The Stooges zouden ook goed kunnen.

Was dat al 'echte, echte' punk of eerder een aanzet naar? Geen idee hoor, ik ken The Stooges niet genoeg.

De eerste echte punkband is The Ramones, vind ik dan. The Stooges was inderdaad meer een aanzet naar.

2 punknummers uit 1975:

YouTube - Zolar X - Space Age Love
YouTube - The Dictators - (I Live For) Cars and Girls

The Dictators hadden in 1975 ook al een album uit, dus zij waren eerder dan The Ramones.

Maar natuurlijk kwam alles niet uit de lucht vallen, punk is op zich ook een logisch vervolg op de muziek van bands als de New York Dolls, welke weer voortborduurde op de Stooges enz. En in abstracte zin sowieso een herhaling van de geschiedenis, want weer een terugkeer naar de ruigheid van de rock & roll.

Principal2000 had me gevraagd om een bijdrage aan dit topic te leveren, dus bij deze.

Allereerst ga je bekijken welke genres er al vertegenwoordigd zijn en wie er gekozen zijn door de andere users hier. Steeds meer "zwarte" muziek in de lijst de laatste dagen en het kan me eigenlijk niet genoeg zijn.

Veel hedendaagse 'zwarte"muziek is voortgekomen uit de soul, dus in die hoek wilde ik het zoeken. Maar wie dan? Kies ik voor een kleiner deel, bijvoorbeeld de blue-eyed soul en zet ik Dusty Springfield in de lijst, die een duidelijk voorbeeld is geweest voor één van de populairste artiesten van dit moment, namelijk Adele? Bij nader inzien toch maar van af gezien.

Kies ik de maatschappij-kritische funk van Sly & The Family Stone, die soul, funk en een beetje rock combineerde tot een stomend geheel en zelfs een overwegend "blank" Woodstock in vuur en vlam zette? En tevens een multi-raciale band was, ook niet echt gebruikelijk in die tijd. Ook niet, ondanks dat ik er wel lang over getwijfeld heb.

Of wordt het het door principal2000 geopperde trio Holland-Dozier-Holland, die de Motown-sound op de kaart zette? Niet dus, want ik wilde hier geen producer(s) posten, maar een artiest/band.

Dus kwam ik uiteindelijk bij een ander groot soullabel uit, namelijk Stax en dan uiteraard bij de grondleggers van de onvervalste Stax-sound, die een stuk rauwer was dan de wat gladdere Motown-sound en zich kenmerkte door een duidelijke groove. Ook wel de architecten van de soul genoemd: Booker T. & The M.G.'s.

Waarom?
Ten eerste vanwege het feit dat het een multi-raciale band, bestaande uit 2 blanke en 2 zwarte muzikanten, was. Dit was in die tijd hoogst ongebruikelijk, ze moesten overnachten in aparte hotels en eten in aparte restaurants.

Maar dat is het niet het belangrijkste.
Ze verzorgden de muziek op ruim 500 Stax-albums van grootheden als Otis Redding, Eddie Floyd, Sam & Dave en vele anderen.
Door hun groovy muziek waren ze ook een grote inspiratiebron voor legendarische funkbands als The Meters, die nu ook nog heel invloedrijk voor hedendaagse funkbands zoals Lefties Soul Connection. Het was allemaal wat strakker dan de wat meer uitgesponnen Motown-sound uit die tijd.
Ook artiesten, die niet bij Stax zaten, zoals Wilson Pickett maakten gretig gebruik van hun diensten. Veel (soul)artiesten zouden dus anders geklonken hebben zonder Booker T. & The M.G.'s.

De hedendaagse soul- en funkmuziek is duidelijk beinvloed door het strakke (begeleidings)werk van deze band. Ze treden trouwens nog steeds op. Booker T. heeft de laatste jaren ook nog wat solo-albums uitgebracht.



Dan komt het moelijkste gedeelte: wie moet eruit?
Voor alle ariesten is wat hun aanwezigheid in de lijst betreft iets te zeggen.
Van de electronische muziek heb ik totaal geen weet, dus die artiesten laat ik gewoon staan.

Alle anderen hebben ontegenzeggelijk veel invloed op de (muziek)geschiedenis gehad, allen op hun eigen wijze. Ik wil ze eigenlijk allemaal wel laten staan, al zijn er een paar absoluut geen favoriet van mij muzikaal gezien.
Maar er moeten hier knopen doorgehakt worden en dat gaat niet iedereen leuk vinden.

Ik ga namelijk Jimi Hendrix eruit gooien. Ik zat te twijfelen tussen hem en Chuck Berry. Ik had hem het liefste gewoon bij de anderen laten staan, maar dat was geen optie helaas, want er mogen er slechts 17 in deze lijst. Jimi was een geweldige artiest ( zeker niet mijn minst favoriete uit de lijst ), maar zijn muziek komt toch, net als veel rock, voort uit de Rock & Roll.
Zoals Arrie zich al afvroeg ( ook door kemm aangehaald): Wat zou er anders zijn als hij er niet was geweest? Ik vind het heel moeilijk die afweging te maken.
Waarschijnlijk is hij weer vlug terug, maar daar kan ik ook goed mee leven hoor.

De lijst is nu als volgt:

1. Velvet Underground, 2. Miles Davis, 3. Juan Atkins, 4. Kraftwerk, 5. Chuck Berry, 6. Billie Holiday, 7. Bob Marley, 8. Gil Scott-Heron, 9. Aphex Twin, 10. Booker T & The M.G.'s, 11. Bob Dylan, 12. David Bowie, 13. Fela Kuti, 14. James Brown, 15. Robert Johnson, 16. Public Enemy, 17. The Beatles

Ik wil het stokje graag overgeven aan laxus11, misschien kan een jonger iemand weer een heel ander licht op dit topic laten schijnen.
Ik ga hem een PM sturen.

Jeroentjuhh heeft mij gevraagd om een stukje te schrijven voor dit topic en ik zal me best doen om een zo goed mogelijke argumentatie te geven

Jimi Hendrix eruit? Er is geen gitarist zo invloedrijk als Hendrix geweest.

Ik zou eerder kiezen voor The Stooges als pioniers. Maar punk is inderdaad nooit echt populair geweest (itt. bv. hiphop of metal) buiten de meer poppy varianten als Green Day en Offspring.
1977 was overigens het topjaar van de punk met een oneindige stroom van punkbands en -releases (Sex Pistols, The Clash, The Strangles, The Jam, Ramones, The Damned, Crass ...), toen was punk in zij het even. Overigens was punk voor de meeste bands slechts een springplank naar het veel ruimere new wave/postpunk. Joy Division, The Cure en The Police bv. waren ook als punkband begonnen.

Bovendien zijn de jaren '80 niet bepaald het punkdecennium, integendeel, de meeste punkbands waren toen al gesplit of waren new wave bands geworden. In de jaren '90 werd punk weer populair.

Dit is nog moeilijker dan gedacht maar ik heb wel een keuze gemaakt en er zal misschien wel wat kritiek ontstaan maar goed
maar verwacht geen hoogstaand stukje van mij omdat ik niet zo heel goed ben in stukjes schrijven, daarom is het een uitdaging voor mij om een stukje te schrijven

Uw angst is ongegrond. Hoe kom je erbij...

Ik ben zojuist van m'n stoel gevallen. Ik moet even op bed gaan liggen, anders loopt dit helemaal verkeerd af.

Booket T & The MG's . Die hebben nog heel even lichtjes in mijn achterhoofd gespeeld. Nu is het soulgehalte weer op peil. Misschien zelfs ietsje te hoog, maar daar hoor je mij uiteraard niet over klagen. .
Volgens mij wordt het wel echt steeds moeilijker om een toevoeging en verwijdering te doen zonder de balans van de lijst te verstoren.

Precies, en juist daarom zou ik The Stooges nooit in de lijst zetten. Punk is muzikaal niet erg vernieuwend of relevant, maar heeft als beweging wel grote gevolgen gehad die tot op de dag van vandaag in de muziek merkbaar zijn. Daarom is een 1977-artiest die zich daarna verder heeft doorontwikkeld een veel betere keuze. Wie dat dan zou moeten zijn, is overigens best een lastige. Ook voor de vertegenwoordiging van de punkbeweging is het jammer dat Brian Eno eruit is, want dat is dan misschien nog wel een van de beste keuzes.

Ja uiteraard, maar verder? Dat is mij nog steeds een beetje een vraagteken. Misschien dat degene die hem opnieuw toevoegt daar zijn licht op kan schijnen... Booker T & The MG's had ik zelf nog niet aan gedacht, maar vind het wel een leuke toevoeging!

The Scientist heeft overigens al wel bevestigd via pm dat hij meedoet, maar hij zal nog aan het nadenken zijn, vermoed ik...

"Maar verder" zegt 'ie dan.

Over de punkdiscussie: The Godfathers of Punk. Dat men wel denkt over The Stooges, Sex Pistols en The Clash en The Ramones, maar The Who links laat liggen, vind ik verbijsterend.

Ik ben ook een soul liefhebber en heb meer op met de Stax sound dan met Motown. Natuurlijk spelen Booker T & the MG's een belangrijke rol bij Stax, maar zoals je zelf al aangeeft meer als begeleidingsband. Dat is niet onbelangrijk, zeker niet. Toch was ik voor DE Stax artiest gegaan, die toch heel belangrijk was voor het op de kaart zetten van Soul in heel Amerika en later heel de wereld: Otis Redding.
Als je alleen al kijkt naar het niveau van zijn songs, waarmee hij het niveau van de hele Soul naar boven tilde, zeker in vergelijking met de hapklare brokken van Motown (hoewel daar in de jaren '60 natuurlijk ook goede artiesten zaten).

Jimi Hendrix eruit kan ik wel degelijk volgen. Hij was een virtuose gitaarspeler, soms de beste allertijden genoemd. Maar de vraag is of hij qua invloed wel bij de beste 17 hoort. Ik denk ook van niet (terwijl ook ik hem graag mag horen).

Tja, ik zet ook mijn vraagtekens bij Hendrix, dus goed dat ie eruit is. Heb daar al eerder mijn mening over gegeven, toen ik zelf aan de beurt was. Ook een leuke artiest die er voor terugkomt. Heb er nooit aan gedacht, maar eigenlijk wel een goede keuze!

The Who is nog veel meer 'aanzet naar' dan The Stooges. Dan zou je even goed Velvet Underground als vertegenwoordiger van metal kunnen zien.

Black Sabbath mag overigens wel weer in de lijst

Alles waar punk voor staat, was destijds te vinden in The Who. Bovendien gaat de invloed van The Who veel verder dan een eenmalige opleving van een dom genre. Was het niet Jimi Hendrix die The Who om raad vroeg over het gebruik van amplifiers?
Dat is heel wat anders dan de aanloop van VU naar metal.

Ik heb even een Oath-moment. Als je bedoelt wat ik denk dat je bedoelt (...), dan krijgen we de volgende twee pagina's een lennon-vs.-electronica-fans-discussie.

Veel meer dan een attitude-ding was punk niet. Verder eenmalig, een paar jaartjes populair. Om daarna weer gauw naar de underground te gaan. Terecht als je het mij vraagt, maar blijkbaar is het niet toegestaan je eigen mening hier te hebben.

Maar ja: Dus wie heeft hier nou het Oath-moment?

Waar vinden we de punk anno 2012 nog terug?

Behalve dan de poppunk-revival met bands als Sum 41, Green Day en Blink-182, toen was punk (in een andere vorm) weer helemaal in. En punk heeft aan de basis gestaan van een hele hoop prachtige subgenres (die extra niche zijn). De attitudeverandering door punk is echter invloedrijk genoeg om van belang te zijn. Alleen misschien niet voor deze lijst.

Ik struikelde gewoon over je verwoording. Ik zie de link niet tussen een genre dat minder belangrijk was dan pakweg blues en 'dom'.


Even een noot aan allen: het is hier een discussieforum, dus voel je niet de Calimero als iemand met een tegengestelde mening eens wat feller uit de hoek komt. Er zijn nog tijden geweest dat je over Dire Straits weinig verkeerds mocht zeggen tegen je, Chevy

Het is erg vermoeiend om te zien dat users zichzelf kort door de bocht mogen uitlaten over iets maar het lastig vinden als iemand even kort door de bocht reageert.


Het succes van festivals als Groezrock zeggen genoeg. Ook Pukkelpop kan niet zonder haar jaarlijkse dosis punkbands en bands die uit een uitvloeilsel van punk komen.

Waar vinden we punk anno 2012 terug? In een heleboel niches die allemaal samen nog een betrekkelijk mooie plaats in het muzieklandschap innemen. Ik zeg daarmee niet dat het even belangrijk is als hip-hop of indie, maar je mag de plaats van punk in de muziek niet onderschatten.

Zoals ik al aangaf, kwam punk niet uit de lucht vallen. En zeker niet uit de jaren '70. Is het toeval dat zowel The Stooges, als The Ramones, als MC5 (en zo kan ik nog wel even doorgaan), de bands die aan de voet van de 'echte' punk, staan naar The Who wijzen als leermeesters? Maar punk alleen moet geen reden zijn om in deze lijst te komen. Anders kunnen we de hippies en de grunge ook wel in de lijst gaan zetten. Of waar zijn bands als Yes en EL&P? Progrock is nog populair genoeg. Er zijn genoeg subdingen te bedenken en de populariteit daarvan aan te tonen, maar m.i. moet het vanzelfsprekend zijn een bepaald iets in de lijst op te willen nemen (Hiphop? Duh! Dance? Uiteraard!)

Edit: Ook deze quote is wel interessant, deels terugkomend op hun invloed op het gebruik van amplifiers:
"John’s and Pete’s desire (and escalation) to have the loudest gear was the impetus for Marshall to build the first 100-watt amplifiers."
(Bron: http://www.thewho.net/whotabs/gear/guitar/marshallstack.html)

Wie heeft je wijsgemaakt dat dat nu wel mag?

Die discussie is al regelmatig langsgekomen (in andere vormen). Het punt dat ik wou maken met onderstaande post...


... is dat ik liever pakweg Sex Pistols of Ramones als vertegenwoordiger van punk zie dan The Who omdat die eerste twee al echt 'punk' waren en The Who gewoon een aanzet was.

Het is niet dat Black Sabbath, Motörhead en dergelijke naar Chuck Berry verwijzen als leermeester dat CB een vertegenwoordiger moet zijn van metal. Vandaar dat ik vind dat dat bij The Who en punk ook niet zo is.

Als punk al in de lijst moet. Daar ben ik zelf nog over aan het twijfelen.

Vanavond zal ik mijn stukje plaatsen

Even een vraagje: wat heeft de punkdiscussie met de huidige 17 te maken? Ik ben meer benieuwd naar jullie mening over Booker T & the MG's en de verwijdering van Jimi Hendrix.

Succes laxus11! (een 'recente artiest' zou leuk zijn )

Een artiest als Sonic Youth zou eventueel ook wel op zijn plaats staan in de top 17(denk ik).

1 ding kan ik verklappen dat het geen recentere artiest wordt
Al bestaan ze nog wel

The Strokes, Pearl Jam, Arcade Fire, the Roots, Arctic Monkeys, Radiohead....

Ik zie niet in waarom je Pearl Jam, the Stokes of de Arctic Monkeys in de lijst zou opnemen.

De RHCP wil je zeker ook terug zien?

Nee het wordt een band die in de jaren 70 is opgericht