Duran - New Moon On Monday: 7,8
Supertramp - Cannonball: 8,5
Supertramp - Cannonball: 8,5
0
geplaatst: 9 september 2025, 23:30 uur
Duran Duran - New Moon on Monday - 8
Een van hun betere tracks.
Supertramp - Cannonball - 8
Ik heb een zwak voor de door Rick Davies gezongen nummers van de band.
Een van hun betere tracks.
Supertramp - Cannonball - 8
Ik heb een zwak voor de door Rick Davies gezongen nummers van de band.
0
geplaatst: 10 september 2025, 05:09 uur
Precies een 7,00 voor Supertramp's Cannonball.
In de week dat Supertramp's Cannonball in juli 1985 uit de Top 40 verdwijnt komt Johnny Come Home, de debuutsingle van de Fine Young Cannibals, daar binnen. De band was eerder dat jaar gevormd door David Steele en Andy Cox, die eerder samenwerkten in The Beat. Voor hun Hands Off... She's Mine hadden we in juli tijdens het 2 Tone weekje een 6,63 over. Na het uiteenvallen van die band in 1983 begonnen ze aan een nieuw project en gingen ze op zoek naar een zanger. Die vonden ze in Roland Gift, die daarvoor actief was geweest in de Britse skaband Akrylykz. Steele en Cox zagen hem optreden en kozen hem uiteindelijk als frontman na een selectieproces waarin honderden kandidaten werden overwogen.
De naam van de band is ontleend aan de film All the Fine Young Cannibals uit 1960, met Robert Wagner en Natalie Wood. In de beginfase had de groep moeite om een platencontract te krijgen. Pas nadat ze op eigen initiatief een videoclip opnamen en verspreidden voor Johnny Come Home, kwam er belangstelling vanuit de muziekindustrie.
Het nummer werd geschreven door Steele en Gift. Muzikaal combineert het nummer invloeden uit postpunk, soul en ska. De opname bevat een korte trompetsolo, ingespeeld door Graeme Hamilton. De tekst bestaat uit twee afwisselende perspectieven: dat van een jongere die van huis is weggelopen en zich in de stad staande probeert te houden, en dat van zijn ouders, die hem proberen terug te roepen.
Het debuutalbum Fine Young Cannibals verscheen later dat jaar en leverde vier singles op waarvan alleen de cover van Suspicious Minds nog de Top 40 zou halen. In 1987 maakte de band muziek voor de film Tin Men, waarin ze ook kort te zien zijn tijdens een clubscène. In 1989 volgde het tweede album The Raw and the Cooked, met daarop drie succesvolle Top 40 singles. In 1996 verscheen nog het compilatiealbum The Finest, met drie nieuwe tracks waaronder single The Flame. Tussen het eerste en tweede album brachten Steele en Cox de instrumentale house-single Tired of Getting Pushed Around uit onder de naam Two Men, A Drum Machine And A Trumpet. Het werd een klein Top 40 hitje in 1988
In het Verenigd Koninkrijk kwam Johnny Come Home op 8 juni 1985 binnen in de Singles Chart en bereikte de 8e plaats. In de Verenigde Staten haalde het nummer slechts de 76e plaats in de Billboard Hot 100 en plaats 9 in de Billboard Dance Chart. In België en Ierland haalde het nummer de top 10. In Nederland bereikte de single in de Top 40 de 21e plaats en stond zeven weken genoteerd. Uiteraard weer een nummer 1 in de Verrukkelijke 15.
# 2274 Fine Young Cannibals – Johnny Come Home
In de week dat Supertramp's Cannonball in juli 1985 uit de Top 40 verdwijnt komt Johnny Come Home, de debuutsingle van de Fine Young Cannibals, daar binnen. De band was eerder dat jaar gevormd door David Steele en Andy Cox, die eerder samenwerkten in The Beat. Voor hun Hands Off... She's Mine hadden we in juli tijdens het 2 Tone weekje een 6,63 over. Na het uiteenvallen van die band in 1983 begonnen ze aan een nieuw project en gingen ze op zoek naar een zanger. Die vonden ze in Roland Gift, die daarvoor actief was geweest in de Britse skaband Akrylykz. Steele en Cox zagen hem optreden en kozen hem uiteindelijk als frontman na een selectieproces waarin honderden kandidaten werden overwogen.
De naam van de band is ontleend aan de film All the Fine Young Cannibals uit 1960, met Robert Wagner en Natalie Wood. In de beginfase had de groep moeite om een platencontract te krijgen. Pas nadat ze op eigen initiatief een videoclip opnamen en verspreidden voor Johnny Come Home, kwam er belangstelling vanuit de muziekindustrie.
Het nummer werd geschreven door Steele en Gift. Muzikaal combineert het nummer invloeden uit postpunk, soul en ska. De opname bevat een korte trompetsolo, ingespeeld door Graeme Hamilton. De tekst bestaat uit twee afwisselende perspectieven: dat van een jongere die van huis is weggelopen en zich in de stad staande probeert te houden, en dat van zijn ouders, die hem proberen terug te roepen.
Het debuutalbum Fine Young Cannibals verscheen later dat jaar en leverde vier singles op waarvan alleen de cover van Suspicious Minds nog de Top 40 zou halen. In 1987 maakte de band muziek voor de film Tin Men, waarin ze ook kort te zien zijn tijdens een clubscène. In 1989 volgde het tweede album The Raw and the Cooked, met daarop drie succesvolle Top 40 singles. In 1996 verscheen nog het compilatiealbum The Finest, met drie nieuwe tracks waaronder single The Flame. Tussen het eerste en tweede album brachten Steele en Cox de instrumentale house-single Tired of Getting Pushed Around uit onder de naam Two Men, A Drum Machine And A Trumpet. Het werd een klein Top 40 hitje in 1988
In het Verenigd Koninkrijk kwam Johnny Come Home op 8 juni 1985 binnen in de Singles Chart en bereikte de 8e plaats. In de Verenigde Staten haalde het nummer slechts de 76e plaats in de Billboard Hot 100 en plaats 9 in de Billboard Dance Chart. In België en Ierland haalde het nummer de top 10. In Nederland bereikte de single in de Top 40 de 21e plaats en stond zeven weken genoteerd. Uiteraard weer een nummer 1 in de Verrukkelijke 15.
# 2274 Fine Young Cannibals – Johnny Come Home
0
geplaatst: 10 september 2025, 10:36 uur
Wat een mager hitje in Nederland, ik had zeker de Top 10 verwacht.
Ik vond het destijds een verschrikkelijk k*tnummer, vooral vanwege het onuitstaanbare stemgeluid van de zanger. Nog steeds vind ik zijn eigenzinnig timbre de zwakke schakel, maar zijn stem is wel uit duizenden herkenbaar en geeft het lied, dat ik inmiddels wel waardeer, ook wel iets origineels mee. Toch benieuwd hoe het liedje overkomt met een zanger die niet klinkt alsof-ie snipverkouwen is.
7,3
Ik vond het destijds een verschrikkelijk k*tnummer, vooral vanwege het onuitstaanbare stemgeluid van de zanger. Nog steeds vind ik zijn eigenzinnig timbre de zwakke schakel, maar zijn stem is wel uit duizenden herkenbaar en geeft het lied, dat ik inmiddels wel waardeer, ook wel iets origineels mee. Toch benieuwd hoe het liedje overkomt met een zanger die niet klinkt alsof-ie snipverkouwen is.
7,3
* denotes required fields.