Mee eens ... al kom je bij sommige genres ook weer niet onder (het denken in ) de artiest uit denk ik, bijv een Bob Marley en reggae, Dylan en singer songwriters ...

Wie Bob Marley zegt, zegt No Woman, No Cry, maar het klopt inderdaad dat die nummers zelf minder wereldschokkend, maar meer de artiest zelf. Een mooie balans hierin lijkt me wenselijk waardoor je voor Bob Dylan toch eerder uitkomt op een Blowin' in the Wind of The Times They Are a-changin' en niet op latere (en dus bijna per definitie* minder vernieuwende) nummers als Hurricane, Ballad of a Thin Man of Like a Rolling Stone. Om diezelfde reden vond ik Debaser van Pixies niet zo'n goeie toevoeging. Dan zou ik eerder voor een nummer van Surfer / Rosa of zelfs Come on Pilgrim gaan (ik zou überhaupt eerder voor Sonic Youth gaan, overigens).

*) Bijna: er zijn genoeg voorbeelden te bedenken van artiesten die later in hun carrière ook vernieuwend waren. Bv. The Beatles.

Tja, bij die Beatles van je voorbeeld is dat natuurlijk ook relatief, die zijn zo'n beetje op (of in elk geval heel kort na) hun hoogtepunt gestopt. Als ze net zo lang doorgegaan waren als de Stones werd hun complete jaren '60 output nu gewoon onder de noemer "begin van hun carrière" geschaard.

Hurricane van Bob Dylan hoort er volgens mij ook zeker tussen; al is het maar vanwege de ontwikkeling van Americana.
Ik mis vooral Dick Dale met Miserlou in de lijst.

Als je praat over een lijst met 50, 100 invloedrijke artiesten over de afgelopen 50 jaar kom je niet voorbij Neil Young.

Er zijn er meer, maar bij het toevoegen van Neil Young heb ik Bruce Springsteen nog maar laten zitten.

Bij invloedrijk, vind ik wel van belang dat er grote groepen luisteraars en/of nieuwe artiesten beïnvloed worden of zijn door de wijze waarop de betreffende muzikant is omgegaan met het inzetten van nieuwe paden, nieuwe muziek.

Nogmaals, wie dan denkt dat Neil Young niet hoeft te worden genomineerd: sorry, maar ik had niet gedacht dat er bij dit topic ook nog geschiedenisles met betrekking tot muziek zou hoeven worden gegeven.

Dat veel deelnemers uit dit topic rockmuziek niet zien zitten betekent nog niet, dat dit genre dan maar automatisch moet worden gemarginaliseerd en dat het nog maar een fractie mag uitmaken van de totale lijst als zodanig. Een ondergeschikte rol.

Dat is volstrekte en misplaatste miskenning van dit genre en de rol die het heeft gespeeld in de muziek. Ja, ik geef direct toe: overal en nergens komt men er mee aanzetten. Maar dat geeft ook precies weer hoe groot de impact van rock is ten opzichte van andere genres.

Dat rockmuziek weer een hoop eigen stromingen en aparte volgers heeft behoeft verder ook geen betoog.

Met Because The Night noem je indirect ook Springsteen, hij heeft dit nummer ook mede geschreven toch?
Because The Night is een link tussen punk en Top 40.
Patti Smith is hierdoor vergelijkbaar met Blondie; Patti komt alleen voor mij rebelser over.

Het artiestenspelletje hebben we vorig jaar reeds gehad, wel een beetje bij de tijd blijven.

Sluit heel goed aan op dit stukje van chevy

Alsof het lijstje wat er nu staat rockmuziek marginaliseerd Volgens mij moet je die oogkleppen eens weg doen. Ja, rockmuziek verdient een heel groot gedeelte van deze lijst, maar ook dance, hiphop, electronica, jazz, funk, etc. verdienen hun plekkie.

Toch wel het ultieme surf nummer.
Zonder Miserlou geen Beach Boys en dus ook geen band die zich ontwikkeld tot het maken van God Only Knows.

Hetzelfde gebeurde bij Brian Eno en vele getalenteerde jongeren die sindsdien begonnen met het verder ontwikkelen van het genre. De quote die ik hier plaatse van Brian Eno (toch niet de minste) geeft aan wat voor een impact I Feel Love maakte. Enig nummer dat enigszins vergelijkbaar lijkt qua impact is You Really Got Me. EDIT: En Smells Like Teen Spirit, al heeft die dan weer het nadeel dat het gewoon een Pixies rip-off is.

Goh, ja jij weet het allemaal zo goed. Ik word hier nogal moe van. Ik zie hier geen enkel argument maar een drogreden, namelijk dat dat gewoon logisch is als je de muziekgeschiedenis een beetje kent. Daarbij impliceer je dus dat wij te weinig kennis hebben van de muziekgeschiedenis. Heel leuk en aardig, maar argumenten willen we zien.


Volgens mij zijn de mensen die zeuren over het rockgehalte vrijwel zonder uitzondering mensen die rockmuziek wél zien zitten. Zij weten dit echter wat beter te relatieveren, en zien dat er meer is dan alleen rock. Dat is wat anders.

Dat is volstrekte en misplaatste miskenning van dit genre en de rol die het heeft gespeeld in de muziek. Ja, ik geef direct toe: overal en nergens komt men er mee aanzetten. Maar dat geeft ook precies weer hoe groot de impact van rock is ten opzichte van andere genres.


Ja, dus? Dat geldt voor andere genres net zo goed.

Oftewel: een hoop tekst, maar weinig wol. Het is me nog steeds niet duidelijk waarom I Feel Love eruit geknikkerd is en Like a Hurricane erin staat. En een deel van het topic gaat juist om het beargumenteren en bediscussiëren van je keuzes.


Overigens, mocht ik aan de beurt komen, dan voeg ik I Feel Love uiteraard meteen weer toe.

Open sollicitatie?

Sinterklaas weet: kinderen die vragen ...

Nee hoor, dat niet. Maar ik ben er de laatste dagen wel over na aan het denken wat ik erin zou zetten, toch best interessant.

I Feel Love van Donna Summer was erg vernieuwend en invloedrijk. No Woman, No Cry was het nummer waarmee Bob Marley (en reggae) populair werden. Helemaal niet eens met musician over de schrapping van die nummers.

Is Misirlou niet pas veel later echt bekend geworden, door Pulp Fiction? Destijds waren bv. The Shadows (Apache) en The Ventures (Walk) veel grotere hits. Misirlou is bovendien ook een stuk harder dan de surfsound waar Beach Boys zelf mee op de proppen kwam.

Verder wel jammer van I Feel Love, er had eerder nog iets bij gemoeten dan er eraf in die hoek. Jammer dat het dance-genre na 25 jaar populair zijn nog steeds geen erkenning krijgt, al vraag ik me af of musician een dance-nummer uit bv. de 90's (waar blijft The KLF? ) wel had laten staan.

Genoemde titel is 2e generatie surfrock, net als alles van Dick Dale en hoe leuk het gevoel ook niet essentieel. Naar Ventures en Shadows zijn in de 60s wel heel veel bands gemodelleerd - denk ook aan het - bijzondere - NL indo-rockhoofdstuk

Beach Boys waren samen met Jan en Dean maar een kleine sub-sub-stroming - in het begin van hun werk - later verwierven ze faam door complexen songstructuren en vocal harmonies. Good Vibrations is imo zo'n beetje de eerste daarvan.

Misschien verdient het aanbeveling om het totale corpus op te trekken naar 100 albums. Zoals het nu staat heb je ruim 50 titels voor ca 60 jaar, i.e. 8 - 9 per decennium.

Een nummer als Surfin'USA is een lichte variant op het werk van Dick Dale, hij was echt al langer een bekende voor Pulp Fiction.
The Shadows met Apache is ook een nummer welke er zeker in thuis hoort, maar wel een totaal ander nummer als Miserlou.
Jimi Hendrix is toch ook niet te vergelijken met Eric Clapton?
Dick Dale heeft inderdaad een agressievere manier van spelen.

@ Mjuman: Dick Dale wordt toch echt wel gezien als grondlegger van de surfrock.

In zijn eerste periode heeft Dick nooit de roem bereikt die in zijn tweede periode genoot, vanaf begin 90's.

Hij kon destijds echt niet tippen aan de naam en faam van bijv The Ventures, Shadows - had een veel kleinere schare fans. Alle indo-rockgroepen bijv modelleerden zich naar The Shadows, Hank met de bril Marvin.

Dale was ook ruiger in zijn manier van spelen - Shadows en Ventures waren veel meer salonfähig. En met name hun gitaarharmonieën wilde je vroeger graag na kunnen spelen. En grappig, dat je net die vergelijking Clapton - Hendrix maakt. Het is nb slowhand zelf geweest die Hendrix een linksgebouwde Fender ter beschikking stelde, hem vervolgens zag optreden en tegen collega´s zei: "ok this is it. let's pack it in, we're done" - hij erkende het meesterschap van Hendrix die overigens vlak daarna overleed. Ook een project dat al aangekondigd stond (opnames samen met Miles Davis) vond geen doorgang. En voor Clapton geldt in hoofdlijnen: hoe eerder, hoe beter.

Dat van de roem van Dale is absoluut waar, maar hij was wel een grondlegger.
Gelukkig kreeg hij later wel de erkenning.

Sex Pistols staan er met Anarchy In The UK ook niet in, hoeveel bands zijn wel niet begonnen met muziek maken nadat ze Sex Pistols gehoord hadden.

Dat was ook precies de reden waarom ik dat nummer gekozen heb en dan m.n. de live versie want juist de versie op het live album uit 1975 zorgde wereldwijd voor de grote doorbraak en zette met Bob Marley reggae prominent op de muziekkaart.

Over Blowin' in the Wind of The Times They Are a-changin' heb ik ook nagedacht en daar valt zeker ook wat voor te zeggen.....mijn keuze voor Subterrenean Homesick Blues heb ik in mijn toevoegingspost uitgelegd, misschien niet het meest wereldschokkende Dylan nummer maar het zorgde wel voor een stijlbreuk en een nieuwe richting in het genre door het voor het eerst toevoegen van een elektrische guitaar en vormde daarmee mede de basis voor de latere folkrock

Elly de Waard, toen nog poprecensente voor Vrij Nederland zette hem album zelfs in haar lijstje van albums van het jaar destijds. Live een ongelofelijke impressie - door omstandigheden concert gemist en ik lig daar nog wel eens wakker van. Gelukkig staan de meeste Rock Palast concertopnamen op YouTube - en da's een troost. Had best wel een van mijn JD-concerten willen inruilen voor een concert van Bob

Bij mijn toevoeging van Blitzkrieg Bop had ik al gezegd, of dit nummer of Anarchy in the U.K. Nu is het geen van beiden

. Ik zou een hoop concerten willen inruilen voor 1 van jouw JD concerten

Ik dacht dat de man van Buffalo Springfield, Woodstock, Crosby, Stills, Nash & Young, Solo en met Crazy Horse en talrijke gelegenheidssamenstellingen in combinatie met een geheel eigen stijl, genoegzaam bekend zou zijn. Zijn opzienbarende werk en opvallende composities, door menig artiest aangehaald als bron van inspiratie, gecoverd en al tientallen jaren gewaardeerd om zijn bijdragen in allerlei bonte stijlen, daar kun je toch gewoonweg niet omheen?

Je probeert een lijst van misschien 50 nummers te brengen tot een soort van ultieme lijst. Omdat hij ontbreekt en ik vind dat hij er bij hoort, kies ik voor Neil Young.

Donna Summer levert de vocalen op I feel Love maar heeft verder weinig inbreng. Die komt voornamelijk van schrijvers/muzikanten/producers Giorgio Moroder en Pete Bellotte.

Dat vind ik toch een mindere prestatie als geheel. Stevie Wonder was in dezelfde tijd schrijver, zanger, muzikant en producent van bijvoorbeeld Another Star. Het succes van het bijbehorende album Songs in the Key of Life heeft her en der beduidend meer impact gehad en indruk gemaakt, dan het I remember Yesterday album van Donna Summer waar I feel love op staat. Dat idee over beide albums was overigens in 1977 ook al zo. Ik zou overigens Stevie Wonder ook direct nomineren als ik meer nummers had kunnen opgeven.

Zijn invloed op de Amerikaanse soulmuziek en artiesten vanaf het begin van de jaren '60 (weer zo iemand) sla ik in ieder geval hoger aan dan I feel love van Donna Summer in hetzelfde genre.

Ik heb gelezen waarom sommige nummers zijn genomineerd en heb uiteindelijk de 5 nummers er uit gehaald die ik er heb uitgehaald. Maar 5 anderen weglaten had ongetwijfeld geleid tot een nieuwe discussie. Maar dat is dan waarschijnlijk ook precies de bedoeling van dit Topic...

Maar dan beoordeel je dus eigenlijk de artiesten, terwijl het in dit topic om specifieke nummers gaat. Het is dus totaal niet belangrijk of iemand een eendagsvlieg is, of juist een enorm oeuvre heeft, want maar één nummer doet er in dit topic toe.

Inderdaad.

Iedereen valt hier over het feit dat Donna Summer uit de lijst is gehaald, maar het is voor mij nog onbegrijpelijker dat Hank Williams uit de lijst geknikkerd wordt en dat heeft niet alleen met persoonlijke smaak te maken. Op dit moment staat er géén countryartiest in de lijst. Eén van de grootste en belangrijkste stromingen in de (pop)muziek.

Maar met zo'n lijst kun je het bijna alleen maar oneens zijn.

Je bedoelt dat Stevie Wonder meer invloed had op soul dan I Feel Love. Nogal logisch ja Maar zonder grappen heeft Stevie Wonder een nummer gemaakt dat het begin was van een genre dat ooit het populairste genre ter wereld zou worden?

@L_T_B: Ik denk dat heel veel mensen zo weinig verstand er van hebben dat ze niet weten wat het belang is van dat nummer van Hank Williams. Ik kan daar dus ook totaal niet over discussiëren (en zal het daarom ook nooit eruit halen).