Dat gaat niet lukken, want veel te veel users kiezen uiteindelijk hun eigen smaak. Ik denk dat het misschien wel leuk zou zijn als R&P een aantal users aanwijst waarvan hij het idee heeft dat die objectief kunnen beoordelen wat de conclusies van dit topic kunnen zijn en dat zij tot zeventien artiesten kunnen komen waar de beste argumenten voor zijn gegeven en de minste tegenargumenten. Maar daar moet Rob dan wel zin in hebben...

Een leuk betoog van 2MY, maar blijkbaar geen research.
Mark had zijn eerste gitaar al, voordat Jimi überhaupt één hit had gescoord. Die gitaar kreeg hij in '64 of '65. Zijn roots liggen dan ook meer in de blues (niet raar gezien de eerste twee albums).
Tenzij je bedoelt dat de andere helft van de wereld een gitaar kocht, omdat ze Mark Knopfler willen zijn. Maar in zo'n perfecte wereld leven we helaas niet.

Of de wissel terecht is, weet ik niet, ik ken de man niet. Maar een mooie keuze is het zeker.

Ah, ik ben blij dat Chevy het paasei dat ik er speciaal voor hem had ingestoken heeft gevonden, en met smaak heeft opgegeten

't Was uiteraard maar een kleine kwinkslag.

Ik kan de redenering bij de keuze van bennerd wel volgen, maar vind wel dat hij niet consequent is in zijn argumentering om Korn te prefereren boven bv. Faih No More, namelijk de grotere commerciele impact. Maar dan verkiest hij wel Chuck Berry boven Elvis
(Ja, hij weer )

De wissel van Lee Perry voor Bob Marley ligt een beetje in het zelfde straatje (afweging populair(commercieel)-invloed-vernieuwend), maar vind ik beter verdedigbaar als Chuck vs Elvis, omdat Perry, duidelijk minder populair als Bob, zijn invloed (ook vooral als producer) een breeder draagvlak, wijdere vertakkingen heeft dan dat van Bob Marley.

Ook ik vond dat de de grootste schaamplek in de lijst het ontbreken van VU is, maar zoals bennerd ook laat doorschemeren, er is natuurlijk niet veel plezier en eer te halen om gewoon weer een dubbeltje van kant te wisselen. Dus moet je als je nog met iets "nieuws" wil afkomen "onpopulaire" (want niet elitair genoeg), of erg betwistbaare keuzes maken.

Verder denk ik ook dat de vraagstelling van een televisie-formule niet de geschikste optie is om een topic voor fanatiekere muziekliefhebbers aan op te hangen.
Wie hebben er door anders te klinken de muziekscène veranderd en gemaakt tot wat ie vandaag de dag is?
Ten eerste kan je je al afvragen, de hedendaagse muziekscene, wat is dat? Wie kan dat omschrijven? De muziekscene is nog nooit zo versnipperd, en uitgebreid geweest als de dag van vandaag. Of hebben we't aleen over muziek die de hitparade haalt? Dat dacht ik toch niet. Hoe ga je "the making of" een muziekscene, die onder te verdelen valt in een honderdtal subgernes, terug brengen tot 17 muzikanten? Of je gaat terug tot de fundamenten: een invloedrijke jazz-, een blues-, een gospel-, een calypso-, een folk en een country artiest, de eerste "scratchende deejee" (iemand?), The Last Poets, Kraftwerk en een klassieke componist als Erik Satie als roerganger voor het minimalisme. Misschien heb ik nog iets over het hoofd gezien, maar met deze 10 heb je toch wel zo goed als het volledige fundament van de hedendaagse westerse populaire muziekscene. Blijven er nog 7 plaatsjes te verdelen onder recentere revolutionaire trendsetters. Of je blijft de lijst volproppen met 17 meer recentere artiesten, waardoor er altijd wel belangrijke (sub)gernes in de koude blijven staan.

Nog een bedenking omtrent het slabakken van het topic de laatste weken: Er had een soort slot per ingebrachte ariest moeten ingebouwd worden. Ik plaats bv Elvis in de lijst, en users hebben 24 u tijd om voor of tegen te stemmen. Haalt hij bv een drempel van 80% van voor-stemmers, blijft de bewuste artiest oninwisselbaar (vast) in de lijst, todat men zo tot de definitieve 17 had gekomen (en daarmee het topic zichzelf had afgesloten met een meer geloofwaardige eindlijst).

Ik vind je laatste suggestie de moeite waard, om dit topic echt in een spelvorm te gieten. Je zou het zo kunnen doen: laat een bepaald aantal users zich opgeven (40 bv.). Per dag mogen 1 of 2 users hun betoog houden voor een bepaalde artiest. Na afloop kan er dan idd 24u gestemd worden of deze artiest in de lijst hoort (al dan niet met onderbouwing van de stemmers). Na afloop van het spel vormen de 17 artiesten met het hoogste stempercentage de definitieve lijst. Zo krijg je denk ik een representatievere lijst dan door de huidige spelopzet.

Het lijkt wel of de lijst van elke vorm van persoonlijkheid moet gestript worden. Hier komen zoveel mensen met uiteenlopende smaken en standpunten die al voor heel wat verrassende keuzes hebben gezorgd. Het element 'smaak' hoort wat mij betreft ook helemaal niet geëlimineerd te worden bij de keuze, want in elk hoek van de muziek zijn wel gepaste namen te vinden. Dat de lijst dan dreigt te gaan overhellen naar bepaalde genres of er vreemde nichenamen in komen die de meeste wenkbrauwen doen fronsen is gewoon part of the game. Want newsflash: de kans is inderdaad behoorlijk groot dat we niet met de meest optimale lijst zullen eindigen. So what! Ik hoop dan ook van harte dat de laatste toevoeger Bob Dylan vervangt door K3 als een welgemeende middelvinger aan al dat gemiep!

Lee "Scratch" Perry leek me niet de meest nodige verandering, maar na het lezen van 2MY's stukje kan ik het goed bergrijpen! En Korn, tja,... miep miep...

k3 vind ik wat ver gezocht, maar de Spice Girls...

Of New Kids on the Block, de blauwdruk van elke boyband van 1990 tot 2005 ofzo.

maar wij zijn al aan de beurt geweest Graf

Wanneer dan?

Dit is dus de hoofdvraag. Welke muzikanten hebben aan de oorsprong gestaan van de muziek die wij heden ten dage beluisteren. Wie waren vernieuwend in hetgeen dat zij ten gehore brachten. Elke muziekstroming (rock, dance, blues, jazz) is al uitvoerig besproken, maar er is één genre dat vreemd genoeg telkens wordt overgeslagen in deze lijst. Een genre dat tegenwoordig nog immens populair is (vooral in de Verenigde Staten) en dat - onder andere door kruisbestuivingen met rock (Gram Parsons), folk (Townes van Zandt) en soul (James Carr) - een zeer groot publiek heeft bereikt.

Ik heb het natuurlijk over countrymuziek. De muziek van het Amerikaanse platteland. De oorsprong van deze muziek gaat terug naar 18e/19e eeuw en komt voort uit de smeltkroes van stijlen van de diverse emigranten. Countrymuziek is een muziekstroming die dus al eeuwenlang bestaat. In vroegere tijden werd countrymuziek ook wel hillbilly music (plattelandsmuziek) genoemd. Een vernieuwend karakter had de countrymuziek destijds dan ook niet. Het was muziek die al generaties lang van vader op zoon was overgegaan. Ook The Carter Family – vaak betiteld als de grondleggers van de countrymuziek – speelden en zongen de nummers die ze van hun ouders en grootouders hadden gehoord. A.P. Carter was enkel zo slim (lees: slinks) om onder vele “public domain” composities zijn naam als auteur te zetten. Ook een andere grote naam uit de beginjaren van de countrymuziek, Jimmie Rodgers, is mijns inziens niet de juiste vertegenwoordiger voor deze vernieuwende lijst.

Dan blijft er eigenlijk nog maar één naam over. De vader van de moderne countrymuziek, Hank Williams. Tot halverwege de jaren ’40 waren de meeste countrymuzikanten in feite “slechts“ hillbilly muzikanten die decennia (of zelfs eeuwen) oude nummers speelden. Hank Williams wist deze hillbilly muziek te laten samensmelten met de blues die hem als jonge muzikant was geleerd door de lokale blueszanger Tee Tot. Daarnaast was hij een begenadigd songwriter en schreef hij zelf veel van zijn grote hits (“Jambalaya”, “Your Cheatin’ Heart”, “I’m So Lonesome I Could Cry”). De rij van artiesten die beïnvloed is door Hank Williams is eindeloos. Van Gram Parsons en John Fogerty tot The Georgia Sattelites en Uncle Tupelo en van Willie Nelson en Johnny Cash tot Buddy Holly en Del Shannon. Het huidige america genre is zelfs grotendeels terug te brengen op de pure countrymuziek van Hank Williams. Hij overleed jammerlijk op slechts 29 jarige leeftijd wat zijn invloed op de hedendaagse muziek nog indrukwekkender maakt.

En dan komt het leukste gedeelte van deze opgaaf. Een artiest uit de lijst verwijderen. Dat wordt Joy Division. Joy Division is een band die vele hedendaagse (indie)-rock artiesten beïnvloed heeft, maar die zelf ook zwaar beïnvloed is door een aantal namen die reeds in de lijst staan of stonden (o.a. Can, David Bowie, The Velvet Undeground). In tegenstelling tot de meeste andere namen in de huidige lijst is mijns inziens het geluid van Joy Division niet geheel uniek maar een voortzetting van reeds bestaande muziekstromingen. In mijn ogen zijn ze dan ook minder invloedrijk geweest dan de andere namen die reeds in de lijst vermeld staan.

1. Can, 2. Miles Davis, 3. Juan Atkins, 4. Kraftwerk, 5. Elvis Presley, 6. Billie Holiday, 7. Lee "Scratch" Perry, 8. Hank Williams, 9. Black Sabbath, 10. Korn, 11. Bob Dylan, 12. Thelonious Monk, 13. Fela Kuti, 14. James Brown, 15. Robert Johnson, 16. Public Enemy, 17. The Beatles

Hoezo is deze lijst dood? Bedankt voor je bijdrage L_T_B. Allereerst dat je Joy Division er met juiste argumenten uitgooit. En vervolgens dat je de countrymuziek in de lijst brengt. Ik heb een paar keer rondgetrokken in het westen van the USA en op de radio heel veel country gehoord. Dat was vaak geen straf, zeker niet als je op van die oneindig lange wegen over de prairie of door de woestijn reed. Ook zijn we een paar keer in goed bewaarde oude (cowboy-)stadjes geweest. Botte boeren hoor die cowboys! Daar komt de muziek natuurlijk ook vandaan. Je voelt het als je er bent.

Overigens was the king of country good oll' Willie Nelson ook nog een optie geweest. Die heeft heel veel voor de country betekent en de cross-over naar andere genres. Dat spreekt andere users misschien ook meer aan.

Prima toevoeging, L_T_B. Had al eerder in dit topic Hank Williams als mogelijke toevoeging geopperd. Joy Division eruit is ook wel terecht (zeg ik als groot JD-liefhebber), al had Korn natuurlijk nog eerder een exit moeten krijgen...

Klopt, Hank Williams is een terechte toevoeging (wat een voorzet).

Ploppesteksel is overigens aan de beurt, aangezien titan gefold heeft.

De bijdrage van L_T_B is weer lectuur van het niveau waarvan ik ook op de eerste tientallen bladzijden van dit topic heb kunnen genieten. Ik ben zelf niet echt bekend in het country-genre, dus dat het de juiste man is kan ik niet beoordelen, maar afgaande op L_T_B's argumentatie hier lijkt het me een heel geschikte keuze (Hank Williams is toch ook wel een algemeen bekende naam). Dat country een onoverzichtbare stempel op een zeer breed spectrum van de hedendaagse muziek heeft gedrukt lijkt me overduidelijk. Dus voor mij geen discussie hier. (ik zou 'voor' gestemd hebben )
In een zo beperkte lijst van 17, om een lading van deze omvang te dekken, valt Joy Division ook voor mij duidelijk te licht uit.

Wat een keuze, wie had dat hier nog verwacht?

Vanochtend nog Bennerd, Ploppestekel en West (zegt de gek). Hoezo is dit topic dood?

Ik had het stukje van 2MY betreffende de wissel Bob Marley - Lee Perry nog niet eerder gelezen. Ook klasse! Het is weer leuk lezen hier

dankuvriendelijk

Ik ben het helemaal eens met bennerd, Korn vind ik ook een goede voor deze lijst. Begin jaren ´90 lag Metal even echt op zijn gat door de Grunge, de grotere Metalbands kwamen met CD´s waar ze een grotere markt mee wilden vangen. En toen kwam Korn met zijn indrukwekkende debuutalbum met een gestoorde zanger, de klapperende bas en laaggestemde gitaren. Door Korn is Metal weer een hele tijd in de mainstream geweest en ze hebben ook bewezen het experiment niet te schuwen. Zo kreeg je op Follow The Leader flink wat hiphop invloeden en op het laatste album samenwerkingen met dubstepartiesten.

Later kreeg je een extreem grote groep aan nu-metal volgers die met meer hiphop invloeden kwamen (Linkin Park, Limp Bizkit) en bands die het de creatievere weg gingen opzoeken (Deftones, Mudvayne).

Don snapt het. Door Korn werd nu-metal de nieuwe grunge. De grens tussen nu-metal en de zogeheten 'alternative rock' werd ook flinterdun dankzij bands als Shinedown, Deftones, Sevendust en dergelijke.

Al snap ik het zeker dat de band niet geschikt is in de lijst van '17 grootste verschuivers' of hoe je de titel ook wilt interpreteren.

Lijkt me een prima wissel van LTB. Country en folk vertonen natuurlijk wat overlap, maar met Bob Dylan (wat mij betreft terecht) in de lijst is die gelukkig nauwelijks aanwezig. Stond Woody Guthrie er nog in, dan was die balans voor mijn gevoel minder goed. Maar dat is dus niet zo . Met Korn in deze lijst heb ik minder. Het komt op mij een beetje over als een compromis om de termen 'alternatieve rock', 'iets nieuwers' en '(commercieel succesvolle) metal' verenigd in één artiest in de lijst te krijgen. Voor alledrie die termen zijn er betere gegadigden, wat mij betreft.

Als je naar commercieel succesvolle metal gaat kijken zou je Metallica kunnen kiezen maar die werden pas echt succesvol bij The Black Album. Dat vind ik eerlijk gezegd al een stuk minder Metal dan het debuutalbum van Korn. Black Sabbath stond aan de beginselen van de Metal en dat is heel lang te horen geweest in die stijl, 20 jaar sowieso.

Je hebt de Death Metal die eind jaren ´80 opkwam maar dit is nooit echt commercieel succesvol geweest. Bij Korn vind je de Sabbath-invloeden niet echt terug en vond ik dat ze met iets nieuws kwamen. Je hoorde meer hiphopinvloeden door de muziek sijpelen, vooral bij de ritmesectie is dit goed te horen. Ook was de laaggestemde gitaar zeker nog niet ingeburgerd en de 7-snarige gitaar ook niet echt. Het laagstemmen gebeurde ook al bij een album als Chaos A.D. van Sepultura maar de 7-snarige gitaar en ook nog lager stemmen was echt iets nieuws. Later zouden bands als Fear Factory en vooral Meshuggah het verder brengen met de 8-snarige gitaar. De laatste 2 jaar is er een grote bloei in de Metal genaamd djent, in deze stijl zijn 8-snarige gitaren doodnormaal. En dat begon allemaal 18 jaar geleden.....

Maar dat klinkt me toch nog steeds allemaal iets te veel niche voor een lijst van 17. Ik heb overigens maar weinig verstand van metal en aanverwanten, hoor... Maar als je de kant opgaat van stoere-harde-muziek-voor- puberjongens-die-uit-verschillende-genres- put-en-parental-advisory-stickers- op-de-hoes-heeft in de brede zin van dit nogal lange woord, is Suicidal Tendencies dan niet een beetje een oerband?

Suicidal Tendencies was toch echt een hardcore punk band die later wat funkinvloeden en thrash metal invloeden erbij zou krijgen door bassist Robert Trujillo (zit nu in Metallica). Funk in Rock en Metal was in die tijd al bekend door Faith No More, Fishbone, Primus enzovoort. Maar de band zat inderdaad dicht bij een doorbraak bij het album Lights... Camera... Revolution!

Misschien dit topic even goed 'overnieuw' doen als ik weer helemaal beter ben.

Ja, het ontbrak hier duidelijk aan een Grote Roerganger

Ik gok dat dit topic altijd voor september 2013 herstart kan worden.

- aERodynamIC (Prince voor The Who)
- Joy4ever (Pearl Jam voor Nirvana)
- AOVV (Robert Johnson voor The Beach Boys)
- El Ninjo (The Stooges voor Sex Pistols)
- titmeister (Juan Atkins voor Blondie)
- Reijersen (Sam Cooke voor Madonna)
- Masimo (Woody Guthrie voor Bob Dylan)
- Herman (Velvet Underground voor Frank Zappa)
- sxesven (Luigi Russolo voor Pearl Jam)
- thelion (Black Sabath voor Metallica)
- Deric raven (Phil Spector voor The Beatles)
- Itchy (Brian Eno voor Luigi Russolo)
- Sandokan (Miles Davis voor Jerry Lee Lewis)
- R&P (Dr. Dre voor Public Enemy)
- Niels94 (Tangerine Dream voor Prince)
- Arrie (Chuck Berry voor Tangerine Dream)
- GrafGantz (The Beatles voor Phil Spector)
- Lukas (Madonna voor The Stooges)
- sq (DJ Tiesto voor Black Sabbath)
- Jocharo-T (Michael Jackson voor Madonna)
- rkdev (Janis Joplin voor DJ Tiesto)
- korenbloem (Beefheart voor Michael Jackson)
- lennon (Prince voor Juan Atkins )
- West (Nirvana voor Janis Joplin)
- Paalhaas (The Rolling Stones voor Sam Cooke)
- Edwynn (Iron Maiden voor Dr Dre)
- Ferre Clabeau (Bob Dylan voor Prince)
- Cygnus (Fela Kuti voor Nirvana)
- Onderhond (Somatic Responses voor Rolling Stones)
- Stijn Slayer (Aphex Twin voor Somatic Responses)
- Deren Bliksem (The Clash voor Brian Eno)
- Ducoz (Buddy Holly voor Iron Maiden)
- Tuktak (Gil Scott-Heron voor Woody Guthrie)
- Teunnis (Juan Atkins voor Buddy Holly)
- Principal2000 (Public Enemy voor Captain Beefheart)
- Kemm (Billie Holiday voor The Clash)
- Jeroentjuhh (Booker T. & The M.G.'s voor Jimi Hendrix)
- Laxus11 (Black Sabbath voor Aphex Twin)
- Scientist (Thelonius Monk voor David Bowie)
- Hammerhead (Discharge voor Booker T)
- LucM (Joy Division voor Gil Scott-Heron)
- Musician (CSNY voor Velvet Underground)
- Cabeza Borradora (Elvis Presley voor Chuck Berry)
- Don Cappuccino (Can voor CSNY)
- 2MY (Lee “Scratch” Perry voor Bob Marley)
- bennerd (Korn voor Discharge)
- L_T_B (Hank Williams voor Joy Division)

- Ploppesteksel (27-01-2012)
- ArthurDZ (27-01)