Ik zie geen argumenten?
Elvis groeide op met country en gospel, in een overwegend zwarte buurt, muziek makend met zwarten en hun muzikale achtergronden. Chuck Berry deed ongeveer hetzelfde op hetzelfde ongenblik.

Het enige dat ik uit je betoog kan opmaken is dat jij vind dat er bijna geen grote vroege blues-mannen zijn. Want die speelden bijna allemaal "standards", en schreven haast geen eigen werk, dat Joe Cocker een te verwaarloze artiest is, en ga zo maar door.

Waarop wil je eigenlijk dat ik reageer? Op je laatste paragraaf?

Marx schreef het communistisch manifest, maar ik denk niet dat dat meer invloed heeft gehad op het Russische volk dan de hand van Stalin.

Ach, het hield wel op met een aantal akkoorden. Zijn stem is waar het om draait.

het gaat niet om het spelen van Standards en ik heb niks over blues gezegd volgens mij. Ik zeg gewoon dat Elvis niks en dan ook niks revolutionaire heeft gedaan. en Dat alle argumenten waarom elvis in deze lijst moet samen te vatten zijn met: Ja maar hij was populairder dan Berry. Terwijl Berry ook populaire was en vele artiesten berry als inspiratie bron gebruikten en benoemen!!! en hij daad werkelijk de rock n roll ontwikkelde zoals wij die muziek nu kennen.

En verder zijn de genoemde muzikale argumenten (stem, dans preformance) niet iets waar elvis nu echt revolutionaire of waar hij de schanier in is geweest.

ps gaat het stalin vergelijking nergens over. Omdat het russische volk meer plezier heeft beleeft aan het lezen van Marx, dan het dictatoriale bewind van Stalin. En dat is niet echt een vergelijking die gelijk staat aan artistieke of wetenschappelijke invloeden of wel?

Dat Elvis geen muzikant is, is natuurlijk volslagen onzin. Hij was een erg begaafde zanger en speelde al vroeg gitaar. Zij verdienste is dat hij diverse stijlen aan kon en vermengde (blues, gospel, country ..) en vooral zijn live-optredens.
Chuck Berry was oorspronkelijk een blues-muzikant en schakelde halverwege de jaren '50 over tot rock'n roll, zijn stijl was iets verfijnder en meer gericht op gitaarriffs, vandaar ook zijn invloed. Maar na de jaren '50 was hij uitgebloeid op een korte opflakkering in 1963-64 na. Chuck Berry schreef inderdaad de meeste van zijn songs zelf wat indertijd een zeldzaamheid is. De meesten deden beroep op songschrijvers als bv. Lieber & Stoller die zowat de helft van de rock'n roll-klassiekers schreven.
Ik vind Elvis en Chuck Berry beiden van groot belang voor de popmuziek.

hoe zo kon hij diverse stijlen aan? En wat maakt hem een begaafde zanger? Frans Bauer is ook een begaafde zanger.

Nu zijn de akkoorden die in de nummers van elvis verwerkt zitten nu niet de meest ingewikkelde gitaarstukken die ooit in de geschiedenis van de rock en pop muziek geschreven zijn of wel.

En dat hij op zijn10e gitaar speelde, maakt hem geen goede muzikant. Kan eigenlijk geen top instrument bespeler die na zijn 20ste begon.

Tori Amos: 2 jaar speelde piano
Franz listz gaf al voor zijn 10e concerten in orkestgebouwen (was ook een pianist). Er zijn in de geschiedenis wel tientallen voorbeelden te vinden die vele malen indrukwekkendere genialiteit hebben laten zien dan iemand die op 10 jaar gitaar speelde. En dan nog staat elvis nu niet echt bekend als een groot gitarist of wel?

Dat zijn die van Chuck Berry ook niet. Maar als er iemand in de lijst hoort, is hij het wel.

Dat wilde ik ook niet zeggen hoor.

Beetje aparte discussie. Chuck Berry was uiteraard niet zo populair als Elvis Presley, maar om populairiteit in de discussie te mengen is onzin. We hebben het niet over een één of andere undergroundartiest, maar over Chuck Berry. De man was en is populair en is erkend door enorm veel critici en bands(!!) De Rolling Stones en de Beatles alleen al coverden vaak nummers van 'm. En met hun tientallen, misschien wel 100en bands. Nummers die door hem zijn geschreven, met vernieuwende riffjes, nummers als Little Queenie, Johnny Be Goode, Roll over Beethoven, Carol etc etc. De rock- en popgeschiedenis had er zonder de man totaal anders uitgezien.

Ook de discussie over Elvis' podiumvaardigheden en andere rock n' roll artiesten slaat noch kant noch wal. Of is iedereen opeens de duckwalk vergeten, van Chuck Berry?

Ik lees iets te graag selectief

Inderdaad, nu lijkt het of ik zou beweren dat Chuck Berry geen fundamentele bijdrage aan de rock'n'roll, of de muziek in't algemeen zou kunnen worden toegeschreven, wat ik nergens beweerd heb.

Dat word hier echter wel beweerd van Elvis, en het is dat waar ik het niet mee eens kan zijn. Dat is gewoon geschiedenisvervalsing.
Zoals bennerd terecht opmerkt, en ik een tiental berichten eerder ook al eens vermeld heb, was singles uitbrengen van eigen geschreven songs in die tijd een uitzondering, tot ongeveer begin jaren 60. De eerste "hit" van Chuck Berry, Maybellene, was trouwens ook een bewerking van een country song, ook uitgewerkt in de (Chess) studio. De studios werkten nu eenmaal met proffessionele songschrijvers en producers om een "hit" te creeeren. Als je de uitvoerende ariesten uit deze tijd voor deze reden niet wil opnemen in een lijst die wil aangeven welke vernieuwende klanken de basis vormen van het huidige muzieklandschap, moet je of labels, of producers, of studios opnemen in deze lijst. Want je kan er toch niet omheen dat in de jaren '50 en '60 de fundering van de hedendaagse populaire muziek ligt.
Elvis word hier door sommigen afgeschilderd als het prototype van een "boys"band, wat gewoonweg te belachelijk is voor woorden, en getuigd van onwil of onwetendheid.
Het is waar dat Elvis paste in wat Philips zocht (een blanke die klonk als een zwarte), maar het was wel Elvis zelf die door in de studio te jammen met Scotty en Bill Black de stijl van 'That's All Right' bepaalde. Dat er daarna aan het geluid is geschaafd doet niks aan die prestatie af, dat gebeurt heden ten dage nog juist hetzelfde.



Ik zeg ook niet dat jij dat gezegd heb, dat is wat ik tussen jouw regels door lees.


Dat zijn dan toch niet mijn argumenten die je hier samenvat. Mijn argumenten zijn dat Elvis en zijn entourage minstens evenveel hebben bijgedragen tot het creeeren van de rock'n'roll als Chuck Berry en zijn entourage. Dat rock'n'roll is voortgevloeid uit een versmelting van witte en zwarte muziek, dus dat ik geen argument zie waarom in een lijst van slechts 17 de rock'n'roll absoluut zou moeten vertegenwoordigd worden door een zwarte. En dat als Elvis niet de hitparade had veroverd, Chuck Berry nog veel langer alleen maar hitjes zou hebben gescoord in de Rythm en Blues Billboard, en daarmee niet zo'n impact zou hebben gehad op de huidige muziekscene als hij heeft gehad dankzij de deuren die door Elvis (en zijn huidskleur) geopend werden.



Als het een wetenschappelijk gegeven was dat de impact van Chuck Berry groter is geweest dan die van Elvis, zouden we er nu niet hoeven over te discussieren natuurlijk. Wat ik met die Marx/Stalin uitspraak wou aantonen is:
a) Dat dit nergens op slaat.

b) Dat je nog zo'n goeie ideeen of baanbrekend kunt zijn, zolang je'r mee in de marge bezig bent (zoals Chuck Berry zijn prille succes in de zwarte muziekscene) blijven de grootse gevolgen uit, het is pas met degene die de massa bereikt, dat de dingen veranderen. En die bepaalt ook nog eens HOE de dingen er door veranderd worden.

Ik denk dat het wel duidelijk is dat ik hiermee niet wil zeggen dat Marx onbelangrijk voor het communisme is geweest, net zomin als ik zou willen beweren dat Chuck Berry niet belangrijk voor de muziek zou zijn geweest.

Ik ben weer terug en zie dat Korenbloem een overbekende tactiek heeft gekozen in de discussie. Hij komt alleen met een gedeelte van de argumenten waarom anderen wel Elvis als een grootheid in de muziekgeschiedenis zien, die veel invloed heeft gehad op de maatschappij en op andere muzikanten.

Hij kiest met name voor de stem, zijn podiumperformence en dat Elvis gitaar speelde. Ja, daar kan je wel wat over zeggen. Als het over het combineren van stijlen gaat, zoals LucM (een kenner overigens) terecht aangeeft, dan vergelijkt hij Elvis met .... Frans Bauer. Zodra er een steekhoudend argument wordt ingebracht, dan reageer je zo...

Voor alle anderen: door Cabeza Borradora, anderen en ook mijzelf zijn heel wat andere goede argumenten aangedragen om Elvis wel bij 'de 17' te plaatsen in de pagina's hiervoor. Daar wordt helaas nauwelijks op ingegaan. Ik wilde het dus ook maar hierbij laten. Gevalletje jammer.

Ach, ik ben zelf niet eens een Elvis fan, en ben veel wilder van de muziek van zijn zwarte tijdsgenoten, waaronder zelfs Chuck Berry, maar ook Little Richard (waar niet alleen Elvis, maar ook James Brown inspiratie vond voor hun live-act) en vooral Bo Diddley (Wiens invloed in de rockmuziek toch niet moet onderdoen voor die van Chuck Berry). Maar de waarheid heeft toch wel zijn bestaansrecht.

Nog zo'n permanente onwaarheid die hier regelmatig opduikt is dat MTV in den beginnen pertinent zwarte artiesten zou hebben geweerd, vanwege raciale overwegingen. En dit terwijl een van hun eerst VJ's een zwarte was!
Feit is dat MTV opgezet was als een rock-zender, moet niet gezegd worden dat zwarte rock-acts een zeldzaamheid zijn. Michael Jackson was wel een van de eerste zwarte artiesten op MTV, maar dat had niks met verandering van raciale politiek te maken, maar wel omdat men het MTV bestuur ervan had kunnen overtuigen dat er door deze muziek te draaien meer geld (meer kijkers - meer adverteerders) in kas zou komen. Een puur commerciele beslissing.

Ik zou Leadbelly eigenlijk ook wel terug willen zien in de lijst.
Lead Belly - The Definitive Lead Belly (2009)
Hier heb ik een uitgebreide 'mening' geschreven over wat Leadbelly nou tot een pionier maakt.

eventjes tussendoor...

Ik heb gisteren een nieuw topic gestart, maar er is voorlopig nog niet echt veel animo...

Beetje in het verlengde van wat jullie hier doen, maar dan gericht op de nummers zelf.

Ik ga op zoek naar nummers die de muziekgeschiedenis een bocht (of minstens een stevige kronkel) bezorgden. En daar hebben we echte kenners voor nodig die de 'liefhebbers' onder ons (waaronder ikzelf dus) een paar stevige tips kunnen geven. Zo hoop ik dat iemand van jullie vanavond rond 19u de kans ziet om een Essentiele Song in het topic te posten...

het topic: Nummers die de Muziekbelevi...

'k Zou het jammer vinden als het nu al een stille dood zou sterven...

Groetjes,

2MY

No worries, hier is ookal niemand in 1,5 dag geweest..

Het wachten is op Tha)Sven en Sir Spamalot. PM sturen of beurt doorgeven aan users die wel actief zijn in dit topic?

Ik luister nu naar Live at Fillmore West (1971) van Aretha Franklin. Zullen we haar er ook maar gelijk bij zetten als de enige echte Queen of Soul?

Mijn argumenten: luister naar dit utterly briljante album, dan weet je genoeg.
Maar ja, mijn beurt is al geweest...

Van Sir Spamalot heb ik inmiddels een 'pas' ontvangen wegens drukte. Ik geloof dat er plannen waren om Shinybeast te vragen?

Ik zou The Clash er graag in willen zien.

tja, ik wil ook van alles

Ik zou The Cats of BZN er graag in willen zien. De grondleggers van de palingsound.

Toch lijkt deze lijst een beetje een eenzame dood te sterven. De dagelijkse toevoeging werd al omgezet naar om de 2 dagen, maar zelfs dat wordt niet gehaald.

vervolgens staat de lijst vol met zeker 50% vage namen waar nog wel een beter alternatief voor gevonden zou kunnen worden.

Kortom.. iets te lang doorgetrokken vermoed ik.

Tijd dat het 31-01 wordt, en deze lijst snel onder het stof te laten verdwijnen. Just my 2 cents

Ik roep al vanaf december dat dit topic een maand te lang duurt. 31 december 2011 was een mooie slotdatum geweest.

Zeg ik ook altijd tegen mn vrouw.

+1

Daar hoef ik dan weer niet om te vragen

Ja maar Yoko lust er pap van! Instant Karma, die vrouw.

Overdrijven is ook een vak. Of je hebt echt een extreem gelimiteerde smaak. En in dat laatste blink ik juist redelijk uit.

Dit is nu de lijst:
1. Can, 2. Miles Davis, 3. Juan Atkins, 4. Kraftwerk, 5. Elvis Presley, 6. Billie Holiday, 7. Bob Marley, 8. Joy Division, 9. Black Sabbath, 10. Discharge, 11. Bob Dylan, 12. Thelonious Monk, 13. Fela Kuti, 14. James Brown, 15. Robert Johnson, 16. Public Enemy, 17. The Beatles

Ik tel (persoonlijk) 3 onbekende namen (1, 3 en 10). De andere namen ken ik wel: ik heb ervan gehoord en weet ongeveer hoe de muziek klinkt of ik bezit er iets van.

Tja, als je Can niet kent, heb je inderdaad een extreem gelimiteerde smaak. Mijn onbekende namen waren (en zijn) 3, 10, 12 en 13.

Is dit nou sarcasme of ...?