Er is een probleem: de hedendaagse muziekscene vertegenwoordigen in 17 namen is ondoenbaar. De meeste genres zijn wel min of meer vertegenwoordigd. Desalniettemin vind ik dat deze lijst de hedendaagse muziekscene niet helemaal dekt, kijkend naar wat er vandaag te beluisteren en te bezichtigen valt.

Als ik even naar de Ultratop kijk, toch een representatie van de populaire muziek van tegenwoordig, zie ik Lady GaGa, Beyoncé, Rihanna, Katy B, Katy Perry, Shakira, ... Al die eendagsvliegen en vergane glorieën (TLC, Spice Girls, Christina Aguilera, Britney Spears) nog niet meegerekend. Jammer genoeg is er geen enkele naam van de zeventien die ook maar een beetje deze richting uitkijkt: het meest zelfs nog Juan Atkins, omdat die 'dance' in deze lijst belichaamt. Alleen daarom al hoort Madonna in deze lijst. Voor verdere argumenten verwijs ik u graag door naar het stuk dat Lukas eerder heeft geschreven in dit topic ter verdediging van de Amerikaanse blondine.

Punk is jammer genoeg ook helemaal afwezig. Nu-metal zie ik toch als een veel minder belangrijk 'genre' dan punk, zelfs vandaag nog. Jammer genoeg heb ik van punk heel weinig kaas gegeten en reikt mijn kennis niet verder dan Sex Pistols, The Damned, The Stooges, The Ramones, ... Ik voel mij dan ook niet geroepen om deze leegte op te vullen met loze argumenten.

Dat zijn niet de enige tekortkomingen van de lijst. Nu Joy Division is verdwenen voor Hank Williams (waarmee ik L_T_B's keuze niet wil bekritiseren; country was inderdaad nog niet ter sprake gekomen) is er op The Beatles na helemaal niets meer aanwezig dat de - hoe moet ik het zeggen? - moderne headliners à la Arctic Monkeys, Editors en de hele resem die in 2005 en daarna ineens opkwam vertegenwoordigt. Zoals Bennerd het al zei worden de recente jaren toch een beetje genegeerd, al prefereer ik vergeten. Iedereen was druk bezig of een pionier van een genre te zoeken of iemand die een bepaald genre naar het grote publiek heeft gebracht. Tussen de 60's en nu zit toch alweer 40 à 50 jaar, waar zeker nog wel iemand bepalend moet zijn geweest voor de 'alternatieve rock', toch?

De meest logische toevoeging zou The Velvet Underground zijn; toch een beetje de 'oervader' van de alternatieve rock, vind ik. Veel is terug te voeren op hun toen erg nieuwe geluid. Ik ben echter niet van plan ze weer in de lijst te zetten, omwille van het feit dat wat vernieuwing geen kwaad kan (dezelfde reden waarom ik ook Madonna niet terug in de lijst ga plaatsen) en bovendien omdat ik denk dat zij niet zoveel invloed hebben uitgeoefend op eerder genoemde bands dan degene die ik wil toevoegen die op zijn beurt dan wel weer beïnvloed is door The Velvet Underground - welke alternatieve rockband niet (zelfs geen klein beetje)? Weer verwijs ik graag naar een eerder geschreven stuk in dit topic, ditmaal door herman.

De band die ik wel ga toevoegen is slechts één keer vernoemd geweest (door Teunnis) totdat ik ze gisteren nogmaals vernoemde... Pixies. Het kwartet heeft in de enkele jaren dat ze bestaan hebben (met name van 1986 tot 1993) een onuitwisbare impact achtergelaten op de muziekscene die vandaag nog steeds aanwezig is. Tevens de reden waarom ze vandaag nog steeds in uitverkochte zalen hun oude hits spelen, me dunkt.

Ten eerste hebben ze natuurlijk de jaren '90 enorm beïnvloed. Nirvana heeft toegegeven dat Pixies een grote inspiratiebron was en in die zin link ik de Pixies zelfs aan grunge, al besef ik maar al te goed dat dat natuurlijk de hele lading niet helemaal dekt; de lijst mag nu eenmaal maar uit 17 namen bestaan. Verder zie ik nog een hele resem alternatieve rockbands die ongetwijfeld beïnvloed zijn door de Pixies zoals bijvoorbeeld Pavement, Green Day, dEUS, Incubus, Foo Fighters, Weezer, Radiohead (vooral in den beginne dan), misschien zelfs Smashing Pumpkins, etc. Aan de diversiteit van deze bands is ook al te zien dat hun invloed niet erg beperkt bleef, zoals mijn inziens dat bijvoorbeeld wel bij Korn is dat slechts de nu-metal op volle toeren bracht.

Zij deden er eigenlijk allemaal hun eigen ding mee, maar waren op de een of andere manier toch duidelijk beïnvloed door Pixies die op z'n minst gezegd anders en nieuw klonken. Sonic Youth was in dat opzicht misschien ook een goede keuze. Echter denk ik dat de draagwijdte van Pixies als invloed op andere bands net iets groter is geweest. Zoals ik zei deden alle bands dus min of meer iets anders met die invloed, totdat in 2002 The Libertines kwamen opdraven. Barât, Doherty en co. deden iets dat weer helemaal op de Pixies leek: korte, snedige songs en toch ook weer voldoende afwisseling. Vreemd genoeg ontketende dit weer een hele nieuwe stroming, een soort indierockrevival als het ware, waaruit Arctic Monkeys, Editors, Bloc Party, Snow Patrol, Razorlight etc. voortvloeiden. Sindsdien hebben we ettelijk veel van zulke bandjes zien passeren en doen we dat nog steeds. De grote namen zijn tegenwoordig zelfs altijd (semi-)headliners van de festivals. Daarmee wil ik niet zeggen dat ze goed zijn (dat is uiteraard subjectief), maar het weerspiegelt de hedendaagse muziekscene toch wel.

Misschien zal u zeggen dat deze bands nu toch niet meer echt Pixies (of The Libertines) als voorbeeld of inspiratiebron aanschouwen. Wel, ten eerste zijn deze bands eigenhandig verder geëvolueerd, zoals elke band probeert niet ter plaatse te blijven trappelen. En ten tweede zijn er vandaag nog genoeg bands die heel direct aan Pixies te linken zijn, zoals daar zijn Wavves en andere surfrockgenoten, Cloud Nothings, zelfs Fucked Up (denk maar aan de schreeuwende Frank Black vs. de 'lieve' zang van Kim Deal), ... Goed, de Pixies komen er dus in. Nu rest de vraag nog wie er plaats moet ruimen.

Can lijkt mij helemaal niet in deze lijst te passen... Toch kan ik ze er niet uitgooien. Ik weet er veel te weinig van en ik betwijfel dat het lezen van hun wikipage en het ondertussen beluisteren van 2 nummers daar veel aan gaat helpen. Hetzelfde probleem heb ik bij de jazzartiesten in deze lijst. Daar heb ik echter wel een betere reden om 1 van de 2 (of van de 3, Billie Holliday meegerekend) uit te kegelen: simpel, 17 namen is niet genoeg om 3 vertegenwoordigers te hebben voor een genre dat ook niet meteen meer het populairste is van deze dagen. In ieder geval, ik heb geen flauw benul of ik nu Thelonious Monk of Miles Davis er zou moeten uitgooien. Ik heb er kortom te weinig verstand van en laat het dus ook aan andere mensen over om één van die twee eruit te kegelen ten voordele van een punknaam of Madonna.

Toch had ik 1 van die 2 eruitgegooid (uit noodzaak) totdat Bennerd, die me gevraagd heeft voor dit topic, gisteren Korn toevoegde. Het spijt me, Bennerd, maar ik gooi ze er onmiddellijk weer uit. Korn mag dan erg bepalend zijn geweest voor de nu-metal, dat heb je prima aangetoond; het blijft nu-metal, niets meer dan een klein subgenre. Als de lijst 50 namen of 100 bevatte, zou er al veel meer voor te zeggen zijn. In een lijst van 17 namen is het niet erg invloedrijke (in de breedte, bedoel ik dan, zoals al eerder aangehaald) nu-metal gewoon niet echt op zijn plaats.

1. Can, 2. Miles Davis, 3. Juan Atkins, 4. Kraftwerk, 5. Elvis Presley, 6. Billie Holiday, 7. Lee "Scratch" Perry, 8. Hank Williams, 9. Black Sabbath, 10. Pixies, 11. Bob Dylan, 12. Thelonious Monk, 13. Fela Kuti, 14. James Brown, 15. Robert Johnson, 16. Public Enemy, 17. The Beatles

Wat mij betreft is de lijst nu goed op een degelijke punkact, Madonna en The Velvet Underground na.

Aangezien Paap_Floyd zo te zien nog niet aan de beurt is geweest, stuur ik hem wel even een PM met de vraag of hij wil meedoen.

Ik kan ermee leven. Goed betoog

Ik ben al eerder gevrsaagd, en toen kwam ik er door omstandigheden niet aan toe. Ditmaal heb ik vakantie, en zal ik morgen een mooi stuk schrijven.

Ben het bijna volledig eens met het betoog van Plop, want hij benoemt precies wat ik ook in de lijst mis. Alleen vind ik de Pixies nogal een onscherpe keuze. Die zijn me dan toch iets meer een belangrijke verbindingsschakel tussen de (post)punk/noiserock van de jaren 70/80 en indiepop/rock van de jaren 90. Omdat beide stromingen op dit moment in de lijst ontbreken, snap ik de redenering wel. Maar met de Pixies los je wat mij betreft beide problemen nét niet op en blijft het dus een soort compromiskeuze.

Daar kan ik je ook enigszins in volgen, al vind ik de Pixies wel een aardige verbindingsschakel. Mijn vraag aan jou, Lukas: welke (twee) na(a)m(en), die min of meer hetzelfde genre representeren, zou(den) deze lijst beter opvullen dan Pixies?

Zijn het niet altijd een soort compromiskeuzes? De kunst is het beste compromis aan te reiken lijkt mij.
De kritieken op mijn Elvis nominatie doortrekkend zou een alternatief voor de Pixies Big Black kunnen zijn. Ook al omdat Steve Albini als producer toch ook verantwoordelijk is geweest voor de sound van enkele trendsettende albums, waaronder de Pixies zelf, en natuurlijk Nevermind van Nirvana. Ik ken zelf Big Black nog niet zo lang (via het 52 essentieele klassiekers topic), maar luister naar Atomizer en sta versteld!

Blij dat er een "vertegenwoordiger" voor deze bands in staat. De muziek heeft in deze tijd wel erg grote invloed, is op festivals, op jeugd die een band opstart, hitlijsten etc.

Ik vind 'm ook lastig hoor, temeer daar de Amerikaanse en Britse indierock nogal uit elkaar lopen. De Amerikaanse hanteert vaak de formule punk+folk/roots, de Britse combineert postpunk met Radiohead. De Amerikaanse indierock heeft sinds de jaren negentig (toen begonnen veel bands a la Pavement, Modest Mouse, etc.) niet echt meer een grote kanteling gekend. De Britse wel: die ging vanuit Madchester naar Britpop naar postpunk-revival. De Amerikaanse is overigens wel heel erg 'verwaaid': de grootste namen (Modest Mouse, Shins, Animal Collective, The Strokes, Eels, Beck, Wilco, Arcade Fire...) liggen voor mijn gevoel verder uiteen dan de Britse (Coldplay, Editors, Arctic Monkeys, Bloc Party, White Lies, Keane en het Amerikaanse Interpol).

Je kunt dat niet allemaal vertegenwoordigen. Omdat de Britse bands inderdaad bij heel veel festivals headlinen, zou ik mijn keuze op Radiohead laten vallen. Die hebben in de wat wekere helft van die Britse bands veel invloed gehad en ook nog eens als enige deels het Amerikaanse geluid hebben bepaald: de combinatie van rock en electronic dan bijvoorbeeld.

Daar zou dan wat mij betreft een oude punker bij moeten die ook later in de postpunk zijn sporen heeft nagelaten. Daar zijn meerdere redenen voor. Allereerst, zoals ik al eerder aangaf, vind ik punk vooral als beweging en schop-onder-de-kont voor de muziekindustrie belangrijk, en niet zozeer als muzikale vernieuwing. Daarom misstaan The Stooges: een 1977-band moeten we hebben. En dan het liefst eentje die vanuit de punk is 'meegegroeid' naar de postpunk en daar invloedrijk is geweest op het festivalgeluid van vandaag. Ik heb daar eigenlijk niet echt een goede naam voor.

Joy Division is zo'n slechte nog niet als je kijkt naar hun invloed op nu, maar ze dekken de lading van de punk niet. Ramones zijn volledig in de punk blijven hangen en daarom ongeschikt. Johnny Rotten kan aardig zijn omdat de Sex Pistols een archetypische punkband was en Public Image Ltd. een redelijk invloedrijke vroege postpunkband. Maar dat laatste argument lag je met de woorden 'Joy Division' ook meteen weer weg. Zelf zie ik Wire wel invloedrijk zijn in zowel punk als postpunk, maar dat kan weer zijn omdat ik ze zelf erg goed vind en ken en dus bevooroordeeld ben. Sonic Youth kwam later, maar daar valt als katalysator van zowel Amerikaanse indierock (eerder dan Pixies) en ook wel wat meer underground harcorestromingen ook nog wel wat voor te zeggen.

Uiteindelijk zou ik dan misschien toch maar voor de Ramones gaan. Het is een scherpe keuze voor punk op het moment surprème en biedt ook tegenwicht aan de keuze voor Radiohead. Met Joy Division zou je weer vooral de Britse bands dekken. Ik zou dus zeggen Radiohead en Ramones voor vanaf-de-jaren-negentig-festivalindie en punk. Ook met Neil Young in de lijst zou ik blij zijn, want dat is misschien nog wel de grootste invloed van veel Amerikaanse indiebands. En VU moet natuurlijk terug, maar goed, dat waren we al met elkaar eens.

Bedankt voor je bijdrage Ploppesteksel. Volgens mij sla je echter deels de plank mis. Je overschat de invloed van de Pixies enorm. Natuurlijk heeft Nirvana zich door allerlei geluiden en bands laten beïnvloeden, dat is logisch. Maar hun grunge muziek was echt een terugkeer naar de rauwe oerrock (kort gezegd). Daaruit ontstond de alternatieve rockscene, die nu nog steeds aanwezig is met oa de door jou genoemde Arctic Monkeys & the Editors.
Foo Fighters is Dave Grohl van.... Nirvana. De eerste 2 albums van Radiohead zijn natuurlijk beïnvloed door de grunge (luister naar Creep & Just), net als the Smashing Pumpkins. Al die rock bands uit de jaren '90 vonden daar hun energie. Je had dus naar mijn idee Nirvana moeten kiezen of Pearl Jam en niet the Pixies.
Zie verder mijn inbreng heeeeeel veel pagina's terug.

@west: Nirvana is natuurlijk té populair geweest om in deze lijst te komen
Vandaar, om in de geest van de échte muziekkenner te blijven: Big Black (dekt ook Nirvana, de link met Steve Albini)

Als ik het anders formuleer: ik vind het verhaal van Ploppestekel regelmatig interessant, alleen brengt hij de verkeerde band in de lijst. Daar had Nirvana moeten staan ipv de Pixies.

Die zie ik dan weer niet helemaal... deze typisch Britse indierockbands staan volgens mij echt mijlenver van Nirvana vandaan. Waarmee ik overigens niet wil zeggen dat Nirvana er niet toe doet, want een grote invloed op de alternatieve rock in de jaren negentig hadden ze wel degelijk. Ik denk echter dat de meeste rockmuziek van de 21ste eeuw uit andere ingrediënten is opgebouwd.

Als ik wat meer voor het noisy gitaarrockgedeelte zou gaan, dan lijkt me Sonic Youth een goede. Nirvana heeft heel veel invloed in een relatief klein gedeelte/tijdsgewricht van de Amerikaanse gitaarrock, Sonic Youth heeft iets minder invloed in een veel groter gedeelte van de Amerikaanse gitaarrock. Dat is hier volgens mij een beetje de kwestie. Pixies valt daar dan net weer een beetje tussenin wat mij betreft.

Geen Nirvana zonder Sonic Youth en de Pixies, dus dat is weer een vraag van invloed door populariteit vs. invloed door pionierschap (is dat een woord?).

Wat enorm fijn dat er hier ineens weer op een leuke manier over muziek wordt gediscussieerd, trouwens!

Pixies als vertegenwoordiger van de gitaarmuziek uit de VS.
Prima zullen leden van Hüsker Dü, Wipers, Gun Club en Sonic Youth denk ik weinig moeite mee hebben.
De invloed op een band als Nirvana en dEUS is bekend, en ik denk zelfs dat de Do It Yourself stroming in Pixies een aardig voorbeeld ziet.

Precies wat ik probeerde duidelijk te maken. Plus het feit dat Nirvana, zoals Lukas al min of meer aanhaalt, niet echt in de buurt komt van de hedendaagse indierockscene. Grunge is volgens mij, net als nu-metal, een te kleine niche die niet verdient om in een lijst van 17 op zichzelf te staan.

Nirvana heeft vast en zeker veel invloed gehad, maar volgens mij dekt Pixies veel meer, o.m. dus Arctic Monkeys, Bloc Party, Editors, Radiohead, ... die op hun debuutplaten er erg veel van weg hebben alvorens allemaal een andere kant op te gaan.

EDIT: Als ik het nog eens goed doorlees, zijn we het vooral oneens over de invloed van Nirvana. Ik zie veel meer Pixies in Arctic Monkeys, Bloc Party etc. terwijl jij beweert dat Nirvana ervoor gezorgd heeft dat die bands er kwamen. De echte oorsprong daarvan ligt echter bij The Libertines, denk ik, waar ik ook weer meer Pixies dan Nirvana in zie.

De invloed van de Libertines wordt dan weer heel erg overschat. Ze zijn wel beïnvloed door de Pixies, dat zeker wel.

Dat je grunge een niche noemt, zelfs een kleine niche, klopt echt niet Ploppestekel. Grunge begon klein in Seatlle, maar werd gigantisch met heel veel impact en is er trouwens nog steeds, maar meer in de vorm van alternatieve rockmuziek. Al die bands die daaruit voortkwamen, dat voorbeeld volgden: het zijn er veel. Ik kan je alleen nogmaals naar mijn inbreng verwijzen, vele pagina's eerder. En naar alles op het internet over Nirvana, Pearl Jam en Grunge. En naar de uitstekende muziekdocu PJ 20 (Pearl Jam 20), wat over veel meer gaat dan PJ.

Erg mooi betoog van Ploppesteksel en ik ben het dan ook helemaal met hem eens Zoals gezegd is de impact van Nirvana groter, maar de invloed van Pixies breder. Voor beiden valt wat te zeggen en net als bij Chuck Berry vs. Elvis is het maar net waar je het accent legt.

EDIT: Als twee van de grootste bands van de laatste twintig jaar (Nirvana en Radiohead) de Pixies als enorm inspiratiebron noemen - woorden als "changed my life" en "trying to rip off" - dan hebben ze echt wel wat te zoeken in deze lijst.

Ik zeg niet dat grunge klein is; ik zeg dat het te klein is voor deze lijst.. Een belangrijk verschil.
Ik overwoog zelfs even om Skream in de lijst te zetten, maar dubstep is, ondanks zijn enorme populariteit dezer dagen, ook een te kleine niche voor deze lijst. Als je de hedendaagse muziekscene erbij pakt is dubstep volgens mij wel meer aanwezig dan grunge (toch een vertakking van de alternatieve rock): en dat is net mijn probleem met Nirvana.

We zijn het gewoon niet eens, vrees ik. De discussie is eindeloos, helaas.

PS: Gelieve in het vervolg mijn naam correct te spellen. Dank bij voorbaat.

Ik ben een enorm voorspelbaar persoon. Ik bestel altijd hetzelfde broodje tijdens de lunch (maison zonder ei en met veel mayonaise), ik ga Norm-van-Cheers-gewijs altijd op dezelfde plaats zitten in mijn stamcafé, ik heb een strikte ochtendroutine, en ik bezoek zelfs altijd dezelfde website…

En op die website ben ik ook nog geneigd om bij diverse spelletjes altijd dezelfde artiesten in te brengen. Zo zal ik in een KO waar ze ook maar enigszins in passen –daar kan je vergif op innemen- altijd een Smiths-,Springsteen-of Stone Roses-song nomineren.

Ik heb dit topic niet zo fanatiek gevolgd, maar het lijkt hier om meer te gaan dan alleen maar favorieten. Invloed, pionierschap en ‘belangrijkheid voor de muziekgeschiedenis’ lijken hier voorop te staan.

Dat maakt het er niet simpeler op, want uiteindelijk is zelfs een pionier beïnvloed door nog iets ouders. Welke act is in een periode van bijna 60 jaar moderne (rock)muziek zo relevant gebleken dat hij in zo’n lijstje thuishoort?

Ik ben eigenlijk ook geneigd om The Velvet Underground te noemen, aangezien zij in al hun tegendraadsheid toch maar eventjes mooi alternative rock uit de grond hebben gestampt. Ook de leren-jasjes-zwarte-zonnebrillenlook van Lou Reed is ontelbare keren gekopieerd. Maar misschien heeft Lou dat ook weer gewoon gepikt van een eerdere artiest. Zo gaat dat nu eenmaal. Maar ik lees hier dat The Velvet Underground al eens in de lijst gestaan heeft, en er reeds is uitgezet. Zij hebben dus eigenlijk hun kans al gehad. Liever ga ik voor een unieke inbreng.

Nu is alternative rock wel een enorm subgenre. Zo enorm dat er zelfs subsubgenres bestaan. Één van die ‘subsubgenres’ waar ik de laatste tijd veel aandacht aan besteed is Britpop. Geen idee waarom, ik ben er gewoon opnieuw erg veel naar beginnen luisteren de afgelopen weken. Een ‘voor deze lijst essentiële’ band uit die vijver vissen is een stuk makkelijker dan uit de zee van rockmuziek…

Want de gloriedagen van britpop mogen dan wel in de periode 1993-1996 liggen, het genre bestaat eigenlijk nog altijd, zij het in iets andere vorm. Eigenlijk zijn het, net zoals met grunge, vooral bands die niet zozeer britpopmuziek maken, maar wel sterk door de stroming zijn beïnvloed. Maar op die manier is het genre toch nog iets of wat relevant.

Als we het spoor helemaal terugvolgen, komen we bij The Kinks uit. In een tijd waarin artiesten als The Beatles en The Doors steeds –moeilijk uit te leggen eigenlijk – grootser en universeler trachten te worden, doen The Kinks het tegenovergestelde. Terwijl The Beatles de wereld overnemen, gaan de gebroeders Davies terug naar het dorpje waar ze opgroeiden, naar the village green. En terwijl de teksten van Lennon en McCartney steeds surrealistischer worden, schrijft Ray Davies liedjes over heel erg ‘gewone’ zaken, zoals kinderboerderijen, oude fotoalbums en lang verloren vrienden. The Kinks waren zo uit mijn hoofd één van de weinige acts uit die tijd die met muziek terug naar de bron gingen, en dat was eigenlijk even baanbrekend als de rest van de toenmalige muziekwereld, die vooral onontgonnen gebieden koloniseerden.

Het grote publiek was eerder geneigd om de kolonisten te volgen naar spannend nieuw terrein, met als gevolg dat The Kinks enigszins achter werden gelaten. Misschien was de wereld nog niet klaar voor zo’n soort benadering van de populaire muziek. Dat veranderde denk ik pas toen Damon Albarn ‘For Tomorrow’ schreef, althans in Groot-Brittannië.

En laten we dit ook niet vergeten: de gitaarriff van ‘You Really Got Me’ uit 1964 heeft de eerste generatie hardrock-en metalbands geïnspireerd. Dat zowel Blur als Van Halen zich zo sterk hebben laten inspireren door dezelfde band, en er zoiets verschillends mee hebben gedaan, bewijst wat mij betreft dat The Kinks in een lijstje als deze thuishoren.

Zo, nu rest mij alleen nog de vraag wie ik uit de lijst gooi. Een moeilijke keuze, dat is zeker. Naast over het algemeen zeer voorspelbaar ben ik ook iemand die nooit mensen op de tenen probeert te trappen, zeker als het over zoiets gevoelig als smaak gaat. En als ik alle stukjes zo lees dan heeft elke artiest die er nu inzit wel bestaansrecht in de lijst. Maar er moet een knoop doorgehakt worden. Daarom, en het spijt me verschrikkelijk, gooi ik Robert Johnson eruit. Om dezelfde reden als AOVV hem erin zette ten koste van The Beach Boys: omdat ik hem net iets minder invloedrijk vind dan de rest van de artiesten in de lijst. Dat kan natuurlijk net zo goed een argument zijn voor de volgende user om The Kinks er meteen uit te knikkeren. Maar ik hoop dat ik met dit stukje toch duidelijk heb gemaakt waarom ik het terecht vind dat The Kinks er nu tussenstaan.

De user die ik als volgende aanwijs wordt ranboy. Zeer benieuwd wat hij zal uitkiezen

1. Can, 2. Miles Davis, 3. Juan Atkins, 4. Kraftwerk, 5. Elvis Presley, 6. Billie Holiday, 7. Lee "Scratch" Perry, 8. Hank Williams, 9. Black Sabbath, 10. Pixies, 11. Bob Dylan, 12. Thelonious Monk, 13. Fela Kuti, 14. James Brown, 15. The Kinks, 16. Public Enemy, 17. The Beatles

Voor mensen om een slotje roepen: Robert Johnson eruit wegens te weinig invloed? Die vat ik even niet. Ben je bekend met de beste man?

Waarom stopt niemand VU nou gewoon terug.

Jawel. Dat doet Paap straks

@ArthurDZ Leuk stukje. Over Robert Johnson kan ik geen zinnig woord zeggen, behalve dat ik het ergens wel jammer vind dat er weer een blanke pop/rockact bij komt ten faveure van het nu geheel afwezige bluesgenre. Je redenering om The Kinks erin te zetten volg ik wel: You Really Got Me zou ik misschien wel in een lijst van 17 invloedrijkste nummers zetten (nieuw spelletje?) en je hoeft maar naar Blur te luisteren om de invloed op britpop terug te horen. Toch vind ik Beatles én Kinks te veel overlappen om ze er allebei in te zetten. En gezien de enorme invloed op het volledige muzieklandschap dient de voorkeur dan toch naar The Beatles uit te gaan. Maar dat laat onverlet dat ik The Kinks dus wel een leuke keuze vind .

Om eerlijk te zijn: niet zo goed. Ik heb al eerder een aantal losse nummers van hem beluisterd, en vanavond opnieuw omwille van dit topic, maar echt goed ken ik zijn werk helaas (nog) niet. Ik twijfelde erg tussen Johnson, Pixies of Public Enemy, maar het is uiteindelijk toch die eerste geworden. Maar zoals ik al eerder zei: alle artiesten uit het rijtje horen er eigenlijk in te staan. In dat opzicht is elke vervanging die ik had kunnen doen niet meer dan een doekje voor het bloeden.

Volgens mij denkt iedereen dat de volgende user de VU er wel in zet. Tsja, iemand moet ze er toch eens inzetten?

Gevalletje Bowie, niemand vond hem er echt inhoren, maar niemand die hem eruit haalde.

Allereerst: bedankt voor het compliment.

Dat The Beatles er al in staan heeft mij zeker doen aarzelen om The Kinks erin te zetten. Maar toen ik eenmaal besloten had om de VU geen comeback te laten maken, en ik uiteindelijk via alternatieve rock naar britpop opnieuw bij The Kinks terechtkwam, en dan ook nog eens hun invloed op hardrock in beschouwing nam, heb ik toch besloten om bij The Kinks te blijven.

The Beatles hebben natuurlijk meer de muziek in het algemeen beïnvloed, maar ik vind zeker dat The Kinks bestaansrecht hebben naast die groep. Zoals ik in mijn stukje al heb aangestipt, hebben ze uiteindelijk iets compleet anders gedaan met hun muziek, zowel qua sfeer als qua achterliggende gedachte.

Hoezo gevalletje Bowie? Volgens mij is bijna iedereen het er mee eens dat VU er in hoort te staan. Er is alleen telkens voor een minder voor de hand liggende artiest gekozen.

Chevy heeft het over Robert Johnson, me dunkt.

Nee?

Net zoals iedereen Bowie er niet in vond horen, maar niemand hem eruit haalde, krijg je nu precies het tegenovergestelde als bij VU (iedereen wil ze erin, maar niemand zet ze erin).

Ik ga niet te veel woorden gebruiken om jullie te overtuigen dat de volgende artiest onmisbaar is in het lijstje van zeventien namen. Dit heeft Herman een aantal pagina's terug namelijk al gedaan.

Ik was, samen met velen van jullie, behoorlijk geschokt toen deze band uit de lijst werd gekegeld. Het gaat immers om de meest invloedrijke band in de rockgeschiedenis. Ik hoef denk ik niet te vertellen dat we het over The Velvet Underground hebben.

Geïnspireerd door avant-gardisten uit de jaren'50/'60 (Stockhausen, Cage, LaMonte Young) experimenteerden ze erop los. Oa alternatieve stemmingen, minimalisme, microtonaliteit, feedback en perverse teksten verwoven,

Waar aan de oostkust van de VS de pop-/rockcultuur was doordrenkt met positiviteit,waren de VU de eerste rockband die het leven van de straat rechtstreeks in hun muziek verwerkten. Het 'industriële' geluid gecombineerd met teksten over hoeren, junks, drugs en sado-masochisme.

Hoewel de band niet de eerste undergroundbands in New York waren (The Fugs en Holy Modal Rounders gaan er met die titel vandoor (volgens Mike Evans, N.Y.C. Rock, 2003) bleken de innovaties die VU toebracht aan rockmuziek veel te groot om obscuur te blijven.

De wortels van de punk, new wave, no wave zijn rechtstreeks terug te voeren op The Velvet Underground, maar ook bijvoorbeeld veel krautrockbands haalden hun inspiratie bij het kwartet Cale/Reed/Morrison/Tucker vandaan. Ik denk dat het niet eens zo gek is om te stellen dat de hele alternatieverockscène er zonder The Velvet Underground misschien niet was geweest.

Besluiten met een citaat van Brian Eno, over 'Banaan':




Maar wie halen we eruit? Tot voor kort was dat eeen heel eenvoudige zaak: KoRn. Een voorganger dacht daar echter hetzelfde over, waardoor ik nu voor een lastigere taak sta.

Er zijn veel genres vertegenwoordigd met weinig overlap. Met de onvermijdelijke komst van VU gaat er nu iets gebeuren wat me best veel pijn doet:( Geïnspireerd door dezelfde Stockhausen, maar óók door VU, en van invloed geweest op dezelfde post-punk/no wave-bands (op andere grond weliswaar) ben ik genoodzaakt om mijn bandje Can eruit te zetten. Het elektronieke gedeelte van de krautrockscene wordt momenteel opgevangen door Kraftwerk, en het lijkt me ongegrond om díé eruit te zetten.

Met pijn in mijn hart, maar het is niet anders. De lijst:

1. The Velvet Underground, 2. Miles Davis, 3. Juan Atkins, 4. Kraftwerk, 5. Elvis Presley, 6. Billie Holiday, 7. Lee "Scratch" Perry, 8. Hank Williams, 9. Black Sabbath, 10. Pixies, 11. Bob Dylan, 12. Thelonious Monk, 13. Fela Kuti, 14. James Brown, 15. The Kinks, 16. Public Enemy, 17. The Beatles