Maar gelukkig is daar jouw bijdrage!

En gelukkig zijn jullie daar om het punt nogmaals te illustreren!

Ik snap het gemekker heen en weer ook niet echt. Een aantal meningen staan lijnrecht tegenover elkaar. Prima...agree to disagree. Ik heb ook niet met alle toegevoegde namen iets en heb mijn mening ook een aantal keren verkondigd. Toch blijf ik dit topic volgen, omdat het leuk is om te lezen waarom iemand een artiest toegevoegd wil hebben in de lijst.
Het uiteindelijke resultaat zal nooit een wetenschappelijk geaccepteerd totaal zijn, maar ik vond dat we al een eind in de goede richting zaten. Dat baseer ik dan gewoon op gevoel, want als er nu 6 hardrockers een bijdrage doen aan dit topic, zal de lijst er mogelijk weer totaal anders uit zien. Idem voor housers, jazz-cats, smartlapfans of hiphoppers.

Het lijkt me dus zaak om ons te concentreren op het aanwijzen van nieuwe users en de discussies over en weer te beperken tot zoveel mogelijk objectieve argumenten. Als je het er niet mee eens bent, kun je dat uiteraard laten weten, maar 2 meningen die lijnrecht tegenover elkaar staan vinden soms geen middenweg. Dan kun je het beter zo laten.

Inderdaad, dat is leuk, alleen dat gebeurd dus niet meer.

Dit is nu de lijst:
1. The Who, 2. Miles Davis, 3. Juan Atkins, 4. Kraftwerk, 5. Elvis Presley, 6. Billie Holiday, 7. Bob Marley, 8. Joy Division, 9. Black Sabbath, 10. Discharge, 11. Bob Dylan, 12. Thelonious Monk, 13. Fela Kuti, 14. James Brown, 15. Robert Johnson, 16. Public Enemy, 17. The Beatles

Wat mij betreft is de lijst zo af.

Wat mij betreft niet. Laten we nog ff een paar dagen afwachten of de mensen die dit topic volgen, maar nog niet geweest zijn, nog een toevoeging willen doen. Dan kunnen we wat mij betreft afsluiten...

Tussen al dat gemekker door staan wel hele interessante discussies. Ik heb dit topic met heel veel plezier gevolgd en ben ook een hele hoop wijzer geworden over de muziekgeschiedenis. Omdat uitspraken die je hier doet sowieso mensen raken zijn de discussies soms erg pittig, maar dat is toch prima. Zodra het geen gemekker wordt, zijn de discussie pittig, maar ook heel interessant en informatief.

Om het tempo erin te houden heb ik maar twee users uitgekozen die de volgende bijdrage mogen doen.

- aERodynamIC (Prince voor The Who)
- Joy4ever (Pearl Jam voor Nirvana)
- AOVV (Robert Johnson voor The Beach Boys)
- El Ninjo (The Stooges voor Sex Pistols)
- titmeister (Juan Atkins voor Blondie)
- Reijersen (Sam Cooke voor Madonna)
- Masimo (Woody Guthrie voor Bob Dylan)
- Herman (Velvet Underground voor Frank Zappa)
- sxesven (Luigi Russolo voor Pearl Jam)
- thelion (Black Sabath voor Metallica)
- Deric raven (Phil Spector voor The Beatles)
- Itchy (Brian Eno voor Luigi Russolo)
- Sandokan (Miles Davis voor Jerry Lee Lewis)
- R&P (Dr. Dre voor Public Enemy)
- Niels94 (Tangerine Dream voor Prince)
- Arrie (Chuck Berry voor Tangerine Dream)
- GrafGantz (The Beatles voor Phil Spector)
- Lukas (Madonna voor The Stooges)
- sq (DJ Tiesto voor Black Sabbath)
- Jocharo-T (Michael Jackson voor Madonna)
- rkdev (Janis Joplin voor DJ Tiesto)
- korenbloem (Beefheart voor Michael Jackson)
- lennon (Prince voor Juan Atkins )
- West (Nirvana voor Janis Joplin)
- Paalhaas (The Rolling Stones voor Sam Cooke)
- Edwynn (Iron Maiden voor Dr Dre)
- Ferre Clabeau (Bob Dylan voor Prince)
- Cygnus (Fela Kuti voor Nirvana)
- Onderhond (Somatic Responses voor Rolling Stones)
- Stijn Slayer (Aphex Twin voor Somatic Responses)
- Deren Bliksem (The Clash voor Brian Eno)
- Ducoz (Buddy Holly voor Iron Maiden)
- Tuktak (Gil Scott-Heron voor Woody Guthrie)
- Teunnis (Juan Atkins voor Buddy Holly)
- Principal2000 (Public Enemy voor Captain Beefheart)
- Kemm (Billie Holiday voor The Clash)
- Jeroentjuhh (Booker T. & The M.G.'s voor Jimi Hendrix)
- Laxus11 (Black Sabbath voor Aphex Twin)
- Scientist (Thelonius Monk voor David Bowie)
- Hammerhead (Discharge voor Booker T)
- LucM (Joy Division voor Gil Scott-Heron)
- Musician (CSNY voor Velvet Underground)
- Cabeza Borradora (Elvis Presley voor Chuck Berry)
- Don Cappuccino (Can voor CSNY)

1. Can, 2. Miles Davis, 3. Juan Atkins, 4. Kraftwerk, 5. Elvis Presley, 6. Billie Holiday, 7. Bob Marley, 8. Joy Division, 9. Black Sabbath, 10. Discharge, 11. Bob Dylan, 12. Thelonious Monk, 13. Fela Kuti, 14. James Brown, 15. Robert Johnson, 16. Public Enemy, 17. The Beatles

- bennerd (25/26-01)
- 2MY (25/26-01)

1 februari 0:00 uur zijn de lijnen gesloten.

Hulde aan Teunis

Ik ga in de loop van de dag een stuk schrijven

Bij het begin van jouw bericht dacht ik, oh jee daar gaat 'ie weer. Vervolgens lees ik veel wijsheid: 'definitie van rock: muziek die west goed vindt'. Ik heb er lang voor moeten ploeteren hier, maar het is me dan eindelijk gelukt.

Vervolgens verras je me met goed onderbouwde voorstellen tot aanpassingen van de lijst, die ik hierboven zonder toelichting heb laten staan. Dat was nou precies wat ik bedoelde. Ook hartstikke leuk om te lezen. En ik kan me er ook nog goed in vinden! Ik zou alleen niet op 12 Marvin Gaye nemen, maar Aretha Franklin (een tweede vrouw, the Queen of Soul).

Wat mij dan weer verbaasd, is dat niemand reageert op jouw lange goed onderbouwde bericht. Ben ik de eerste.
Kortom: 'jouw' lijst van 17 vind ik een stuk sterker dan de huidige lijst.

Ik had het uiteraard enkel over de laatste paar dagen, sinds alles een beetje op zijn gat ligt hier. Akkoord, zelfs dan zijn er nog wel een aantal interessante theorieën komen bovendrijven (niet zelden van Titmeister inderdaad, waarvoor hulde!), ze verzuipen helaas tussen een boel nonsens. Maar goed, nu er weer stokjes zijn om doorgegeven te worden, kan het topic zich alsnog van de ondergang redden!

Zo lang we niet over electronic discussiëren, raken we t nog wel eens al ben ik wel benieuwd naar jouw lijstje invloedrijke electronic/dance-producers.

Verder raakt het topic er mss een beetje onoverzichtelijk van, maar discussiëren wie er wel of niet in hoort (mits goed onderbouwd), maakt het wel leuk. Beter dan miepen dat het topic dicht moet idd. Ben benieuwd waar bennerd en 2MY mee komen

eum, ik ben klaar voor mijn bijdrage...

nog even wat linkjes bij elkaar zoeken enzo. Wat vréselijk spannend seg...

Waar komt The Who ineens weer vandaan?

Toegegeven: een lichte paniek sloeg me om het hart toen ik de pm van Teunnis las, zeker nadat ik al verscheidene bakken stront over sommige voorgangers had zien laagkappen nadat ze een 'verkeerde' wissel hadden begaan.

Maar wtf, 'ik kan tegen kritiek verdekke', dus snel herpakt, en hier zijn we dan.

Als ik de startlijst van december bekijk, en hem vergelijk met degene die nu op tafel ligt, dan mogen jullie alvast niet klagen: een gevarieerd stel waar iedereen wel iets lekkers tussen kan vinden. Maar 17 is lang niet genoeg om alle genres en subgenres te omvatten. Ik zie te weinig cross-over artiesten, geen schlagerzangers, geen vertegenwoordigers van de Nederpop, en vergeleken met de populariteit nu staat er zeer weinig dance in, geen disco...

Als ik eerder in dit topic aan bod was gekomen, dan had ik er waarschijnlijk een Doe Maar in gezet, aangezien ik van mening ben dat deze groep zowat álles heeft betekend voor het aanvaardbaar maken voor jongeren om in hun eigen taal te gaan zingen. Het typische Doe Maar geluid (reggaedubpop met stoute teksten over drugs en seks en het afzetten tegen pa en ma) klinkt nog steeds in de hitparade van vandaag (het immens populaire Jeugd Van Tegenwoordig is héél erg Doe Maar, en die groep op zich heeft op een ultra-korte tijd al zélf voor gigantisch veel geïnspireerden gezorgd). Maar nogmaals: dat zou ik gedaan hebben ergens aan het begin van de lijst, om de discussie wat open te trekken en eens dichter bij huis te kijken dan tot nu toe gedaan werd.

Iemand anders dan? Madonna vind ik er ook echt wel in de lijst passen, en niet 'omdat het een vrouw is'. Haar imago, geluid, performances en uiterlijk (veel overlapt, zeker bij haar) worden veelvuldig gekopieerd, gecoverd,... het aantal succesvolle zangeressen van nu, die begonnen zijn 'omdat ze Madonna wilden worden' zou ik niet te eten willen geven: Britney Spears, Rihanna en Lady Gaga om maar enkele eigentijdse voorbeelden te geven. En Jimi moet uiteraard ook terug in de lijst! Volgens mij heeft half de rockwereld z'n eerste gitaar gekocht omdat hij Jimi Hendrix wou zijn. Of euh, Mark Knopfler, dat kan ook

Eerder in dit topic had ik ook al de naam Run-DMC vermeld, die door het vermengen van rock en hiphop (de single Walk This Way) twee aparte werelden lieten kennismaken met elkaar en zo de deur open zetten voor rock-rap collaboraties zoals we die nu zo gewend zijn geworden en er voor zorgden dat niemand nu nog vreemd opkijkt van een hiphopact op een rockfestival. De tijden waren ooit anders. Maar ik besef ook dat deze groep voor de rest niet zo gigantisch veel baanbrekende dingen heeft bereikt. Dus om hen er nu in te zetten op een boogscheut van de eindstreep... neeh. Beastie Boys had ik ook in gedachte, omdat ze rock, hiphop en dance tegelijk zijn en zo al van nature niet in een hokje te wringen waren. Maar het zal dus ook geen Beastie Boys worden.

Mijn wissel zal ongetwijfeld het nodige stof doen opwaaien, gezien de artiest die ik er uitgooi hier blijkbaar nog niet echt ter discussie heeft gestaan (ik zie al iemand naar een emmer zoeken – maar wacht nog maar even daarmee). Ik zou graag Bob Marley bedanken voor zijn geduldige aanwezigheid en gun hem eventjes rust buiten dit topic.

Bob Marley eruit? Voor zo'n witte rocker of zielloze dance-act waarschijnlijk? Ik zie de wenkbrauwen fronsen, maar ga onverstoorbaar verder.

Ik zou hem namelijk willen vervangen door Lee “Scratch” Perry. Zo verliest de reggae-wereld enkel een commercieel gezicht, maar niet de uitvinder van de sound of de pionier, én krijgen daarboven enkele andere genres een extra vertegenwoordiging in de lijst.

Waarom Lee Perry? Sowieso heeft hij bepaald hoe reggae en dus Bob Marley zou gaan klinken, de rij reggae-artiesten waarmee heeft hij samengewerkt en waarvan hij als producer mee het geluid van bepaalde, is enorm. Maar Lee Perry was – en is, de man treedt nog steeds op als ik me niet vergis – in eerste plaats perfomer en een zéér populair artiest, wereldwijd.

Voor zijn eigen single 'People Funny Boy' (zie hieronder) vond Lee Perry het typische geluid en ritme uit dat zou uitgroeien tot de standaard van dub en reggae. Eveneens nieuw was – voor diezelfde single – het allereerste gebruik van een sample: een huilende baby. Sampling – zo zal jullie niet onbekend zijn – is schering en inslag in broeder-genres als hiphop en dance, en op die manier kan Lee Perry dus veel ruimer gezien worden dan enkel “een andere reggae pionier ter vervanging van de heer Marley.” Via zijn opnamestudio Black Arc bleef hij werken aan zijn mixtechnieken en bleef hij dingen uitproberen: hij experimenteerde met verschillende ritmes (hij gebruikte als eerste en drumcomputer bij reggae), samples en instrumenten (lege wc rollen, glas, geweerschoten etc. – hij voegde zelfs ruis toe aan sommige producties (noise-pionier?)) onder meerdere namen: Lee Perry, Upsetter, Scratch, Lee King Perry, Pipecock Jackson, Rainford Hugh Perry...




Groepen en artiesten die openlijk eer betuigden aan Lee Perry zijn o.a. Beastie Boys, Dillinger, Lil Wayne, Notorious BIG, The Orb, Leftfield, waarmee ook al duidelijk wordt dat deze meneer niet enkel als een dubman mag gezien worden. Met Lee “Scratch” Perry in de lijst, mogen er aanhangers van meerdere genres gelukkig zijn...

Welkom Lee “Scratch” Perry in deze lijst!

en volgens mij is dit nu de lijst (maar kijk effe na voor de zekerheid plz):

1. Can, 2. Miles Davis, 3. Juan Atkins, 4. Kraftwerk, 5. Elvis Presley, 6. Billie Holiday, 7. Lee "Scratch" Perry, 8. Joy Division, 9. Black Sabbath, 10. Discharge, 11. Bob Dylan, 12. Thelonious Monk, 13. Fela Kuti, 14. James Brown, 15. Robert Johnson, 16. Public Enemy, 17. The Beatles

The Who staat er niet in, daar op de plek moet Can staan, of ik moet wat over het hoofd gezien hebben. Lijstje van Chevy klopt dus volgens mij niet

Gelukkig.

Ja, Chevy loopt heel de weg al te zeiken dat de wie er in moet, en gaat dan zo vervelend lopen toevoegen, hopend dat niemand het merkt. En zodra iemand dat dan opmerkt is het een grapje

Volgens mij was het zijn aanpassing. Hij zei ook: wat mij betreft is de lijst nu af. Dus heeft ie zelf nog een ding veranderd: Can eruit, Who erin.

Verder vind ik de reggae van Perry erg tof (veel toffer dan die van Marley), maar ik heb me er niet genoeg in verdiept om te zeggen of dit een terechte verandering is.

Nah, dat staat er niet echt.

Waar is Chevy zijn motivatie dan

Ik heb ook nog getwijfeld of ik Marley eruit zou halen. Mijn gevoel zegt me dat hij buiten het reggae wereldje om niet zoveel heeft toegevoegd. Ik weet er vanwege mijn bovenmatige desinteresse in de reggae te weinig vanaf om daar een fatsoenlijk oordeel over te kunnen vellen.

Neuh, maar zo bedoelde ie het volgens mij wel.

Ik sluit me eerder bij Duco aan, maargoed het is de moeite verder niet waard.

Ik ben niet echt thuis in de reggae, maar vind jouw motivering om Lee Perry in de lijst te zetten geloofwaardig overkomen. Alleen het gebruik van de eerste sample vraag ik mij af. Een huilende baby is een geluid gebruiken, een sample is een ritme / stukje uit een andere song gebruiken lijkt mij. Was dat niet Africa Bambaata die dat voor het eerst deed of Grandmaster Flash? Sommige zeggen DJ Kool Herc. Volgens velen was de eerste plaat van Flash, maar ik denk nog altijd aan the Sugarhill Gang met Rappers Delight. Dat was in ieder geval de eerste rap-plaat, gebaseerd op een sample van Chic.

Ik zie trouwens dat Rappers Delight is terug gekeerd in de Top 2000. Zelf zag ik the Sugarhill Gang 2 jaar terug of zo in Tivoli Utrecht een geweldige optreden geven.

eum de single van Lee Perry dateert van 1968, dus ik betwijfel dat Africa Bambaata eerst was...

Ik denk dat het dan afhankelijk is van uw definitie van sample. Je kan toch ook natuurgeluiden als sample gebruiken, volgens mij hoeft het niet per se een andere song te zijn.

edit: trouwens, beluister het fragment nog eens: je merkt dat de huilende baby perfect in het ritme past, en dus eigenlijk als instrument gebruikt wordt Het is dus niet zomaar een geluidje dat hij er in plakt, het wordt mooi verweven in de song en het ritme

Ik kan me wel redelijk vinden in de keuze van Lee ipv Bob. Bob is wel veel meer een breder gedragen icoon, maar Lee heeft waarschijnlijk meer invloed op (pop)muziek gehad. Een beetje een keuze tussen commercieel / bekend / breed publiek en iets minder grote invloed v.s. minder bekend / commercieel / smaller publiek en grotere invloed. In die zin enigszins vergelijkbaar met Elvis v.s. Chuck.

Hiphop komt sowieso min of meer voort uit reggae.

Lee Perry voor Bob Marley